«ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 26-27/5/2018)

Σκοτεινή πόλη, σκοτεινοί άνθρωποι, σκοτεινή ιστορία

Του Στράτου Κερσανίδη

Ανάμεσα στα προσφιλή θέματα των σεναριογράφων του κινηματογράφου είναι η εκδίκηση και η αυτοδικία. Συνήθως έρχονται ως αποτέλεσμα μια άδικης πράξης η οποία έχει συντελεστεί στο παρελθόν και ως πράξη απονομής δικαιοσύνης η οποία δεν απονεμήθηκε όταν έπρεπε. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 24/5 έως 29/5/2018)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Σταθμός χωρίς τρένα

Του Στράτου Κερσανίδη

Με έξι ταινίες υποδέχεται τους σινεφίλ η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα, σημάδι πως τελειώνει η χειμερινή και αρχίζει η θερινή σεζόν.

Με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, «Τερματικός σταθμός», ο Βον Στέιν μας μεταφέρει σε μια ανώνυμη πόλη με κέντρο δράσης έναν σταθμό χωρίς τρένα! Πρόκειται για μια νέο-νουάρ ιστορία εκδίκησης σκηνοθετημένη με μπρίο και έμπνευση.

Μου άρεσε και η γαλλική κομεντί «Ξυπόλητοι στο Παρίσι», του Ντομινίκ Αμπέλ, ενώ το ψυχολογικό θρίλερ, «Μια αληθινή ιστορία», του Ρομάν Πολάνσκι, δε θα περάσει απαρατήρητο, κυρίως λόγω του ονόματος του σκηνοθέτη.

Αλλά ούτε το όνομα του Πάολο Βίρτζι μπορεί να μας αφήσεις αδιάφορους (-ες) ο οποίος σκηνοθετεί το «Ταξίδι αναψυχής», ένα τρυφερό ρόουντ μούβι, με δύο μεγάλα ονόματα του σινεμά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Προβάλλονται επίσης η φανταστική περιπέτεια «Solo: A  Star Wars story», του Ρον Χάουαρντ και η συνέχεια της σειράς ταινιών «Taxi 5», του Φρανκ Γκασταμπίντ.

ΤΕΡΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

TERMINAL

Σκηνοθεσία: Βον Στέιν
Πρωταγωνιστούν: Μάργκο Ρόμπι, Σάιμον Πεγκ, Μάθιου Λιούις, Μάικ Μάγιερς, Μάξ Άιρονς, Ντέξτερ Φλέτσερ

Ο χώρος δράσης είναι μια σκοτεινή, ανώνυμη, άχρονη και έρημη πόλη. Οι μόνοι άνθρωποι που βλέπουμε να κινούνται σε αυτή, με επίκεντρο τον τερματικό σταθμό της πόλης στον οποίο όμως δεν κινείται κανένα τρένο, είναι αρκετά παράξενοι. Δύο πληρωμένοι δολοφόνοι οι οποίοι έχουν αναλάβει μια αποστολή, ένας περίεργος δάσκαλος ο οποίος πάσχει από ανίατη ασθένεια, ο κουτσός επιστάτης του σταθμού και η αινιγματική σερβιτόρα στο καφέ του σταθμού. Αυτοί είναι οι μοναδικοί άνθρωποι, δεν υπάρχει κανένας άλλος, δεν υπάρχουν άγνωστοι περαστικοί, ούτε πολυσύχναστοι δρόμοι. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Σκηνοθέτης σε νευρική κρίση!

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Την είδαμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μας άρεσε, βραβεύτηκε και τώρα προβάλλεται και στους κινηματογράφους. Ο λόγος για την ταινία «Too much info clouding over my head», του Βασίλη Χριστοφιλάκη η οποία αποτελεί όαση μέσα σε μια ‘ξερή’ κινηματογραφική εβδομάδα.

Όχι πως δεν υπάρχουν κάποιες ταινίες οι οποίες για τον έναν ή τον άλλο λόγο να έχουν ενδεχομένως ένα ενδιαφέρον αλλά δεν υπάρχει η πληθώρα των επιλογών που είχαμε πριν από μερικές εβδομάδες.

