ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 18 έως 24/7/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Πραγματικές ιστορίες

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Δύο ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα περιλαμβάνει το μενού της τρέχουσας κινηματογραφικής εβδομάδας.

Πρόκειται για την «Κόκκινη Τζόαν», του Τρέβορ Ναν, εμπνευσμένη από τη ζωή της βρετανίδας κατασκόπου των Σοβιετικών, Μελίτα Νόργουντ και τη «Ληστεία της Στοκχόλμης», του Ρόμπερτ Μπουντρό, εμπνευσμένη από μια ληστεία τράπεζας με ομήρους, που έγινε το 1972 στη Σουηδία και από την οποία επινοήθηκε ο όρος ‘σύνδρομο της Στοκχόλμης’.

Όμως στη λίστα των νέων ταινιών φιγουράρουν και δύο πολύ γνωστά και δημοφιλή ονόματα. Είναι ο Τζμ Τζάρμους, με τη την χιουμοριστική ταινία τρόμου «Οι νεκροί δεν πεθαίνουν» και ο Λικ Μπεσόν με την κατασκοπευτική περιπέτεια, «Άννα».

Χαράς ευαγγέλια για τους μικρούς σινεφίλ καθώς μετά από 25 χρόνια επανέρχεται η νέα ταινία «Ο βασιλιάς των λιονταριών», του Τζον Φαβρό.

Τέλος προβάλλονται σε επανέκδοση και δύο παλαιότερες ταινίες. Ο λόγος για την κατασκοπευτική ταινία «Η κυρία εξαφανίζεται», που ο μετρ του σασπένς Άλφρεντ Χίτσκοκ γύρισε το 1938 και για την τρελή κωμωδία «Ο χωροφύλακας του Σεν-Τροπέ», με πρωταγωνιστή τον αξεπέραστο Λουί ντε Φινές, που γύρισε ο Ζαν Ζιρό το 1964.

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΖΟΑΝ

RED JOAN

Σκηνοθεσία: Τρέβορ Ναν
Πρωταγωνιστούν: Τζούντι Ντεντς, Σόφι Κούκσον, Στίβεν Κάμπελ Μουρ, Τομ Χιουζ

Το 2005, πέθανε σε ηλικία 93 ετών η Μελίτα Νόργουντ. Μια γυναίκα που το όνομά της θα έμενε εντελώς άγνωστο εάν, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990 δεν είχε συνδεθεί με μια υπόθεση κατασκοπίας η οποία απασχόλησε εκείνα τα χρόνια τη βρετανική κοινή γνώμη. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 11/7 έως 17/7/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Η ταξική πάλη συνεχίζεται

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Φτωχή η μετεκλογική εβδομάδα στους κινηματογράφους καθώς έχουμε έξι μόνον νέα ταινίες στις αίθουσες.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι η ταινία «Habanastation», του Ιόν Παδρόν, στην οποία βλέπουμε πως ακόμη και στην Κούβα υπάρχουν ταξικές διαφορές. Και το γεγονός γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον αφού ο σκηνοθέτης δεν κάνει μια ταινία αντικαθεστωτική αλλά αντίθετα, αφηγείται μια ιστορία και μέσα από τα μάτια ενός παιδιού αναδεικνύει τις αντιφάσεις μιας χώρας η οποία αντιστέκεται και προσπαθεί να ακολουθήσει το δικό της δρόμο.

Ο Γκαστόν ΝΤουπράτ είναι από την Αργεντινή και υπογράφει την πανέξυπνη κωμωδία «Το αριστούργημά μου», με πρωταγωνιστές δυο αγαπημένους φίλους οι οποίοι όμως δε συμφωνούν σε τίποτε.

Αρκετό γέλιο υπόσχεται η κωμωδία «Θεέ μου τι σου κάναμε 2», του Φιλίπ ντε Σοβερόν, ριμέικ της προ 5ετίας μεγάλη επιτυχίας.

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία είναι η ταινία «Τεντ Μπάντι, ένας γοητευτικός δολοφόνος» του Τζο Μπέρλινγκερ και ο κατάλογος κλείνει με δύο ταινίες τρόμου. Την «Κούκλα του Σατανά», του Λαρς Κλέβμπεργκ, ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1988 και τη «Διαφυγή» του Αλεξάντερ Αζά.

