Με μια ομπρέλα κόκκινη, καθημερινά 7-8 μ.μ.

omprela3

Το καθημερινό πολιτιστικό μαγκαζίνο, στους 93.4 των FM, «στο κόκκινο» της Θεσσαλονίκης.

Με την Έλσα Σπυριδοπούλου και το Στράτο Κερσανίδη.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ – σκηνοθέτης

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/2/2014)

Είμαστε περήφανοι για την ταινία μας

ikonomidis

Συνέντευξη Έλσα Σπυριδοπούλου-Στράτος Κερσανίδης

Ο Γιάννης Οικονομίδης είναι ένας σκηνοθέτης που καμία του ταινία δεν πέρασε απαρατήρητη. Από το 2003, που εμφανίστηκε με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία “Σπιρτόκουτο”, στο 2006 “Με την ψυχή στο στόμα” και το 2010 με το “Μαχαιροβγάλτη”, μέχρι τώρα που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Βερολίνου με την ταινία “Το μικρό ψάρι”, ο γεννημένος το 1967 στη Λεμεσό σκηνοθέτης συνεχίζει την ανοδική του πορεία. Έχοντας υιοθετήσει ένα ιδιαίτερο στιλ, ο Γιάννης Οικονομίδης κατάφερε να καθιερωθεί ανάμεσα στους πλέον σημαντικούς αλλά και αγαπητούς στο κοινό, σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες. Συνέχεια

«NYMPHOMANIAC – μέρος 2ο»

 

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 22/2/2014)

Η γοητεία της εξερεύνησης

nympho

Του Στράτου Κερσανίδη

 

Εν τέλει δεν είναι απλός προβοκάτορας ο Λαρς φον Τρίερ. Δεν είναι η πρόκληση το μοναδικό του κίνητρο για να κάνει σινεμά. Είναι ένας μεγάλος σκηνοθέτης, ένας διανοούμενος του σινεμά που τολμά να αναμετρηθεί με τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Βέβαια, δε μας ήταν άγνωστο κάτι τέτοιο, αλλά μετά τις «περίεργες» δηλώσεις του στις Κάνες που θεωρήθηκαν φιλοναζιστικές και τη συζήτηση μετά σκανδάλου που ξέσπασε με αφορμή την τελευταία του ταινία, το «Nymphopmaniac», όλοι όσοι τον αγαπήσαμε για τη διαδρομή του στον κινηματογράφο, βρισκόμασταν σε μία στάση αναμονής. Προσωπικώς, εάν θυμάστε, στο σημείωμα της Εποχής για το πρώτο μέρος της ταινίας (1 Φεβρουαρίου 1014), εξέφραζα την αμηχανία μου και δήλωνα εν αναμονή του δεύτερου μέρους για να επιχειρήσω μία ολοκληρωμένη κριτική προσέγγισή της. Και η αλήθεια είναι πως ο Λαρς φον Τρίερ δε με απογοήτευσε, αντιθέτως με γοήτευσε για μια ακόμη φορά. Συνέχεια

«ΓΡΗΡΟΡΗΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ, ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΜΙΑ ΗΜΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΟΙΞΗΣ» και άλλες νέες ταινίες έως 26/2/2014

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/2/2014)

lamprakis

Μνήμη για το γελαστό παιδί της Αριστεράς

Στις 22 Μαΐου 1963το παρακράτος της Δεξιάς δολοφόνησε στη Θεσσαλονίκη, το βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη. Ένα τσούρμο αλητήριων υπό την προστασία της χωροφυλακής επιτέθηκε στο Λαμπράκη και ενώ εκείνος προσπαθούσε να τους αποφύγει ήρθε με ταχύτητα το τρίκυκλο που οδηγούσε ο Γκοτζαμάνης, τον προσέγγισε και ο Εμμανουηλίδης, που βρισκόταν στην καρότσα, τον χτύπησε με ένα σιδερολοστό στο κεφάλι. Ο βουλευτής πέθανε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ μετά από μερικές μέρες. Συνέχεια

«Ο ΕΓΩΙΣΤΗΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ»

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/2/2014)

 

Μια σύγχρονη βρετανική τραγωδία

giant

Του Στράτου Κερσανίδη

 

Η πραγματική ζωή βρίσκεται πάντοτε πίσω από τις βιτρίνες. Εκεί όπου η βιωμένη πραγματικότητα είναι αμείλικτη και δεν μπορεί να καλυφθεί πίσω από κανενός είδους φτιασίδι. Με ήρωες αληθινούς ανθρώπους, ζυμωμένους με ιδρώτα και αγωνία, δάκρυα κι απόγνωση, σάρκα και αποδοχή. Που δεν ονειρεύονται παλάτια και μεγάλους λεωφόρους, αλλά μια επιβίωση χωρίς διεκδικήσεις. Τραγικό, θα μου πείτε, και θα συμφωνήσω. Αλλά είναι μία πραγματικότητα. Συνέχεια

«DALLAS BUYERS CLUB» και άλλες νέες ταινίες έως 19/2/2014

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/2/2014)

 

AMF_7277 (341 of 376).NEF

Αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα

του Στράτου Κερσανίδη

Η πραγματικότητα είναι γεμάτη εκπλήξεις και, φυσικά, όχι μόνον ευχάριστες. Μια τέτοια δυσάρεστη έκπληξη αντιμετώπισε ο Ρον Γούντρουφ, όταν μετά από ένα περιστατικό καταλήγει στο Νοσοκομείο και εκεί, μετά από αιματολογικές εξετάσεις, ο γιατρός του ανακοινώνει πως πάσχει από Έιντς και πως, σύμφωνα με τα δεδομένα, του έχουν απομείνει περίπου 30 μέρες ζωής!

 

Η ταινία του Ζαν Μαρκ Βαλέ, «Dallas buyers club», είναι βασισμένη σε πραγματικό γεγονός, που συνέβη τη δεκαετία του 1970 και ο ήρωάς του, ο Ρον Γούντρουφ, είναι πραγματικό πρόσωπο. Γιατί όμως η ιστορία του έχει τέτοιο ενδιαφέρον ώστε να μεταφερθεί στον κινηματογράφο; Συνέχεια

Αχ, Βαλεντίνα…

 

(αναδημοσίευση από το Φιλμ Νουάρ, 14/2/2014)

 

Του αγίου που πυροβολεί καρδιές, του αποχρώσεως ροζαλί αγίου των απανταχού πυροβολημένων, του λουλουδάτου και σοκολατένιου αγίου της εμποροπανηγύρεως του έρωτα, αγνοώ την «εορτή» και δοξάζω τη συνονόματή του Βαλεντίνα του γνωστού τραγουδιού. Κι αυτό επειδή, σε αντίθεση με το φλώρο άγιο, εκείνη κουβάλαγε τσαχπινιά κι αμφισβήτηση. Μια μόρτισσα σοφεράντζα, με προοπτικές να φορέσει παντελόνια που αξίζει το «αχ» που βγαίνει από τα σωθικά για χάρη της. Συνέχεια