«ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕ ΑΠΟ ΔΩ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/12/2018)

Σταύρος Τσιώλης: «Οι γυναίκες φέρνουν τη ζωή»

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο Σταύρος Τσιώλης ευτυχώς δεν κράτησε το λόγο του και δε σταμάτησε το σινεμά το 2004, όπως μας είχε ‘απειλήσει’. Έτσι, 13 χρόνια μετά την προηγούμενη ταινία του, επανέρχεται με τις «Γυναίκες που περάσατε από δω» για να μας γοητεύσει για μια ακόμη φορά με τη νεανική, τη σπιρτόζικη ματιά του.

Ένα χρόνο πριν, και με αφορμή την προβολή της ταινίας στο 58ο Φεστιβάλ Κινηματόγραφου Θεσσαλονίκης, ο Σταύρος Τσιώλης μίλησε στο «κόκκινο» της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στην εκπομπή «Με μια ομπρέλα κόκκινη». Όπως ήταν φυσικό τον ρωτήσαμε εάν με την ταινία αυτή κλείνει ‘η τριλογία των γυναικών’, όπως έγραψαν κάποιοι (‘Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε’ – 1992, ‘Ας περιμένουν οι γυναίκες’ – 1998 και ‘Γυναίκες που περάσατε από δω’ – 2018).

«Αυτό μπορεί να είναι και κόλπο», μας είπε γελώντας. «Γιατί εγώ από το 2004 απουσιάζω. Μετά το ‘Φτάσαμεεε!’ είχα πάρει την απόφαση να μην ξαναγυρίσω ταινία. Έτσι ήμουνα ένα ήσυχος συνταξιούχος που ζούσε πλουσιοπάροχα με 600 ευρώ το μήνα!».

Το πώς ζούσε πλουσιοπάροχα με 600 ευρώ, μας το εξηγεί ο ίδιος: «Είχα μια τεχνική. Με τα χρήματα αυτά μου αναλογούσαν 20 ευρώ τη μέρα. Όμως εγώ καθόμουν στο σπίτι 4 μέρες, δεν τα ξόδευα κι όταν έβγαινα έξω είχα 80 ολόκληρα ευρώ στην τσέπη και έκανα πάρτι στην αγορά του Χαλανδρίου».

Και τελικά γιατί επέστρεψε; «Γιατί ξαφνικά κάτι ζωντάνεψε μέσα μου, αυτό το ‘κάτι’ που δε με αφήνει ήσυχο κι όπως έλεγε ο μεγάλος Ταρκόφσκι ‘φτιάχνουμε ταινίες γατί είμαστε βασανισμένοι και θέλουμε να επικοινωνήσουμε. Δεν είναι ούτε η δόξα, ούτε το μεγαλείο. Άλλωστε οι περισσότεροι σκηνοθέτες είναι φτωχοί».

Και γιατί η συγκεκριμένη ταινία; «Γιατί αγαπώ πολύ τις γυναίκες. Και τώρα στα 80 μου ανακάλυψα πως βλέποντας ένα όμορφο κορίτσι, με το σορτσάκι του, ένα αληθινό κουκλί να περπατάει στο δρόμο, σκέφτομαι πως μέσα από την κοιλίτσα του θα βγει ένας καινούργιος άνθρωπος. Κι αυτό είναι ένα θαύμα. Οι γυναίκες φέρνουν τη ζωή ενώ οι άνδρες δεν κάνουν τίποτα. Κι ας λέει ο Σοφοκλής πως το παιδί είναι του άνδρα. Εγώ διαφωνώ».

Και πως έφτασε στην ταινία; «Είχα μαζέψει διάφορες ιστορίες για γυναίκες οι οποίες ήταν όμορφες, με είχαν συγκινήσει κι έτσι αποφάσισα να τις αφηγηθώ. Το σενάριο είναι απλό. Δυο άνεργοι για να βγάλουν ένα μεροκαματάκι κρατούν τσίλιες σε κάποιους που χτίζουν ένα αυθαίρετο δωματιάκι. Υποψιάζονται όποιον περνάει πως μπορεί να είναι αστυνομικός ή της πολεοδομίας. Περνούν άνθρωποι, κυρίως γυναίκες κι αυτοί είναι απροετοίμαστοι να υποδεχτούν την ομορφιά, βλέπου μόνο ύποπτους. Αλλά όταν έρχεται η νύχτα κι έχει τελειώσει το μεροκάματο, ο ένας από αυτούς, ο οποίος είναι τελείως αγράμματος αλλά πάντα ήθελε να γράψει μερικούς στίχους χωρίς να το έχει κάνει ποτέ, λέει ένα ποιηματάκι που έχει σκαρώσει: ‘Γυναίκες που περάσατε από δω/ απ’ το μικρό κι απόμερο δρομάκι/καθίστε για να πιείτε ένα ποτό/και να σας δούμε και λιγάκι’. Κι αυτό είναι και μεγάλη νίκη».