HABANASTATION

Σκηνοθεσία: Ίαν Παδρόν

Πρωταγωνιστούν: Κλαούντια Αλβαρίνιο, Ρουμπέν Αραούχο, Μπλάνκα Ρόσα

Πριν από μερικές εβδομάδες προβλήθηκε η ταινία του Τόμας Γκουτιέρες Αλέα, «Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη» που γυρίστηκε το 1966 και ασκούσε κριτική στον παραλογισμό της γραφειοκρατίας.

Τώρα, με μια ταινία που γυρίστηκε το 2011, ο Ιάν Παδρόν, ασκεί τη δική του κριτική στο καθεστώς της πατρίδας του, της Κούβας, με την ταινία «Habanastation». Και όλα αυτά μέσα από την τρυφερή ματιά ενός παιδιού, το οποίο ανακαλύπτει πτυχές μια ζωής την οποία δεν γνώριζε. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 4 έως 10/7/2019)

(από το www,stokokkino.gr)

Αθάνατα διαχρονικά αριστουργήματα

Του Στράτου Κερσανίδη

Τρεις μέρες πριν από την κρίσιμη εκλογική μάχη από το αποτέλεσμα της οποίας θα κριθεί η πορεία της χώρας τα επόμενα έτη και στις κινηματογραφικές αίθουσες προβάλλονται δύο αθάνατα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση.

Ταινίες οι οποίες μιλούν με σαφήνεια για την οικονομική κρίση αλλά και την κρίση αξιών που οδηγεί στην κοινωνική κατάπτωση. Μιλούν για τη μεσαία τάξη, τον ατομισμό, τον κομφορμισμό και την αδιαφορία που σε συνδυασμό με τις κοινωνικές συνθήκες οδηγούν στο φασισμό. Μιλούν για την ανθρώπινη απελπισία και τα αδιέξοδα θέλοντας όμως να αφυπνίσουν και να δείξουν πως υπάρχει διέξοδος, πάντα υπάρχει, αρκεί να την αναζητήσουμε.

Ο Τσάρλι Τσάπλιν με τον «Κύριο Βερντού» (1947) και ο Μπερνάντο Μπερτολούτσι με τον «Κομφορμίστα» (1970), είναι δύο προτάσεις τις οποίες οφείλετε να ακολουθήσετε εφόσον θεωρείτε πως είστε σινεφίλ και πολιτικοποιημένο άτομο.

Όμως ακόμη δύο ταινίες από το παρελθόν που αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής είναι «Το αγαπημένο μου ημερολόγιο», το τρυφερό κι ανάλαφρο αυτοβιογραφικό φιλμ ποπυ σκηνοθέτησε το 1992 ο Νάνι Μορέτι καθώς και η 5η μεγάλου μήκους ταινία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, η μαύρη κωμωδία «Μια ζωή ταλαιπωρία», με την οποία το 1984 καθιερώθηκε διεθνώς.

Από τις φετινές ταινίες εκείνη η οποία ξεχωρίζει είναι η «Γκλόρια», του χιλιανού Σεμπάστιαν Λέλιο, αγγλόφωνο ριμέικ της δικής του βραβευμένης ταινίας που είχε γυρίσει το 2013. Αυτή τη φορά πρωταγωνιστούν δυο μεγάλα ονόματα του Χόλιγουντ, η Τζούλιαν Μουρ και ο Τζον Τορτούρο.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον φαίνεται πως είναι και το θρίλερ «70 πεντακοσάρικα», του Κόλντο Σέρα, ταινία γεμάτη σασπένς κι ανατροπές.

Οι γαλλικές κωμωδίας «Διακοπές στη Βενετία» του Ιβάν Καλμπεράκ και «Διακοπές στην Ίμπιζα» του Αρνό Λρεμόρτ υπόσχονται άφθονο γέλιο.

Ο κατάλογος των νέων ταινιών της εβδομάδας κλείνει με το ντοκιμαντέρ «ΜακΚουίν», των Ιάν Μπανότ και Πίτερ Ετένγκουϊ με θέμα τη ζωή του σχεδιαστή μόδας Αλεξάντερ ΜακΚουίν και ακόμη μια συνέχεια της σειράς ταινιών με τον Σπάιντερμαν, με τίτλο «Σπάιντερ Μαν: Μακριά από τον τόπο σου» του Τζον Γουότς.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΒΕΡΝΤΟΥ

