ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (από 6 έως 12/9/2018)

(από το http://www.stokokkino.gr)

 Οδύσσεια, 50 χρόνια μετά…

 του Στράτου Κερσανίδη

 Χωρία καμία αμφιβολία το κινηματογραφικό αλλά και γενικότερα πολιτιστικό γεγονός της εβδομάδας είναι η επαναπροβολή του αριστουργήματος “2001, Οδύσσεια του διαστήματος”, που γύρισε ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ και η πρώτη του προβολή πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1968. Πρόκειτια για το απόλυτο αριστούργημα του σινεμά επιστημονικής φαντασίας και ένα από τα αριστουργήματα του σινεμά, ανεξαρτήτως είδους.

Επίσης προβάλλεται το δεύτερο μέρος της πολύ σημαντικής ταινίας του Στίβεν Σόντερμπεργκ για τον Τσε Γκεβάρα, με τίτλο “Τσε, ο επαναστάτης”, με θέμα τη δράση του στη Βολιβία και τη δολοφονία του. Ταινία που προσεγγίζει κυρίως την προσωπικότητα και τα συναισθήματα του μεγάλου επαναστάτη.

Οι σινεφίλ δεν πρόκειται να μείνουν ασυγκίνητοι από τη νέα ταινία του Τέρι Γκίλιαμ, “Ο άνθρωπος που σκότωσε το Δον Κιχώτη”, ένα σχέδιο π[ου ο σκηνοθέτης κατάφερε να ολοκληρώσει μετά από 30 περίπου χρόνια!

Ταινία – ύμνος στην αγάπη είναι η “Καντελαρία, Ένα τραγούδι για την Αβάνα”, του  Τζόνι Χέντριξ Ινεστρόσα, η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

Αν θέλετε να γελάσετε, μπορείτε να επιλέξετε επίσης τη σύγχρονη ιταλική κωμωδία “Γιατρέ μου, κερατωθήκαμε”, του Ντιέγκο Ντε Σίλβα ή την αμερικανική κωμωδία “Πρόσκληση σε γάμο”, του Βίκτορ Λέβιν.

Για τους λάτρεις του τρόμου υπάρχει “Η καλόγρια”, του Κόριν Χάρντι, ενώ για τα παιδιά η τρυφερή “Κρίστοφερ και Γουίνι”, του Μαρκ Φόρστερ.

Τέλος, επαναπροβάλλεται η εξαιρετική ταινία “Βοκκάκιος 70”, που γυρίστηκε το 1964 σκηνοθετημένη από τους  Μάριο Μονιτσέλι, Φεντερίκο Φελίνι, Λουκίνο Βισκόντι, Βιτόριο ντε Σίκα.

2001: Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

2001: A SPACE ODYSSEY

Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Πρωταγωνιστούν: Κιρ Ντούλια, Γκάρι Λόκγουντ, Γουίλιαμ Σιλβέστερ, Ντάγκλας Ρέιν (φωνή HAL 9000), Λέοναρντ Ρόσιτερ, Μάργκαρετ Τάιζακ, Άλαν Γκίφορντ, Αν Γκίλις

Στο διήγημα του Άρθουρ Κλαρκ, “Ο φρουρός”, που γράφτηκε το 1948, βασίστηκε μία ταινία η οποία γράφτηκε στην Ιστορία του Κινηματογράφου, δηλαδή το μεγαλειώδες κινηματογραφικό αριστούργημα, “2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος”.

Ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ διάβασε το βιβλίο το 1964, γοητεύτηκε και αποφάσισε να το κάνει ταινία και αφού συνεργάστηκε με τον Κλαρκ και έκαναν την ανάλογη έρευνα, ξεκίνησαν τα γυρίσματα το Δεκέμβριο του 1965 και δύο χρόνια μετά η ταινία ήταν έτοιμη. Όπως είχε δηλώσει ο Άρθουρ Κλαρκμ ερμηνεύοντας τις διαθέσεις του σκηνοθέτη, «Ο Κιούμπρικ ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει ένα έργο τέχνης που θα διέγειρε τα συναισθήματα του θαυμασμού, του φόβου, ακόμα και του τρόμου, αν χρειαζόταν».

