ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 29/6 έως 5/6/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Η καθημερινότητα της βίας

Κριτική-Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

Η βία είναι το θέμα των δύο καλύτερων ταινιών αυτής της εβδομάδας, η οποία συμπεριλαμβάνει πέντε νέες ταινίες και μία επανάληψη.

Στη “Γυναίκα του ζωολογικού κήπους”, της Νίκι Κάρο, είναι η ναζιστική βία και στην “Οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου” του Ραούλ Αρεβάλο, είναι η βία της εκδίκησης. Δύο ταινίες οι οποίες κερδίζουν το θεατή για τους δικούς της λόγους η κάθε μία.

Ακολουθούν τρεις κωμωδίες, η ιταλική “Τα παράπονα στο δήμαρχο”, η αμερικάνικη “Πάρτι γυναικών” και η γαλλική “Οδηγός οικογενειακής επιβίωσης” που χωρίς να ξεπερνούν τη μετριότητα προσφέρονται για μια χαλαρή καλοκαιρινή κινηματογραφική έξοδο.

Βέβαια, για μια ακόμη φορά, το βαρύ πυροβολικό έρχεται από το παρελθόν. Ο λόγος για την ξεκαρδιστική κωμωδία που γυρίστηκε το 1964 σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ, SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα”, με πρωταγωνιστές τον Πίτερ Σέλερς , τον Τζορτζ Σκοτ., τον Στέρλιν Χέιντεν κ.α. Η υπόθεση έχει να κάνει με έναν αμερικανό στρατηγό ο οποίος θεωρεί πως οι κομουνιστές έχουν συνωμοτήσει για να μολύνουν τα σωματικά υγρά των Αμερικανών! Κι έτσι αποφασίζει να βομβαρδίσει την ΕΣΣΔ!

 

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ

THE ZOOKEEPERS WIFE

Σκηνοθεσία: Νίκι Κάρο
Πρωταγωνιστούν: Τζέσικα Τσαστέιν, Ντάνιελ Μπριλ, Γιόχαν Χέλντενμπεργκ, Μάικλ ΜακΈλατον, Ίντο Γκόλντμπεργ

Το 1939 στη Βαρσοβία, ο Αντονίνα Ζαμπίνσκα και ο σύζυγός της δρ. Γιαν Ζαμπίνσκι, διευθύνουν το ζωολογικό κήπο της πόλης και φροντίζουν τα ζώα. Ο Λουτζ Χεκ, ένας γερμανός ζωολόγος, επισκέπτεται πριν από τον πόλεμο το ζωολογικό κήπο, γνωρίζεται με τους Ζαμπίνσκι και όταν κάποιοι τον ρωτούν ποια είναι η άποψή του για τον Χίτλερ, απαντά πως δεν είναι πολιτικός αλλά ένα απλός ζωολόγος. Όταν όμως οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Πολωνία, ο Λουτζ έρχεται ως κατακτητής, πιστός στο Τρίτο Ράιχ. Συνέχεια

«ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΣΕ Ο ΓΡΑΜΜΟΣ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ»

(αναδημοσίευση από τηυν ΕΠΟΧΗ, 25/6/2017)

Πολύτιμη κληρονομιά μας, η μνήμη

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Όσο κι αν προσπάθησαν να εγκαθιδρύσουν την αντίληψη περί του τέλους της Ιστορίας, η ίδια η Ιστορία φαίνεται να ξεπερνά αυτές τις… ανιστόρητες απόψεις. Με τη συλλογική μνήμη ως πολύτιμη περιουσία, οι άνθρωποι και οι κοινωνίες κοιτάζουν προς το μέλλον και συνεχίζουν να προχωρούν και μαζί τους προχωρά και η Ιστορία. Σημαντική συμβολή στη διατήρηση της μνήμης άρα και προωθητική ύλη για τη συνέχεια αποτελεί και ο κινηματογράφος, κυρίως μέσα από τις ταινίες τεκμηρίωσης (ντοκιμαντέρ). Ο λόγος εν προκειμένω για το ντοκιμαντέρ «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε», τη σκηνοθετική επιμέλεια του οποίου έχει ο Κώστας Σταματόπουλος. Συνέχεια

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: Βιβλία για το σινεμά

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/6/2017)

Σαράντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ίδρυση της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, ένα σύντομο ιστορικό της οποίας, γραμμένο από το Νίνο Φενέκ Μικελίδη δημοσιεύεται στο βιβλίο “Δέκα + Δέκα καλύτερες ταινίες. Ελληνικό-Ευρωπαϊκό Σινεμά”, ένας συλλογικός τόμος ο οποίος κυκλοφόρησε με αφορμή τη ψηφοφορία των μελών της ΠΕΚΚ για τις 10 καλύτερες ελληνικές και 10 καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες των τελευταίων 40 ετών. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 22/6 έως 28/6/2017)

(αναδημοσίευση από το http://www.stokokkino.gr

Μετριότατη εβδομάδα

Κριτική-Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

 Με το ντοκιμαμαντέρ «Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε» και την αμερικανική κωμωδία «Εκδίκηση με στυλ», να ξεχωρίζουν, η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα κυλά στη μετριότητα.