MONSIEUR VERNDOUX

Σκηνοθεσία: Τσάρλι Τσάπλιν
Πρωταγωνιστούν:Τσάρλι Τσάπλιν, Μάρθα Ρέι, Γουίλιαμ Φρόλεϊ, Μέριλιν Νας, Ίζομπελ Έλσομ, Μάντι Κορέλ, Μάρτζορι Μπένετ, Ίρβινγκ Μπέικον, Μπέρναρντ Νεντέλ, Βέρα Μαρς

Το 1947, πρωτοπροβλήθηκε η ταινία αυτή του μεγάλου Τσάρλι Τσάπλιν. Ταινία εμφανώς επικριτική για την πολιτική η οποία οδήγησε στην τραγωδία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η οποία συνδέει την άνοδο του φασισμού και του ναζισμού με την οικονομική εξαθλίωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 27/6 έως 3/7/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Κοινωνία και πολιτική

 Του Στράτου Κερσανίδη

Τελευταία εβδομάδα πριν από τις κρίσιμες εκλογές της 7ης Ιουλίου και μερικές από τις νέες ταινίες έχουν έντονη κοινωνική και πολιτική χροιά.

Πρώτη από όλες η ταινία του Λουί – Ζουλιέν Πετί, «Οι αόρατες», η οποία αν και κωμωδία αφηγείται τον αγώνα μιας ομάδας κοινωνικών λειτουργών να μην κλείσει το κέντρο υποδοχής αστέγων γυναικών της περιοχής που έχει αποφασίσει ο δήμος.

Ο Αρμάντο Μπο με «Το ένστικτο της ζωής», αφηγείται τη δική του εκδοχή για το πώς ο καπιταλισμός βλέπει τις ανθρώπινες ανάγκες μέσα από την ιστορία ενός άνδρα ο οποίος αναζητά μόσχευμα για να κάνει μεταμόσχευση νερού.

Ο Πάμπλο Τραπέρο, στην ταινία «Η έπαυλη με τα μυστικά», αφηγείται ένα οικογενειακό δράμα σε άμεση σύνδεση με τη δικτατορία στην ΣΑργεντινή η οποία σημάδεψε τα μέλη της οικογένειας όπως ολόκληρο το σώμα της αργεντίνικης κοινωνίας.

Όσο για την ιταλική κωμωδία του Φραντσίσκο Μικιτσέ, «Κόλπο γκρόσο» θα μπορούσαμε και σε αυτήν την περίπτωση να μιλήσουμε για ταινία με έντονο το κοινωνικό στοιχείο αφού οι πρωταγωνιστές, ένα ερωτευμένο παράνομο ζευγάρι αδυνατεί να ζήσει τον έρωτά του εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν.

Ο Ντάνι Μπόιλ, σκηνοθετεί μια ιδιαίτερα έξυπνη ταινία, με τίτλο «Yesterday». Είναι η ιστορία ενός νεαρού μουσικού του οποίου η καριέρα απογειώνεται όταν αρχίζει να ερμηνεύει τραγούδια των Μπιτλς. Κι αυτό συμβαίνει επειδή μετά από ένα μπλακ άουτ, έχει σβηστεί από τη συλλογική μνήμη των ανθρώπων η ύπαρξη και η μουσική του διάσημου συγκροτήματος!

Τέλος, ο Γκάρι Ντάουμπερμαν υπογράφει την 3η συνέχεια των ταινιών τρόμου με τη δαιμονική κούκλα Άναμπελ, με τον τίτλο «Annabelle home coming».

Έχουμε όμως και δυο εξαιρετικές ταινίες οι οποίες γυρίστηκαν το 1969 στην Ιαπωνία η πρώτη και στη Γαλλία η δεύτερη.

Πρόκειται για την εμβληματική στο χώρο του γιαπωνέζικου queer κινηματογράφου ταινία «Η πένθιμη παρέλαση των ρόδων», του Τόσιο Ματσουμότο και την «Πισίνα» του Ζαν Ντερέ, ένα αστυνομικό φιλμ το οποίο είχε θεωρηθεί πού τολμηρό στην εποχή του λόγω του έντονου ερωτισμού.

Αλλά η κινηματογραφική εβδομάδα περιλαμβάνει ακόμη μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ταινία από τα παλιά. Είναι η «Πρόσκληση σε γεύμα από έναν υποψήφιο δολοφόνο» αστυνομική κωμωδία μυστηρίου του Ρόμπερτ Μουρ, που γυρίστηκε το 1976.

