ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 30/3 έως 5/4/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr

Εν αρχή ην η Επανάσταση

 Κριτική – Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

 Πλουσιότατη η κινηματογραφική εβδομάδα που ξεκινά αφού περιλαμβάνει δέκα ταινίες για όλα τα γούστα.

Δικαιωματικά η πρωτοκαθεδρία ανήκει στο ντοκιμαντέρ «Η Μεγάλη Ουτοπία», του Φώτου Λαμπρινού, με θέμα της γνωστές αλλά και άγνωστες πτυχές της Οκτωβριανής Επανάστασης και των όσων ακολούθησαν. Εκατό χρόνια μετά, η επανάσταση των Μπολσεβίκων εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις και αντιπαραθέσεις αλλά και να εμπνέει.

Ως μία από τις καλύτερες ταινίες της σεζόν θεωρείται από κάποιους η «Δαλιδά», με θέμα τη ζωή της διάσημης τραγουδίστριας και ηθοποιού, η οποία συνδύαζε τη δόξα με την τραγωδία.

Το κοινωνικό αστυνομικό φιλμ «Παράνομες ζωές» από το Άνταμ Σμιθ, διαθέτει τη δύναμη και την καθαρή ματιά του βρετανικού σινεμά. Πολύ καλές κριτικές αλλά και βραβεία ανδρικού ρόλου στις Κάνες και κοινού στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, συνοδεύουν τον «Επιφανή πολίτη» των Γκαστόν Ντουπράτ και Μαριάνο Κον.

Η δεκάδα συμπληρώνεται από ταινίες οι οποίες καλύπτουν ολόκληρη την γκάμα ενδιαφερόντων από δράματα και θρίλερ μέχρι φαντασίας και …στρουμφάκια.

 

Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΥΤΟΠΙΑ

THE GREAT UTOPIA

Σκηνοθεσία: Φώτος Λαμπρινός

Το ντοκιμαντέρ του Φώτου Λαμπρινού προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και προκάλεσε συζητήσεις. Τώρα που ήρθε η ώρα η ταινία να προβληθεί στους κινηματογράφους αναδημοσιεύω το κείμενο που είχα γράψει τις μέρες του φεστιβάλ και αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του «Κόκκινου». Συνέχεια

Advertisements

«ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ»

 

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2017)

Χρυσοθήρες και ταυρομαχίες στη Μαύρη θάλασσα

Του Στράτου Κερσανίδη

Η ζωή είναι σκληρή στα βουνά κοντά στην Τραπεζούντα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα λιγοστά ζώα τους και έχοντας να αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης. Αυτό είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται η δράση της ταινίας «Το κρύο της Τραπεζούντας» (Kalandar Sogugu), του Μουσταφά Καρά. Η οποία ήταν η επίσημη συμμετοχή της Τουρκίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Συνέχεια

«ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ» (AMERICA SQUARE)

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2016)

Η πλατεία των παθών

Μια πολυκατοικία στην πλατεία Αμερικής. Ο Νάκος μετρά πόσοι από τους ενοίκους είναι Έλληνες και πόσοι ξένοι. Το σκορ υπέρ των ξένων είναι συντριπτικό. Ο Νάκος είναι δυσαρεστημένος, δεν θέλει τους ξένους, είναι ρατσιστής. Ο Μπίλυ, ροκεντρολάς και παιδικός φίλος του Νάκου, έχει ένα καφέ μπαρ στο ισόγειο μαζί με την αδελφή του Νάντια. Στο πατάρι του μαγαζιού έχουν και ένα εργαστήριο στο οποίο κάνουν τατουάζ. Ο Τάρεκ, πρόσφυγας από το Χαλέπι, μαζί με τη μικρή του κόρη, τη Μάγια, ζουν στο υπόγειο της πολυκατοικίας και θέλουν να φύγουν για το Βερολίνο. Η Τερέζα, μια μαύρη τραγουδίστρια σε μπαρ, θέλει να ξεφύγει από τα νύχια του αφεντικού της, του Μάικ. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (23/3 έως 29/3/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr

Φτώχεια, ρατσισμός, διαπλοκή

 Κριτική – Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

 Η φτώχεια, ο ρατσισμός και η διαπλοκή είναι τα θέματα τα οποία αναδεικνύουν οι τρεις καλύτερες, κατά τη γνώμη μου, ταινίες της τρέχουσας κινηματογραφικής εβδομάδας.

Η φτώχεια και ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση μέσα σε ένα δύσκολο φυσικό περιβάλλον είναι το θέμα της ταινίας «Το κρύο της Τραπεζούντας» , του Μουσταφά Καρά, ο ρατσισμός και πως αυτός αναφύεται δίπλα μας, απασχολεί το Γιάννη Σακαρίδη, στην «Πλατεία Αμερικής» και η διαπλοκή πολιτικής, εκκλησίας και υποκόσμου δίνεται με το εκρηκτικό φιλμ «Υπόγεια πόλη» του ιταλού Στέφανο Σολίμα.