Ο Ρίτσαρν Λινκλέιτερ σκηνοθετεί το ρόουντ μούβι για την ανδρική φιλία, «Η τελευταία σημαία», η Μπλαντίν Ρενουάρ τη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στη Γαλλία, «50 φορές άνοιξη», ο Ερίκ Λαβέν την κομεντί, «Εσύ διαλέγεις», ο Μαρκ Ντουγκέν, την ιστορική ταινία εποχής, «Βασιλικοί γάμοι» και ο Ντέιβιντ Λιτς, την φανταστική περιπέτεια, «Deadpool».

Διαλέγετε και παίρνετε!

TOO MUCH INFO CLOUDING OVER MY HEAD

Σκηνοθεσία: Βασίλης Χριστοφιλάκης
Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χριστοφιλάκης, Κίττυ Παϊταζόγλου, Λένα Ουζουνίδου, Λένα Δροσάκη, Νικολίτσα Ντρίζη, Ζήσης Ρούμπος, Ελίνα Ρίζου, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Άλκηστη Πουλοπούλου, Νίκος Μαγδαληνός, Δημοσθένης Φίλιππας

Ο 35χρονος Βασίλης, είναι ένας άνθρωπος με διάφορα προβλήματα ο οποίος όμως έχει ένα όνειρο: να γυρίσει μια ταινία εποχής με ερωτικό τρίγωνο. Κι επειδή κάτι τέτοιο απαιτεί έξοδα, ο Βασίλης προσπαθεί να βρει χρήματα για να πραγματοποιήσει το σχέδιό του. Για το σκοπό αυτό κάνει διάφορες δουλειές. Μέσα σε μερικές μέρες παίζει σε μια διαφήμιση κινέζικης μπίρας, κινηματογραφεί ένα φιλανθρωπικό γκαλά στα βόρεια προάστια και σκηνοθετεί μια ξεπεσμένη τηλεοπτική σταρ η οποία ερμηνεύει έναν μονόλογο του Τσέχοφ. Αλλά παράλληλα έχει κι άλλα προβλήματα. Με τις ανασφάλειες της κοπέλας του, με την πιεστική παραγωγό του, με τη συναισθηματική πίεση που του ασκεί η μητέρα του, με μια τεράστια συλλογή έργων τέχνης που κληρονόμησε από τον πατέρα του, με τον καρκίνο που εμφανίζεται αλλά πάνω απ’ όλα με το ίδιο του τον εαυτό. Συνέχεια

«ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 14/5/2018)

Οικογενειακές συγκρούσεις

 του Στράτου Κερσανίδη

Η Μαργαρίτα είναι ένα 16χρονο κορίτσι που αμφισβητεί τα πάντα. Περισσότερο όμως αμφισβητεί τον πατέρα της, το Γιώργο, ο οποίος υπηρετεί στα ΜΑΤ. Μια μέρα σε μια διαδήλωση και ενώ οι διαδηλωτές συγκρούονται με τα ΜΑΤ, ο Γιώργος αντικρίζει την κόρη του. Ο Γιώργος για να αποκαταστήσει τη σχέση με τη Μαργαρίτα, της προτείνει να πάνε για δυο μέρες στο εξοχικό, σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο. Η Μαργαρίτα, δέχεται απρόθυμα, μόνο και μόνο για χατίρι της μητέρας της. Εκεί όμως τα πράγματα θα χειροτερέψουν όταν θα τους επισκεφθεί ξαφνικά ο φίλος της Μαργαρίτας, ένας νεαρός αντιεξουσιαστής, ο οποίος δε γνωρίζει τι δουλειά κάνει ο πατέρας της αγαπημένης του. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι και σύντομα η σύγκρουση ανάμεσα στην κόρη και τον πατέρα θα φτάσει στα άκρα. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 10 έως 16/5/2018)

 (από το http://www.stokokkino.gr)

Φτωχή εβδομάδα

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Μετριότατη η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα, καθώς λείπουν οι ταινίες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Παρόλα αυτά ξεχωρίζει, κατά την προσωπική μου άποψη, η ελληνική ταινία «Χρόνια πολλά», του Χρίστου Γεωργίου η οποία διαπραγματεύεται ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα οικογενειακών σχέσεων με πολύ καλό αφηγηματικό ρυθμό.

