«ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ – Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 10/12/2017)

Το νερό και η δημοκρατία

Του Στράτου Κερσανίδη

Το 1977, πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Θεμέλιο το βιβλίο του Αζίζ Νεσίν. Μια συλλογή διηγημάτων μέσα από τα οποία ο τούρκος συγγραφέας μιλούσε για την πολιτική κατάσταση στη χώρα του, γράφοντας: «Δύο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. Το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία».

Εάν αντικαταστήσουμε τη λέξη ‘καφές’ με τη λέξη ‘νερό’ θα αναδείξουμε ακόμη περισσότερο την έννοια της Δημοκρατίας και τη σχέση ανάμεσά τους. Μάλιστα, όπως έχει πει ο Γιώργος Αυγερόπουλος, «υπάρχει ένα ιταλικό ρητό που λέει: γράφουμε νερό και διαβάζουμε δημοκρατία». Συνέχεια

Advertisements

«ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΜΠΕΘ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 3/12/2017)

Καταστροφικό πάθος

του Στράτου Κερσανίδη

Όταν σφραγίζουμε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει, δε θα αργήσει η στιγμή της έκρηξης. Το ίδιο συμβαίνει και με τις καταπιεσμένες επιθυμίες, τα καταπιεσμένα πάθη των ανθρώπων. Έρχεται η στιγμή που εξωτερικεύονται και συχνά με τρόπο βίαιο.

Πως μπορεί, λοιπόν, να αντιδράσει μια νέα γυναίκα, φυλακισμένη σε έναν υποχρεωτικό γάμο, με έναν άνδρα που δεν αγαπά, ο οποίος δε τη σέβεται, την υποτιμά, την καταπιέζει και της φέρεται με σκαιότητα; Μια τέτοια γυναίκα είναι η νεαρή Κάθριν, η ηρωίδα της ταινία «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ. Συνέχεια

«USSAK” και «Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»

USSAK, χρόνια μετά

 (από την ΕΠΟΧΗ, 3/12/2017)

Το βροντερό «παρών» του ελληνικού σινεμά

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Δύο σημαντικές ταινίες, οι οποίες προβλήθηκαν στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προβάλλονται αυτήν την εβδομάδα. Πρόκειτια για τις ταινίες «USSAK», του Κυριάκου Κατζουράκη και «Ο γιος της Σοφίας», της Ελίνας Ψύκου.

«USSAK, χρόνια μετά»

Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Φεύγοντας κλέβει ένα πιστόλι και το ταμείο. Καταφέρνει να ξεφύγει και ζητά καταφύγιο κοντά σε έναν παλιό της φίλο, το Ζάφο. Την ίδια ώρα η οικονομική ελίτ σχεδιάζει πως θα αυξήσει τα κέρδη της σε βάρος του πληθυσμού, και αντικαθιστώντας τους φυσικούς σπόρους με μεταλλαγμένους, ενώ συμμορίες αλωνίζουν τους δρόμους και οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν διάφορους τρόπους για να επιβιώσουν. Ο Ζάφος βρίσκει ένα μέρος για να μείνει η Ιωάννα, ένα κοινόβιο περιθωριακών. Εκεί θα γνωρίσει δυο ηλικιωμένους άνδρες, τον Πάνο και το Σωκράτη. οι οποίοι θα έχουν θετική επίδραση επάνω της και θα την κάνουν να δει τη ζωή διαφορετικά. «Για μένα είναι συγγενείς μου. Μέχρι να τους γνωρίσω ήμουν μισός άνθρωπος», λέει. Συνέχεια

«LUCKY»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 26/11/2017)

Η φιλοσοφία την καθημερινότητας

Του Στράτου Κερσανίδη

«Ρεαλισμός είναι η αποδοχή μιας κατάστασης όπως έχει», λέει ο 90χρονος Λάκι δίνοντας έτσι το στίγμα της προσωπικής του στάσης απέναντι στη ζωή. Και η καθημερινότητά του, τουλάχιστον όπως τη ζει τώρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, δείχνει πως ζει με αυτόν τον τρόπο. Συνέχεια

«LINES»

(από την ΕΠΟΧΗ, 19/11/2017)

Ιστορίες οικονομικής κρίσης

Ο Βασίλης Μαζωμένος είναι ένας ιδιότυπος σκηνοθέτης με το δικό του προσωπικό στυλ κάτι που επιβεβαιώνεται από το μέχρι τώρα έργο του (‘Το χρήμα-Μια μυθολογία του Σκότους’, ‘Guilt’, ‘10η μέρα’ κ.α.). Χωρίς να χρησιμοποιεί τον κλασικό τρόπο αφήγησης με ποιητική διάθεση και αλληγορική προσέγγιση, αναπτύσσει τα θέματά του και αφήνει χώρο στο θεατή να αναμετρηθεί με τους δικούς του προβληματισμούς. Συνέχεια

58ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ – Στον απόηχο της γιορτής του σινεμά

Από την ταινία «Κοράκια» η οποία κέρδισε το Χρυσό Αλέξανδρο

(από την ΕΠΟΧΗ, 19/11/2017)

Του Στράτου Κερσανίδη

Στη σουηδική ταινία, «Κοράκια», του Γιενς Ασούρο απονεμήθηκε ο Χρυσός Αλέξανδρος του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο ολοκληρώθηκε  την περασμένη Κυριακή 12 Νοεμβρίου.

Το χαμηλών τόνων δράμα του Ασούρο, αφηγείται τη δύσκολη ζωή μιας αγροτικής οικογένειας στη Σουηδία τη δεκαετία του 1970 το οποίο υπόκωφα οδηγεί στο σκληρό φινάλε. Συνέχεια

«ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 5/11/2017)

Αυτοβιογραφικές σελίδες στην οθόνη

Ο ρομαντικός συγγραφέας και ποιητής Μαξ Μπλέχερ γεννήθηκε το 1909 στο Μποτοσάνι της Ρουμανίας. Εβραϊκής καταγωγής, σπούδασε αρχικά ιατρική στο Παρίσι αλλά σύντομα διαγνώστηκε με φυματίωση των οστών και εισήχθη σε σανατόριο. Αρχικά στην Ελβετία και στη συνέχεια στην κωμόπολη Τεκοργκιόλ, κοντά στην Κωστάντζα. Εκεί πέθανε το 1938 στα 29 του μόλις χρόνια. Συνέχεια