Η ΠΑΡΕΙΣΦΡΗΣΗ

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 30/9/2018)

Στα άδυτα της Κου Κλουξ Κλαν

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

Η δεκαετία του 1970 ήταν μία περίοδος κοινωνικώς αναταραχών για τις ΗΠΑ, με επίκεντρο τον αγώνα εναντίον των φυλετικών διακρίσεων και για τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το ‘τέρας’ όμως δεν παραδίδεται κι έτσι η ρατσιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν συνεχίζει τη δράση της με επιθέσεις εναντίον των μαύρων Αμερικανών.

Ο Σπαικ Λι, γνωστός αφροαμερικανός ακτιβιστής σκηνοθέτης σε όλες του τις ταινίες ασχολείται με θέματα ρατσισμού και δικαιωμάτων. Αυτό κάνει και στη νέα του ταινία «Η παρείσφρηση» (BlackkKlansman), η οποία έρχεται την κατάλληλη στιγμή καθώς στις ΗΠΑ και με αποκορύφωμα την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, έχουν ξυπνήσει τα συντηρητικά αντανακλαστικά της αμερικανικής κοινωνίας.

Ο Ρον Στάλγουορθ, ένας πολύ ικανός ντεντέκτιβ, ο οποίος είχε διακριθεί παρακολουθώντας τη δράση των Μαύρων Πανθήρων, μετατίθεται στο αστυνομικό τμήμα του Κολοράντο Σπινγκς. Μόνο που οι συνάδελφοί του δεν τον υποδέχονται με ιδιαίτερη χαρά κι αυτό επειδή είναι μαύρος, μέσα σε ένα τμήμα λευκών αστυνομικών! Αυτός όμως δεν πτοείται κι αποφασίζει αμέσως να αναλάβει δράση εναντίον της Κου Κλουξ Κλαν. Το σχέδιό του είναι να παρεισφρήσει στην οργάνωση, πράγμα που φαντάζει –και είναι- πολύ δύσκολο. Ο Στάλγουοπρθ βάζει αμέσως το σχέδιό του σε ενέργεια, τηλεφωνώντας στον Ντέιβιντ Ντιουκ, αρχηγό της ρατσιστικής οργάνωσης. Συστήνεται ως οπαδός της ΚΚΚ, ο οποίος μισεί όλους τους ξένους αλλά περισσότερο απ’ όλους, τους μαύρους. Κερδίζει την εμπιστοσύνη του αλλά όταν πρέπει να γνωριστούν από κοντά, στη θέση του πηγαίνει ο Φλιπ Ζίμερμαν, ένας λευκός αστυνομικός, ο οποίος μπαίνει στα άδυτα της οργάνωσης, παρακολουθεί τη δράση της και ενημερώνει τον Στάλγουορθ. Οι δύο αστυνομικοί συνεργάζονται άψογα για τον κοινό σκοπό.

Θαυμάσια ταινία με τον Σπάικ Λι να σκηνοθετεί με νεύρο, χιούμορ και ευελιξία. Διατηρώντας έναν υποδειγματικό ρυθμό καθ’ όλη τη διάρκειά της σημαδεύει και βρίσκει κέντρο, συνδυάζοντας τη ψυχαγωγία με τη σοβαρή αντιμετώπισή του θέματός του. Παράλληλα δε χάνει την ευκαιρία να ‘δείξει’ την αντίθεσή του στον αμερικανό πρόεδρο και την πολιτική του.

 

Σ.Κ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Το ατελιέ» (L’ atelier), του Λοράν Καντέ: Στα ναυπηγία Λα Σιοτά, το Κέντρο Ανεύρεσης Εργασίας διοργανώνει ένα σεμινάριο ομαδικής συγγραφής. Υπεύθυνη είναι η Ολιβιά,  μια διάσημη συγγραφέας μπεστ σέλερ. Σύντομα θα βγουν στην επιφάνεια οι διαφορές ανάμεσα στους μαθητές αλλά και τη συγγραφέα, καθώς πρόκειται για άτομα με διαφορετικές πολιτιστικές και κοινωνικές προελεύσεις. Στην ταινία ο Καντέ επικεντρώνεται σε αυτό ακριβώς, δηλαδή στο γεγονός πως η συλλογική τέχνη δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη από τις ταξικές, φυλετικές και θρησκευτικές διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στην κοινωνία.