Ο Ξαβιέ Ντολάν, με την ταινία «Ακριβώς στο τέλος του κόσμου», αποδεικνύει τη σκηνοθετική του δεινότητα παρά τις τρικλοποδιές που του βάζει το σενάριο, ενώ οι  Χένρι Τζουστ και Άριελ Σούλμαν δεν τα πηγαίνουν άσχημα με το «Θάρρος ή αλήθεια» μια πολύχρωμη εφιαλτική περιπέτεια.

Ενδιαφέρουσα φαίνεται η ταινία «Κάποια να με προσέχει» του Γιάνος Έντελενι, η οποία αφηγείται τη σχέση ανάμεσα σε έναν κακότροπο καθηλωμένο πρώην ηθοποιό και την κοπέλα η οποία έχει αναλάβει να τον προσέχει.

Η εννιάδα κλείνει με την αδιάφορη κωμωδία «Φοβού τον πεθερό» του Γκάβιν Γουίσεν, τη μετριότατη περιπέτεια φαντασίας «Power Rangers», του Ντιν Ισραλάιτ και το ελληνικό δραματικό θρίλερ του Χρήστου Πυθαρά, «Ευτυχία».

ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ

KALANDAR SOGUGU

Σκηνοθεσία: Μουστάφα Καρά
Πρωταγωνιστούν: Χεϊντάρ Σισμάν, Νουραϊ Γιεσιλαράζ, Χανίφε Καρά

Ο Μεχμέτ ζει σε ένα χαμόσπιτο μαζί με την οικογένειά του: την ηλικιωμένη μητέρα του,  τη γυναίκα του Χανιφέ και τα δυο παιδιά του, τον Ιμπραήμ και το Μουσταφά, ο οποίος έχει γεννηθεί με προβλήματα. Η ζωή είναι δύσκολη, τα χρέη τρέχουν και ο Μεχμέτ περιπλανιέται στα βουνά αναζητώντας χρυσάφι. Η Χανιφέ τον πιέζει να σταματήσει να ονειροβατεί και να πιάσει δουλειά στο κοντινό ορυχείο. Συνέχεια

«ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/3/2017)

Όταν η συνείδηση προστάζει

Του Στράτου Κερσανίδη

Ως, η κρίση του ατόμου για τον ηθικό χαρακτήρα των πράξεών του, ορίζεται η συνείδηση η οποία αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο και, τον οδηγό των πράξεων του ατόμου το οποίο, με βάση αυτόν τον ορισμό, μπορεί να χαρακτηριστεί ενσυνείδητο ή ασυνείδητο. Όσον αφορά δε το ενσυνείδητο άτομο, αυτό δηλαδή που ενσυνειδήτως πράττει, εφόσον οι πράξεις του ακολουθούν την ηθική, τότε μιλάμε για άτομο ευσυνείδητο. Δηλαδή, έντιμο και αφοσιωμένο στο καθήκον. Οι τύψεις, λοιπόν, βασανίζουν μόνον ανθρώπους ευσυνείδητους όταν αυτοί νομίζουν πως έπραξαν ή δεν έπραξαν όπως το καθήκον και η ηθική επιτάσσουν.

Η Τζενί, η ηρωίδα της ταινίας «Το άγνωστο κορίτσι» (La Fille Inconnue), των αδελφών Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρντέν, είναι η περίπτωση ενός τέτοιου ανθρώπου.

Η Τζενί, νεαρή γιατρός σε μια γειτονιά της Λιέγης, εργάζεται μαζί με το Ζουλιέν, τον ασκούμενο βοηθό της. Ύστερα από μια κουραστική μέρα και αφού ή ώρα είναι περασμένη και το ιατρείο έχει κλείσει, χτυπά το κουδούνι. Ο Ζουλιέν πηγαίνει να ανοίξει αλλά η Τζενί τον αποτρέπει, λέγοντάς του πως είναι αργά. Την επόμενη μέρα δύο αστυνομικοί θα χτυπήσουν την πόρτα της και θα την ρωτήσουν εάν αντιλήφθηκε κάτι επειδή μια κοπέλα βρέθηκε νεκρή λίγο παραπέρα. Βλέποντας τι κατέγραψε η κάμερα του ιατρείου, η Τζενί διαπιστώνει πως η κοπέλα αυτή χτύπησε το κουδούνι του ιατρείου το προηγούμενο βράδυ, ζητώντας προστασία από κάποιον που την κυνηγούσε. Από εκείνη τη στιγμή η Τζενί θα κυριευτεί από ενοχές επειδή θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο και θα αρχίσει να αναζητά την ταυτότητα της νεκρής και τι κρύβεται πίσω από το θάνατό της. Συνέχεια

“ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΤΗ ΦΟΡΑ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 19/3/2017)

Ο θρίαμβος της θέλησης

Η δύναμη της ανθρώπινης θέλησης κάποιες φορές ξεπερνά τη λογική. Είναι κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αρνούνται να αποδεχτούν το κακό που τους έχει συμβεί και ερχόμενοι αντιμέτωποι με θεούς και δαίμονες κατορθώνουν το ακατόρθωτο. Μια τέτοια περίπτωση αφηγείται και η ταινία “Ένα βήμα τη φορά” (Patients), του Μεντί Ιντίρ και του Γκραντ Κορ Μαλάντ.

