ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 30/11/έως 4/12/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Παρουσία του ελληνικού σινεμά

Του Στράτου Κερσανίδη

Δυο αξιόλογες ελληνικές ταινίες περιλαμβάνονται στην οκτάδα των νέων ταινιών αυτής της εβδομάδας. Και οι δύο έκαναν πρεμιέρα στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η μία μάλιστα από αυτές συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα.

Πρόκειται για τις ταινίες, «Ο γιος της Σοφίας», της Ελίνας Ψύκου, η οποία διεκδίκησε το Χρυσό Αλέξανδρο εξετάζει τη σχέση ενός παιδιού με τη μητέρα του η οποία έχει ξαναπαντρευτεί και το «Ussak, Χρόνια μετά», του Κυριάκου Κατζουράκη, μια πολιτική ταινία η οποία μας μεταφέρει σε ένα κοντινό ζοφερό μέλλον.

Η «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ, είναι ένα συναρπαστικό δράμα εποχής που έχει στο επίκεντρό του έναν παθιασμένο έρωτα.

Μια ιδιαίτερη ματιά στα διάφορα κινήματα τέχνης, είναι το «Μανιφέστο», του Γιούλιαν Ρόζεφελντ, το οποίο απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές του σινεμά αλλά και της τέχνης, γενικότερα.

Δε στερείται ενδιαφέροντος η ταινία του Κερτ Βέλκερ, «Όλα από την αρχή», με θέμα τη σχέση πατέρα – γιου μετά την απώλεια της συζύγου – μητέρας. Ο Τζέισον Χολ, σκηνοθετεί το «Thank you for the your service», στο οποίο εξετάζει τα τραύματα των αμερικανών στρατιωτών που γύρισαν από τον πόλεμο στο Ιράκ.

Η οκτάδα συμπληρώνεται με την κωμωδία «Ξαναγύρισε ο μπαμπάς», των Σον Άντερς και Τζον Μόρις, και την παιδική ταινία «Πάντιγκτον 2» του Πολ Κινγκ

 

USSAK, ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Σκηνοθεσία: Κυριάκος Κατζουράκης

Πρωταγωνιστούν: Κάτια Γέρου, Θεοδώρα Τζήμου, Γιάννης Τσορτέκης, Δημήτρης Πουλικάκος, Αντριάν Φρίλινγκ,  Θάνος Αλεξίου, Νέλλη Θεοφιλοπούλου, Θανάσης Παπαγεωργίου, Ρήγας Αξελός κ.α.

Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Συνέχεια

Advertisements

«LUCKY»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 26/11/2017)

Η φιλοσοφία την καθημερινότητας

Του Στράτου Κερσανίδη

«Ρεαλισμός είναι η αποδοχή μιας κατάστασης όπως έχει», λέει ο 90χρονος Λάκι δίνοντας έτσι το στίγμα της προσωπικής του στάσης απέναντι στη ζωή. Και η καθημερινότητά του, τουλάχιστον όπως τη ζει τώρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, δείχνει πως ζει με αυτόν τον τρόπο. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 23/11/έως 29/11/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ο συγκλονιστικός αποχαιρετισμός του Χάρι Ντιν Στάντον

 του Στράτου Κερσανίδη

 Το κύκνειο άσμα του ηθοποιού, Χάρι Ντιν Στάντον, Lucky”, που σκηνοθέτησε ο Τζον Κάρολ Λιντς και προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, φαίνεται πως κυριαρχεί ανάμεσα στις ταινίες της τρέχουσας κινηματογραφικής εβδομάδας.

Όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι ταινίες, “Η τελευταία οικογένεια”, του Γιαν Ματουζίνσκι, για τη ζωή του ζωγράφου Ζντισλάου Μπεκσίνσκ, και το αμερικάνικο ανεξάρτητο θρίλερ, Good time”, των αδελφών Σαφντί.

Σε επίπεδα μετριότητας κινείται το θρίλερ καταδίωξης, “Χωρίς διέξοδο” και η ταινία τρόμου “Το μυστικό τω Μάρομποουν”. Τέλος, ο Γιάννης Σμαραγδής, έρχεται με την ταινία “Καζαντζάκης”, βιογραφία του μεγάλου συγγραφέα και στοχαστή.

