«ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ»

 

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2017)

Χρυσοθήρες και ταυρομαχίες στη Μαύρη θάλασσα

Του Στράτου Κερσανίδη

Η ζωή είναι σκληρή στα βουνά κοντά στην Τραπεζούντα. Οι άνθρωποι προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με τα λιγοστά ζώα τους και έχοντας να αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης. Αυτό είναι το σκηνικό στο οποίο διαδραματίζεται η δράση της ταινίας «Το κρύο της Τραπεζούντας» (Kalandar Sogugu), του Μουσταφά Καρά. Η οποία ήταν η επίσημη συμμετοχή της Τουρκίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Συνέχεια

«ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ» (AMERICA SQUARE)

(από την ΕΠΟΧΗ, 25/3/2016)

Η πλατεία των παθών

Μια πολυκατοικία στην πλατεία Αμερικής. Ο Νάκος μετρά πόσοι από τους ενοίκους είναι Έλληνες και πόσοι ξένοι. Το σκορ υπέρ των ξένων είναι συντριπτικό. Ο Νάκος είναι δυσαρεστημένος, δεν θέλει τους ξένους, είναι ρατσιστής. Ο Μπίλυ, ροκεντρολάς και παιδικός φίλος του Νάκου, έχει ένα καφέ μπαρ στο ισόγειο μαζί με την αδελφή του Νάντια. Στο πατάρι του μαγαζιού έχουν και ένα εργαστήριο στο οποίο κάνουν τατουάζ. Ο Τάρεκ, πρόσφυγας από το Χαλέπι, μαζί με τη μικρή του κόρη, τη Μάγια, ζουν στο υπόγειο της πολυκατοικίας και θέλουν να φύγουν για το Βερολίνο. Η Τερέζα, μια μαύρη τραγουδίστρια σε μπαρ, θέλει να ξεφύγει από τα νύχια του αφεντικού της, του Μάικ. Συνέχεια

«ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/3/2017)

Όταν η συνείδηση προστάζει

Του Στράτου Κερσανίδη

Ως, η κρίση του ατόμου για τον ηθικό χαρακτήρα των πράξεών του, ορίζεται η συνείδηση η οποία αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο και, τον οδηγό των πράξεων του ατόμου το οποίο, με βάση αυτόν τον ορισμό, μπορεί να χαρακτηριστεί ενσυνείδητο ή ασυνείδητο. Όσον αφορά δε το ενσυνείδητο άτομο, αυτό δηλαδή που ενσυνειδήτως πράττει, εφόσον οι πράξεις του ακολουθούν την ηθική, τότε μιλάμε για άτομο ευσυνείδητο. Δηλαδή, έντιμο και αφοσιωμένο στο καθήκον. Οι τύψεις, λοιπόν, βασανίζουν μόνον ανθρώπους ευσυνείδητους όταν αυτοί νομίζουν πως έπραξαν ή δεν έπραξαν όπως το καθήκον και η ηθική επιτάσσουν.

Η Τζενί, η ηρωίδα της ταινίας «Το άγνωστο κορίτσι» (La Fille Inconnue), των αδελφών Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρντέν, είναι η περίπτωση ενός τέτοιου ανθρώπου.

Η Τζενί, νεαρή γιατρός σε μια γειτονιά της Λιέγης, εργάζεται μαζί με το Ζουλιέν, τον ασκούμενο βοηθό της. Ύστερα από μια κουραστική μέρα και αφού ή ώρα είναι περασμένη και το ιατρείο έχει κλείσει, χτυπά το κουδούνι. Ο Ζουλιέν πηγαίνει να ανοίξει αλλά η Τζενί τον αποτρέπει, λέγοντάς του πως είναι αργά. Την επόμενη μέρα δύο αστυνομικοί θα χτυπήσουν την πόρτα της και θα την ρωτήσουν εάν αντιλήφθηκε κάτι επειδή μια κοπέλα βρέθηκε νεκρή λίγο παραπέρα. Βλέποντας τι κατέγραψε η κάμερα του ιατρείου, η Τζενί διαπιστώνει πως η κοπέλα αυτή χτύπησε το κουδούνι του ιατρείου το προηγούμενο βράδυ, ζητώντας προστασία από κάποιον που την κυνηγούσε. Από εκείνη τη στιγμή η Τζενί θα κυριευτεί από ενοχές επειδή θεωρεί τον εαυτό της υπεύθυνο και θα αρχίσει να αναζητά την ταυτότητα της νεκρής και τι κρύβεται πίσω από το θάνατό της. Συνέχεια

“ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΤΗ ΦΟΡΑ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 19/3/2017)

Ο θρίαμβος της θέλησης

Η δύναμη της ανθρώπινης θέλησης κάποιες φορές ξεπερνά τη λογική. Είναι κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι αρνούνται να αποδεχτούν το κακό που τους έχει συμβεί και ερχόμενοι αντιμέτωποι με θεούς και δαίμονες κατορθώνουν το ακατόρθωτο. Μια τέτοια περίπτωση αφηγείται και η ταινία “Ένα βήμα τη φορά” (Patients), του Μεντί Ιντίρ και του Γκραντ Κορ Μαλάντ.