Η αφήγηση ξεκινά από την εποχή των πιθηκανθρώπων και το αντικείμενο το οποίο διατρέχει την αφήγηση και αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, την αφορμή για να ξετυλιχθεί η όποια δράση είναι ένας μαύρος μονόλιθος. Από τους πιθηκανθρώπους ο μονόλιθος ανακαλύπτεται μετά από χιλιάδες χρόνια στη Σελήνη. Εκείνο όμως που προκαλεί το ενδιαφέρον των ανθρώπων είναι πως ο συγκεκριμένος δέχεται σήματα από έναν άλλο μονόλιθο ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Δία. Έτσι οργανώνεται μια επανδρωμένη αποστολή, με το διαστημόπλοιο «Ντισκάβερι 1» με σκοπό να φτάσει εκεί. Στο σκάφος βρίσκεται ο αστροναύτης Ντέιβιντ Μπάουμαν, ο μόνος που θα επιζήσει από το πλήρωμα και ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής, ο Χαλ 9000, ο οποίος διαθέτει ανθρώπινη νοημοσύνη. Οι δυο τους συνεχίζουν το ταξίδι μέχρι το τέλος όταν θα εξαφανιστούν στο χάος του διαστήματος.

Βέβαια η ουσία της ταινίας δεν είναι η υπόθεση αλλά ο βαθύς φιλοσοφικός στοχασμός ο οποίος διαχέεται και τη διαπερνά ολόκληρη. Είναι μια σπουδή επάνω στον ίδιο τον ανθρώπινο πολιτισμό και την επιστημονική εξέλιξη. Σε όλη τούτη την προσπάθεια να εξηγήσουμε το σύμπαν το οποίο εν πολλοίς παραμένει ανεξήγητο, αφού πίσω από κάθε ερμηνεία αναδύεται ένα και περισσότερα ερωτήματα. Τελικά έχει κάποια αξία όλο αυτό το κυνηγητό; Δε μοιάζει με χίμαιρα; Όμως πως μπορεί να ζήσει ο Άνθρωπος χωρίς την ματαιότητα της επιστημονικής αναζήτησης; Όμως το τελικό συμπέρασμα παραμένει ένα και το αυτό. Είναι η μικρότητα, η μηδαμινότητα του ανθρώπου μπροστά στο αχανές του Σύμπαντος. Η μοναξιά μέσα στο χάος άρα και η υπαρξιακή αγωνία. Και εν τέλει η ίδια η θέση μας μπροστά στη ζωή και το αναπόφευκτο του θανάτου και το πόση σημασία μπορεί να έχουν αυτά για το άνευ ορίων σύμπαν μέσα στο οποίο διαστέλλεται και χάνεται η έννοια του χρόνου.

Στη διάρκειας 142 λεπτών ταινία, είναι χωρισμένη σε τέσσερις πράξεις και ο Κιούμπρικ έχει επιλέξει τα πρώτα 20 και τα τελευταία 20 λεπτά να μην έχουν καθόλου διάλογο. Μεγάλες σιωπές υπάρχουν και στο υπόλοιπο μέρος της ταινίας, με τη μουσική να παίζει πρωταρχικό ρόλο.

Το ελλειπτικό φινάλε μένει ανοιχτό σε ερμηνείες καθώς ο Μπάουμαν χάνεται μέσα στο διάστημα. Όταν πριν από χρόνια είχα συζητήσει με κάποιον φίλο μου φυσικό για το φινάλε μου είχε πει πως κατά τη δική του γνώμη ο Κιούμπρικ αναφέρεται σε μια μαύρη τρύπα, η οποία ‘ρουφάει’ τον αστροναύτη για να τον βγάλει κάπου αλλού, που δεν ξέρουμε. Η εξήγηση εκείνη μου είχε αρέσει επειδή με βοήθησε να δώσω κάποια ‘λογική’ εξήγηση. Τις τελευταίες μέρες όμως, με αφορμή την επαναπροβολή της ταινίας, διάβασα πως τον περασμένο Ιούνιο ήρθε στο φως μια σπάνια τηλεφωνική συνέντευξη του Στάνλεϊ Κιούμπρικ στην οποία αποκαλύπτει πως ο αστροναύτης Ντέιβιντ Μπάουμαν έχει απαχθεί από οντότητες θεϊκές ή ενεργειακές, χωρίς σχήμα ή μορφή και στην ουσία πειραματίζονται μαζί του. Συμπεριφέρονται δηλαδή όπως οι άνθρωποι στα ζώα, σαν να βρίσκεται μέσα σε έναν αστρικό ζωολογικό κήπο. Ε, για να το λέει ο Κιούμπρικ μάλλον έτσι θα είναι. Άλλωστε ταιριάζει απόλυτα με αυτό που λέω πιο πάνω, πως δηλαδή ολόκληρη η φιλοσοφική προσέγγιση του έργου είναι η μηδαμινότητα του ανθρώπου μπροστά στο Σύμπαν.

