«HOTEL ARTEMIS»

(από την ΕΠΟΧΗ, 17/6/2018)

Νοσοκομείο ειδικού σκοπού

Επιμέλεια: Στράτος Κερσανίδης

«Οι φυσικές καταστροφές και η αστυνομική βία είναι προβλήματα που ο κόσμος και ειδικά οι Αμερικανοί αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερο. Τα προβλήματα και οι συνέπειες που βλέπουμε στην ταινία είναι μέσα στις πιθανότητες κι αυτό κάνει την αλήθεια της ταινίας πιο έντονη, αν και σε υπερβολικό βαθμό».

Με τα λόγια αυτά ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντριου Πιρς, δίνει το στίγμα της ταινίας «Hotel Artemis» η υπόθεση της οποίας εκτυλίσσεται στο πολύ κοντινό μέλλον, στο 2028. Χώρος δράσης είναι το Λος Άντζελες, το οποίο δεν επελέγη τυχαία. «Το Λος Άντζελες έχει δική του προσωπικότητα. Δεν ξέρεις ποτέ το εσωτερικό ενός μέρους με βάση το εξωτερικό του. Το πιο καλό εστιατόριο μπορεί να είναι πίσω από μία πόρτα ενός ρημαγμένου εμπορικού κέντρου και αυτό με συναρπάζει. Φαίνεται και στην ταινία», λέει ο Πιρς, μιλώντας για αυτή του την επιλογή.

Το 2028, λοιπόν, στο Λος Άντζελες συμβαίνει η πιο βίαιη εξέγερση στην ιστορία της πόλης. Παντού επικρατεί χάος και μια συμμορία ληστών, μετά από μια συμπλοκή με την αστυνομία, προσπαθεί να βρει καταφύγιο. Οι ληστές είναι τραυματισμένοι και το μόναδικό μέρος στο οποίο μπορούν να καταφύγουν είναι το «Hotel Artemis»! Το οποίο δεν είναι ξενοδοχείο αλλά νοσοκομείο αποκλειστικά για εγκληματίες ιδιοκτήτης του οποίου είναι ένας αρχιμαφιόζος, με το όνομα Νιαγάρας. Οι δυο ληστές οι οποίοι φτάνουν τραυματισμένοι είναι ο Γουακόκι και ο Χονολουλού. Ψευδώνυμα φυσικά, αφού κανείς δεν εμφανίζεται με το αληθινό του όνομα. Το νοσοκομείο διευθύνει η Νοσοκόμα, μια γυναίκα απόλυτα αφοσιωμένη στη δουλειά της, αλλά και γεμάτη αντιφάσεις, δυνατή και φοβισμένη. Είναι συμπονετική, μπορεί να αντιμετωπίσει και τα πιο δύσκολα περιστατικά αλλά έχει κι ένα παρελθόν που την κυνηγά. Ζει σχεδόν σαν φυλακισμένη αφού φοβάται να βγει έξω. Μόναδικό της στήριγμα είναι ο Έβερεστ, ένας γίγαντας με τρυφερή καρδιά, το οποίο περιέθαλψε κάποτε η Νοσοκόμα κι από τότε της είναι αφοσιωμένος.

Την ίδια μέρα που έρχονται στο νοσοκομείο οι δυο ληστές, έρχονται και η Νίκαια, μια όμορφη και ποθητή γαλλίδα δολοφόνος και ο Ακαπούλκο, ένας έμπορος όπλων. Το ίδιο βράδυ κατευθύνονται προς τα εκεί και ο ιδιοκτήτης του νοσοκομείου αλλά και ο γιος του, Κρόσμπι, ένας ευέξαπτος και εκρηκτικός άνδρας.

Όμως ενώ όλοι αυτοί οι άνθρωποι συγκεντρώνονται στο Hotel Artemis, ένας τραυματισμένος αστυνομικός ζητά από τη Νοσοκόμα να τον περιθάλψει. Εκείνη βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση επειδή κάτι τέτοιο είναι έξω από τους κανόνες οι οποίοι τηρούνται πιστά επί 22 χρόνια!

