«ΚΗΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/7/2018)

 Πόσα να αντέξει ο άνθρωπος!

Εάν ο άνθρωπος είναι συντηρητικός, γκρινιάρης και παράξενος, έρχεται μια μέρα που όλα θα γυρίσουν μπούμερανγκ και θα αναγκαστεί να δει και πέρα από τα στεγανά πίσω από τα οποία έχει οχυρωθεί.

Ο Αλβάρο Ντίαθ Λορένθο, στην ταινία του «Κηδεία είναι θα περάσει» (Senor, dame paciencia), έχει ως ήρωα έναν τέτοιον άνθρωπο. Είναι ο Γκρεγκόριο, διευθυντής σε τράπεζα, φανατικός οπαδός της Ρεάλ, δεξιός και ολίγον εθνικιστής αλλά και ρατσιστής. Όταν όμως πεθάνει ξαφνικά η γυναίκα του, Μαρία, η οποία κρατούσε την ισορροπία στην οικογένεια, ο Γκρεγκόριο θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει όλα όσα απεχθάνεται!

Σύμφωνα με την τελευταία επιθυμία της Μαρίας, πρέπει να ταξιδέψει μέχρι το Σανλούκαρ (επαρχία Κάντιθ, Ανδαλουσία) για να ρίξει στη θάλασσα τις στάχτες της. Όμως δε θα ταξιδέψει μόνος του! Θα είναι η κόρη του Σάντρα, με τον Καταλανό και φανατικό οπαδό της Μπαρτσελόνα σύζυγό της, η άλλη κόρη του η Αλίθια, και ο φίλος της, ένας αριστερός χίπης και ο γιος του Κάρλος, με τον οποίο έχει να μιλήσει έξι μήνες επειδή είναι ομοφυλόφιλος. Μάλιστα ο Κάρλος έρχεται νε τον  φίλο του με τον οποίο πρόκειται να παντρευτεί, έναν μαύρο Βάσκο! Το δε ταξίδι γίνεται με ένα βανάκι που έφερε ο άνδρας της Σάντρα το οποίο είναι βαμμένο με τα χρώματα της Μπαρτσελόνα. Ε, πόσα να αντέξει ο άνθρωπος!

Διασκεδαστική κωμωδία με αρκετά καλά στοιχεία. Ο  Άλβαρο Ντίαθ Λορένθο διακωμωδεί με τακτ τον οπαδικό φανατισμό, τον κοινωνικό συντηρητισμό, τους ενδο-ισπανικούς εθνικισμούς και μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας δείχνει πως όλα αυτά μπορούν να ξεπεραστούν όταν υπάρχει αληθινή αγάπη και αποφασίσουμε να αντιμετωπίσουμε τις βεβαιότητες και το δογματισμό που μας διακατέχουν.

Ο σκηνοθέτης σημειώνει: «Η ταινία μιλάει για εκείνες τις συζητήσεις και τις οικογενειακές εντάσεις που όλοι έχουμε ζήσει. Για εκείνα τα ατελείωτα χριστουγεννιάτικα δείπνα στο σπίτι της πεθεράς, τις Κυριακές στην παραλία με τα πεθερικά ή τα γενέθλια παιδιών που γνωρίζουμε ελάχιστα. Αλλά παραδέχεται πως, στο τέλος της μέρας, αυτές οι προκαταλήψεις, οι αντιπαλότητες και οι παράλογες έχθρες είναι η ουσία της οικογένειας. Αυτής της ομάδας ανθρώπων που, ακόμα κι αν δεν την έχουμε επιλέξει, μας κάνει να νιώθουμε σαν το σπίτι μας, γιατί μας αγαπάει πάνω απ΄ όλα».

Στρά. Κερ.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s