«CLIMAX»

(από την ΕΠΟΧΗ, 7/10/2018)

 Χαοτικές καταστάσεις

Τι ταινία είναι αυτή; Είναι δράμα ή μήπως είναι περιπέτεια; Μήπως είναι μιούζικαλ ή καλύτερα θρίλερ; Λοιπόν, μην παιδεύεστε, γιατί δεν υπάρχει τίποτε συγκεκριμένο αφού πρόκειται για μια ταινία του Γκασπάρ Νοέ.

Το «Climax» δεν έχει λογική, δεν μπαίνει σε φόρμα, δε χωράει πουθενά. Μόνον στη φαντασία του δημιουργύ του ο οποίος προσπαθεί να παρασύρει τους θεατές στο δικό του κόσμο, τον κόσμο μιας οπτικοακουστικής εμπειρίας, με την κάμερα να στριφογυρνάει ανάμεσα σε φώτα, μουσικές κι ανθρώπινα κορμιά που χορεύουν, κάνουν σεξ και δοκιμάζουν σανγκρία!

Όλα συμβαίνουν σε μια σχολή χορού όπου οι μαθητές κάνουν ένα πάρτι. Εκεί κάποιος άγνωστος ρίχνει παραισθησιογόνο μέσα στη σανγκρία και όλα παίρνουν μια απροσδόκητη, άγρια και επικίνδυνη ομορφιά! Μην ψάχνετε τίποτε περισσότερο, άλλωστε είναι γνωστό πως ο Νοέ δουλεύει σχεδόν χωρίς σενάριο.

Η ταινία βραβεύτηκε στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στο Φεστιβάλ των Καννών.

Ο σκηνοθέτης, σημειώνει: «(…)Πάντα έβρισκα συναρπαστικές τις καταστάσεις όπου το χάος και η αναρχία κυριαρχούσαν, είτε ήταν καβγάδες στο δρόμο, είτε ήταν πάρτι στα οποία οι θαμώνες έχαναν τον έλεγχο λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ. Το ίδιο ισχύει και στα γυρίσματα των ταινιών μου: με ευχαριστεί να μην έχω γράψει ή προετοιμάσει τίποτα και να αφήνω τις καταστάσεις να εξελιχθούν μπροστά μου όπως σε ένα ντοκιμαντέρ. Κι είμαι ακόμα πιο χαρούμενος όταν δουλεύω μέσα στο χάος, γιατί ξέρω πως θα δημιουργήσει πραγματικά δυνατές εικόνες που θα είναι πιο ρεαλιστικές. Γι’ αυτόν τον λόγο, αντί να γράψω ένα σενάριο, προτίμησα απλά να διηγηθώ αυτή την ιστορία που σε στοιχειώνει. Μια χορευτική ομάδα συγκεντρώνεται σε ένα απομονωμένο κτίριο για να προετοιμαστεί πριν από μια παράσταση. Μετά την τελευταία πρόβα, γίνεται χαμός (…)».

                                                                                                          Σ. Κ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Προβάλλονται επίσης οι ταινίες:

«Ένα αστέρι γεννιέται» (A star is born), του Μπράντλεϊ Κούπερ: Η Άλι δεν πιστεύει τα μάτια της όταν ένα βράδυ να την επισκέπτεται στο καμαρίνι της ο διάσημος μουσικός, Τζάκσον Μέιν. Αν και ταλαντούχα η Άλι δεν κατάφερε να κάνει την καριέρα που ονειρευόταν, μέχρι εκείνο το βράδυ. Ο Τζάκσον την βγάζει στο προσκήνιο, η καριέρα της απογειώνεται και το όνειρό της γίνεται πραγματικότητα. Όμως ενώ η καριέρα της έχει πάρει την πάνω βόλτα, η μεταξύ τους σχέση κλονίζεται και καταρρέει. Ο Τζακ παλεύει με τους δαίμονές του.