 

Για την ταινία

Δύο άνδρες, που αναζητούν μεροκάματο, προσλαμβάνονται για να κρατάνε τσίλιες για το λογαριασμό κάποιου ο οποίος χτίζει ένα αυθαίρετο δωμάτιο στο σπίτι του. Κάλυψή τους είναι η πώληση κουλουριών. Διάφοροι άνθρωποι περνούν από εκείνο το σημείο, άνδρες, γυναίκες παιδιά περνούν και χαιρετούν τους δύο άνδρες. Στέκονται, αγοράζουν κουλούρια, μιλούν για τα βάσανα και τα όνειρά τους. Ένα μωσαϊκό ανθρώπων που αποζητούν την επαφή και κάποιον να τους ακούσει.

Μια ταινία του Σταύρου Τσιώλη …είναι ‘μια ταινία του Σταύρου Τσιώλη’! Όλα κυλούν χαλαρά, τρυφερά, ανάλαφρα και με χιούμορ. Μεγάλο ρόλο παίζουν τα ανθρώπινα πρόσωπα, οι εκφράσεις, τα μάτια. Και, όπως σε όλες τις ταινίες του αγαπημένου σκηνοθέτη συμβαίνει εκείνο το μαγικό ‘κάτι’. Δηλαδή το γέλιο να βγαίνει αβίαστα αλλά ταυτόχρονα να συνδυάζεται με τη συγκίνηση κι έτσι τη στιγμή που γελάς, σκουπίζεις κι ένα δάκρυ που κυλα.

Θαυμάσιοι, ευφυείς διάλογοι με δύο πρωταγωνιστές –τον Κωνσταντίνο Τζούμα και τον Ερρίκο Λίτση- που σου κλέβουν την καρδιά με την πρώτη ματιά. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με τους υπόλοιπους ρόλους.

Σενάριο βαθιά ανθρώπινο, σκηνοθεσία αέρινη, ελευθεριάζουσα, ερμηνείες υποδειγματικές. Νεανικό σινεμά από έναν άνθρωπο ο οποίος έφτασε αισίως τα 80 του χρόνια. Και κάπου στο βάθος διακρίνεται μια κοινωνική ματιά αλλά πάνω απ’ όλα αυτό που κυριαρχεί είναι η ποίηση. Άλλωστε, όπως λέει ο Σταύρος Τσιώλης, «Η ίδια η ζωή είναι ποίηση!».

Μια ακόμη ταινία-κατάθεση ψυχής από τον Σταύρο Τσιώλη, με την ευχή σύντομα να δούμε την επόμενη δουλειά του.

strakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

 

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Ρόμα» (Roma), του Αλφόνσο Κουαρόν: Αρχές της δεκαετίας του 1970, στη συνοικία Ρομα στην Πόλη του Μεξικού. Παρακολουθούμε, μέσα από την καθημερινότητα μιας οικογένειας τα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ενός έτους. Πρόκειται για μια ταινία στην οποία ο Αλφόνσο Κουαρόν συνδυάζει τη μυθοπλασία με αυτοβιογραφικά στοιχεία εμπνευσμένη από τις γυναίκες της παιδικής ηλικίας του σκηνοθέτη. Παρακολουθούμε τις πολιτικές αναταραχές της εποχής μέσα από τους ήρωες της ιστορίας και όλα μαζί συνθέτουν ένα δυνατό δραματικό φιλμ, μια ωδή στον άνθρωπο με τον Κουαρόν να θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για τα Όσκαρ.

