«ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ – Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 10/12/2017)

Το νερό και η δημοκρατία

Του Στράτου Κερσανίδη

Το 1977, πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Θεμέλιο το βιβλίο του Αζίζ Νεσίν. Μια συλλογή διηγημάτων μέσα από τα οποία ο τούρκος συγγραφέας μιλούσε για την πολιτική κατάσταση στη χώρα του, γράφοντας: «Δύο πράγματα δεν ευδοκιμούν στη χώρα μας. Το ένα είναι το δέντρο του καφέ και το άλλο η Δημοκρατία».

Εάν αντικαταστήσουμε τη λέξη ‘καφές’ με τη λέξη ‘νερό’ θα αναδείξουμε ακόμη περισσότερο την έννοια της Δημοκρατίας και τη σχέση ανάμεσά τους. Μάλιστα, όπως έχει πει ο Γιώργος Αυγερόπουλος, «υπάρχει ένα ιταλικό ρητό που λέει: γράφουμε νερό και διαβάζουμε δημοκρατία». Συνέχεια

Advertisements

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 7/12 έως 13/12/2017)

 (από το http://www.stokokkino.gr)

Νερό σημαίνει Δημοκρατία

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Όταν μια ταινία πραγματεύεται ένα τόσο σημαντικό ζήτημα της επικαιρότητας, όπως ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησης του νερού, τότε αποκτά προτεραιότητα έναντι των υπόλοιπων. Και αναφέρομαι στο ντοκιμαντέρ του Γιώργο Αυγερόπουλου, «Μέχρι την τελευταία σταγόνα – Ο μυστικός πόλεμος του νερού στην Ευρώπη», το οποίο προβάλλεται ταυτόχρονα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, στους κινηματογράφους Ααβόρα και Ολύμπιον, αντίστοιχα.

Όμως η τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα κουβαλά μαζί της δύο ταινίες οι οποίες αποτελούν –και δικαίως- μαγνήτη για τους κινηματογραφόφιλους όλης της χώρας. Πρώτος και καλύτερος είναι ο αγαπημένος μας Γούντι Άλεν και η πολυαναμενόμενη ταινία του, «Wonder whell». Η αλήθεια είναι πως φέτος μας έλειψε το καθιερωμένο καλοκαιρινό μας ραντεβού με τον Γούντι Άλεν, ο οποίος προτίμησε τις κρύες χειμωνιάτικες μέρες για να παρουσιάσει ακόμη μια ταινία για τις σχέσεις, αλλά πάντοτε με το δικό του τρόπο, ο οποίος κάθε φορά είναι διαφορετικός.

Φυσικά, πώς να αγνοήσει κάποιος την ταινία η οποία κέρδισε το φετινό Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες. Την εύστοχη σάτιρα «Το τετράγωνο», του Ρούμπεν Έστλουντ, ο οποίος ροκανίζει την ‘ευημερούσα’ κοινωνία των σκανδιναβικών χωρών. Ταινία η οποία ‘κοιτάζει’ πίσω από το εμφανές και αναδεικνύει τους μύθους οι οποίοι καλύπτουν την πραγματικότητα.

Δε στερείται ενδιαφέροντος η περιπέτεια επιβίωσης «Ζούγκλα», του Γκρεγκ Μακλίν.

Ενδιαφέρουσα αλλά και τρυφερή είναι η ταινία κινουμένων σχεδίων «Εγώ ο Κολοκυθάκης», του Κλοντ Μπαρά.

Δύο ελληνικές ταινίες περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα της εβδομάδας. Είναι το «Νήμα» του The Boy και «Ο θησαυρός», μια κωμωδία του Στράτου Μακρίδη.

Προβάλλεται ακόμη η αμερικανική κωμωδία «Μαμάδες με κακή διαγωγή: Χριστούγεννα εκτός ελέγχου».   