Μια μεγάλη ταινία, από τις κορυφαίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Δεν είναι τυχαίο πως πολλοί αναλυτές μιλούν για τον κινηματογράφο πριν και τον κινηματογράφο μετά το «2001: Οδύσσεια του διαστήματος». Κι όμως το αριστούργημα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, αν και είχε προταθεί για 6 Όσκαρ,  κέρδισε μόνον εκείνο για τα ειδικά εφέ. Αυτό είναι και το μοναδικό Όσκαρ που κέρδισε ο σκηνοθέτης στην καριέρα του, πράγμα που επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά την άποψη που πολλάκις έχω διατυπώσει για τα υπερεκτιμημένα αυτά βραβεία. Ευτυχώς όμως δε συνέβη το ίδιο και με τα βρετανικά βραβεία BAFTA, τα οποία σάρωσε κυριολεκτικά.

 

ΤΣΕ, Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

GUERRILLA

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σόντερμπεργκ
Πρωταγωνιστούν: Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Ροντρίγκο Σαντόρο, Ντέμιαν Μπισίρ, Καταλίνα Σαντίνο Μορένο, Μαρία Ντ. Σόζα, Φράνκα Ποτέντε, Νόρμαν Σαντιάγκο, Γιοακίμ ντε Αλμέιντα

Στη δεύτερη ταινία, με τίτλο «Τσε, Ο επαναστάτης» (Che: part 2, Guerrilla), βλέπουμε τον Τσε, ενώ βρίσκεται στην κυβέρνηση και απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του Φιντέλ Κάστρο αλλά και της αγάπης του κουβανικού λαού, να αποφασίζει να εγκαταλείψει εντελώς ξαφνικά τη θέση του και να πάει να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα αυτή τη φορά στο πλευρό του λαού της Βολιβίας. Έτσι θα φτάσει στη Λα Παζ και το 1967 μαζί με κάποιους κουβανούς εθελοντές θα αρχίσει αντάρτικο εναντίον της βολιβιανής κυβέρνησης. Όμως οι δυνάμεις τους είναι μικρές ενώ ο στρατός της Βολιβίας έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ.  Ο αγώνας είναι άνισος, ο Τσε υποφέρει από το άσθμα που τον βασανίζει από τα παιδικά του χρόνια, οι άνδρες του είναι καταπονημένοι. Οι αντίπαλοί του είναι αποφασισμένοι να τον εξοντώσουν και μαζί του τα όσα σηματοδοτεί η φυσική του παρουσία. Κι έτσι φθάνουμε μέχρι τη δολοφονία του.

Σε αυτό το δεύτερο μέρος υπάρχουν κάποια ιστορικά κενά, όπως για την κυβερνητική του θητεία ή για το ταξίδι του και τη δράση του στον απελευθερωτικό αγώνα του Κονγκό. Δε γνωρίζω το λόγο που ο Σόντερμπεργκ επέλεξε να αποσιωπήσει αυτά τα γεγονότα. Ίσως να μη τα θεώρησε ιδιαίτερα σημαντικά για τη προσωπικότητα του ήρωά του. Σε αυτό το δεύτερο μέρος ο σκηνοθέτης φαίνεται να θέλει να διατηρήσει τη λάμψη που κουβαλά ο Τσε Γκεβάρα, να κρατήσει ζωντανό το μύθο κι έτσι τον προσεγγίζει με συναισθηματισμό και προσπαθεί να διεισδύσει ακόμη πιο βαθειά μέσα στην ψυχοσύνθεσή του.

