«Η ΟΨΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ»

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/4/2017)

Οι βρικόλακες στης Ινδονησίας

Του Στράτου Κερσανίδη

Το 1965, στην Ινδονησία, πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές της Ιστορίας. Υπό τις ευλογίες της Δύσης, υπονομεύτηκε ο πρόεδρος Σουκάρνο, ο οποίος ηγήθηκε στον αγώνα για την ανεξαρτησία της χώρας από τους Ολλανδούς και παρέμεινε στην προεδρία μέχρι την αποπομπή του το 1967.

Αυτό που δεν άρεσε στη Δύση ήταν πως ο Σουκάρνο προτίμησε να έχει προνομιακές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, εθνικοποίησε πάνω από 200 ολλανδικές εταιρίες ενώ συγκυβερνούσε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδονησίας. Συνέχεια

«Η ΚΥΝΗΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΕΤΟ»

 

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/4/2017)

Στις στέπες της Μογγολίας

Οι νομάδες στη Μογγολία ζουν μέσα στη φύση, με τη φύση και από τη φύση. Κι έτσι από μικρά παιδιά μαθαίνουν να τη σέβονται και να ακολουθούν τους ρυθμούς της.

Μια παραδοσιακή πρακτική των νομάδων είναι το κυνήγι με αετό. Μια παράδοση που πηγαίνει από γενιά σε γενιά, από πατέρα σε γιο. Όμως το να πάει η παράδοση από πατέρα σε κόρη είναι κάτι που συνηθίζεται και μάλιστα οι γεροντότεροι δεν το αποδέχονται. Συνέχεια

«ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/4/2017)

Η διαχρονικότητα των πραγμάτων

Του Στράτου Κερσανίδη

Για πολλαπλές αναγνώσεις προσφέρεται η ταινία του Μάρκο Μπελόκιο, «Αίμα από το αίμα μου» (Sangue del mio sangue), που ο ιταλός σκηνοθέτης γύρισε το 2015 και προβάλλεται φέτος στη χώρα μας.

Ο Φεντερίκο, αδελφός ενός κληρικού πηγαίνει σε ένα μοναστήρι όπου είναι φυλακισμένη και αντιμέτωπη με την Ιερά Εξέταση, η Μπενεντάτα, μια όμορφη κοπέλα η οποία κατηγορείται πως αποπλάνησε τον ιερωμένο αδελφό του και τον οδήγησε στην αυτοκτονία. Η κοπέλα περνά διάφορες δοκιμασίες και τέλος φυλακίζεται πίσω από έναν τοίχο.

Στη σύγχρονη εποχή, ένας εφοριακός επισκέπτεται το εγκαταλειμμένο μοναστήρι φυλακή το οποίο πρόκειται να αγοραστεί από έναν ζάπλουτο Ρώσο. Όμως κάποιος κόμης ο οποίος κυκλοφορεί μόνο τη νύχτα και ο οποίος έχει εγκαταλείψει τη γυναίκα του, ζει μέσα στο μοναστήρι μαζί με τους πιστούς του υπηρέτες. Συνέχεια

36ο  ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

(από την ΕΠΟΧΗ, 23/4/2017)

Μπροστά σε ένα νέο τοπίο

Του Στράτου Κερσανίδη

 Μετά από το δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, με το γνωστό εκλογικό αποτέλεσμα, η Τουρκία φαίνεται πως αλλάζει και οι επιπτώσεις στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας θα γίνουν εμφανείς τους επόμενους μήνες. Μπροστά σε ένα νέο τοπίο βρίσκεται, λοιπόν, το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης και κανείς μας δε γνωρίζει κατά πόσο αυτό θα επηρεαστεί από τη νέα κατάσταση.

Πάντως το φετινό 36ο Φεστιβάλ διέθετε όλη εκείνη τη ζωντάνια, την τόλμη και το δημοκρατικό πνεύμα το οποίο είχε κατακτήσει η διοργάνωση τα προηγούμενα χρόνια και που ευχόμαστε να διατηρηθεί και στο μέλλον.