ΟΙ ΑΟΡΑΤΕΣ

INVISIBLES

Σκηνοθεσία: Λουί-Ζουλιέν Πετί

Πρωταγωνιστούν:Οντρέ Λαμί, Κορίν Μασιέρο, Νοεμί Λόβσι, Ντέμπορα Λουκουμόεβα, Σάρα Σούκο, Πάμπλο Πόλι

Μετά από απόφαση του δήμου ένα κέντρο υποδοχής για άστεγες γυναίκες πρόκειται να κλείσει κι αυτό πρέπει να γίνει μέσα σε τρεις μήνες! Σε αυτό το χρονικό διάστημα οι κοινωνικοί λειτουργοί πρέπει να καταφέρουν να επανεντάξουν στην κοινωνία τις άστεγες που έχουν υπό τη μέριμνά τους. Για να τα καταφέρουν θα χρησιμοποιήσου κάθε μέσο νόμιμο ή και… λιγότερο νόμιμο! Ο σκοπός είναι ιερός, οι γυναίκες αυτές πρέπει να σωθούν και πρέπει η απόφαση να ανασταλεί. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 20 έως 26/6/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Παρελθοντολογίες

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Τέσσερις ταινίες από το παρελθόν σημαδεύουν την τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα δημιουργώντας ευχάριστο πονοκέφαλο στους σινεφίλ.

Χρονολογικά προηγούνται οι «Άγριες φράουλες» (1958), το αριστούργημα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, στο οποίο αυτό που απασχολεί, ως συνήθως, το σουηδό δημιουργό είναι οι ανθρώπινες σχέσεις.

Ακολουθεί «Η ευτυχία», της Ανιές Βαρντά, με μια ιστορία για τον έρωτα και τη συζυγική πίστη με έντονα πολιτικοποιημένη φεμινιστική ματιά.

Σειρά παίρνει «Ο θάνατος ενός γραφειοκράτη» (1966), του κουβανού Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα, μια γκροτέσκα κωμωδία στην οποία ο σκηνοθέτης στηλιτεύει με ευρηματικό τρόπο την παράνοια της γραφειοκρατίας στην πατρίδα του.

Τον κύκλο των αριστουργημάτων κλείνει ο «Θάνατος στη Βενετία» (1971), το απόλυτο κινηματογραφικό κομψοτέχνημα του Λουκίνο Βισκόντι, βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Τόμας Μαν.

Όσον αφορά στις καθαρά νέες ταινίες, ξεχωρίζουν η «Κόκκινη έκλειψη», του αργεντίνου Μπέντζαμιν Ναϊστάτ, ένα δυνατό πολιτικό θρίλερ με απρόοπτη εξέλιξη και «Ο έρωτας της Βιρτζίνια Γουλφ», της Τσάνια Μπάτον, με θέμα τη θυελλώδη σχέση της συγγραφέως με την ποιήτρια Βίτα Σάκβιλ-Γουέστ.
Προβάλλονται ακόμη η διασκεδαστική κωμωδία «Μικρά αθώα ψέματα 2», του Γκιγιόμ Κανέ, σίκουελ της προ δεκαετίας μεγάλης επιτυχίας και η συνέχεια της επιτυχημένης σειράς παιδικών ταινιών «Toy story.

ΑΓΡΙΕΣ ΦΡΑΟΥΛΕΣ

SMULTRONSTAALLET

Σκηνοθεσία: Ίνγκμαρ Μπέργκμαν

Πρωταγωνιστούν: Βίκτορ Σιέστρομ, Ίνγκριντ Τούλιν, Μπίμπι Άντερσον

Το 1958, ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν γύρισε τις «Άγριες φράουλες» εμβληματική ταινία του σουηδού δημιουργού, που θεωρείται ως μία από τις 10 καλύτερες ταινίες στην ιστορία του σινεμά. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 13 έως 19/6/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Με Παμπστ και Κοκτό

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Οκτώ ταινίες κάνουν πρεμιέρα την τρέχουσα εβδομάδα με δύο από αυτές να έρχονται από τα παλιά, χωρίς αυτό όμως να μειώνει τη λάμψη τους. Αντίθετα, η λάμψη τους οφείλεται στο γεγονός πως πρόκειται για δύο σημαντικές κινηματογραφικέ δημιουργίες η αξία των οποίων παρέμεινε αναλλοίωτη παρά τα χρόνια που πέρασαν.

