“Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/9/2018)

 Ανταλλάσσοντας τις επιθυμίες μας

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ένας; αστυνομικός ο οποίος θέλει να κερδίσει την αγάπη του γιου του, μια ηλικιωμένη γυναίκα που θέλει πίσω τον άνδρα της που πήρε το Αλτσχάιμερ, μια κοπέλα που θέλει να γίνει πιο όμορφη, ένας άνδρας που θέλει να θεραπευτεί ο ετοιμοθάνατος γιος του, ένας μηχανικός αυτοκινήτων που θέλει να πλαγιάσει με το πιν απ γκερλ των ονείρων του, μια καλόγρια η οποία θέλει να ξαναβρεί το θεό, ένας τυφλός που θέλει να βρει το φως του, μια παντρεμένη γυναίκα που θέλει να γλυτώσει από τον άντρα της. Συνέχεια

Η ΠΑΡΕΙΣΦΡΗΣΗ

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/9/2018)

Στα άδυτα της Κου Κλουξ Κλαν

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Η δεκαετία του 1970 ήταν μία περίοδος κοινωνικώς αναταραχών για τις ΗΠΑ, με επίκεντρο τον αγώνα εναντίον των φυλετικών διακρίσεων και για τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το ‘τέρας’ όμως δεν παραδίδεται κι έτσι η ρατσιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν συνεχίζει τη δράση της με επιθέσεις εναντίον των μαύρων Αμερικανών. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 27/9 έως 3/10/2018)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ρατσιστικές ιστορίες

του Στράτου Κερσανίδη

Μετωπική επίθεση στο ρατσισμό αλλά και έμμεση κριτική στην πολιτική του Ντόναλντ Τράμπ, κάνει ο Σπάικ Λι με την ταινία του “Η παρείσφρηση”, με επίκεντρο τον αγώνα ενός μαύρου αστυνομικού εναντίον της Κου Κλουξ Κλαν. Μια δυνατή ταινία η οποία είναι, κατά την άποψή μου, η κορυφαία της εβδομάδας.

Εξαιρετική εντύπωση μου έκανε και “Η συνάντηση”, του Πάολο Τσενοβέζε, μια ταινία κλειστού χώρου με θέμα τα ηθικά όρια του ανθρώπου.

Με αρκετά βραβεία από το εξωτερικό έρχεται μια ελληνική ταινία. Πρόκειται για τον “Οίκτο”, του Μπάμπη Μακρίδη.

Οι κοινωνικές ανισότητες και η άνοδος της ακροδεξιάς είναι στο επίκεντρο της ταινίας του Λοράν Καντέ “Το ατελιέ”.

Μια πολύ δυνατή ταινία με θέμα τις ρίζες, τις παραδόσεις και τις οικογενειακές σχέσεις, σκηνοθετεί η πακιστανο-νορβηγίδα, Ιράμ Χακ, με τίτλο “Τι θα πει ο κόσμος”.

Τη δεκάδα των νέων ταινιών της εβδομάδας, συμπληρώνουν οι ταινίες,Searching”, “Bel canto”, “Kin”, “Μια μικρή χάρη” και “Ο μικροπόδαρος”.

Η ΠΑΡΕΙΣΦΡΗΣΗ

(BLACKKKLANSMAN)

Σκηνοθεσία: Σπάικ Λι

Πρωταγωνιστούν: Τζον Ντέιβιντ Ουάσιγκτον, Άνταμ Ντράιβερ, Τόφερ Γκρέις, Λόρα Χάριερ,  Κόρεϊ Χόκινς, Ράιαν Έγκολντ, Άλεκ Μπάλντουιν, Χάρι Μπελαφόντε

Η δεκαετία του 1970 ήταν μία περίοδος κοινωνικώς αναταραχών για τις ΗΠΑ, με επίκεντρο τον αγώνα εναντίον των φυλετικών διακρίσεων και για τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το ‘τέρας’ όμως δεν παραδίδεται κι έτσι η ρατσιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν συνεχίζει τη δράση της με επιθέσεις εναντίον των μαύρων Αμερικανών. Συνέχεια

«Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/9/2018)

Μια ονειροπαρμένη κωμωδία

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

«Ήτανε λέει λεφτάδες, ρέστοι, μπερδεμένοι

Και τραγουδούσαν από το βράδυ ως το πρωί

Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει

Ήτανε λέει, ήτανε λέει…»

Άκης Πάνου

 

Με οκτώ ταινίες στο ενεργητικό του –η προηγούμενη πριν από 14 χρόνια- ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ένας κινηματογραφιστής που αγαπούμε, επανέρχεται με αυτήν την ‘ονειροπαρμένη κωμωδία’, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος.

