Για το σκηνοθέτη Σταύρο Ψυλλάκη και για το βιβλίο «Μικρές Υιοθεσίες»

Το Σάββατο 11 Μαρτίου, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Μικρές υιοθεσίες», ένας αφιερωματικος τόμος στο έργο του σκηνοθέτη, Σταύρου Ψυλλάκη.

Έχοντας την τιμή να βρίσκομαι ανάμεσα στους παρουσιαστές, έκανα την παρακάτω μικρή παρουσίαση.

 

Με αφορμή το βιβλίο «Μικρές υιοθεσίες», αφιερωμένο στο έργο του σκηνοθέτη, Σταύρου Ψυλλάκη

Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν σήμερα βρισκόμαστε εδώ  για να μιλήσουμε για τις «Μικρές Υιοθεσίες» ή για το έργο του ίδιου του Σταύρου Ψυλάκη, το οποίο ήταν και η αφορμή για την έκδοση αυτού του αφιερωματικού τόνου.

Νομίζω όμως πως αν μιλήσουμε για το βιβλίο αναγκαστικά θα αναφερθούμε και στο Σταύρο Ψυλλάκη, έναν σκηνοθέτη με ένα –θα τολμήσω να το πω- τρομακτικό σε έκταση και εύρος έργο. Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

Από την ταινία «Που είσαι Σινγκάλ;»

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/3/2017)

Ελληνικά ντοκιμαντέρ στο διαγωνιστικό

Του Στράτου Κερσανίδη

Τα 64 ελληνικά ντοκιμαντέρ που συμμετέχουν στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο τελειώνει σήμερα, αποτελούν απαγορευτικό αριθμό για τον περιορισμένο χώρο της Εποχής. Έτσι, και με τον κίνδυνο να αδικήσουμε πολλά από όσα προβλήθηκαν, επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τα τρία, τα οποία συμμετείχαν στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα.

«Που είσαι Σινγκάλ;»

Ειλικρινά συγκλονίστηκα από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα του ο Άγγελος Ράλλης (συν-σκηνοθεσία: Χανς Ούλριχ Γκοσλ) στην ταινία, «Που είσαι Σινγκάλ;».  Ακολουθεί το δράμα των ηρώων του καταγράφοντας τη ζωή τους και αυτό που εισπράττουμε ως θεατές είναι μια ταινία μυθοπλασίας! Οι ήρωές του είναι μια οικογένεια προσφύγων από την πόλη Σινγκάλ στο Βόρειο Ιράκ, οι οποίοι ζουν σε έναν καταυλισμό στα τουρκο-ιρακινά σύνορα. Συνέχεια

Οι νέες ταινίες

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/3/2017) 

Αυτήν την εβδομάδα, προβάλλονται οι ταινίες:

«Καταπληκτικές γυναίκες» (20the century women), του Κάιλ Μιλς: Σάντα Μπάρμπαρα των ΗΠΑ, 1979. Η 55χρονη Ντοροθέα, είναι μια χωρισμένη γυναίκα η οποία μεγαλώνει τον έφηβο γιο της, Τζέιμι. Ο τελευταίος, κάνει παρέα με τη νεαρή Τζούλι, μια απελευθερωμένη κοπέλα, η οποία βρίσκει στο πρόσωπό του τη στοργή και την αφοσίωση, αλλά τίποτε περισσότερο αφού του υπενθυμίζει συνεχώς το «όχι σεξ, μόνο φίλοι».

Στο σπίτι νοικιάζει δωμάτιο, η Άμπι, μια πανκ καλλιτέχνιδα η οποία έχει τα δικά της προβλήματα αλλά έχει πολύ καλές σχέσεις με την οικογένεια στην οποία φιλοξενείται. Η Ντοροθέα, για να αντιμετωπίσει την εφηβική ορμή του γιου της ζητά από τις άλλες δυο γυναίκες να τη βοηθήσουν. Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (7)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Παιδεία , μνήμη, δικαιώματα

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Το σημερινό σημείωμα είναι το τελευταίο για το 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και θα μας απασχολήσουν τρεις ταινίες οι οποίες πραγματεύονται τρία διαφορετικά θέματα και η κάθε μία έχει το δικό της ξεχωριστό ενδιαφέρον.

«Που ήμουν, που είμαι, που πάω – Φωνές αμφιθεάτρου»

Φοιτητές, καθηγητές και φιλόσοφοι μιλούν για την παιδεία. Τελικά ποιο είναι το ζητούμενο, η εκπαίδευση ή η χειραφέτηση; Στο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Κεραμιδιώτη, «Που ήμουν, που είμαι, που πάω – Φωνές αμφιθεάτρου» άνθρωποι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι με την πανεπιστημιακή εκπαίδευση προσπαθούν να απαντήσουν σε μεγάλα ερωτήματα και σε σκέψεις μεγάλων στοχαστών όπως ο Πλάτων, ο Έγελος κ.α. Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (6)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Πλησιάζοντας τους ανθρώπους

 Του Στράτου Κερσανίδη

Η κάμερα του σκηνοθέτη στοχεύει στους ανθρώπους. Κι εκείνοι κοιτάζοντάς μας κατάματα αρχίζουν να μιλούν, αφηγούνται προσωπικές ιστορίες με τον δικό τους τρόπο ο καθένας.