Όπως καταλήγει ο σκηνοθέτης, στην ταινία όλοι οι χαρακτήρες προσπαθούν να βρουν τρόπο για να βοηθήσουν τον εαυτό τους. «Οι αναταραχές που συμβαίνουν έξω, αιχμαλωτίζουν τους φιλοξενούμενους του ξενοδοχείο που δεν έχουν πολλές επιλογές. Όμως το πραγματικό πρόβλημα είναι μέσα. Η Νοσοκόμα είναι παγιδευμένη στον ίδιο την τον πόνο. Ο Γουακίκι είναι αιχμάλωτος σε μία καταστροφική σχέση με τον αδελφό του, που είναι εθισμένος. Η Νίκαια είναι αιχμάλωτη της σαδιστικής δουλειάς της και ο Ακαπούλκο είναι φυλακισμένος στις ίδιες τους τις ανασφάλειες. Αυτή είναι η κλασική αφήγηση του Λος Άντζελες, από τη ‘Λεωφόρο της Δύσης’ μέχρι τον ‘Πρωτάρη’ και το ‘Hotel California’ των Eagles. Είναι μία πόλη σε επίχρυσο κλουβί» καταλήγει ο δημιουργός.

Το «Hotel Artemis» είναι μια ταινία η οποία έρχεται με πολύ καλές κριτικές. Πρόκειται για ένα φουτουριστικό φιλμ νουάρ, με έξυπνο σενάριο, δράση και εξαιρετικούς ηθοποιούς. Πρώτη και καλύτερη η Τζόντι Φόστερ στο ρόλο της Νοσοκόμας, η οποία λέει: «Ο Ντρου δημιούργησε κάτι τόσο πρωτότυπο, τόσο αφοπλιστικά πλούσιο σε εικόνες που βλέπεις το Λος Άντζελες μέσα από νέο φακό. Η ταινία έχει στοιχεία θρίλερ, αλλά έχει φτιάξει έναν δικό της κόσμο. Είναι ανάμεσα σε διάφορα κινηματογραφικά είδη».

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ                                                                             

 Προβάλλονται επίσης οι ταινίες:

 «10 μέρες χωρίς τη μαμά» (Mama se fue de viaje), του Άριελ Γουίνογκραντ: Η Βέρα είναι παντρεμένη εδώ και 20 χρόνια με το Βίκτορ και μαζί με τα τέσσερα παιδιά τους αποτελούν …μια ευτυχισμένη οικογένεια! Μόνο που ο Βίκτορ έχει πέσει με τα μούτρα στη δουλειά και έχει αφήσει όλα τα υπόλοιπα στη γυναίκα του. Αυτό σημαίνει πως η Βέρα έχει να φροντίσει για τον 14χρονο Μπρόυνο, τη 12χρονη Λάρατον 8χρονο Τάτο και τον μόλις 2 ετών Λόλο. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Κι όμως ο Βίκτορ ζηλεύει τη γυναίκα του επειδή πιστεύει πως έχει άφθονο ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή της! Όταν όμως η Βέρα θα αισθανθεί μπουχτισμένη από όλα αυτά αλλά κυρίως από την  αδιαφορία του άνδρα της, θα πάρει μια μεγάλη απόφαση. Θα τους παρατήσει όλους και θα πάει διακοπές! Μόνον τότε θα συνειδητοποιήσει ο Βίκτορ τι σημαίνει καθημερινότητα με 4 παιδιά! Και όσο οι μέρες στο σπίτι περνούν χωρίς τη μαμά, η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη.

Διασκεδαστική κωμωδία, η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία στην Αργεντινή για το 2017.