Άλλωστε ο ίδιος ο Σόντερμπεργκ ομολογεί πως αυτό που τον οδήγησε να κάνει αυτήν την ταινία ήταν «η εκπληκτική θέλησή του, η αφοσίωση στις αντιλήψεις του, η δέσμευσή του σε όλα τα επίπεδα, σε όλες τις εποχές, να βοηθήσει τους άλλους».

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗ

THE MAN WHO KILL DON QUIXOTE

Σκηνοθεσία: Τέρι Γκίλιαμ
Πρωταγωνιστούν: Άνταμ Ντράιβερ, Τζόναθαν Πράις, Στέλαν Σκάρσγκαρντ, Όλγα Κιριλένκο, Τζοάνα Ριμπέιρο, Όσκαρ Γιενάντα, Τζέισον Γουότκινς, Σέρτζι Λόπεζ, Τζόρντι Μολά

Ο 35χρονος Τόμπι, ξιπασμένος και μεγαλομανής, γυρίζει ένα διαφημιστικό για μια ρώσικη βότκα, που λανσάει ένα ρώσος μαφιόζος. Στο πρότζεκτ έχει ως κεντρικό ήρωα το Δον Κιχώτη. Ενώ προσπαθεί να ολοκληρώσει τα γυρίσματα, ένας πλανόδιος του δίνει ένα ντιβιντί με την πτυχιακή ταινία που είχε γυρίσει ο Τόμπι όταν σπούδαζε, με θέμα τον ήρωα του Θερβάντες. Τότε ο νεαρός και φέρελπις σκηνοθέτης είχε χρησιμοποιήσει για πρωταγωνιστές τους κατοίκους ενός γειτονικού χωριού. Αμέσως του ξυπνά η περιέργεια να μάθει τι έγινε το Χαβιέ, ο τσαγκάρης που υποδυόταν το Δον Κιχώτη, η 15χρονη τότε Ανχέλικα που ήταν η Δουλτσινέα. Παίρνει κρυφά μια μηχανή από το συνεργείο και πηγαίνει να τους βρει. Όμως η Ανχέλικα κατέληξε κολ γκερλ αντί για χολιγουντιανή ηθοποιός και ο Χαβιέ έχει αποτρελαθεί ζώντας μέσα στους δαίμονές του. Βλέποντας τον Τόμπι, πιστεύει πως είναι ο Σάντσο Πάντσα που επέστρεψε και μετά από μια σειρά παρεξηγήσεων οι δυο τους ξεκινούν για μια μεγάλη περιπέτεια.

Αξιοσημείωτο είναι πως ο Τέρι Γκίλιαμ ξεκίνησε να δουλεύει αυτήν την ταινία το 1989, με αφορμή τα 400 χρόνια από το θάνατο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες.  Τελικά κατάφερε να την τελειώσει μετά από σχεδόν 30 χρόνια! «Δουλεύουμε σε αυτή την ταινία τόσο καιρό που η ιδέα και μόνο ότι μπορεί να ολοκληρωθεί φαντάζει σουρεαλιστική. Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα τα είχε παρατήσει χρόνια πριν, αλλά μερικές φορές είναι τα αγύριστα κεφάλια που κερδίζουν στο τέλος. Οπότε, ευχαριστώ όλους τους κακοπληρωμένους φαντασιόπληκτους που με βοήθησαν να μετατρέψω αυτό το μακροχρόνιο όνειρο σε ταινία!»,λέει ο Τέρι Γκίλιαμ.