«Έκανα μια ονειροπαρμένη κωμωδία. Μια ταινία για το γέλιο, τη χαρά, το τραγούδι, τη μουσική, τον έρωτα, γιατί στη ζωή υπάρχουν κι’ άλλα πράγματα εκτός από τα οικονομικά», λέει ο Πανουσόπουλος, συστήνοντάς μας την ταινία του «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει». Κι όλο αυτό είναι εμπνευσμένο από τους στίχους του τραγουδιού «Ήτανε λέει», σε στίχους και μουσική του Άκη Πάνου, το οποίο σε πρώτη εκτέλεση ερμήνευσε το 1975 ο Μανώλης Τοπάλης. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 20 έως 26/9/2018)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Από το πεντάγραμμο στην οθόνη

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Βασισμένη σε ένα τραγούδι του Άκη Πάνου είναι η νέα ταινία του Γιώργου Πανουσόπουλου, «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει». Είναι η 8η ταινία του αγαπημένου μας σκηνοθέτη και προσωπικά θεωρώ πως είναι η πρώτη επιλογή για την τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα, ο οποία μας συστήνει συνολικά 7 νέες ταινίες και μία επανέκδοση.

Η βιογραφική ταινία του Γκας Βαν Σαντ, «Μην ανησυχείς δε θα φτάσει μακριά με τα πόδια», με θέμα τη ζωή του παραπληγικού καρτουνίστα Τζον Κάλαχαν, είναι επίσης μια ποιοτική επιλογή.

Εάν θέλετε να γελάσετε τότε έχετε να επιλέξετε ανάμεσα στις ταινίες, «Ο Τζόνι Ίνγκλις, ξαναχτυπά», του Ντέιβιντ Κερ με τον απολαυστικό Ρόουαν Άτκινσον και την ιταλική κοινωνική κωμωδία του  Αντόνιο Αλμπανέζε, «Χάσαμε το δρόμο… στοπ».

Το δικό τους ενδιαφέρον έχουν επίσης η περιπέτεια «Υπεράνω πάσης υποψίας», του Μπεν Λιούν και το «Σπίτι με το ρολόι στον τοίχο», του Ιλάι Ροθ, μια ταινία του φανταστικού κινηματογράφου.

Τέλος, επαναπροβάλλεται η θαυμάσια ταινία της Ανιές Βαρντά «Η Κλεό από τις 5 ως τις 7», που η γαλλίδα σκηνοθέτιδα της νουβέλ βαγκ, γύρισε το 1962.

Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Πανουσόπουλος
Πρωταγωνιστούν: Σερζ Ρεκέ Μπαρβίλ, Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, Φωτεινή Τσακίρη, Μπάμπης Χατζηδάκης, Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Θάνος Πρίτσας, Σταύρος Μερμήγκης, Γιάννης Χατζηγιάννης

Το Αρμενάκι, είναι ένα φανταστικό αιγαιοπελαγίτικο νησί στο οποίο οι άνθρωποι ζουν έξω από τις γνωστές νόρμες με μοναδικό τους σκοπό τη χαρά της ζωής. Αδιαφορούν για το τουριστικό συνάλλαγμα, θεωρούν το χρήμα ξεπερασμένο και τα αυτοκίνητα αχρείαστα. Σε αυτό το νησί φτάνουν ο Φελίξ, ένας γάλλος ευρωβουλευτής και η Αύρα, μια νεαρή οικονομολόγος, οι οποίοι είναι δεν έχουν ιδέα για τον τρόπο ζωής των κατοίκων του νησιού. Εκεί θα συναντηθούν με τον αλλοπαρμένο δάσκαλο, Βιτόριο και την πληθωρική χήρα, Χρύσα. Ο Φελίξ ερωτεύεται παράφορα τη Χρύσα, ενώ η Αύρα ξαναβρίσκει τον ανεκπλήρωτο νεανικό της έρωτα, τον ιταλό αρχιτέκτονα Βιτόριο, που εδώ και 10 χρόνια είναι δάσκαλος στο Αρμενάκι. Συνέχεια

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Καλά νέα από τη Δράμα

Του Στράτου Κερσανίδη

Ξεκινάει την Κυριακή και θα διαρκέσει έως το ερχόμενο Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους που είναι το 41ο όσο αφορά στο ελληνικό τμήμα και το 24ο όσον αφορά στο διεθνές.

