Η πολυκατοικία με τους δύο κινηματογράφους – Έσπερος και Σινεέπ

Η πολυκατοικία με τους 2 κινηματογράφους! (που δεν υπάρχουν πια!)

του Στράτου Κερσανίδη

Επί της οδού Αλεξάνδρου Σβώλου (πρώην Πρίγκιπος Νικολάου και παλαιότερα Πολωνίας) στον αριθμό 22, υψώνεται μια πολυκατοικία στο χρώμα της ώχρας, με πράσινα παντζούρια.
Στο ισόγειό της βρισκόταν ο ιστορικός κινηματογράφος ΕΣΠΕΡΟΣ, 685 θέσεων,ο οποίος έκλεισε το 2009 και έγινε πάρκινγκ!


Τα τελευταία χρόνια πριν κλείσει, είχε ανακατασκευαστεί και λειτουργούσε με δύο αίθουσες. Ο τελευταίος του ιδιοκτήτης, ο κ. Λάκης Ράππος, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με τους κινηματογράφους της πόλης και εξακολουθεί να αγωνίζεται να τους κρατήσει ζωντανούς, είχε πει σε συνέντευξή του στην Παράλλαξη: «Πονάω αρκετά, κάθε φορά που έβλεπα έναν κινηματογράφο να αλλάζει χρήση ένιωθα άσχημα αλλά τώρα ακόμα με στενοχωρεί. Ειδικά για τον Έσπερο που έγινε πάρκινγκ ζορίστηκα πάρα πολύ, μου στοίχισε».
Στην ίδια πολυκατοικία, λίγο πιο πέρα, κοντά στη διπλανή πολυκατοικία, στον αριθμό 20, σε ένα υπόγειο στεγαζόταν ένας άλλος ιστορικός κινηματογράφος, το ΣΙΝΝΕΠ.
Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 10 έως 16/10/2019)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Στοιχειωμένες μνήμες

του Στράτου Κερσανίδη

 Η μνήμη μας ακολουθεί. Είναι η προσωπική μας περιουσία και ο προσωπικός μας εφιάλτης και την κουβαλάμε πάντα μαζί. Έτσι άλλοτε αποτελεί εφόδιο και θετική παρακαταθήκη κι άλλοτε φάντασμα που στοιχειώνει.

Όταν ένας άνθρωπος έχει μνήμες από τα χρόνια του ναζισμού κι ύστερα από το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας έχει να διαχειριστεί ένα βαρύ φορτίο. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τον ήρωα της ταινίας “Μη χαμηλώνεις το βλέμμα”, του Φλόριαν Χένκελ Φον Ντόνερσμαρκ, η οποία είναι μία από τις προτάσεις αυτές της εβδομάδας αν και μπορεί να κουράσει με τη μεγάλη της διάρκεια.

Άλλη μία πρόταση, αποτελεί το λεσβιακό δράμα εποχής, “Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται”, της Σελίν Σιαμά, ταινία η οποία κέρδισε το βραβείο Σεναρίου στις Κάνες και πολλοί μίλησαν για κομψοτέχνημα.

Πως όμως να αγνοήσεις μια ταινία που έχει σκηνοθετήσει ο Ανγκ Λι; Έτσι το Gemni man, περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, έχει το δικό της ενδιαφέρον το οποίο δεν είναι αμελητέο.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον φαίνεται πως είναι το ψυχολογικό θρίλερ, “Ο κυνηγός της νύχτας”, του  Ντέιβιντ Ρέιμοντ.

Προβάλλονται επίσης δύο ταινίες ντοκιμαντέρ από δύο γειτονικές χώρες της Νότιας Αμερικής.

Πρόκειται για την ποιητική και βαθιά πολιτική “Οροσειρά των ονείρων”, του μεγάλου Πατρίτσιο Γκουσμάν από τη Χιλή και την άκρως ενδιαφέρουσα βιογραφική ταινία “Ντιέγκο Μαραντόνα”, του Ασίφ Καπάντια, με προφανές θέμα.

Τέλος για τους μικρούς σινεφίλ προβάλλεται η ταινία κινουμένων σχεδίων,  “Σον το πρόβατο ταινία: Φαρμαγεδών”, των Ρίτσαρντ Φέλαν και Γουίλ Μπέχερ.

ΜΗ ΧΑΜΗΛΩΝΕΙΣ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

WERK IHNE AUTOR

Σκηνοθεσία: Φλόριαν Χένκελ Φον Ντόνερσμαρκ
Πρωταγωνιστούν: Τομ Σίλινγκ, Σεμπάστιαν Κοχ, Πόλα Μπερ, Σάσκια Ρόζενταλ, Όλιβερ Μασούτσι

Πριν από 12 χρόνια ο Φλόριαν Χένκελ Φον Ντόνερσμαρκ είχε γοητεύσει με την ταινία με τις «Ζωές των άλλων» και είχε κερδίσει το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Και το είχε κατορθώσει επειδή μέσα από μια πραγματικά ανθρώπινη ιστορία, και χωρίς πολιτική δημαγωγία να μιλήσει για τις ζωές των ανθρώπων στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας. Σε μια ταινία όπου αυτό που κυριαρχούσε ήταν ο ανθρώπινος παράγοντας και όχι η εύκολη πολιτική σπέκουλα. Συνέχεια