CANDELARIA: ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΒΑΝΑ

CANDELARIA

Σκηνοθεσία: Τζόνι Χέντριξ Ινεστρόσα
Πρωταγωνιστούν: Όλντεν Νάιτ, Βερόνικα Λιν

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, η οικονομία της Κούβας βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Η χώρα ζει την «Ειδική περίοδο» και ο Φιντέλ Κάστρο σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσει ξένο συνάλλαγμα δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στον τουρισμό. Η Καντελάρια, μια 70χρονη γυναίκα, εργάζεται καμαριέρα σε ένα ξενοδοχείο ενώ τα βράδια βάφεται έντονα και τραγουδά στο κοινό. Ο άνδρας της, ο Βίκτορ Ούγκο, εργάζεται σε εργοστάσιο. Όταν μια μέρα η Καντελάρια μαζεύοντας τα σεντόνια σε ένα δωμάτιο θα βρει μια κάμερα που ξέχασε κάποιος τουρίστας, η ζωή τους θα αλλάξει. Ο Βίκτορ Ούγκο μέσα από την κάμερα θα ανακαλύψει τη σταρ Καντελάρια που κάθε βράδυ καταχειροκροτεί το κοινό της Αβάνας. Θα νιώσει πιο νέος και μέσα από όλο αυτό θα δει τη γυναίκα του με νέα ματιά, θα την ερωτευτεί από την αρχή. Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία μίας γυναίκας με το ίδιο όνομα, γύρω στα 90, που συνάντησε τυχαία ο σκηνοθέτης  στην Αβάνα το 2013 και του είπε την ιστορία της.

Η ταινία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στο τμήμα Μέρες Βενετίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Σύμφωνα με την επιτροπή η οποία απένειμε το βραβείο, «μία από αυτές τις σπάνιες ταινίες που αποπνέουν γενναιοδωρία και ζεστασιά, παρουσιάζοντας έναν καθόλου συμβατικό τρόπο με τον οποίο ανακαλύπτουν εκ νέου την αγάπη δύο ηλικιωμένοι που αγωνίζονται να επιβιώσουν στην Κούβα».

Μία ταινία – ύμνος στην αγάπη που βρίσκει τρόπο να ζει και να ξαναζεί  σε κάθε εποχή και σε κάθε ηλικία».

 

ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ, ΚΕΡΑΤΩΘΗΚΑΜΕ

TERAPIA DI COPPIA PER AMANTI

Σκηνοθεσία: Αλέσιο Μαρία Φεντερίτσι
Πρωταγωνιστούν: Άμπρα Αντζιολίνι, Πέτρο Σερμόντι, Σέρτζιο Ρουμπίνι, Αλέσια Αλτσιάτι, Τζούλια Αντσίζι, Φράνκο Μπρανκιαρόλι, Αλεσάντρο Καρμπονάρα, Φούλβιο Φαλζαράνο, Ρόσο Φαζάνο, Άνα Φερζέτι, Ανίτα Κράβος, Τζιάκομο Νάστα, Άνα Τέριο

Η Βιβιάνα και ο Μοντέστο είναι παράφορα ερωτευμένοι αλλά η σχέση τους είναι παράνομη. Δέσμιοι του πάθους αποφασίζουν να επισκεφθούν ένα σύμβουλο γάμου θέλοντας έτσι να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους και να τα διαχειριστούν.

Σύγχρονη ιταλική κωμωδία βασισμένη στο μπεστ σέλερ του Ντιέγκο Ντε Σίλβα

Ο σκηνοθέτης σημειώνει: «Αποπειράθηκα να φτιάξω μια γρήγορη και σύγχρονη ταινία πάνω στις σχέσεις των ζευγαριών, μια ιστορία που μιλάει για έναν μεγάλο έρωτα, με τρόπο ελεύθερο. Ελεύθερο από τις προκαταλήψεις που μέχρι στιγμής συνοδεύουν την οπτική των σχέσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών και της απιστίας. Ελεύθερο να αφηγηθεί χωρίς ντροπές και αναστολές τις απόψεις ενός άνδρα και μιας γυναίκας που αγαπιούνται και που είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν την καθημερινή ζωή και τους φόβους, για να δώσουν μια ευκαιρία στο πάθος τους. Ένα πάθος που, συνοδεύοντάς τους μέσα στον χρόνο, μετατρέπεται στον έρωτα που δεν νιώθουν πια ή δεν έχουν ποτέ νιώσει για τον επίσημο σύντροφό τους.

