«ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΜΠΙΡΙΑ» και «ΝΤΟΛΤΣΕ ΒΙΤΑ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 1/9/2019)

Ο μαγικός κόσμος του Φεντερίκο Φελίνι

του Στράτου Κερσανίδη

Ο Φεντερίκο Φελίνι είναι ένας σκηνοθέτης τον οποίο δύσκολα μπορείς να κατατάξεις σε κάποιο κινηματογραφικό ρεύμα. Κι αυτό επειδή το σινεμά του δεν υποτάσσεται, ξεγλιστρά από το ένα είδος στο άλλο, ελίσσεται και εξελίσσεται. Είναι παιχνιδιάρικο και συγκινητικό, έχει στοιχεία νεορεαλιστικά αλλά και γκροτέσκα, είναι χαλαρό αλλά και στιβαρό, είναι δραματικό, κωμικό, αισθηματικό, ρεαλιστικό, σουρεαλιστικό, είναι όλα αυτά και πολλά ακόμη. Είναι, εν τέλει, το σύμπαν του μεγάλου αυτού δημιουργού, του Φεντερίκο Φελίνι (1920-1993).

Δύο ταινίες του έχουν την ευκαιρία να δουν οι θεατές αυτήν την εβδομάδα στους κινηματογράφους.

«Οι νύχτες της Καμπίρια» (Le notti di Cabiria), με έντονο το δραματικό στοιχείο, γυρίστηκε το 1957, κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και η πρωταγωνίστρια Τζουλιέτα Μασίνα –και σύζυγος του σκηνοθέτη- κέρδισε το βραβείο ερμηνείας στις Κάννες.

Η Καμπίρια είναι μια καλόκαρδη πόρνη η οποία αναζητά τον αληθινό έρωτα. Όμως όλοι όσοι της υπόσχονται αγάπη το μόνο που θέλουν είναι να την εκμεταλλευτούν. Κάποιος της κλέβει την τσάντα, η Καμπίρια θέλει να πέσει στον Τίβερη, ο Όσκαρ που τον ερωτεύεται αποδεικνύεται προικοθήρας.

Ως καθαρά φελινική σκηνή, μπορεί να χαρακτηριστεί εκείνη με την υστερική θρησκευτική τελετή την οποία ο σκηνοθέτης αντιμετωπίζει με τρόπο ειρωνικό αλλά και τρυφερό.

Η ταινία, είναι το τρίτο μέρος μιας τριλογίας έχοντας προηγηθεί η «Λα στράντα» (1954) και «Οι σκιές του υποκόσμου» (1955). Και στις τρεις αυτές ταινίες συνυπάρχει το κοινωνικό με το δραματικό στοιχείο.

Η «Ντόλτσε βίτα» (Dolce vita), γυρίστηκε το 1960 και οι περισσότεροι τη θυμούνται για τα γυρίσματα στη Φοντάνα ντι Τρέβι και την αισθησιακή φιγούρα της Ανίτα Έκμπεργκ να περπατά και να βρέχεται μέσα στο διάσημο ρωμαϊκό σιντριβάνι.

Πρωταγωνιστής είναι ο Μαρτσέλο εξαιρετική ερμηνεία από τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι), ένας δημοσιογράφος ο οποίος τρέχει πίσω από τα σκάνδαλα των αστέρων του σινεμά και της αριστοκρατίας. Αναζητά τον πλούτο αλλά όταν χάνει τον καλύτερό του φίλο ανακαλύπτει πως το νόημα της ζωής δε βρίσκεται σε αυτό.

Η ταινία η οποία θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες όλων των εποχών, κατέχει την πρώτη θέση στην ιστορία του ιταλικού κινηματογράφου.

Βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών 1960 και από την Ένωση Κριτικών Νέας Υόρκης την ίδια χρονιά. Τιμήθηκε με ένα Βραβείο Όσκαρ για τα κοστούμια της ενώ ήταν υποψήφια και στις κατηγορίες Σκηνοθεσίας, Σεναρίου και Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης.

                                                                                                      Στρά. Κερ.

 

 

 

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s