Ένα τραγικό ατύχημα το οποίο συνέβη το 1997 είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του Φαμπιέν Μαρσό σε κέντρο αποκατάστασης. Ο Φαμπιέν, ενώ βρισκόταν σε μια κατασκήνωση, τραυματίστηκε σοβαρά βουτώντας στην πισίνα με αποτέλεσμα να εξαρθρωθεί η σπονδυλική του στήλη και να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι.

Η διάγνωση των γιατρών δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντική και σύμφωνα με αυτήν ο Φαμπιέν θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του καθηλωμένος. Όμως εκείνος δεν πτοήθηκε και με περίσσια αποθέματα δύναμης κατάφερε να ξαναπερπατήσει και να γίνει ένας από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες στη Γαλλία, ως slam poet δηλαδή παρουσίαση ποίησης με μουσική επί σκηνής, με το ψευδώνυμο Γκραντ Κορ Μαλάντ. Με αυτό το ψευδώνυμο εξέδωσε και την αυτοβιογραφική νουβέλα «Πάντα ήρωες» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) την οποία στη συνέχεια σκηνοθέτησε μαζί με τον Μεντί Ιντίρ και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 15 έως 22/3/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ο ανθρωπισμός των αδελφών Νταρντέν

Κριτική – Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

Με το “Το άγνωστο κορίτσι” των αδελφών Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρντέν να ξεχωρίζει, ανοίγει η νέα κινηματογραφική εβδομάδα οι οποία περιλαμβάνει 6 ταινίες. Το ανθρωπιστικό σινεμά των Νταρντέν, που πάντα μας γοητεύει, διεμβολίζει με τα θέματά του τον ατομικισμό και τη μισσαλοδοξία των κοινωνιών στο δυτικό κόσμο.

Το δύσκολο θέμα της αναπηρίας βρίσκεται στο επίκεντρο της βιωματικής ταινίας “Ένα βήμα τη φορά” των Γκραντ Κορ Μαλάντ και Μεντί Ιντίρ. Ο Σον Πεν σκηνοθετεί την ταινία “The last face”, η οποία μας μεταφέρει στη Λιβερία ανάμεσα στα μέλη μια ανθρωπιστικής αποστολής ενώ ο Σβεν Τάντιγκεν στην ταινία “Παράδοξη ευτυχία”, αφηγείται μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που παλεύουν να ξεφύγουν από τους δαίμονές τους.

Μην αγνοήσετε την κινηματογραφική μεταφορά του πασίγνωστου παραμυθιού, “Η πεντάμορφη και το τέρας”, του Μπιλ Κόντον. Η εξάδα συμπληρώνεται από την ταινία τρόμου “Τρέξε”.

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ

LA FILLE INCONNUE

Σκηνοθεσία: Ζαν-Πιέρ Νταρντέν, Λικ Νταρντέν
Πρωταγωνιστούν: Αντέλ Ενέλ, Ολιβιέ Μπονό, Ζερεμί Ρενιέ, Λούκα Μινέλι, Κριστέλ Κορνίλ, Ολιβιέ Γκουρμέ, Φαμπρίτζιο Ροντζιόνε

Η Τζενί, νεαρή γιατρός σε μια γειτονιά της Λιέγης, εργάζεται μαζί με το Ζουλιέν, τον ασκούμενο βοηθό της. Ύστερα από μια κουραστική μέρα και αφού ή ώρα είναι περασμένη και το ιατρείο έχει κλείσει, χτυπά το κουδούνι. Ο Ζουλιέν πηγαίνει να ανοίξει αλλά η Τζενί τον αποτρέπει, λέγοντάς του πως είναι αργά. Την επόμενη μέρα δύο αστυνομικοί θα χτυπήσουν την πόρτα της και θα την ρωτήσουν εάν αντιλήφθηκε κάτι επειδή μια κοπέλα βρέθηκε νεκρή λίγο παραπέρα. Βλέποντας τι κατέγραψε η κάμερα του ιατρείου, η Τζενί διαπιστώνει πως η κοπέλα αυτή χτύπησε το κουδούνι του ιατρείου το προηγούμενο βράδυ, ζητώντας προστασία από κάποιον που την κυνηγούσε. Από εκείνη τη στιγμή η Τζενί θα κυριευτεί από ενοχές επειδή θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο και θα αρχίσει να αναζητά την ταυτότητα της νεκρής και τι κρύβεται πίσω από το θάνατό της. Συνέχεια