«Φράουλες και αίμα»

“Πολλοί ρωτούν ποιοι είμαστε και μερικοί νομίζουν κιόλας πως το ξέρουν. Είμαστε, λέει, ένα μάτσο μυξιάρικα που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Είναι δύσκολο να πω τι ακριβώς είμαστε. Αλλά δεν έχουμε μύξες. Εκείνο που έχουμε είναι φόβος κι ελπίδα. Ή μεταπτώσεις, καθώς λένε…”

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο-ντοκουμέντο του 19χρονου Αμερικανού φοιτητή Τζέιμς Κούνεν με τίτλο «Φράουλες και αίμα» (The Strawberry Statement) το οποίο αποτελεί μια ιστορική καταγραφή των γεγονότων που έλαβαν χώρα στο εξέχον πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Κολούμπια (ή… Κολάμπια, αν προτιμάτε), την περίοδο 1966-68. Έμφαση δίνεται στα γεγονότα του Απριλίου 1968 όταν διαμαρτυρόμενοι φοιτητές κατέλαβαν το γραφείο του πρύτανη του πανεπιστημίου εκφράζοντας την ολοκληρωτική απόρριψη του ιμπεριαλισμού των HΠA μαζί με την εναντίωσή τους για όλα τα μείζονα κοινωνικά ζητήματα που καθόρισαν τη δεκαετία του ’60. Συνέχεια

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 25/4 έως 1/5/2019)

(από το stokokkino.gr)

 Μικρή… Μεγάλη εβδομάδα!

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Μικρή κινηματογραφικά η Μεγάλη εβδομάδα με δύο μόνον ταινίες να βγαίνουν στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Πρόκειται για την παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, «Ο γάτος ο Φευγάτος», του Γκάρι Γουάνγκ και για την 22η ταινία της σειρά των Εκδικητών. «Εκδικητές:Η τελευταία πράξη», των αδελφών Άντονι και Τζο Ρούσο.

 

Ο ΓΑΤΟΣ Ο ΦΕΥΓΑΤΟΣ

CATS AND PEACHTOPIA

Σκηνοθεσία: Γκάρι Γουάνγκ

Ο Φευγάτος είναι ένας γάτος ο οποίος από τη μέρα που γεννήθηκε ζει μέσα σε ένα διαμέρισμα. Μπορεί να μην του λείπει τίποτε αλλά ο ίδιος νιώθει εγκλωβισμένος στο χώρο του διαμερίσματος και αναζητά την ελευθερία του. Συνέχεια

Ιστορίες αμαρτωλά αθόρυβες

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ιστορίες αμαρτωλά αθόρυβες

Το βιβλίο της Γιούλης Βέττα, «Ιστορίες αμαρτωλά αθόρυβες»,

το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οροπέδιο,

θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019, στις 8 το βράδυ στο βιβλιοπωλείο «Επί Λέξει» (Ακαδημίας 32, Αθήνα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν

η ηθοποιός, Μαρία Κανελλοπούλου και

ο δημοσιογράφος, Νίκος Σερβετάς.

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός, Ελένη Ουζουνίδου.

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο εκδότης, Δημήτρης Κανελλόπουλος.

«ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ» (θεατρική παράσταση)

Κωμωδία με προεκτάσεις

Του Στράτου Κερσανίδη

Μια κωμωδία έχει καταρχήν έναν πρωταρχικό σκοπό: να μας κάνει να γελάσουμε. Και με αυτό το εξαιρετικό κείμενο ο Σταύρος Παρχαρίδης, προσφέρει άφθονο και κυρίως αβίαστο γέλιο. Δε βασίζεται σε χοντράδες και γκαγκ, τα οποία το εκμαιεύουν, σχεδόν το εκβιάζουν.

Η παράσταση είναι μια κωμωδία καταστάσεων στην οποία κυριαρχούν οι σχέσεις ανάμεσα στους ήρωες (δύο ζευγάρια φίλων) με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό, με έξυπνους, καταιγιστικούς διαλόγους. Συνέχεια

«Δεσποινίς Χάος», στο θέατρο Μαίωτρον

Σύντομο κριτικό σημείωμα του Στράτου Κερσανίδη

Το κείμενο της Δέσποινας Καλαϊτζίδου ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των κειμένων που δε διαβάζονται εύκολα.

Μια γυναίκα κρατά στο χέρι της κάποιες ιατρικές εξετάσεις. Η αφορμή. Η ζωή παίρνει άλλη τροπή. Παλινδρομήσεις, εικόνες από το παρελθόν,  ο έρωτας, ο πατέρας, οι αναμνήσεις, τα ερωτήματα. Το συνειδητό και το ασυνείδητο σε ένα εκρηκτικό μείγμα.

Όμως αυτός ο παραληρηματικός λόγος, χρειάζεται την παρέμβαση κάποιου ο οποίος θα αναλάβει να αναδείξει την τεράστια εσωτερική του δύναμη. Γιατί είναι ένας λόγος ουσίας, σπαρακτικός και βαθύτατα ανθρώπινος. Συνέχεια