 

«ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ – Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗΕΥΡΩΠΗ»

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος

 Το νερό στην Ελλάδα κινδυνεύει! Η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με τις μνημονιακές της υποχρεώσεις, όπως πριν από μερικά χρόνια είχε συμβεί με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου,  «Μέχρι την τελευταία σταγόνα – Ο μυστικός πόλεμος του νερού στην Ευρώπη», αναδεικνύει το θέμα και το εξερευνά σε όλες του διαστάσεις. Αφορά δε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς κι αυτό επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει αναγνωρίσει το νερό ως ανθρώπινο δικαίωμα, όπως έχει κάνει ήδη από το 2010, ο ΟΗΕ. Και μάλιστα, η ευρωπαϊκή επιτροπή, η γνωστή μας Κομισιόν, πιέζει τις χώρες που βρίσκονται κάτω από πρόγραμμα να προχωρήσουν στην ιδιωτικοποίησή του. Συνέχεια

«ΛΑΙΔΗ ΜΑΚΜΠΕΘ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 3/12/2017)

Καταστροφικό πάθος

του Στράτου Κερσανίδη

Όταν σφραγίζουμε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει, δε θα αργήσει η στιγμή της έκρηξης. Το ίδιο συμβαίνει και με τις καταπιεσμένες επιθυμίες, τα καταπιεσμένα πάθη των ανθρώπων. Έρχεται η στιγμή που εξωτερικεύονται και συχνά με τρόπο βίαιο.

Πως μπορεί, λοιπόν, να αντιδράσει μια νέα γυναίκα, φυλακισμένη σε έναν υποχρεωτικό γάμο, με έναν άνδρα που δεν αγαπά, ο οποίος δε τη σέβεται, την υποτιμά, την καταπιέζει και της φέρεται με σκαιότητα; Μια τέτοια γυναίκα είναι η νεαρή Κάθριν, η ηρωίδα της ταινία «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ. Συνέχεια

«USSAK” και «Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ»

USSAK, χρόνια μετά

 (από την ΕΠΟΧΗ, 3/12/2017)

Το βροντερό «παρών» του ελληνικού σινεμά

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Δύο σημαντικές ταινίες, οι οποίες προβλήθηκαν στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, προβάλλονται αυτήν την εβδομάδα. Πρόκειτια για τις ταινίες «USSAK», του Κυριάκου Κατζουράκη και «Ο γιος της Σοφίας», της Ελίνας Ψύκου.

«USSAK, χρόνια μετά»

Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Φεύγοντας κλέβει ένα πιστόλι και το ταμείο. Καταφέρνει να ξεφύγει και ζητά καταφύγιο κοντά σε έναν παλιό της φίλο, το Ζάφο. Την ίδια ώρα η οικονομική ελίτ σχεδιάζει πως θα αυξήσει τα κέρδη της σε βάρος του πληθυσμού, και αντικαθιστώντας τους φυσικούς σπόρους με μεταλλαγμένους, ενώ συμμορίες αλωνίζουν τους δρόμους και οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν διάφορους τρόπους για να επιβιώσουν. Ο Ζάφος βρίσκει ένα μέρος για να μείνει η Ιωάννα, ένα κοινόβιο περιθωριακών. Εκεί θα γνωρίσει δυο ηλικιωμένους άνδρες, τον Πάνο και το Σωκράτη. οι οποίοι θα έχουν θετική επίδραση επάνω της και θα την κάνουν να δει τη ζωή διαφορετικά. «Για μένα είναι συγγενείς μου. Μέχρι να τους γνωρίσω ήμουν μισός άνθρωπος», λέει. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 30/11/έως 4/12/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Παρουσία του ελληνικού σινεμά

Του Στράτου Κερσανίδη

Δυο αξιόλογες ελληνικές ταινίες περιλαμβάνονται στην οκτάδα των νέων ταινιών αυτής της εβδομάδας. Και οι δύο έκαναν πρεμιέρα στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης η μία μάλιστα από αυτές συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα.

Πρόκειται για τις ταινίες, «Ο γιος της Σοφίας», της Ελίνας Ψύκου, η οποία διεκδίκησε το Χρυσό Αλέξανδρο εξετάζει τη σχέση ενός παιδιού με τη μητέρα του η οποία έχει ξαναπαντρευτεί και το «Ussak, Χρόνια μετά», του Κυριάκου Κατζουράκη, μια πολιτική ταινία η οποία μας μεταφέρει σε ένα κοντινό ζοφερό μέλλον.

Η «Λαίδη Μάκμπεθ», του Ουΐλιαμ Όλντροϊντ, είναι ένα συναρπαστικό δράμα εποχής που έχει στο επίκεντρό του έναν παθιασμένο έρωτα.

Μια ιδιαίτερη ματιά στα διάφορα κινήματα τέχνης, είναι το «Μανιφέστο», του Γιούλιαν Ρόζεφελντ, το οποίο απευθύνεται σε απαιτητικούς θεατές του σινεμά αλλά και της τέχνης, γενικότερα.

