«ΧΟΙΡΟΣΤΑΣΙΟ»

Από την ΕΠΟΧΗ, 26/5/2019

Η παρακμή της Ευρώπης

Του Στράτου Κερσανίδη

Πενήντα χρόνια πριν, δηλαδή το 1969, βρισκόμασταν 25 χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα εγκλήματα του ναζισμού ήταν ακόμη νωπά στη μνήμη καθώς εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι είχαν βιώσει τη φρίκη βρισκόταν εν ζωή.

Η Ευρώπη βρισκόταν σε μία πορεία εκδημοκρατισμού, ο ψυχρός πόλεμος ήταν στο απόγειό του, ο Παρίσι και η Πράγα του 1968 καθώς και τα κινήματα αμφισβήτησης είχαν ποτίσει βαθιά το σώμα της γηραιάς ηπείρου η οποία προσπαθούσε να ισορροπήσει μέσα από τις ιστορικές της αντιφάσεις. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (23 έως 29/5/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Μετριότητες

Του Στράτου Κερσανίδη

Μέτρια η εκλογική κινηματογραφική εβδομάδα με την επανέκδοση του αριστουργήματος «Χοιροστάσιο», που γύρισε ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι το 1969, να κυριαρχεί.

Από εκεί και πέρα, έχουμε ταινίες που δείχνουν πως η χειμερινή σεζόν πνέει τα λοίσθια και βρισκόμαστε εν αναμονή της καλοκαιρινής κινηματογραφικής σοδειάς.

Έτσι έχουμε τη ρομαντική αισθηματική κομεντί του Λουίς Γκαρέλ «Ένας πιστός άνδρας», την αστυνομική κωμωδία δράσης του Πιέρ Σαλβαντορί, «Το πρόβλημά μου είσαι εσύ», την εκδοχή του παραμυθιού του Αλαντίν που σκηνοθετεί ο Γκάι Ρίτσι, «Αλαντίν» και την ταινία τρόμου του Ντέιβιντ Γιαροβέφσκι, «Brightburne: Ζωντανή κόλαση».

Ενδιαφέρουσα πάντως φαίνεται η ταινία «Το σουτιέν» του Βάιτ Χέλμερ. Πρώτον επειδή είναι χωρίς διαλόγους και δεύτερο επειδή στο καστ περιλαμβάνονται ο Μίκι Μανόλοβιτς και η Μάγια Μόργκενστερν.

Προβάλλονται επίσης οι κομεντί «Everything is wonderful», της Πία Μέχλερ και «Σκότωσα το αφεντικό μου», του Αλάν Μοντουί καθώς και η κωμωδία «Ο παραλίας», του Χάρμονι Κορίν.

ΧΟΙΡΟΣΤΑΣΙΟ

PORCILE

Σκηνοθεσία: Πιερ Πάολο Παζολίνι
Πρωταγωνιστούν: Πιέρ Κλεμεντί, Ζαν Πιερ Λεό, Αν Βιαζέμσκι, Αλμπέρτο Λιονέλο, Ούγκο Τονιάτσι, Μάρκο Φερέρι, Φράνκο Τσίτι, Νινέτο Νταβόλι

Πενήντα χρόνια πριν, δηλαδή το 1969, βρισκόμασταν 25 χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα εγκλήματα του ναζισμού ήταν ακόμη νωπά στη μνήμη καθώς εκατομμύρια άνθρωποι οι οποίοι είχαν βιώσει τη φρίκη βρισκόταν εν ζωή. Συνέχεια

«SUGAR TOWN, ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΨΗΦΟΥΣ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 19/5/2019)

Μια τριλογία για τη Ζαχάρω

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Το 2006 ένα ντοκιμαντέρ τάραξε τα νερά και κίνησε το ενδιαφέρον του κοινού. Ήταν το «Sugartown: Οι γαμπροί», μια ταινία που έκανε γνωστή την κωμόπολη της δυτικής Ηλείας, Ζαχάρω, όχι μόνον στο ελληνικό κοινό αλλά και στο εξωτερικό.