Ένα δυνατό, κοινωνικό, ψυχολογικό θρίλερ.

«Τι θα πει ο κόσμος» (Hva lil folk si), της Ιράμ Χακ: Η Νίσα, μια δεκαεξάχρονη Νορβηγίδα, πακιστανικής καταγωγής συμπεριφέρεται με άψογο τρόπο είναι υπάκουη, σέβεται τους γονείς της και τηρεί τις παραδόσεις. Με τους φίλους της όμως συμπεριφέρεται ως μία σύγχρονη κοπέλα, η οποία ζει και μεγαλώνει σε μια ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα. Όταν ο πατέρας της θα τη βρει στο κρεβάτι με το φίλο της, η οικογένειά της θα τη στείλει στο Πακιστάν για να μείνει σε συγγενείς. Όμως η Νίσα είναι εντελώς ξένη εκεί, δε γνωρίζει κανέναν αλλά ούτε και την κουλτούρα της χώρας. Μη έχοντας όμως άλλη επιλογή αποφασίζει να προσαρμοστεί στη νέα της ζωή και να ακολουθήσει τους κανόνες.

«Ο μικροπόδαρος» (Small foot), του Κάρεϊ Κερκπάτρικ: Ένα νεαρό και έξυπνο Γέτι ανακαλύπτει κάτι που πίστευε πως δεν υπήρχε – έναν άνθρωπο. Η περιπέτεια αρχίζει.

«Kin» των  Τζος και Τζόναθαν Μπέικερ: Πρώην κατάδικος και ο μικρός του αδελφός μπαίνουν στο στόχαστρο ενός εγκληματία και δύο στρατιωτών από άλλο πλανήτη. Περιπέτεια δράσης.

«Μια μικρή χάρη» (A simple favor), του Πολ Φέιγκ: Ένα πρωί η Έμιλι τηλεφωνεί στην καλύτερή της φίλη, τη Στέφανι, να πάρει το μεσημέρι το γιο της από το σχολείο. Όμως μετά από αυτό η Έμιλι εξαφανίζεται. Η Στέφανι, μαζί με τον άνδρα της προσπαθούν να ανακαλύψουν τι έχει συμβεί και να διαλευκάνουν το μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση της Έμιλι. Θρίλερ με σασπένς και ανατροπές.

«Bel canto», του Πολ Βάιτζ: Η διάσημη σοπράνο Ροξάν Μουρ, πηγαίνει για να τραγουδήσει στα γενέθλια ενός πλούσιου ιάπωνα βιομήχανου σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής. Όμως το πάρτι διακόπτεται όταν μια ομάδα ανταρτών εισβάλλει στη βίλα, κρατάει όμηρους τους προσκεκλημένους με αντάλλαγμα την απελευθέρωση φυλακισμένων συντρόφων τους. Απαγωγείς και όμηροι θα μείνουν μαζί για ένα μήνα και θα αναγκαστούν να βρουν κώδικες επικοινωνίας. Ένας από αυτούς είναι και η μουσική.

«Οίκτος», του Μπάμπη Μακρίδη: Ένας μεσήλικας δικηγόρος, μετά από ένα δυνατό χτύπημα της μοίρας, βρίσκει συμπαράσταση στον κοινωνικό του περίγυρο. Νιώθοντας μεγάλη ικανοποίηση από αυτό εθίζεται στον οίκτο και φτάνει στο σημείο να αισθάνεται δυστυχία όταν είναι χαρούμενος και χαρά όταν είναι δυστυχισμένος!

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ του Σάντανς και βραβεύτηκε στα φεστιβάλ της Οδησσού (καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας), του Μαυροβουνίου (καλύτερης ταινίας και ανδρικού ρόλου), της Βαλέτα (σκηνοθεσίας), και Λουξεμβούργου (εύφημη μνεία).

«Searching», του Ανίς Σαγκάντι: Μια 16χρονη εξαφανίζεται. Έχουν περάσει 37 ώρες και οι αρχές δεν έχουν καταφέρει να τη βρουν. Τότε ο πατέρας της αποφασίζει να την αναζητήσει. Και αρχίζει από τον φορητό της υπολογιστή.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s