«Book club», του Μπιλ Χόλντερμαν: Η Νταϊάν είναι χήρα, η Σάρον προσπαθεί να ξεπεράσει ένα διαζύγιο 10 ετών, η Κάρολ βλέπει μετά από 35 χρόνια το γάμο της να καταρρέει ενώ η Βίβιαν, απολαμβάνει την ερωτική ζωή της, αδέσμευτη και ανεξάρτητη. Όταν όμως οι τέσσερις γυναίκες θα διαβάσουν το βιβλίο ’50 αποχρώσεις του γκρι’ η ζωή τους θα αλλάξει αφού θα αναθεωρήσουν πολλά. Τα αποτελέσματα θα είναι ξεκαρδιστικά!

«Μαμά από το πουθενά» (Momo), των Βίνσεντ Λομπέλ, Σεμπαστιάν Τιερί: Όταν ένα βράδυ ο Αντρέ και η Λοράνς Πριού επιστρέφουν στο σπίτι θα βρεθούν μπροστά στη μεγαλύτερη έκπληξη. Θα βρεθούν μπροστά σε έναν άνδρα, τον Πατρίκ, ο οποίο υποστηρίζει πως είναι παιδί τους! Το παράξενο είναι πως ενώ όλα δείχνουν πως ο Πατρίκ λέει την αλήθεια, οι Πριού γνωρίζουν πολύ καλά πως ουδέποτε απέκτησαν παιδί! Τι πραγματικά συμβαίνει;

«Που θα κοιμηθείς απόψε;» (Garde alternee), της Αλεξαντρά Λεκλέρ: Όταν η Σαντρίν ανακαλύπτει, μετά από 15 χρόνια γάμου και δύο παιδιά, πως ο Ζαν, ο σύζυγός του, έχει ερωμένη, παίρνει μια πρωτοφανή και άκρως ριζοσπαστική απόφαση! Συναντιέται με την αντίζηλό της, τη Βιρτζινί, και της προτείνει να μοιραστούν το σύζυγό της! Εκείνη συμφωνεί κι έτσι ο Ζαν ζει εναλλάξ κάθε εβδομάδα με μία από τις δύο. Ιδανική περίπτωση, θα μου πείτε! Όμως μάλλον ο Ζαν έχει διαφορετική γνώμη!

 «Η διαδοχή» (Hereditary), του Έρι Έστερ: Τρομερά μυστικά αποκαλύπτονται μετά το θάνατο της Έλεν, αρχηγού της οικογένειας Γκράχαμ. Η οικογένεια της κόρης της έρχεται αντιμέτωπη με μυστικά που αφορούν την καταγωγή τους και έρχονται αντιμέτωποι με μια τρομερή μοίρα. Ένα εφιαλτικό όραμα που μεταμορφώνει μια συνηθισμένη οικογενειακή τραγωδία σε μια ταινία τρόμου που οδηγεί τον φόβο σε άλλα επίπεδα.

«Οι απίθανοι 2» (Incredibles 2), του Μπραντ Μπερντ:  Η Έλεν/Ελαστίνα ηγείται μιας καμπάνιας για να επιστρέψουν οι Σούπερ Ήρωες στη δράση, τη στιγμή που ο Μπομπ/Κύριος Απίθανος, μαζί με την Βάιολετ, τον Ντας και το μωρό Τζακ-Τζακ, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με την καθημερινή, «φυσιολογική» ζωή στο σπίτι, ενώ οι υπερδυνάμεις του Τζακ-Τζακ είναι στο τσακ να αποκαλυφθούν. Η αποστολή ανατρέπεται όταν ένας νέος κακός εμφανίζεται με ένα ευφυές και επικίνδυνο σχέδιο που θέτει τα πάντα σε τρομερό κίνδυνο. Η οικογένεια των Παρ όμως δεν αποφεύγει ποτέ μια πρόκληση, ειδικά με τον Ψύχτρα στο πλευρό της. Για αυτό και είναι όλοι τους τόσο… Απίθανοι.

Σινεφίλ

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s