Ο ανδρικός πληθυσμός της Ζαχάρως αντιμετώπιζε πρόβλημα έλλειψης γυναικών, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό από δημογραφική άποψη. Το πρόβλημα ανέλαβε να λύσει ο δήμαρχος, Πανταζής Χρονόπουλος, ο οποίος είχε μια φαεινή ιδέα. Να φέρει γυναίκες από τη Ρωσία ώστε έτσι να αποκατασταθούν οι εργένηδες της πόλης. Ξεκίνησαν οι επαφές, αντηλλάγησαν επιστολές και φωτογραφίες, ακολούθησαν ταξίδια των υποψήφιων γαμπρών στη Ρωσία και ένας αριθμός ανδρών κατάφερε έτσι να επιλύσει το πρόβλημα που τους απασχολούσε. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 16 έως 22/5/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Με τα μάτια στο ντοκιμαντέρ

Του Στράτου Κερσανίδη

Δύο ντοκιμαντέρ φαίνεται να κυριαρχούν την τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα στις αίθουσες.

Το πρώτο είναι ελληνικό, το σκηνοθέτησε ο Κίμων Τσακίρης και είναι το «Sugartown, για μια χούφτα ψήφους». Με αυτό ο Τσακίρης ‘κλείνει’ την τριλογία για τη Ζαχάρω, η οποία ξεκίνησε το 2006 και συνεχίστηκε το 2010.

Το δεύτερο έχουν σκηνοθετήσει η Μαργκαρέτε φον Τρότα και η Μπετίνα Μπέχλερ και είναι το «Μπέργκμαν, ένας αιώνας», μια προσέγγιση της ζωής και του έργου του μεγάλου σουηδού δημιουργού.

Μια ενδιαφέρουσα πρόταση είναι και η ταινία «Μια αγάπη ανέφικτη», της Κατρίν Κορσινί.

Προβάλλονται επίσης η κωμωδία «Μια απίθανη σχέση», του Τζόναθαν Λεβίν, το θρίλερ «Jihn Wick: Κεφάλαιο 3» και το παιδικό «Πόκεμον, ντετέκτιβ Πικάσου», του Ρομπ Λέτερμαν.

Τέλος, προβάλλεται σε επανέκδοση ένα αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου το οποίο συστήνουμε ανεπιφύλακτα. Πρόκειται για την πρώτη ομιλούσα ταινία του Σεργκέι Αϊζενστάιν, «Αλέξανδρος Νιέφσκι», που γυρίστηκε το 1938.

SUGAR TOWN: ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΨΗΦΟΥΣ

Σκηνοθεσία: Κίμων Τσακίρης

O Κίμων Τσακίρης, κλείνει την τριλογία του για τη Ζαχάρω και το πρώην δήμαρχο Πανταζή Χρονόπουλο, με την ταινία «Sugartown: Για μια χούφτα ψήφους». Ο έκπτωτος δήμαρχος επιμένει και προσπαθεί να διεκδικήσει και πάλι το δήμο. Έτσι μια βδομάδα πριν από τις εκλογές τα καταφέρνει και του επιτρέπεται να θέσει υποψηφιότητα. Είναι αποφασισμένος να νικήσει και να αναγκάσει τους αντιπάλους του  «να μην ξαναπατήσουν το πόδι τους στην περιοχή», όπως λέει.  Ο σκηνοθέτης καταγράφει τις τελευταίες μέρες του προεκλογικού αγώνα του. Όπως σημειώνει ο ίδιος «κινηματογράφησα την ίδια τη διαδικασία των εκλογών, γιατί και στα δυο προηγούμενα Sugartown όλα κινούνται γύρω από την σχέση πολίτη-πολιτικού, την προσπάθεια των πολιτών να επωφεληθούν κάτι από τους πολιτικούς και των πολιτικών να ανταποκριθούν για να επανεκλεγούν! Βλέποντας κάποιος αυτό το τρίτο Sugartown θα καταλάβει και τα άλλα δυο ακόμα βαθύτερα. Το ένα συμπληρώνει το άλλο». Συνέχεια

«ΦΥΓΑΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΕΝΤΡΙΞ»

 

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/5/2019)