Δεν έχουν ακριβώς ενοχές πια, αλλά επίγνωση του πόνου που έχουν νιώσει, που έχουν επιβάλει σε άλλους, που έχουν βιώσει και υποστεί, που εν μέρει έχει ξεπεραστεί και ξεχαστεί. Και όλα αυτά τα συναισθήματα, όπως συμβαίνει συχνά στη ζωή, καταφτάνουν αιφνιδιαστικά. Ή, όπως για τον Μοντέστο, στην πραγματικότητα τα έχουν «αναβάλει» για πολύ καιρό…».

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΓΑΜΟ

DESTINATION WEDDING

Σκηνοθεσία: Βίκτορ Λέβιν

Πρωταγωνιστούν: Κιάνου Ριβς, Γουινόνα Ράιντερ

Ο Φρανκ δεν πολυγουστάρει τον ετεροθαλή αδελφό του, στο γάμο του οποίου έχει προσκληθεί. Η Λίντσεϊ, πρώην αρραβωνιαστικιά του γαμπρού, έχει προσκληθεί κι αυτή στο γάμο. Ο Φρανκ και η Λίντσεϊ γνωρίζονται καθοδόν προς το γάμο και αντιπαθιούνται με την πρώτη ματιά. Όμως το κακό είναι πως ο γαμπρός και η νύφη νομίζοντας πως είναι ζευγάρι του βάζουν παντού μαζί! Αφού είναι αναγκασμένοι να περάσουν 72 ώρες μαζί αποφασίζουν να συμμαχήσουν και αυτό θα τους φέρει κοντά.

 

Η ΚΑΛΟΓΡΙΑ

THE NUN

Σκηνοθεσία: Κόριν Χάρντι
Πρωταγωνιστούν: Ντέμιαν Μπισίρ, Ταΐσα Φαρμίγκα, Τζόνας Μπλοκέτ, Σάρλοτ Χόουπ, Ίνγκριντ Μπισού, Μπόνι Άαρονς

Βρισκόμαστε στα 1952 και μια δόκιμη μοναχή και ένας ιερέας με σκοτεινό παρελθόν, φτάνουν σε ένα απομονωμένο μοναστήρι στη Ρουμανία για να διερευνήσουν την αυτοκτονία μιας καλόγριας. Εκεί έρχονται αντιμέτωποι με μια δαιμόνια δύναμη και το μοναστήρι μετατρέπεται σε πεδίο μάχης ανάμεσα στους ζωντανούς και τις δυνάμεις του σατανά.

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΚΑΙ ΓΟΥΙΝΙ

CHRISTOPHER ROBIN

Σκηνοθεσία: Μαρκ Φόρστερ

Πρωταγωνιστούν: Γιούαν Μακ Γκρέγκορ, Χέιλι Άτγουελ, Μπροντ Καρμάικελ, Μαρκ Γκατίς

Ο Κρίστοφερ Ρόμπιν, μεγάλωσε, ζει στο Λονδίνο, εργάζεται πολύ και δεν έχει χρόνο για τη γυναίκα και την κόρη του. Τα χρόνια που ζούσε παρέα με τους λούτρινους φίλους του και το αρκουδάκι του, το Γουίνι, πέρασαν. Όμως ο Κρίστοφερ ξαναβρίσκει το Γουίνι, η φιλία τους αναθερμαίνεται και ξαναθυμάται τις μέρες της παιδικής ανεμελιάς.

 

ΒΟΚΚΑΚΙΟΣ 70

BOCCACCIO 70

Σκηνοθεσία: Μάριο Μονιτσέλι, Φεντερίκο Φελίνι, Λουκίνο Βισκόντι, Βιτόριο ντε Σίκα
Πρωταγωνιστούν: Ανίτα Έκμπεργκ, Σοφία Λόρεν, Ρόμι Σνάιντερ, Μαρίσα Σολίνας, Λουίτζι Τζουλιάνι, Πεπίνο ντε Φιλίπο, Άλφιο Βίτα

Οι τέσσερις κολοσσοί του κινηματογράφου, ο καθένας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, μεταφέρουν τις ιστορίες του Βοκάκιου στη σύγχρονη εποχή, σε ένα αριστούργημα που όχι μόνο άφησε το στίγμα του στον παγκόσμιο κινηματογράφο, αλλά και ανακαλύπτεται ξανά και ξανά από τους θεατές κάθε ηλικίας. Ταινία του 1962.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s