Συγκλονιστικές ασπρόμαυρες εικόνες σε μια από τια καλύτερες ταινίες της σεζόν η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

«Ο δικός της πόλεμος» (A private war), του Μάθιου Χάινεμαν: Η Μαρί Κόλβιν είναι πολεμική ανταποκρίτρια. Εργάζεται για τους Σάνεϊ Τάιμς και μαζί με το φωτορεπόρτερ συνεργάτης της, Πολ Κονρόι. Βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πολέμου στην πόλη Χομς στη Συρία. Όμως η Μαρί εκτός από μάχιμη δημοσιογράφος που καλύπτει τον πόλεμο είναι και μια γυναίκα η οποία προσπαθεί να συμπαρασταθεί στους αδύναμους ακόμη και με προσωπικό κόστος.

Η ταινία είναι βασισμένη στη συναρπαστική ζωή της βετεράνου πλέον, Κόλβιν.

«Η Ντιλιλί στο Παρίσι» (Dilili a Paris), του Μισέλ Οσελό: Μια σειρά από εξαφανίσεις κοριτσιών έχει αναστατώσει το Παρίσι της Μπελ Επόκ. Η μικρή Ντιλιλί με τη βοήθεια του φίλου της προσπαθεί να αποκαλύψει το μυστήριο και όσο προχωρά η έρευνά της συναντά διάφορους διάσημους της εποχής όπως ο Μονέ, ο Προυστ, ο Πατέρ, ο Ντεμπισί, η Κιουρί, ο Άιφελ, ο Ζέπελιν κ.α. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα της δώσουν διάφορες χρήσιμες πληροφορίες για να φτάσει στο σκοπό της!

Εξαιρετική ταινία κινουμένων σχεδίων, όχι φυσικά μόνον για παιδιά.

«Ο ασπροδόντης» (Croc-blanc), του Αλεξάντρ Εσπιγκάρες: Ο Ασπροδόντης είναι ένα λυκόσκυλο που ζει στην παγωμένη Αλάσκα. Τον υιοθτεί ένας ιθαγενής, ο Γκρέι Μπίβερ, ο οποίος τον πουλά σε έναν βίαιο άνδρα. Ευτυχώς όμως θα γλυτώσει όταν ένα ζευγάρι θα τον σωώσει και κοντά του θα μάθει πώς να δαμάζει τα άγρια ένστικτά του και να γνωρίσει την πραγματική φιλία.

Το κλασικό μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον, μεταφέρεται στο σινεμά ως ταινία κινουμένων σχεδίων.

«Spider-Man: Μέσα στο αραχνοσύμπαν» (Spider-Man: Into the spider-verse), των Μπομπ Περσιτσέτι, Πίτερ Ράμσι, Ρόντνι Ρόθμαν: Μια ραδιενεργή αράχνη δαγκώνει το νεαρό μιγά Μάιλς Μράλες, που ζει στο Μπρούκλιν. Ο νεαρός αποκτά υπερφυσικές δυνάμεις και δε διστάζει να τις θέσει στην υπηρεσία του Καλού.

«Aquaman», του Τζέιμς Γουάν: Στον υποβρύχιο κόσμο των Επτά Θαλασσών, ο Άρθουρ Κάρι, μισός άνθρωπος και μισός Ατλάντειος προσπαθεί να φανεί αντάξιος αυτού που είναι και να γίνει βασιλιάς.

«Ταξίδι πνοής», του Χρήστου Ν. Καρακάση: Ντοκιμαντέρ για τη διαδρομή του ηθοποιού και σκηνοθέτης Γιώργου Μεσσάλα. «Κάναμε μια μεγάλη έρευνα, συμπεριλάβαμε διηγήσεις ανθρώπων ιδιαίτερων που μας αποκάλυψαν μία άλλη πτυχή της θεατρικής ιστορίας μας. Αναπτύχθηκε προσωπική σχέση με τον Γιώργο Μεσσάλα κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του αρχειακού υλικού και των γυρισμάτων, που χρειάστηκαν έναν τουλάχιστον χρόνο για να ολοκληρωθούν. Μέσα από τη ζωή του Γιώργου ξεκίνησε να περνάει μπροστά από τα μάτια μας μεγάλο μέρος της νεότερης  ιστορίας του Ελληνικού Θεάτρου», λέει ο σκηνοθέτης.

 

Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s