Το παλιό και το νέο

Η ταινία «Κίτρινος πυρετός» (Sari Sicak), του Φικρέτ Ρεϊχάν, κέρδισε τη Χρυσή Τουλίπα στο Εθνικό Διαγωνιστικό Τμήμα και για καλή μου τύχη ήταν ανάμεσα σε εκείνες που κατάφερα να δω.

«Κίτρινος πυρετός»

Η ταινία πραγματεύεται τη μάχη ανάμεσα στο παλιό και το νέο, όπου το νέο δεν ταυτίζεται απαραίτητα πάντα με το καλό. Συνέχεια

«Η ΚΟΡΗ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 9/4/2017)

Καταστροφικές αποκαλύψεις

Του Στράτου Κερσανίδη

Μερικά μυστικά, όσο παραμένουν τέτοια, είναι σα να μην υπάρχουν. Κι όταν πρόκειται για μυστικά που η αποκάλυψή τους μπορεί να ανατρέψει δραματικά τις ζωές των ανθρώπων, τότε καλύτερα να παραμένουν στην ασφάλεια που προσφέρει η άγνοια. Η γνώση, αφενός είναι δύναμη, αφετέρου αποτελεί την απαρχή της ανθρώπινης τραγωδίας.

Οι παραπάνω σκέψεις αποτελούν τον άξονα της ταινίας «Η κόρη» (The daughter) του Σάιμον Στόουν, εμπνευσμένη από το πασίγνωστο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν, «Η αγριόπαπια». Συνέχεια

«ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 9/4/2017)

Ζωή στο περιθώριο

Κάποιοι άνθρωποι ζουν σε επικίνδυνες ισορροπίες. Είναι η ίδια η ζωή η οποία τους οδήγησε σε αδιέξοδα από τα οποία προσπαθούν να ξεφύγουν. Και όχι πάντοτε με νόμιμο τρόπο. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι ήρωες της ταινίες του Ζουλιέν Λεκλέρκ, «Αδίστακτοι» (Braqueurs). 

Τέσσερις άνδρες, ο Γιανί, ο Ερίκ, ο Νασέρ και ο Φρανκ, αποτελούν τη συμμορία η οποία πραγματοποιεί πολύ καλά σχεδιασμένες ληστείες στο Παρίσι. Όλα πηγαίνουν καλά και το τελευταίο κόλπο έχει αποφέρει σε όλους σημαντικό χρηματικό ποσό που σκέφτονται να τα παρατήσουν. Ένα λάθος όμως που κάνει ο Αμίν, αδελφός του Γιανί, θα φέρει τη συμμορία αντιμέτωπη με τους βαρόνους ναρκωτικών. Έτσι θα αναγκαστούν να κάνουν μια «δουλειά» για χάρη τους. Όμως τα πράγματα δεν θα πάνε όπως τα υπολογίζουν και οι δύο συμμορίες θα οδηγηθούν σε μια αιματηρή σύγκρουση. Συνέχεια

ΦΩΤΟΣ ΛΑΜΠΡΙΝΟΣ: «Ο Οκτώβρης δεν ήταν πραξικόπημα»

(από την ΕΠΟΧΗ, 2/4/2017)

Ο γνωστός σκηνοθέτης μιλά για την ταινία του «Η Μεγάλη Ουτοπία»

Του Στράτου Κερσανίδη

Η νέα ταινία ντοκιμαντέρ του Φώτου Λαμπρινού, «Η Μεγάλη Ουτοπία» (The Great Utopia), με θέμα της την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, αφού έκανε την πρεμιέρα της στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, προβάλλεται από την περασμένη Πέμπτη στους κινηματογράφους.

Γιατί κάνατε αυτήν την ταινία η οποία αναφέρεται σε γεγονότα από τα οποία τα περισσότερα είναι γνωστά;

 Τα περισσότερα όχι όμως όλα όπως για παράδειγμα η τεχνητή πείνα, ο λιμός του 1932-33. Εγώ που σπούδασα στη Μόσχα από το 1964 ως το 1970, και πήγαινα πάρα πολύ συχνά, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν είχα ιδέα για τα εκατομμύρια των θυμάτων του λιμού. Συνέχεια