 

LUCKY

Σκηνοθεσία: Τζον Κάρολ Λιντς
Ηθοποιοί:
Χάρι Ντιν Στάντον, Ντέιβιντ Λιντς, Ρον Λίβινγκστον, Εντ Μπέγκλεϊ Τζούνιορ, Τομ Σκέριτ, Μπεθ Γκραντ, Τζέιμς Ντάρεν

 Ο 90χρονος Λάκι, δεν πιστεύει σε παραμύθια.  Το μότο του είναι «ρεαλισμός είναι η αποδοχή μιας κατάστασης όπως έχει» και σύμφωνα με αυτό έχει ζήσει μέχρι σήμερα. Ο  ηλικιωμένος αυτός άνδρας, ζει σε μια από εκείνες τις μικρές κωμοπόλεις των ΗΠΑ στις οποίες ο χρόνος μοιάζει σαν σταματημένος. Είναι ένας άνδρας ο οποίος παρά την ηλικία του νιώθει και προσπαθεί να είναι αυτάρκης. Συνέχεια

«LINES»

(από την ΕΠΟΧΗ, 19/11/2017)

Ιστορίες οικονομικής κρίσης

Ο Βασίλης Μαζωμένος είναι ένας ιδιότυπος σκηνοθέτης με το δικό του προσωπικό στυλ κάτι που επιβεβαιώνεται από το μέχρι τώρα έργο του (‘Το χρήμα-Μια μυθολογία του Σκότους’, ‘Guilt’, ‘10η μέρα’ κ.α.). Χωρίς να χρησιμοποιεί τον κλασικό τρόπο αφήγησης με ποιητική διάθεση και αλληγορική προσέγγιση, αναπτύσσει τα θέματά του και αφήνει χώρο στο θεατή να αναμετρηθεί με τους δικούς του προβληματισμούς. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – Στον απόηχο της γιορτής του σινεμά

Από την ταινία «Κοράκια» η οποία κέρδισε το Χρυσό Αλέξανδρο

(από την ΕΠΟΧΗ, 19/11/2017)

Του Στράτου Κερσανίδη

Στη σουηδική ταινία, «Κοράκια», του Γιενς Ασούρο απονεμήθηκε ο Χρυσός Αλέξανδρος του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο ολοκληρώθηκε  την περασμένη Κυριακή 12 Νοεμβρίου.

Το χαμηλών τόνων δράμα του Ασούρο, αφηγείται τη δύσκολη ζωή μιας αγροτικής οικογένειας στη Σουηδία τη δεκαετία του 1970 το οποίο υπόκωφα οδηγεί στο σκληρό φινάλε. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ από 16/11 έως 22/11/2017)

 (από το http://www.stokokkino.gr)

Έντονες καταστάσεις

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Η οικονομική κρίση και τα όσα συνεπάγεται αυτή δημιουργούν έντονες έως και εκρηκτικές καταστάσεις. Κάτι τέτοιο φαίνεται ξεκάθαρα στην ταινία του Βασίλη Μαζωμένου «Lines», η οποία πολύ εύστοχα προσεγγίζει το θέμα, μέσα από επτά διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων οι οποίοι βιώνουν έναν καθημερινό εφιάλτη. Από την πλευρά του ο Ραούλ Πεκ, με το «Δεν είμαι ο νέγρος σου», σκιαγραφεί τις έντονες κοινωνικές καταστάσεις που έζησε η Αμερική με το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων. Όσο για το «Happy end», του Μίκαελ Χάνεκε, οι έντονες καταστάσεις, περιορίζονται στη βίλα μιας μεγαλοαστικής οικογένειας, καθρέφτη της μεγαλοαστικής τάξης. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ανεμιστήρα του Δημήτρη Μπίτου, μόνο που εδώ το σκηνικό δεν είναι μια πλούσια βίλα αλλά ένα σπίτι στη Δραπετσώνα.

Την αληθινή ιστορία ενός άνδρα ο οποίος έχασε τα πόδια του το 2013 από την τρομοκρατική επίθεση στο Μαραθώνιο της Βοστώνης αφηγείται ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν στην ταινία «Stronger: Με τη δύναμη της ζωής», ενώ για τα παιδιά υπάρχει η ταινία κινουμένων σχεδίων «Επικίνδυνες ψαρικές αποστολές. Τέλος, για όσους αγαπούν τους υπερήρωες, υπάρχει η ταινία «Justice league «.