Η ταινία είναι ριμέικ του κλασικού μιούζικαλ του 1977, που σκηνοθέτησε ο Φρανκ Πίρσον, με την Μπάρμπρα Στρέιζαντ και τον Κρις Κριστόφερσον. Στη σύγχρονη εκδοχή πρωταγωνιστεί η Λέιντι Γκάγκα στον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο.

«Venom», του Ρούμπεν Φλάισερ:  Ο εξωγήινος συμβιωτής Βένομ εισχωρεί στο σώμα του ρεπόρτερ Έντι Μπροκ με αποτέλεσμα να αποκτήσει υπερδυνάμεις.

«Ανυπακοή» (Disobedience), του Σεμπάστιαν Λέλιο: Η Ρόνιτ, έχει εκδιωχθεί από την ορθόδοξη εβραϊκή κοινότητα του Λονδίνου, όπου επιστρέφει από τη Νέα Υόρκη για την κηδεία του ραβίνου πατέρα της. Διάδοχος του πατέρα της είναι ο άνδρας της παιδικής της φίλης, Έστι. Όταν οι δύο φίλες θα συναντηθούν, το απαγορευμένο και καταπιεσμένο για χρόνια πάθος τους θα ζωντανέψει.

«Ο εξαφανισμένος φάκελος» (Fleuve noir), του Ερίκ Ζονκά: Ο Φρανσουά Βισκοντί, ένας απογοητευμένος από τη ζωή του ντεντέκτιβ, αναλαμβάνει να διαλευκάνει την εξαφάνιση ενός εφήβου, του Ντανί Αρνό. Και ενώ ερευνά την υπόθεση αδιαφορεί πλήρως για τον δικό του γιο, τον 16χρονο, Ντενί. Στο μεταξύ ο Γιαν Μπελαϊλ, πρώην καθηγητής του νεαρού Αρνό, προσφέρεται να βοηθήσει στις αστυνομικές έρευνες. Η εξέλιξη της υπόθεσης παίρνει μιαν εντελώς απροσδόκητη τροπή.

«Ο κύριος και το όπλο» (The old man and the gun), του Ντέιβιντ Λόουερι: Ο ηλικιωμένος ληστής Φόρεστ Τάκερ, ο οποίος έχει καταφέρει να δραπετεύσει από τη φυλακή 16 φορές, ενώ ετοιμάζεται να αποσυρθεί φλερτάρει με μια ακόμη ληστεία.

Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία της απόδρασης του Τάκερ από τις φυλακές Σαν Κουεντίνο σε ηλικία… 70 ετών! Πρωταγωνιστεί ο 82χρονος, πλέον, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, στον τελευταίο ρόλο της καριέρας του.

Ο σκηνοθέτης, Ντέιβιντ Λόουερι, λέει:  «Νομίζω ότι αυτή η ταινία είναι πνευματικός διάδοχος των κινηματογραφικών ταινιών που τον έκαναν αστέρα στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 και έτσι όποιος τον αγαπά ως κινηματογραφικό αστέρα ή του αρέσουν αυτές οι ταινίες, νομίζω ότι θα το δουν όχι μόνο ως κλείσιμο αυλαίας αλλά ως μια ικανοποιητική συνέχεια των ταινιών στις οποίες τον γνώρισε και τον αγάπησε ο κόσμος».

«Το απίθανο κοάλα» (Blinky Bill, the movie), του Ντιν Τέιλορ: Ο Μπλίνκι Μπιλ, ένα μικρό κοάλα, ονειρεύεται να μεγαλώσει και να ακολουθήσει στα ταξίδια τον πατέρα του που είναι εξερευνητής. Όταν ο κος Μπιλ χάνεται σε ένα ταξίδι, ο Μπλίνκι πιστεύει πως ο πατέρας του είναι ζωντανός και φεύγει να τον βρει.

Σινεφίλ

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s