Ένα τραγικό ατύχημα το οποίο συνέβη το 1997 είχε ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του Φαμπιέν Μαρσό σε κέντρο αποκατάστασης. Ο Φαμπιέν, ενώ βρισκόταν σε μια κατασκήνωση, τραυματίστηκε σοβαρά βουτώντας στην πισίνα με αποτέλεσμα να εξαρθρωθεί η σπονδυλική του στήλη και να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι.

Η διάγνωση των γιατρών δεν ήταν καθόλου ενθαρρυντική και σύμφωνα με αυτήν ο Φαμπιέν θα περνούσε το υπόλοιπο της ζωής του καθηλωμένος. Όμως εκείνος δεν πτοήθηκε και με περίσσια αποθέματα δύναμης κατάφερε να ξαναπερπατήσει και να γίνει ένας από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες στη Γαλλία, ως slam poet δηλαδή παρουσίαση ποίησης με μουσική επί σκηνής, με το ψευδώνυμο Γκραντ Κορ Μαλάντ. Με αυτό το ψευδώνυμο εξέδωσε και την αυτοβιογραφική νουβέλα «Πάντα ήρωες» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο) την οποία στη συνέχεια σκηνοθέτησε μαζί με τον Μεντί Ιντίρ και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 

Από την ταινία «Που είσαι Σινγκάλ;»

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/3/2017)

Ελληνικά ντοκιμαντέρ στο διαγωνιστικό

Του Στράτου Κερσανίδη

Τα 64 ελληνικά ντοκιμαντέρ που συμμετέχουν στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο τελειώνει σήμερα, αποτελούν απαγορευτικό αριθμό για τον περιορισμένο χώρο της Εποχής. Έτσι, και με τον κίνδυνο να αδικήσουμε πολλά από όσα προβλήθηκαν, επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τα τρία, τα οποία συμμετείχαν στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα.

«Που είσαι Σινγκάλ;»

Ειλικρινά συγκλονίστηκα από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα του ο Άγγελος Ράλλης (συν-σκηνοθεσία: Χανς Ούλριχ Γκοσλ) στην ταινία, «Που είσαι Σινγκάλ;».  Ακολουθεί το δράμα των ηρώων του καταγράφοντας τη ζωή τους και αυτό που εισπράττουμε ως θεατές είναι μια ταινία μυθοπλασίας! Οι ήρωές του είναι μια οικογένεια προσφύγων από την πόλη Σινγκάλ στο Βόρειο Ιράκ, οι οποίοι ζουν σε έναν καταυλισμό στα τουρκο-ιρακινά σύνορα. Συνέχεια

Οι νέες ταινίες

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/3/2017) 

Αυτήν την εβδομάδα, προβάλλονται οι ταινίες:

«Καταπληκτικές γυναίκες» (20the century women), του Κάιλ Μιλς: Σάντα Μπάρμπαρα των ΗΠΑ, 1979. Η 55χρονη Ντοροθέα, είναι μια χωρισμένη γυναίκα η οποία μεγαλώνει τον έφηβο γιο της, Τζέιμι. Ο τελευταίος, κάνει παρέα με τη νεαρή Τζούλι, μια απελευθερωμένη κοπέλα, η οποία βρίσκει στο πρόσωπό του τη στοργή και την αφοσίωση, αλλά τίποτε περισσότερο αφού του υπενθυμίζει συνεχώς το «όχι σεξ, μόνο φίλοι».

Στο σπίτι νοικιάζει δωμάτιο, η Άμπι, μια πανκ καλλιτέχνιδα η οποία έχει τα δικά της προβλήματα αλλά έχει πολύ καλές σχέσεις με την οικογένεια στην οποία φιλοξενείται. Η Ντοροθέα, για να αντιμετωπίσει την εφηβική ορμή του γιου της ζητά από τις άλλες δυο γυναίκες να τη βοηθήσουν. Συνέχεια

«GLORY»

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/3/2017)

Ένας τίμιος άνθρωπος

Είναι μεροκαματιάρης, ένας άνθρωπος μοναχικός που συχνά γίνεται αντικείμενο κοροϊδευτικών σχολίων από τους άλλους. Όμως όταν θα έρθει η ώρα, αυτός ο ταπεινός καθημερινός άνθρωπος θα αναδείξει το πραγματικό του μεγαλείο, σε αντίθεση με όλους τους άλλους που τον λοιδορούν.

slava

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Τσάνκο, ένας άνδρας με προβλήματα ομιλίας ο οποίος εργάζεται στο δημόσιο σιδηρόδρομο. Κάθε μέρα κάνει την ίδια μονότονη δουλειά, περπατά κατά μήκος των γραμμών και τις ελέγχει. Μια μέρα ενώ ελέγχει τις ράγες βρίσκει κάποιες σκισμένες σακούλες οι οποίες περιέχουν εκατομμύρια λέβα. Συνέχεια