«Η 25η ΩΡΑ»

Ο Βερνέιγ, ο Γκεοργκίου και ο χορός του Άντονι Κουίν

Ποιος δε θυμάται τον Άντονι Κουίν, να χορεύει σαν αληθινός Έλληνας, το εμβληματικό συρτάκι που έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη, “Ζορμπάς”. Λίγοι όμως θα ξέρουν, πως σε μια άλλη ταινία, χορεύει σαν Ρουμάνος μια ρουμάνικη “χόρα” (παραδοσιακός χορός).

Ο μεγάλος αμερικανός ηθοποιός, πρωταγωνίστησε το 1967 στην ταινία “Η 25η ώρα” (La Vinght-cinqieme heure) του Ανρί Βερνέιγ, γάλλου σκηνοθέτη αρμενικής καταγωγής ο οποίος γεννήθηκε στη Ραιδεστό (Τεκίρνταγ) το 1920 και πέθανε το 2002 στη Γαλλία. Το πραγματικό όνομα ήτα Ασότ Μαλακιάν. Η ταινία του Βερνέιγ είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του ρουμάνου συγγραφέα Κονσταντίν Βιρτζίλ Γκεοργκίου (Constantin Virgil Gheorghiu – 1916-1992).

Ο Γκεοργκίου, την περίοδο 1942-1943, επί του εθνικιστικού και φιλοναζιστικού καθεστώτος του στρατηγού Ιόν Αντονέσκου, υπηρέτησε στο υπουργείο Εξωτερικών ως γραμματέας πρεσβείας. Το 1944, όταν ο σοβιετικός στρατός εισήλθε στη Ρουμανία, έφυγε από τη χώρα. Συνελήφθη από τους Αμερικανούς και τελικά, το 1948, εγκαταστάθηκε στη Γαλλία. Ένα χρόνο μετά δημοσίευσε το βιβλίο “Η 25η ώρα”, το οποίο είχε γράψει κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του και το οποίο, μετά από 8 χρόνια ο Βερνέιγ μετέφερε στον κινηματογράφο. To 1963 στο Παρίσι, ο Κονσταντίν Βιρτζίλ Γκεοργκίου χειροτονήθηκε ιερέας της Ρουμάνικης Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ας δούμε ποια είναι η υπόθεση της ταινίας του Βερνέιγ. Βρισκόμαστε σε ένα χωριό στην Τρανσυλβανία το 1938. Εκεί ζει ένας καλοκάγαθος χωρικός, ο Γιόχαν Μόριτζ, τον οποίο υποδύεται ο Άντονι Κουίν, με την όμορφη γυναίκα του, Σουζάνα, που την υποδύεται η Βίρνα Λίζι και τα δυο αγόρια τους. Όμως ο Νικολέ Ντομπρέσκου, επικεφαλής της αστυνομίας του χωριού, έχει βάλει στο μάτι τη Σουζάνα Επειδή όμως εκείνη δεν ενδίδει στις ορέξεις του, ο Ντομπρέσκου καταγγέλει τον Μόριτζ, ως Εβραίο. Έτσι ο αγαθός χωρικός βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη σε στρατόπεδο εργασίας όπου εργάζεται στην κατασκευή μιας αντιαρματικής τάφρου ανακοπής των σοβιετικών τανκς. Στο μεταξύ η γυναίκα του, θέλοντας να σώσει την οικογένεια από μεγαλύτερο κακό, υποβάλλει αίτηση διαζυγίου, αφού οι Γερμανοί κατάσχεσαν όλη τους την περιουσία επειδή είναι Εβραίοι. Εν το μεταξύ ο Γιόχαν Μόριτζ καταφέρνει να το σκάσει και να φτάσει στην Ουγγαρία όπου οι Ούγγροι τον συλλαμβάνουν ως Ρουμάνο κατάσκοπο! Αφού πέρασε τα πάνδεινα στα χέρια των Ούγγρων, εστάλη ως εργάτης στη Γερμανία. Ένας γιατρός των Ες Ες, μετά από μετρήσεις που κάει στο κρανίο του δυστυχούς Μόριτζ, καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο Ρουμάνος χωρικός δεν είναι Εβραίος αλλά καθαρόαιμος Άριος!!! Μετά από αυτό απελευθερώνεται και από κρατούμενος κατατάσσεται στα Ες Ες. Φρουρώντας μια ομάδα κρατουμένων σε καταναγκαστικά έργα, κατά τη διάρκεια μιας αεροπορικής επιδρομής των συμμάχων, τους βοηθά να το σκάσουν και να ενωθούν με τους Αμερικανούς. Τι κάνει όμως η Σουζάνα; Βρισκόμαστε στο 1944 και η Ρουμανία απελευθερώνεται από τον Κόκκινο Στρατό. Η Σουζάνα πέφτει θύμα βιασμού από τους Σοβιετικούς και διώκεται, επειδή ο σύζυγός της είναι μέλος των Ες Ες. Ο δε Μόριτζ συλλαμβάνεται από τους Αμερικανούς και δικάζεται ως εγκληματίας πολέμου στη Νυρεμβέργη. Ο συνήγορός του προσκομίζει στη δίκη επιστολή της Σουζάνας όπου η σύζυγός του Μόριτζ εξηγεί τι είχε συμβεί. Εξιστορεί το πως συνελήφθη άδικα ο σύζυγός της, τα πόσα βάσανα πέρασε η ίδια -συν το γεγονός πως έπεσε θύμα βιασμού από τους Σοβιετικούς- με αποτέλεσμα την αθώωση του βασανισμένου χωρικού από την Τρανσυλβανία και την απελευθέρωσή του το 1949. Στο μεταξύ η Σουζάνα απέκτησε ακόμη ένα γιο, προϊόν του βιασμού, ο οποίος προστέθηκε στους δύο που είχε. Ο Γιόχαν συναντά τη Σουζάνα και τα τρία παιδιά σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό στη Γερμανία. Μεταξύ τους επικρατεί αμηχανία, η επανασύνδεση δεν θα είναι εύκολη. Η ταινία τελειώνει με τον Μόριτζ να παίρνει στην αγκαλιά του διστακτικά το νέο μέλος της οικογένειάς του, μετά από την προτροπή ενός φωτορεπόρτερ.

Όμως από το χορό του Άντονι Κουίν ξεκινήσαμε και κοιτάξτε που περιπλανηθήκαμε. Από το Ζορμπά στον Κονσταντίν Βίρτζιλ Γκεοργκίου, το συγγραφέα και χειροτονηθέντα ιερέα, φίλο του εθνικιστή Αντονέσκου κι από τον ήρωά του, Γιόχαν Μόριτζ, ο οποίος τράβηξε τα πάνδεινα -πάντα οι Σοβιετικοί είναι οι πιο κακοί-, στην ταινία του Ανρί Βερνέιγ, ενός σημαντικού σκηνοθέτη του γαλλικού κινηματογράφου ο οποίος πήρε το αντιπολεμικό βιβλίο του αμφιλεγόμενου συγγραφέα και το μετέφερε στον κινηματογράφο.

Η ταινία όπως είπαμε γυρίστηκε το 1957. Υποθέτω πως εφόσον έχουν γίνει γυρίσματα στη Ρουμανία εκείνη την εποχή, προφανώς η κυβέρνηση Τσαουσέσκου δε θα γνώριζε το περιεχόμενό της.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s