«Σκέφτομαι τα κορίτσια που αγάπησαν»

«Γεννήθηκα στην Κεφαλονιά, στο Αργοστόλι. Όταν ήμουν μικρός είδα τα κομμένα κεφάλια ανταρτών. Λοιπόν η αληθινή ζωή δεν είναι οι γιργόνες, είναι τα κομμένα κεφάλια των ανταρτών». Με αυτά τα λόγια ο Περικλής Κοροβέσης αρχίζει να μιλά μπροστά στην κάμερα του Σπύρου Σκάνδαλου και του Γιώργου Μπουγιούκου, έτσι αρχίζει το ντοκιμαντέρ «Σκέφτομαι τα κορίτσια που αγάπησαν». Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (5)

 

(από το http://www.stokokkino.gr)

Η πολλαπλότητα των θεμάτων

Του Στράτου Κερσανίδη

Το ντοκιμαντέρ μπορεί να ασχοληθεί με πάρα πολλά θέματα. Τα ζητήματα που απασχολούν και ενδιαφέρουν τους σκηνοθέτες είναι πάρα πολλά, όσες μπορεί να είναι και οι εκφάνσεις της ίδιας της ζωής. Τέχνη, πολιτική, ιστορία, καθημερινότητα όπως είναι και τα ντοκιμαντέρ στο σημερινό μας σημείωμα.

«Vive la fuite»

‘Οι τεχνίτες είναι πολλοί και πολλοί μπορούν πολλά. Όμως εκείνο που χαρακτηρίζει το μεγαλοφυή καλλιτέχνη, είναι το επιπλέον’, λέει ένας κριτικός τέχνης για τον Αλέξη Ακριθάκη, στο ντοκιμαντέρ «Vive la fuite», της Εύης Καραμπάτσου, που έχει ως θέμα το έργο και τη ζωή του σημαντικού αυτού έλληνα ζωγράφου. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ(έως 15/3/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ταξιδεύοντας με ένα Λάντα

Κριτική – Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

Κάθε ταινία του Φατίχ Ακίν κεντρίζει το ενδιαφέρον του κοινού, αφού ο τουρκικής καταγωγής γερμανός σκηνοθέτης πάντα έχει κάτι το ενδιαφέρον να παρουσιάσει. Αυτή τη φορά, με το «Βερολίνο αντίο», ξεκινά ένα τρελό ρόουντ μούβι με δύο 14χρονους φίλους οι οποίοι ταξιδεύουν με ένα Λάντα.

Ο Μάικ Μιλς, με τις «Καταπληκτικές γυναίκες» σκηνοθετεί μια ενδιαφέρουσα ιστορία με φόντο τα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Η εντυπωσιακή κατασκοπική περιπέτεια «Η συνωμοσία της σκιάς» του Τομά Κρουιτόφ, αναμένεται να κεντρίσει το ενδιαφέρον των σινεφίλ.

Δύο ελληνικές ταινίες έχουν τρη δική τους θέση στην κινηματογραφική εβδομάδα. Είναι το «Park» της Σοφίας Εξάρχου, μια κοινωνική ταινία για τη σύγχρονη νεολαία και η «Ουτοπία», του Νίκου Κουρού, η πρώτη βουβή ταινία που γυρίστηκλε στην Ελλάδα τα τελευταία 80 χρόνια.

Την εξάδα συμπληρώνει η φανταστική περιπέτεια, «Κονγκ: η νήσος του κρανίου», του Τζόρνταν Βογκτ Ρόμπερτς.

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

20th CENTURI WOMEN

Σκηνοθεσία: Μάικ Μιλς
Πρωταγωνιστούν: Ελ Φάνινγκ, Γκρέτα Γκέργουικ, Αλία Σόκατ, Λόρα Γουίγκινς, Ανέτ Μπένινγκ, Λούκας Τζέιντ Ζούμαν, Μπίλι Γκρούνταπ, Τζον Μπίλινγκσλι

Η ταινία μας μεταφέρει στον περασμένο αιώνα και συγκεκριμένα στο 1979, στην Σάντα Μπάρμπαρα των ΗΠΑ. Είναι μια εποχή που συμβαίνουν διάφορες πολιτικές αλλαγές, υπάρχει ένα κλίμα αμφισβήτησης και εξέγερσης. Συνέχεια