Η πρώτη από αυτές είναι ήδη 90 ετών, αφού γυρίστηκε το 1929. Πρόκειται για «Το ημερολόγιο ενός χαμένου κοριτσιού», του Γκεόργκ Βίλχελμ Παμπστ, μια ταινία με κοινωνικό περιεχόμενο στην οποία πρωταγωνιστεί η μεγάλη σταρ της εποχής, Λουίζ Μπρουκς.

Η δεύτερη, είναι νεότερη, αφού γυρίστηκε το 1950 από τον πολυσχιδή καλλιτέχνη της πρωτοπορίας, Ζαν Κοκτό και είναι η ταινία «Ορφέας και Ευρυδίκη». Μια παραλλαγή του αρχαιοελληνικού μύθου μια αλληγορική ματιά στην οποία υ συνυπάρχει το θρίλερ με το χιούμορ και την κοινωνική κριτική.

Από τις ταινίες φετινής παραγωγής ξεχωρίζει ο «Νουρέγιεφ, το Λευκό Κοράκι», του ηθοποιού και σκηνοθέτη Ρέιφ Φάινς, με θέμα την προσωπικότητα του μεγάλου ρώσου χορευτή.

Δυο ταινίες με παραπλήσιο θέμα είναι οι «Κολύμπα ή αλλιώς βυθίσου», του Ζιλ Λελούς και «Κορίτσια κάποιας ηλικίας» της Ζάρα Χέις. Στην πρώτη μια ομάδα από άντρες οι οποίοι αντιμετωπίζουν την κρίση της μέσης ηλικίας αποφασίζουν να συγκροτήσουν μια ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης και μάλιστα να λάβουν μέρος σε διεθνείς αγώνες. Στη δεύτερη, μερικές γυναίκες οι οποίες ζουν σε οίκο ευγηρίας, αποφασίζουν πως ποτέ δεν είναι αργά να κάνουν σχέδια και έτσι γίνονται μαζορέτες και επί πλέον διεκδικούν να διαγωνιστούν σε διαγωνισμό μαζορετών! Δυο ευχάριστες καλοκαιρινές κωμωδίες. Όπως κωμωδία είναι και η ταινία «Booksmart», της Ολίβια Γουάιλντ, με πρωταγωνίστριες δυο φίλες οι οποίες αφιερωμένες στο διάβασμα δε χάρηκαν τα μαθητικά τους χρόνια κάτι που προσπαθούν να κάνουν μέσα σε ένα βράδυ!

Προβάλλονται επίσης οι ταινίες «Πόκεμον, ντετέκτιβ Πικατσού», του Ρομπ Λέτερμαν, αστυνομική κωμωδία με κινούμενα σχέδια και αληθινούς ηθοποιούς και «Οι άνδρες με τα Μαύρα: Παγκόσμια απειλή», του Φ. Γκάρι Γκρέι, ταινία επιστημονικής φαντασίας της γνωστής σειράς.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΧΑΜΕΝΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ

DIARY OF A LOST GIRL / TAGEBUCH EINER VERLORENEN

Σκηνοθεσία: Γκεόργκ Βίλχελμ Παμπστ
Πρωταγωνιστούν: Λουίζ Μπρουκς, Αντρέ Ροάν, Φριτς Ρασπ

Η Θύαμις Χένινγκ, ανακαλύπτει πως η οικονόμος της οικογένειας, η Ελισάβετ, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι τους μετά την αποκάλυψη πως ο φαρμακοποιός πατέρας της την άφησε έγκυο. Την ίδια μέρα το πτώμα της κοπέλαςκαταλήγει στο φαρμακείο και όλοι μιλούν για αυτοκτονία. Στις απορίες της Θύαμις δέχεται να απαντήσει ο βοηθός του πατέρα της, Μάινερτ, ο οποίος όμως την αποπλανά και την αφήνει έγκυο. Η οικογένειά της την πιέζει να τον παντρευτεί αλλά εκείνη αρνείται επειδή δεν τον αγαπά κι έτσι καταλήγει στο αναμορφωτήριο ενώ το μωρό της καταλήγει στα χέρια μιας μαίας. Στο μεταξύ ο φίλος της κόμης Όσντορφ, διώχνεται από τον πλούσιο θείο του επειδή ο τελευταίος τον θεωρεί ανίκανο. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 6 ως 12/6/2019

(Από το http://www.stokokkino.gr)

 Ανεξιχνίαστοι φόνοι

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Σαν κυνήγι θησαυρού μοιάζει η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα για τους σινεφίλ, καθώς ελάχιστα γνωστές είναι οι ταινίες οι οποίες προβάλλονται.

