«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΕΧΤΙΣΕ Ο ΤΖΑΚ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 14/10/2018)

Η επιστροφή του προβοκάτορα

 Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

«Ο παράδεισος και η κόλαση είναι ένα και το αυτό. Η ψυχή ανήκει στον παράδεισο. Και το σώμα στην κόλαση». Η ψυχή και το σώμα, το καλό και το κακό, το ωραίο και το άσχημο. Ο δυισμός της ανθρώπινης φύσης αλλά και ολόκληρου του κόσμου, της ίδιας της ζωής, συμπυκνώνονται στα λόγια που λέει ο αφηγητής σε κάποιο σημείο της ταινίας του Λαρς φον Τρίερ, «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» (The house that Jack built). Και κάπως έτσι ερμηνεύονται οι πράξεις του Τζακ, ενός κατά συρροή δολοφόνου η δράση του οποίου είναι το θέμα που απασχολεί το δανό σκηνοθέτη.

Όλα συμβαίνουν τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 στις ΗΠΑ όπου ο Τζακ χτίζει την ‘καριέρα’ του δολοφονώντας 5 γυναίκες σε διάστημα 12 ετών. Ο ίδιος διηγείται τη δράση του οπότε αυτό που βλέπουμε είναι η δική του εκδοχή, η δική του οπτική γωνία των γεγονότων. Τα λέει σε έναν ηλικιωμένο άνδρα, τον Βερτζ, ο οποίος τον ακούει με ψυχραιμία αφού, όπως του λέει, «μη νομίζεις πως θα μου πεις κάτι που δεν έχω ήδη ακούσει».

Ποιος όμως είναι ο Τζακ; Γιατί διαπράττει τις δολοφονίες; Αν και ευφυής –όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις- αλλά εμφανώς διαταραγμένος, ο Τζακ παλεύει με τις σκοτεινές πτυχές του μυαλού του. «Γιατί πρέπει να φταίει πάντα ο άνδρας; Αν έχεις την ατυχία να έχεις γεννηθεί άντρας, τότε έχεις γεννηθεί ένοχος. Οι γυναίκες είναι πάντα τα θύματα, σωστά;», μια φράση που ξεστομίζει την ώρα που διαπράττει μια δολοφονία η οποία δείχνει πως μέσα του υπάρχει ένα μίσος που ερμηνείες μόνον ψυχαναλυτικά μπορούν να δοθούν. Το ίδιο ισχύει και για όσα κάνει ενώ η αστυνομία ήδη βρίσκεται στα ίχνη του. Σκοπός του είναι, ενώ ρισκάρει όλο και πιο πολύ, να δημιουργήσει αυτό που θεωρεί μέσω των φόνων, ως το απόλυτο έργο τέχνης!

Η ταινία χαρακτηρίζεται ως μια σκοτεινή και μοχθηρή ιστορία και έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου επανήλθε επτά χρόνια μετά την ‘αποπομπή’ του εξαιτίας κάποιων ατυχών δηλώσεων που είχε κάνει τότε («Στην αρχή νόμιζα ότι ήμουν εβραίος. Ύστερα ανακάλυψα ότι ήμουν ναζί. Καταλαβαίνω τον Χίτλερ. Συμπάσχω μαζί του λιγάκι»), για τις οποίες ζήτησε συγνώμη αργότερα.

Το σίγουρο είναι πως με «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ» ο προβοκάτορας φον Τρίερ προκαλεί και πάλι. Αυτή τη φορά η ταινία του θεωρήθηκε μισογυνική αν και προσωπικά πιστεύω πως αυτό είναι μάλλον υπερβολικό και δεν μπορούμε να ταυτίζουμε τον σκηνοθέτη με τον ήρωά του.

Όπως και να’ χει όμως συνέβη το αναμενόμενο. Η ταινία δίχασε, δέχτηκε αμφιλεγόμενες κριτικές, προκάλεσε συζητήσεις. Κάποιοι θεωρούν πως ο Λαρς φον Τρίερ, με την ταινία αυτή, επιστρέφει στο «Στοιχείο του εγκλήματος» που είχε γυρίσει το 1984 και ο ήρωάς του, ο Φίσερ, ήταν ένας ντεντέκτιβ ο οποίος αναζητούσε τα ίχνη ενός κατά συρροή δολοφόνου. Τότε βλέπαμε τα γεγονότα μέσα από τα μάτια του αστυνομικού. Τώρα τα βλέπουμε μέσα από τα μάτια του δολοφόνου.

Το Σεπτέμβριο του 2014 ο σκηνοθέτης είχε αναγγείλει πως «Το σπίτι που έχτισε ο Τζακ», επρόκειτο να γυριστεί ως σίριαλ 8 επεισοδίων. Κάτι όμως που άλλαξε αργότερα κι έτσι φτάσαμε στη διάρκειας 155 λεπτών ταινίας.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s