Γιώργος Ζιάκας: Ταξίδι στο χώρο και το χρόνο

Εισήγηση στην παρουσίαση του βιβλίου «Γιώργος Ζιάκας» Θέατρο-Κινηματογράφος-Ζωγραφική» των εκδόσεων Θεμέλιο, η οποία έγινε στο πλαίσιο της 14ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 12 Μαΐου 2017.

Θα προσπαθήσω να πω κι εγώ δυο λόγια για αυτό το μνημειώδες εκδοτικό επίτευγμα στο έργο του εικαστικού Γιώργου Ζιάκα.

Όταν που έγινε η ευγενική και τιμητική πρόσκληση να βρίσκομαι ανάμεσα στους παρουσιαστές του λευκώματος, ένιωσα μια ιδιαίτερη συγκίνηση αρχικά επειδή πίσω από την έκδοση βρίσκονται οι εκδόσεις Θεμέλιο. Εκδόσεις που κάποτε ήταν συνώνυμες με τις ιδεολογικές μας αναζητήσεις στα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση, συνδεδεμένες με τη  μυθική μορφή του Μίμη Δεσποτίδη.

Στη συνέχεια σκέφτηκα αν θα έπρεπε να επικεντρωθώ στο ίδιο το βιβλίο ή στο πρόσωπο για το οποίο έχει γραφτεί. Όταν το ξεφύλλισμα και είδα. πώς είναι χωρισμένο το πλούσιο υλικό του κατάλαβα πως η δική μου θέση στην παρουσίαση ήταν να περιοριστώ στα του κινηματογράφου. Κι έτσι θα επιχειρήσω να πω δυο λόγια, οπωσδήποτε φτωχά μπροστά στο τεράστιο καλλιτεχνικό έργο του Ζιάκα.

Η προσφορά του Γιώργου Ζιάκα στον κινηματογράφο ίσως να μην μπορεί να συγκριθεί ποσοτικά με την τεράστια προσφορά του προς το θέατρο αλλά δεν παύει να είναι εξίσου σημαντική.

Η πρώτη του επαφή με το σινεμά ήταν ως ενδυματολόγος στους «Προστάτες» του αείμνηστου Παύλου Τάσσιου, το 1973, κοινωνική ταινία η οποία δυστυχώς δε γνώρισε την επιτυχία που θα της άξιζε. Είχε όμως ήδη μια προηγούμενη πορεία στο χώρο του θεάτρου.

Από αριστερά: Στράτος Κερσανίδης, Πόλυ Κρημνιώτη, Βουβούλα Σκούρα και Γιάννης Ρήγας.

Το 1975, συνεργάστηκε με τον Γιάννη Σμαραγδή στο «Κελλί μηδέν» (η ταινία πρωτοπροβλήθηκε το 1978) , μια ασπρόμαυρη ταινία για τον αντιδικτατορικό αγώνα βασισμένη στα ημερολόγιο του Αναστάσιου Μήνη, ‘111 μέρες στην ΕΣΑ’ και το βιβλίο ‘Ανθρωποφύλακες’ του Περικλή Κοροβέση.

Εδώ να σημειώσω πως την ίδια χρονιά προβλήθηκε ο εμβληματικός «Θίασος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, με το οποίο έμελλε να συνεργαστεί ο Γιώργος Ζιάκας, ήδη από την επόμενη ταινία του, του «Κυνηγούς», δύο χρόνια μετά. . Μια συνεργασία η οποία συνεχίστηκε για έξι ακόμη ταινίες, περιλαμβανόμενης και της «Άλλης θάλασσας», που έμεινε ανολοκλήρωτη λόγω του τραγικού θανάτου του σκηνοθέτη πριν από 5 χρόνια, το 2012. Συνέχεια

Για το σκηνοθέτη Σταύρο Ψυλλάκη και για το βιβλίο «Μικρές Υιοθεσίες»

Το Σάββατο 11 Μαρτίου, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Μικρές υιοθεσίες», ένας αφιερωματικος τόμος στο έργο του σκηνοθέτη, Σταύρου Ψυλλάκη.

Έχοντας την τιμή να βρίσκομαι ανάμεσα στους παρουσιαστές, έκανα την παρακάτω μικρή παρουσίαση.

 

Με αφορμή το βιβλίο «Μικρές υιοθεσίες», αφιερωμένο στο έργο του σκηνοθέτη, Σταύρου Ψυλλάκη

Κυρίες και κύριοι, δεν ξέρω αν σήμερα βρισκόμαστε εδώ  για να μιλήσουμε για τις «Μικρές Υιοθεσίες» ή για το έργο του ίδιου του Σταύρου Ψυλάκη, το οποίο ήταν και η αφορμή για την έκδοση αυτού του αφιερωματικού τόνου.

