«ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ ΒΛΕΠΩ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 1/4/2018)

Βλέπω με τα μάτια σου

Του Στράτου Κερσανίδη

Ο κόσμος είναι ένας αλλά έχει διαφορετικές οπτικές γωνίες. Και διαφορετικές ερμηνείες. Ακόμη και από το ίδιο πρόσωπο.

Χρησιμοποιώντας την τυφλότητα, ο Μαρκ Φόστερ με την ταινία «Μόνον εσένα βλέπω» (All I see is you), αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων, ενός ζευγαριού, που η επίλυση ενός προβλήματος δημιούργησε άλλα προβλήματα.

Είναι ο Τζέιμς και η Τζίνα, είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι και ζουν στην Μπανγκόκ επειδή εκεί εργάζεται ο Τζέιμς ως στέλεχος σε ασφαλιστική εταιρία. Όμως η γυναίκα ‘βλέπει’ μέσα από τα μάτια του συζύγου της, ο οποίος την υπεραγαπά και τη φροντίζει, αφού έχασε το φως της μετά από ένα ατύχημα στο οποίο σκοτώθηκαν οι γονείς της. Όταν μετά από μια δύσκολη αλλά επιτυχημένη εγχείρηση η Τζίνα αρχίζει να βλέπει πάλι από το ένα μάτι, όλα φαίνονται να γίνονται ιδανικά και το μόνο που μένει για να συμπληρώσει την ευτυχία τους είναι ένα παιδί. Όμως η κατάσταση θα εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά. Η μεν Τζίνα θα αρχίσει να ανακαλύπτει πως είναι να ζεις ανεξάρτητα ο δε Τζέιμς θα νιώσει πως χάνει το λόγο της ύπαρξής του μέσα στη σχέση. Έτσι ένα ευτυχισμένο γεγονός θα έρθει να ανατρέψει μία καθημερινότητα, θα δημιουργήσει νέα δεδομένα και προβλήματα στη σχέση του ζευγαριού. Τα οποία έρχονται ως αποτέλεσμα των διαφορετικών θέσεων από τις οποίες βλέπουν τη ζωή. Όμως ο Τζέιμς δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη νέα πραγματικότητα και αποφασίζει να δράσει.

Η ταινία του Μαρκ Φόστερ είναι ένα εξαιρετικό ερωτικό δράμα, το οποίο διεισδύει βαθιά στους χαρακτήρες, τους απογυμνώνει. Έτσι είναι πιο σωστό να μιλάμε για ψυχολογικό δράμα με ψήγματα θρίλερ. Κι όλο αυτό χτίζεται βήμα-βήμα από το σκηνοθέτη ο οποίος μεθοδικά μας οδηγεί σε μια ιστορία με χαρακτηριστικό της την απρόβλεπτη εξέλιξη.

Οι δύο πρωταγωνιστές, η Μπλέιν Λάβλι και ο Τζέισον Κλαρκ διαθέτουν εντυπωσιακή χημεία μεταξύ τους, διεκπεραιώνοντας ιδανικά δύο εξαιρετικά απαιτητικούς ρόλους.

«Πώς θα ήταν αν κάποιος έχανε την όρασή του, μετά την αποκτούσε πίσω και στο μεσοδιάστημα ζούσε μια πραγματικότητα που συνέθετε μέσω της μνήμης, του ήχου και της φαντασίας;». Το ερώτημα αυτό, όπως εξομολογείται ο σκηνοθέτης, τον οδήγησε στο να γυρίσει τη συγκεκριμένη ταινία.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s