Μοναδική εξαίρεση αποτελεί το όνομα του βέλγου Μπενουά Ζακό, ο οποίος σκηνοθετεί την ταινία εποχής, «Καζανόβα, η τελευταία αγάπη», μια διαφορετική ματιά στη ζωή του γνωστού καρδιοκατακτητή.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο αστυνομικές ταινίες στο επίκεντρο των οποίων βρίσκονται δυο ανεξιχνίαστοι φόνοι. Η πρώτη, «Ποιος σκότωσε τη λαίδη Γουίνσλεϊ», την οποία σκηνοθετεί ο ιρακινής καταγωγής Κούρδος, Χινέρ Σαλίμ, με αρκετά στοιχεία κωμωδίας, στοχεύει στη συντηρητική, πατριαρχική κοινωνία της Τουρκίας, ενώ η δεύτερη, «Αγκάθα: Η εξιχνίαση ενός φόνου», του Τέρι Λόαν, έχει για πρωταγωνίστρια την Αγκάθα Κρίστι η οποία καλείται να επιλύσει έναν αστυνομικό γρίφο ή ίδια και όχι ίδια μέσω των ηρώων της.

Συγκινητική και έντονα κοινωνική είναι η ταινία της Βανές Φίλιο, «Ένα αγγελικό πρόσωπο», με ηρωίδα ένα 8χρονο κοριτσάκι που το εγκατέλειψε η μητέρα του. Από κοντά, διεκδικεί την προσοχή των σινεφίλ και η πρόταση της Σουηδίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ, «Σύνορα» μια παράδοξη ατμοσφαιρική και μυστηριώδης ταινία του Αλί Αμπάσι.

Ταινία εποχής, σε σκηνοθεσία Αλεξίς Νισαλί, είναι και το «Εντμόντ, ένας απρόβλεπτος συγγραφέας», στην οποία μαθαίνουμε πως ο Εντμόντ Ροστάν έγραψε το Σιρανό ντε Μπερζεράκ. Ενώ ο Κρις Άντερσον στην «Κομπίνα», κάνει ένα ριμέικ βασισμένο σε δυο παλιότερες ταινίες, με ηρωίδες δυο απατεώνισσες οι οποίες σχεδιάζουν να τα φάνε από έναν δισεκατομμυριούχο.

Προβάλλονται ακόμη το αισθηματικό δράμα «Ο ήλιος είναι ένα αστέρι», του Ράι Ρούσο Γιουνγκ και ακόμη ένα επεισόδιο της σειράς «X Men», αυτή τη φορά με τον τίτλο «Ο Μαύρος Φοίνικας».

Τέλος οι φίλοι του παλιού καλού σινεμά θα απολαύσουν το δυναμικό αστυνομικό φιλμ του Ζαν Ερμάν, «Αντίο φίλε», παραγωγής 1968, με τους Αλέν Ντελόν και Τσαρλς Μπρόνσον.

ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗ ΛΑΙΔΗ ΓΟΥΙΝΣΛΕΪ

LADY WINSLEY

Σκηνοθεσία: Χινέρ Σαλίμ
Πρωταγωνιστούν:
Μεχμέτ Κουρτουλούς, Εζγκί Μολά, Εργκούν Κουγιουτσού, Σανάι Γκούρλερ, Τουργκάι Αϊντίν, Αρίν Κουσακσιζόγλου, Μεσούτ Ακούστα

Ιρακινός κουρδικής καταγωγής ο Χινλερ Σαλίμ, γεννήθηκε το 1965 στην πόλη Άκνα στο ιρακινό Κουρδιστάν. Σκηνοθέτης αλλά και συγγραφέας είναι κυρίως γνωστός από τις ταινίες «Ζήτω η νύφη… και η απελευθέρωση του Κουρδιστάν»  (1998), «Βότκα λεμόνι» (2003) και «Η γλυκόπικρη πατρίδα μου» (2013).

Στην προηγούμενη του ταινία (αγγλικός τίτλος: My sweet pepper land), χρησιμοποίησε τους κώδικες του γουέστερν για να μιλήσει για το κουρδικό πρόβλημα. Τώρα, χρησιμοποιεί τους κώδικες του αστυνομικού γρίφου με αρκετά νουάρ στοιχεία αλλά και κωμωδίας, θέλοντας να προσεγγίσει τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη τουρκική κοινωνία. Συνέχεια