Νομίζω όμως πως αν μιλήσουμε για το βιβλίο αναγκαστικά θα αναφερθούμε και στο Σταύρο Ψυλλάκη, έναν σκηνοθέτη με ένα –θα τολμήσω να το πω- τρομακτικό σε έκταση και εύρος έργο. Συνέχεια

«ΥΠΟΨΙΕΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/3/2017)

Μια χώρα στην κόψη του ξυραφιού

Του Στράτου Κερσανίδη

Οι ισορροπίες γίνονται όλο και πιο λεπτές ενώ η μεμβράνη που χωρίζει τη λογική από τον παραλογισμό τείνει να εξαφανιστεί. Η γειτονική Τουρκία είναι μια χώρα η οποία κινείται στα όρια ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό, με τον δεύτερο να κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος. Η διαδικασία αυτή φαίνεται να ισχυροποιείται με το δημοψήφισμα το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο και με το οποίο ο Νταγίπ Ρετζέπ Ερντογάν επιχειρεί να θεσμοθετήσει τις προεδρικές εξουσίες, δηλαδή τις δικές του.

abluka

Η κατάσταση στην Τουρκία φαίνεται να φτάνει στο σημείο μηδέν αλλά όλο αυτό διαφαινόταν ήδη από τα προηγούμενα χρόνια. Δηλαδή μια παραπαίουσα δημοκρατία, μια κοινωνία στο μεταίχμιο, ένα κλίμα σκοτεινό, απειλητικό, με τις μυστικές υπηρεσίες, το παρακράτος και την αστυνομία να βρίσκονται στην υπηρεσία του Ερντογάν και της κυβέρνησής του. Συνέχεια

«Τα υπόλοιπα είναι σιωπή», από την Κινηματογραφική Λέσχη Θεσσαλονίκης

Η Κινηματογραφική λέσχη Θεσσαλονίκης καλεί τα μέλη της και τους φίλους της, στην 4η προβολή για τη σεζόν 2016-2017 με την ταινία:

«Τα υπόλοιπα είναι σιωπή», του Νάε Καρανφίλ

Η προβολή θα γίνει την  Δευτέρα  21/11/2016   ώρα 9:00 μμ στον κινηματογράφο Μακεδονικόν

Την ταινία θα προλογίσει ο δημοσιογράφος κος Στράτος Κερσανίδης

restul-e-tacere-11__large

«Τα υπόλοιπα είναι σιωπή» (Restul e tacere)

Σκηνοθεσία: Νάε Καρανφίλ (Nae Caranfil)

Πρωταγωνιστούν: Μάριους Φλόρεα Βιζάντε, Οβίντιου Νικολέσκου, Μιρέλα Ζέτα, Ιοάνα Μπούλκ, Νίκου Μίχοκ

Ο Νάε (Νικολάε) Καρανφίλ, γεννήθηκε το 1960 και είναι ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Το 1993 σκηνοθέτησε τη πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία με τον ιταλικό τίτλο «E pericoloso sporgersi» που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Μην κρέμεστε από το παράθυρο».

Ακολούθησε το «Ταγκό της ασφάλτου», το 1995, μια κωμωδία με πρωταγωνίστρια τη γνωστή αγγλίδα ηθοποιό, Σαρλότ Ράμπλινγκ. Συνέχεια

Ο Κρίστι Πούιου «στο κόκκινο» της Θεσσαλονίκης

10%ce%bd%ce%bf%ce%b516%ce%ba%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%b9%ce%bf%cf%85Ακούστε τη συνέντευξη, στην εκπομπή «Με μια Ομπρέλα Κόκκινη»

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000047965/Kristi-Pouiou-Xilari-kai-Tramp-stirixtikan-apo-tin-idia-oikonomiki-elit

 

57o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (4)

(αναδημοσίευση από το http://www.stokokkino.gr)

Ο ρατσισμός και το περιθώριο

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ελάχιστοι από μας γνωρίζουμε το ρατσισμό τον οποίο βίωσαν οι Λάπωνες στις Σκανδιναβικές χώρες. Ρατσισμός ο οποίος άφησε πληγές μέχρι σήμερα, όπως μας λέει η ταινία «Το αίμα των Σάμι». Για την ταξική περιθωριοποίηση των νέων που βλέπουν τις ευκαιρίες που τους δίνονται να ελαχιστοποιούνται, μας μιλά η Σοφία Εξάρχου στο «Park».

sami_blood_1 

«Το αίμα των Σάμι» (Same blod), σκηνοθεσία: Αμάντα Κερνελ

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1930 στη Σουηδία. Η 14χρονη Έλε Μάργια, ανήκει στη νομαδική φυλή των Σάμι και όταν έρχεται η ώρα πηγαίνει μαζί με την αδελφή της ένα οικοτροφείο για να μορφωθεί το οποίο είναι αποκλειστικά για Λάπωνες. Η πολιτική της κυβέρνησης απέναντί του είναι καθαρά ρατσιστική, αφού θεωρούν πως δεν μπορούν να ζήσουν σε πόλεις, ούτε να μορφωθούν ανάλογα με τους «καθαρούς» Σουηδούς. Συνέχεια

57ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

(από το http://www.stokokkino.gr)

Τελετή έναρξης: Σύντομη, πρωτότυπη… και στην ώρα της!

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο υπουργός Πολιτισμού, κ. Αριστείδης Μπαλτάς, κηρύσσει την έναρξη του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο υπουργός Πολιτισμού, κ. Αριστείδης Μπαλτάς, κηρύσσει την έναρξη του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο αέρας ανανέωσης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που φάνηκε όταν ανακοινώθηκε το φετινό πρόγραμμα, επιβεβαιώθηκε με τη χθεσινοβραδινή τελετή έναρξης στο Ολύμπιον. Συνέχεια