«BARBARA»

(από την ΕΠΟΧΗ, 7/4/2018)

Η αλήθεια ενός ρόλου

Του Στράτου Κερσανίδη

Η Μονίκ Αντρέ Σερφ, γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1930 στο Παρίσι και πέθανε το 1997 στο Νειγί. Όμως στο πλατύ κοινό έγινε γνωστή ως Μπαρμπαρά και με το όνομα αυτό έγινε διάσημη στο χώρο του τραγουδιού. Αγαπήθηκε χάρις στην ευαισθησία των τραγουδιών της και τη δύναμη της μουσικής την οποία μετέφερε με το δικό της χαρακτηριστικό τρόπο.

Είκοσι χρόνια μετά το θάνατό της ο Ματιέ Αμαλρίκ σκηνοθέτησε την ταινία «Barbara» σε μια προσπάθεια να προσεγγίσει με το δικό του τρόπο την προσωπικότητα της αινιγματικής τραγουδίστρια.

Στο σενάριο του Αμαλρίκ, ένας σκηνοθέτης, ο Ιβ, γυρίζει μια ταινία για την Μπαρμπαρά. Η πρωταγωνίστρια της ταινία, η Μπριζίτ, δουλεύει πάνω στο χαρακτήρα που θα ερμηνεύσει, μελετά τις κινήσεις της μαθαίνει τα τραγούδια και αρχίζει να ταυτίζεται με το ρόλο. Η ταύτιση γίνεται όλο και πιο έντονη καθώς η Μπριζίτ μοιάζει όλο και περισσότερο με την Μπαρμπαρά. Στο μεταξύ ο Ιβ, όσο πιο βαθειά προχωρά στην έρευνά του και όσο δουλεύει για την ταινία αρχίζει να αισθάνεται εξαρτημένος από τη γοητεία της ηρωίδας του. Μόνο που ούτε ο ίδιος πλέον μπορεί να ξεχωρίσει ποια είναι η ηρωίδα του: η Μπαρμπαρά ή η Μπριζίτ;

Η ταινία του Ματιέ Αμαλρίκ είναι δεν είναι μια κλασική βιογραφία της Μπαρμπαρά. Θα έλεγα πως μόνον κάτι τέτοιο δεν είναι αλλά περισσότερο θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ποιητική. Αφού αυτό που κυριαρχεί είναι η ελευθερία στην αφήγηση η οποία πιο πολύ μεταφέρει την ατμόσφαιρα του χώρου και της μουσικής και την αύρα της Μπαρμπαρά-Μπριζίτ (πώς να τις ξεχωρίσεις;) καθώς και την καταβύθιση του Ιβ στον ονειρικό κόσμο που άθελά του έχει δημιουργήσει.

Ατμοσφαιρικό φιλμ το οποίο επιζητά τη συμμετοχή του θεατή μέσω όλων των αισθήσεων και όχι με την απλή παρακολούθηση της δράσης. Η οποία άλλωστε, δεν υπάρχει ως τέτοια αλλά ως ένας χαλαρός οδηγός ο οποίος οδηγεί μέσα στο λαβύρινθο των συναισθημάτων κυρίως της Μπριζίτ (και της Μπαρμπαρά) αλλά και του Ιβ.

Σαγηνευτική η ερμηνεία της Ζαν Μπαλιμπάρ στο διπλό ρόλο της Μπαρμπαρά-Μπριζίτ. Ο δε Ματιέ Αμαλρίκ, ο οποίος ερμηνεύει το ‘χαμένο’ Ιβ, τιμήθηκε για τη σκηνοθεσία του με το βραβείο Ποιητικής Αφήγησης στο 70ο Φεστιβάλ των Καννών.

strakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s