Ευχάριστη αλλά ως εκεί, η κωμωδία «Κάποτε στην Καλιφόρνια», τρυφερή αλλά καθηλωμένη η δραματική κωμωδία «Ευαίσθητες χορδές», αδιάφορη η κωμωδία «Με τον μπαμπά ή τη μαμά» 2» και κακή, κατ’ εμέ, η 5η συνέχεια (!), των «Τρανσφόρμερς».

Βέβαια οι σινεφίλ έχουν επιλογές από τα παλιά. Έτσι σημειώνουμε τις επανεκδόσεις εξαιρετικών ταινιών όπως το δραματικό φιλμ του μεγάλου Λουίς Μπουνιούέλ, «Ο πυρετός ανεβαίνει στο Ελ Πάο» (1959), το αξεπέραστο αριστούργημα του Αντρέι Ζουλάφσκι,  «Σημασία έχει ν’ αγαπάς» (1975), με τη Ρόμι Σνάιντερ και το μαγευτικό «Απέραντο γαλάζιο» (1988) του Λικ Μπεσόν.

 

 ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΣΕ Ο ΓΡΑΜΜΟΣ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

Σκηνοθετική επιμέλεια: Κώστας Σταματόπουλος

Απελευθέρωση, Δεκέμβρης, Βάρκιζα, διώξεις των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, Εμφύλιος. Κι ύστερα έρχεται η εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), ως φυσική συνέχεια του ηρωικού αγώνα που έδωσαν οι γυναίκες και οι άνδρες στην αντίσταση εναντίον του ναζισμού κι έτσι τα πλάνα δένουν τη δράση του ΕΛΑΣ με το κίνημα στις πόλεις, την Ελεύθερη Ελλάδα. Συνέχεια

ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΡΑΝΣΥΛΒΑΝΙΑ

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 18/6/2017)

Η Τέχνη ως ακτιβισμός

 Του Στράτου Κερσανίδη

Στο Φεστιβάλ του Κλουζ στη Ρουμανία, που βρέθηκα την προηγούμενη εβδομάδα, είχα την τύχη να δω ένα ρουμάνικο ντοκιμαντέρ το οποίο με ενθουσίασε και καταχειροκροτήθηκε. Τελικά το κοινό την επιβράβευσε με την ψήφο του και έτσι ο «Πλανήτης Πετρίλα» (Planeta Petrila), κέρδισε το Βραβείο Κοινού». Έγραψα κάτι στο φέις μπουκ αλλά θα ήθελα να το μοιραστώ και μαζί σας. Συνέχεια

«ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 18/6/2017)

Όταν η επιθυμία γίνεται φαντασίωση

 Όταν η επιθυμία ξεπερνά τα όρια της λογικής –και ποιος τα καθορίζει αυτά;- τότε η φαντασία και η πραγματικότητα δεν ξεχωρίζουν. Γίνεται κάτι σαν αυθυποβολή όπου η επιθυμία επιβάλλεται στην πραγματικότητα.

Η Νικόλ Γκαρσία σκηνοθετεί την ταινία «Όλα όσα αγαπήσαμε» (Mal de pierres), ερωτική ιστορία με πρωταγωνίστρια την Γκαμπριέλ, μια κοπέλα η οποία ζει σε ένα χωριό στη Νότια Γαλλία. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 15/6 έως 21/7/2017)

 (από το http://www.stokokkino.gr)

Θερινή ελαφρότητα

 του Στράτου Κερσανίδη

 Όσο προχωρά το καλοκαίρι τόσο κυριαρχεί η ελαφρότητα και στις ταινίες οι οποίες προβάλλονται στους κινηματογράφους. Μια ελαφρότητα η οποία κυμαίνεται από ευχάριστη έως αβάσταχτη.

Στο δεύτερο άκρο τοποθετούνται ταινίες όπως το κινούμενο σχέδιο “Αυτοκίνητα 3”, οι κωμωδίες “Είναι για το καλό σου”, “Άλλοθι για παντρεμένους. Com” και το θρίλερ “Η μούμια”.

Σε ένα επίπεδο ελαφρότητας μεν αλλά πιο ποιοτικής κινούνται η δραματική κομεντί “Μικρά βήματα” του Μαρτίν Προβόστ, και η ιταλική κωμωδία “Ο γιατρός έχει τρεχάματα” του Φραντσέσκο Αμάτο. Τέλος, οι πιο σημαντικές -κατά την προσωπική μου άποψη- ταινίες της εβδομάδας, οι οποίες συνδυάζουν την ποιότητα με την απόλαυση είναι το ερωτικό δράμα της Νικόλ Γκαρσία, “Όλα όσα αγαπήσαμε” και η ελληνική ταινία “Ξα μου”, που σκηνοθέτησε η Κλειώ Φανουράκη και είδαμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο.

 

ΞΑ ΜΟΥ

Σκηνοθεσία: Kλειώ Φανουράκη
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Χωραφάς, Σοφία Χωραφά, Σοφία Χιλ, Άννα Φόνσου, Λευτέρης Ελευθερίου, Αλέξανδρος Μυλωψνάς, Νίκος Μπουσδούκος, Αντώνης Ορφανός, Μάνος Πετράκης

Ο Τζόνι, χρόνια διευθυντής σε μεγάλη ξενοδοχειακή  μονάδα μένει άνεργος εξαιτίας της κρίσης. Σοκαρισμένος περνά τις περισσότερες ώρες της ημέρας κλεισμένος σε ένα δωμάτιο τζογάροντας διαδικτυακά. Συνέχεια