«Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 1/7/2018)

Η μοναξιά της διαφορετικότητας

Του Στράτου Κερσανίδη

Η μεγαλακρία ή γιγαντισμός είναι μια πάθηση η οποία οφείλεται στην υπερέκκριση της αυξητικής ορμόνης στον οργανισμό. Εξαιτίας της, μεγεθύνονται οι αδένες του οργανισμού, με αποτέλεσμα τα άτομα τα οποία πάσχουν από αυτήν την ασθένεια να φτάνουν σε υπερβολικό ύψος.

Με την ταινία τους «Ο γίγαντας» (Handia), οι βάσκοι σκηνοθέτες Άιτορ Αρέγι και Τζον Γαράνιο, μεταφέρουν στον κινηματογράφο την αληθινή ιστορία του Χοακίν Ελειζέγκι, ενός άνδρα ο οποίος έπασχε από γιγαντισμό και του αδελφού του, Μαρτίν.

Η αφήγηση μας μεταφέρει στη δεκαετία του 1840, μια ταραγμένη εποχή για την Ισπανία. Τότε ο Μαρτίν, ο μεγάλος γιος του Αντόνιο Ελειζέγκι επιστρατεύεται ενώ μένει πίσω ο μικρότερος αδελφός του, Χοακίν. Το 1943 ο Μαρτίν επιστρέφει από τον πόλεμο παράλυτος από το ένα χέρι. Κατά την επιστροφή του όμως τον περιμένει μια έκπληξη. Ο αγαπημένος μικρός του αδελφός έχει αποκτήσει τεράστιες διαστάσεις καθώς όλο αυτά τα χρόνια που εκείνος έλειπε, δε σταμάτησε να μεγαλώνει, μοιάζοντας με γίγαντα! Εν τω μεταξύ οι δουλειές στο οικογενειακό κτήμα δεν πηγαίνουν καλά, ο Μαρτίν δεν μπορεί να βοηθήσει λόγω της αναπηρίας του κι έτσι αποφασίζουν να εκμεταλλευτούν την ιδιαιτερότητα του Χοακίν. Τα δυο αδέλφια φεύγουν και με τη βοήθεια ενός ατζέντη ξεκινούν μια περιοδεία κατά την οποία ο ‘γίγαντας’ εμφανίζεται σε διάφορα θεάματα σε πλατείες, θέατρα και πλούσια σπίτια. Έτσι τα δυο αδέλφια αρχίζουν να συγκεντρώσουν χρήματα και να βοηθούν την οικογένειά τους. Μέσα σε αυτήν την κατάσταση όμως ο Χοακίν αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα, καθώς αισθάνεται μόνος εξαιτίας της διαφορετικότητάς του σε έναν κόσμο που τον αντιμετωπίζει μόνον ως θέαμα και όχι ως ανθρώπινη ύπαρξη. Επίσης τα δυο αδέλφια θα διαπιστώσουν πως ο κόσμος του θεάματος λειτουργεί με τους δικούς του σκληρούς κανόνες.

Έχοντας κερδίσει 10 βραβεία Γκόγια της Ισπανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (από τα 13 για τα οποία είχε προταθεί), η ταινία των Άιτορ Αρέγι και Τζον Γαράνιο έρχεται για να κατακτήσει και το ελληνικό κοινό. Πρόκειται για μια ταινία η οποία διαθέτει πολλά δυνατά στοιχεία. Το πρώτο και καλύτερο είναι η ευαισθησία με την οποία προσεγγίζει το θέμα της. Γνήσια κι ανόθευτη συγκίνηση μέσα από μια αφήγηση η οποία δείχνει σεβασμό, τακτ κι αγάπη για τον κεντρικό χαρακτήρα. Οι σκηνοθέτες χειρίζονται με τρόπο αριστοτεχνικό τις περίπλοκες σχέσεις ανάμεσα στα δύο αδέλφια, σχέσεις αγάπης αλλά και αλληλεξάρτησης καθώς οι ζωές του φαίνεται να είναι δεμένες μεταξύ τους. Αλλά και τις σχέσεις τους με το οικογενειακό αλλά και το κοινωνικό περιβάλλον. Το πιο βασικό όμως είναι το πώς καταφέρνουν να ‘κοιτάξουν’ μέσα στον άνθρωπο ο οποίος με την πάθησή του έγινε σωτήρας της οικογένειάς του. Πως αισθάνεται, τι θέλει, τι ονειρεύεται; Πως βλέπει τις σχέσεις του, τη θέση του μέσα στον κόσμο; Πως αντιμετωπίζει τη σεξουαλικότητά του; Γιατί, εντέλει η διαφορετικότητα κουβαλά πολύ μοναξιά και απόρριψη πολλές φορές.

Επί πλέον η αισθητική της ταινίας είναι υψηλού επιπέδου. Σκηνικά και κουστούμια αναδεικνύονται μέσα από τη θαυμάσια φωτογραφία αλλά και τις εξαιρετικές λήψεις και τα καδραρίσματα. Τέλος οφείλουμε να αναφερθούμε στις υποδειγματικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών με τον Ενέκο Σαγαρδόι, να κερδίζει το βραβείο Γκόγια Α΄ ανδρικού ρόλου.

Θεωρώ πως «Ο γίγαντας» είναι μία από εκείνες τις ταινίες που αξίζει να της αφιερώσουμε μια καλοκαιρινή κινηματογραφική έξοδο.

stakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s