Στη φετινή διοργάνωση και σε όλα τα προγράμματα θα προβληθούν συνολικά 195 ταινίες από 52 χώρες.

Στο ελληνικό τμήμα, κατατέθηκαν 227 αιτήσεις, αριθμός ρεκόρ αιτήσεων, από τις οποίες επελέγησαν 67 ταινίες για να διεκδικήσουν τα βραβεία. Από αυτές οι 4 είναι ντοκιμαντέρ και οι 2 κινούμενα σχέδια. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 13 έως 19/9/2018)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Υπάρχει ενδιαφέρον

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Εννέα είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας, ενώ προβάλλεται σε επανέκδοση και μία παλαιότερη.

Όσοι και όσες περιμένατε από την περασμένη εβδομάδα το δεύτερο μέρος της ταινίας για το Τσε Γκεβάρα, «Τσε, ο επαναστάτης», θα αποζημιωθείτε αυτήν την εβδομάδα καθώς η ταινία του Στίβεν Σόντερμπεργκ προβάλλεται αυτήν την εβδομάδα.

Όμως υπάρχουν κι άλλες καλές ταινίες, όπως η «Γλυκιά πατρίδα», του Γουόρικ Θόρντον, ένα αυστραλέζικο γουέστερν βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που συγκλόνισαν τη μακρινή χώρα τη δεκαετία του 1920. Αλλά και το δυνατό ψυχολογικό θρίλερ, «Στις τρεις κορυφές», του Γιαν Τσαμπάιλ, αναμένεται να αποσπάσει την προσοχή του κοινού. Από κοντά πλασάρεται και το συγκινητικό φιλμ, «Η Τζούλιετ, Γυμνή», του Τζέσε Πέρετζ, με θέμα το απροσδόκητο της ζωής και της αγάπης.

Διασκεδαστικές είναι οι κωμωδίες «Ωραίο μου διαζύγιο», του Μισέλ Λαρόκ και «Ο κατάσκοπος που με παράτησε», της Σουζάνα Φόγκελ, ενώ για τους φίλους της δράσης, υπάρχουν οι ταινίες «Equalizer 2», του Αντουάν Φουκουά και «Ο κυνηγός» του Σέιν Μπλακ.

Για τους μικρούς φίλους του σινεμά υπάρχει η ταινία κινουμένων σχεδίων, «Ο Λούης και οι εξωγήινοι», των  Κριστόφ Λόνσταϊν, Φόλφγκανγκ Λόνσταϊν, Σον ΜακΚόρμακ.

Τέλος, από το [παρελθόν έχουμε σε επαναπροβολή τον εκπληκτικό φιλμ νουάρ του Ζαν Πιέρ Μέλβιλ, «Ο κόκκινος κύκλος».

ΤΣΕ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

GUERRILLA

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Ροντρίγκο Σαντόρο, Ντέμιαν Μπισίρ, Καταλίνα Σαντίνο Μορένο, Μαρία Ντ. Σόζα, Φράνκα Ποτέντε, Νόρμαν Σαντιάγκο, Γιοακίμ ντε Αλμέιντα

Στη δεύτερη ταινία, με τίτλο «Τσε, Ο επαναστάτης» (Che: part 2, Guerrilla), βλέπουμε τον Τσε, ενώ βρίσκεται στην κυβέρνηση και απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του Φιντέλ Κάστρο αλλά και της αγάπης του κουβανικού λαού, να αποφασίζει να εγκαταλείψει εντελώς ξαφνικά τη θέση του και να πάει να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα αυτή τη φορά στο πλευρό του λαού της Βολιβίας. Έτσι θα φτάσει στη Λα Παζ και το 1967 μαζί με κάποιους κουβανούς εθελοντές θα αρχίσει αντάρτικο εναντίον της βολιβιανής κυβέρνησης. Όμως οι δυνάμεις τους είναι μικρές ενώ ο στρατός της Βολιβίας έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ.  Ο αγώνας είναι άνισος, ο Τσε υποφέρει από το άσθμα που τον βασανίζει από τα παιδικά του χρόνια, οι άνδρες του είναι καταπονημένοι. Οι αντίπαλοί του είναι αποφασισμένοι να τον εξοντώσουν και μαζί του τα όσα σηματοδοτεί η φυσική του παρουσία. Κι έτσι φθάνουμε μέχρι τη δολοφονία του. Συνέχεια