LINES

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος
Πρωταγωνιστούν: Θεμιστοκλής Πάνου, Άννα Καλαϊτζίδου, Θόδωρος Κατσαφάδος, Τάσος Νούσιας

Ο Βασίλης Μαζωμένος εμπνεόμενος από την οικονομική κρίση, δημιουργεί μικρές αφηγήσεις που μοιάζουν με μικρούς εφιάλτες. Επτά διαφορετικές ιστορίες με διαφορετικούς ήρωες μέσα σε ένα σκηνικό απόλυτης κατάρρευσης. Μία τηλεφωνική υπηρεσία, η ‘Γραμμή ζωής’, λειτουργεί για να προσφέρει βοήθεια στους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται σε απόγνωση. Άνεργοι, γιάπηδες, στελέχη επιχειρήσεων, αστυνομικοί, ρακοσυλλέκτες, άστεγοι, φασίστες, σε ένα σκηνικό τρόμου μια κοινωνίας η οποία σήπεται διαρκώς και η οποία ελάχιστα μπορεί να προσφέρει στους ανθρώπους. Καφκική ατμόσφαιρα, διάλογοι προσεγμένοι και καθόλου εύπεπτοι. Συνέχεια

ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, του Δημήτρη Αθανίτη

Μιλώντας για το βιβλίο του Δημήτρη Αθανίτη, «Μυστικές συναντήσεις», η οποία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017, στην αίθουσα Τάκης Κανελλόπουλος, στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Η εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

«Με το Δημήτρη Αθανίτη γνωριζόμαστε κάμποσα χρόνια. Πρώτη γνωριμία  σε κάποιο φεστιβάλ στη Δράμα, δε θυμάμαι ακριβώς τη χρονιά.

Όταν έκανε το “Αντίο Βερολίνο”, την πρώτη του μεγάλου μήκους το 1994, έπαθα την πλάκα μου!  Την εποχή εκείνη, ήμουν υπεύθυνος για το πρόγραμμα στο θερινό δημοτικό κινηματογράφο της Νεάπολης, στο Σινέ Παράδεισος. Και επειδή ο Αθανίτης αντιμετώπιζε με τη διανομή τα όσα αντιμετώπιζε ως σκηνοθέτης και ο ήρωας της ταινίας του, σκέφτηκα πως ο μόνος τρόπος για να προβληθεί η ταινία στη Θεσσαλονίκη, ήταν ο Παράδεισος. Έτσι το «Αντίο Βερολίνο», έγινε η ταινία με την οποία ξεκίνησε τη λειτουργία του ο κινηματογράφος. Τότε είχα κάνει και μια μικρή παρουσίαση της ταινίας.

Στη συνέχεια έγινε ένα αφιέρωμα στο Δημήτρη Αθανίτη, στο Δημοτικό Κινηματογράφο Χανίων, υπεύθυνος του οποίου ήταν τότε ένας κοινός μας φίλος και πολύ καλός ποιητής, ο Λεωνίδας Κακάρογλου. Μου είχε γίνει τότε η τιμητική πρόταση να προλογίσω το «Αντίο Βερολίνο», την οποία αποδέχτηκα με χαρά.

Ως παρουσιαστής, λοιπόν της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Δημήτρη, σήμερα βρίσκομαι εδώ, στη θέση πάλι του παρουσιαστή, στο πρώτο βιβλίο του Αθανίτη.

Να πω βέβαια, πως όταν το διάβαζα, σελίδα τη σελίδα, ήλπιζα πως θα με περιλάμβανε και μένα μέσα στις “μυστικές του συναντήσεις”, αλλά δεν με βρήκα πουθενά. Αλλά, σκέφτηκα μετά, τι δουλειά μπορώ να έχω εγώ ανάμεσα σε ανθρώπους όπως ο Μπουνιουέλ, ο Θανάσης Βέγγος, ο Κλοντ Σαμπρόλ, ο Φασμπίντερ, ο Λεωνίδας Χρηστάκης και άλλοι πολλοί. Συνέχεια