Από κει και πέρα ενδιαφέρουσες φαίνονται οι ταινίες «Η ενοχή του Κένεντι», του Τζον Κέραν και «Βηρυτός», του Μπραν Άντερσον. Όσο για τη βιογραφική ταινία του Εντουάρ Ντελίκ, «Πολ Γκογκέν», χωρίς να είναι κακή, δεν ανταποκρίνεται στο βάρος του ονόματος του βιογραφούμενου.

Την εβδομάδα συμπληρώνουν οι κωμωδίες «Κοκομπλόκο» και «Εσύ διαλέγεις», το θρίλερ «Το κουκλόσπιτο του τρόμου» και η παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων «Ένας σκίουρος σούπερ ήρωας».

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

HAPPY BIRTHDAY

Σκηνοθεσία: Χρίστος Γεωργίου

Πρωταγωνιστούν: Νεφέλη Κουρή, Δημήτρης Ήμελλος, Μυρτώ Αλικάκη, Βασίλης Μαγουλιώτης

 Η Μαργαρίτα είναι ένα 16χρονο κορίτσι που αμφισβητεί τα πάντα. Περισσότερο όμως αμφισβητεί τον πατέρα της, το Γιώργο, ο οποίος υπηρετεί στα ΜΑΤ. Μια μέρα σε μια διαδήλωση και ενώ οι διαδηλωτές συγκρούονται με τα ΜΑΤ, ο Γιώργος αντικρίζει την κόρη του. Ο Γιώργος για να αποκαταστήσει τη σχέση με τη Μαργαρίτα, της προτείνει να πάνε για δυο μέρες στο εξοχικό, σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο. Η Μαργαρίτα, δέχεται απρόθυμα, μόνο και μόνο για χατίρι της μητέρας της. Εκεί όμως τα πράγματα θα χειροτερέψουν όταν θα τους επισκεφθεί ξαφνικά ο φίλος της Μαργαρίτας, ένας νεαρός αντιεξουσιαστής, ο οποίος δε γνωρίζει τι δουλειά κάνει ο πατέρας της αγαπημένης του. Η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι και σύντομα η σύγκρουση ανάμεσα στην κόρη και τον πατέρα θα φτάσει στα άκρα. Συνέχεια

Θεσσαλονίκη, Μέγαρο Εργάς, 1926 (Βενιζέλου με Σολωμού)

ΜΟΛΔΑΒΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ – ΕΜΙΛ ΛΟΤΕΑΝΟΥ

(από το http://www.stokokkino.gr και το http://www.left.gr)

Εκεί όπου η ποίηση συναντά την ψυχή

 του Στράτου Κερσανίδη

Φαντάζομαι πως το όνομα Εμίλ Λοτεάνου (ως Λοτιάνου τον πρωτομάθαμε) δε λέει τίποτε στις νεότερες γενιές. Ακόμη και ανάμεσα στους νεότερους σινεφίλ λίγοι θα είναι εκείνοι στους οποίους το όνομα αυτό κάτι λέει. Θα πρέπει κάποιος ή κάποια να έχουν μεγάλο πάθος για τον παλιό σοβιετικό κινηματογράφο, των δεκαετιών του 1960 και 1970 ώστε να γνωρίζει το έργο ενός από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες της εποχής εκείνης. Ακόμη κι έτσι να είναι, δεν υπάρχει περίπτωση να γνωρίζει παρά μόνον ένα μέρος από αυτό αφού οι ταινίες του οι οποίες προβλήθηκαν στη χώρα μας είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μάλιστα είχαν προβληθεί για πρώτη φορά στη χώρα μας, στον ιστορικό κινηματογράφο Αλκυονίς, δηλαδή στον ίδιο χώρο ο οποίος θα φιλοξενήσει από την ερχόμενη Πέμπτη 10 έως την Τετάρτη 16 Μαΐου, ένα αφιέρωμα στον κινηματογράφο της Μολδαβίας, με επίκεντρο έξι (6) ταινίες του Εμίλ Λοτεάνου. Συνέχεια