Δε στερείται ενδιαφέροντος η ταινία του Κερτ Βέλκερ, «Όλα από την αρχή», με θέμα τη σχέση πατέρα – γιου μετά την απώλεια της συζύγου – μητέρας. Ο Τζέισον Χολ, σκηνοθετεί το «Thank you for the your service», στο οποίο εξετάζει τα τραύματα των αμερικανών στρατιωτών που γύρισαν από τον πόλεμο στο Ιράκ.

Η οκτάδα συμπληρώνεται με την κωμωδία «Ξαναγύρισε ο μπαμπάς», των Σον Άντερς και Τζον Μόρις, και την παιδική ταινία «Πάντιγκτον 2» του Πολ Κινγκ

 

USSAK, ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Σκηνοθεσία: Κυριάκος Κατζουράκης

Πρωταγωνιστούν: Κάτια Γέρου, Θεοδώρα Τζήμου, Γιάννης Τσορτέκης, Δημήτρης Πουλικάκος, Αντριάν Φρίλινγκ,  Θάνος Αλεξίου, Νέλλη Θεοφιλοπούλου, Θανάσης Παπαγεωργίου, Ρήγας Αξελός κ.α.

Ο χρόνος μας μεταφέρει στο μέλλον το οποίο όμως έχει πολλά στοιχεία με το παρελθόν. Η εξουσία της εκμετάλλευσης και του τρόμου έχει εγκαθιδρυθεί και η πλειοψηφία των ανθρώπων ζει μέσα στη μιζέρια. Μια γυναίκα, η Ιωάννα, η οποία εργάζεται σε ένα κακόφημο μπαρ, απολύεται. Συνέχεια

«LUCKY»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 26/11/2017)

Η φιλοσοφία την καθημερινότητας

Του Στράτου Κερσανίδη

«Ρεαλισμός είναι η αποδοχή μιας κατάστασης όπως έχει», λέει ο 90χρονος Λάκι δίνοντας έτσι το στίγμα της προσωπικής του στάσης απέναντι στη ζωή. Και η καθημερινότητά του, τουλάχιστον όπως τη ζει τώρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, δείχνει πως ζει με αυτόν τον τρόπο. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 23/11/έως 29/11/2017)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ο συγκλονιστικός αποχαιρετισμός του Χάρι Ντιν Στάντον

 του Στράτου Κερσανίδη

 Το κύκνειο άσμα του ηθοποιού, Χάρι Ντιν Στάντον, Lucky”, που σκηνοθέτησε ο Τζον Κάρολ Λιντς και προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, φαίνεται πως κυριαρχεί ανάμεσα στις ταινίες της τρέχουσας κινηματογραφικής εβδομάδας.

Όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι ταινίες, “Η τελευταία οικογένεια”, του Γιαν Ματουζίνσκι, για τη ζωή του ζωγράφου Ζντισλάου Μπεκσίνσκ, και το αμερικάνικο ανεξάρτητο θρίλερ, Good time”, των αδελφών Σαφντί.

Σε επίπεδα μετριότητας κινείται το θρίλερ καταδίωξης, “Χωρίς διέξοδο” και η ταινία τρόμου “Το μυστικό τω Μάρομποουν”. Τέλος, ο Γιάννης Σμαραγδής, έρχεται με την ταινία “Καζαντζάκης”, βιογραφία του μεγάλου συγγραφέα και στοχαστή.

 

LUCKY

Σκηνοθεσία: Τζον Κάρολ Λιντς
Ηθοποιοί:
Χάρι Ντιν Στάντον, Ντέιβιντ Λιντς, Ρον Λίβινγκστον, Εντ Μπέγκλεϊ Τζούνιορ, Τομ Σκέριτ, Μπεθ Γκραντ, Τζέιμς Ντάρεν

 Ο 90χρονος Λάκι, δεν πιστεύει σε παραμύθια.  Το μότο του είναι «ρεαλισμός είναι η αποδοχή μιας κατάστασης όπως έχει» και σύμφωνα με αυτό έχει ζήσει μέχρι σήμερα. Ο  ηλικιωμένος αυτός άνδρας, ζει σε μια από εκείνες τις μικρές κωμοπόλεις των ΗΠΑ στις οποίες ο χρόνος μοιάζει σαν σταματημένος. Είναι ένας άνδρας ο οποίος παρά την ηλικία του νιώθει και προσπαθεί να είναι αυτάρκης. Συνέχεια