Η αποδόμηση της Πράσινης Γραμμής

 Του Στράτου Κερσανίδη

Το 1974, όταν έγινε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Λευκωσία χωρίστηκε στα δύο. Σήμερα, 45 χρόνια μετά, η κυπριακή πρωτεύουσα παραμένει η τελευταία χωρισμένη πόλη στον κόσμο, κατάλοιπο της ανθρώπινης παράνοιας που γεννά το σοβινιστικό μίσος. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι και από τις δύο πλευρές της Πράσινης Γραμμής οι οποίοι θέλουν να ζήσουν μαζί, ειρηνικά και να κυκλοφορούν ελεύθερα και από τις δύο πλευρές. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 9 έως 15/5/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Η αποδόμηση της Πράσινης Γραμμής

Του Στράτου Κερσανίδη

Το 1974, όταν έγινε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η Λευκωσία χωρίστηκε στα δύο. Σήμερα, 45 χρόνια μετά, η κυπριακή πρωτεύουσα παραμένει η τελευταία χωρισμένη πόλη στον κόσμο, κατάλοιπο της ανθρώπινης παράνοιας που γεννά το σοβινιστικό μίσος.

Αυτό είναι το θέμα της ταινίας «Φυγαδεύοντας τον Χέντριξ», του Μάριου Πιπερίδη, ο οποίος όμως το προσεγγίζει με έναν ιδιαίτερο τρόμο, αποδραματοποιώντας το και μπολιάζοντάς το με μπόλικο χιούμορ.

Ο Θόδωρος Μαραγκός με το ντοκιμαντέρ «Όλο γελούσε», αποτίει φόρο τιμής στο φίλο και συνεργάτη του, Κώστα Τσάκωνα ο οποίος έφυγες το 2015.

Η νέα ταινία της Βαλέρια Γκολίνο, «Euforia», έχει για θέμα της την προβληματική σχέση δύο αδελφών η οποία επανατοποθετείται ματά από ένα σημαντικό γεγονός.

«Το μυστήριο του κυρίου Πικ», του Ρεμί Μπεζανσόν και «Η πιο μεγάλη απάτη», του Τζάστιν Κέλι, ασχολούνται με το χώρο της λογοτεχνίας και τις περιπτώσεις δύο παράξενων συγγραφέων.

Το ντοκιμαντέρ της Δήμητρας Μπαμπαδήμα «Στα άκρα», παρακολουθεί το μοναχικό αγώνα του υπεραθλητή Σπύρου Χρυσικόπουλου να φτάσει κολυμπώντας από τη Ρόδο στο Καστελλόριζο, ενώ για τους μικρούς σινεφίλ, υπάρχει η ταινία κινουμένων σχεδίων «Τα ασχημογλυκούλια», του Κέλι Άσμπουρι.

ΦΥΓΑΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΕΝΤΡΙΞ

Σκηνοθεσία: Μάριος Πιπερίδης

Πρωταγωνιστούν: Αδάμ Μπουσδούκος, Βίκυ Παπαδοπούλου, Φατίχ Αλ, Οσγκούρ Καραντενίζ, Τόνι Δημητρίου

Το Κυπριακό παραμένει μια ανοιχτή πληγή στο σώμα της Κύπρου και στις καρδιές των κατοίκων του νησιού και ένα διαρκές πρόβλημα στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία. Και με αυτό το θέμα, δηλαδή με τη χωρισμένη Λευκωσία και με τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει αυτός στη ζωή των ανθρώπων, ασχολείται η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας του Μάριου Πιπερίδη, η οποία συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μόνο που ο Πιπερίδης βλέπει το όλο ζήτημα με μια τελείως διαφορετική ματιά. Συνέχεια

«ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 5/5/2019)

Αλήθεια, τι είναι αγάπη;

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

«Ο τίτλος της ταινίας είναι περισσότερο μια ερώτηση παρά μια κατάφαση», σημειώνει η Κλερ Μπερζέ, σκηνοθέτιδα της ταινίας «Αγάπη είναι» (C’ est ca l’ amour), η οποία κέρδισε το 1ο βραβείο στο τμήμα Ημέρες Συγγραφέων (Giornate degli autori), στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Είναι «μια ιστορία ταραχής και αναστάτωσης σε μια οικογένεια και σε μια κοινότητα, όπου διαφορετικές απόψεις συγκρούονται. Είναι μια ταινία για την αγάπη, αλλά και για την εξουσία, την επανάκτηση και την εγκατάλειψη», συνεχίζει. Συνέχεια