«ΠΑΣΧΑΛΙΤΣΑ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 4/3/2018)

Μεγαλώνοντας στο Σακραμέντο

Ασφυκτιά, νιώθε εγκλωβισμένη, θέλει να δραπετεύσει, να πετάξει γι’ αλλού. Είναι νέα, όλη η ζωή ξανοίγεται μπροστά της και δε θέλει να τη χαραμίσει στο χειρότερο μέρος του κόσμου. Το Σακραμέντο είναι πολύ μικρό για να χωρέσει τις επιθυμίες και τα όνειρά της.

Με πολλά βραβεία και εγκωμιαστικές κριτικές, η «Πασχαλίτσα (Lady Bird), της Γκρέτα Γκέργουικ, η οποία πρωτοπροβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Τελουρίντ (στο Κολοράντο των ΗΠΑ), θεωρείται μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.

Η ηρωίδα της, η Κριστίν ΜακΦέρσον, νιώθει τόσο μεγάλη απέχθεια για όλα όσα την περιβάλλουν, ώστε ούτε το όνομά της δεν αντέχει και έτσι αυτοσυστήνεται, όχι ως Κριστίν αλλά ως Λέιντι Μπέρντ. Το Σακραμέντο την πνίγει και σχεδιάζει μόλις τελειώσει το σχολείο να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο και να φύγει. Στο μεταξύ ο πατέρας της, έχει μείνει άνεργος, η μητέρα της εργάζεται σκληρά ως νοσοκόμα, ο αδελφός απόφοιτος του Μπέρκλεϊ εργάζεται σε σούπερ μάρκετ. Η ίδια ενώ προετοιμάζει τη φυγή της, νιώθει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα.

Το Σακραμέντο μέσα από την ταινία της Γκέργουικ γίνεται παγκόσμιο αφού η ιστορία θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε. Τουλάχιστο σε οποιαδήποτε χώρα του δυτικού κόσμου. Ένα νέο κορίτσι το οποίο αναζητά διεξόδους στα όνειρά της. Αυτήν είναι το κεντρικό πρόσωπο και μέσα από αυτήν παρακολουθούμε όλες τις σχέσεις που αναπτύσσει. Με τον πατέρα της, στον οποίο βρίσκει ένα σύμμαχο. Με τη μητέρα της, με την οποία δεν μπορεί να συνεννοηθεί και συγκρούεται. Με τον αδελφό της, με τον οποίο βρίσκεται σε μια διαρκή κοκορομαχία. Με την καλύτερή της φίλη, την Τζούλι, με τον Ντάνι τον πρώτο της έρωτα. Ένα πλέγμα σχέσεων μέσα από το οποίο αναδεικνύεται ο χαρακτήρας της, με την εξαιρετική ερμηνεία της Σαουόρς Ρόναν.

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πλοκή. Δεν υπάρχει δράση, απρόοπτα, σασπένς και ό,τι άλλο μπορεί να κάνει μια ταινία ‘τραβηχτική’. Όμως είναι μια ταινία αληθινή, η οποία παρακολουθεί την καθημερινότητα μιας έφηβης στην οικογένειά της, στο σχολείο, στην πόλη. Όλα όσα συμβαίνουν είναι απολύτως ρεαλιστικά και αποδίδονται με τρόπο απλό που καταντά συναρπαστικός. Η σκηνοθεσία μιας τέτοιας ταινίας δε θα μπορούσε να βασιστεί σε εντυπωσιασμούς, δε θα της ταίριαζε. Γι’ αυτό είναι αμακιγιάριστη, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν μιλάμε με τους δικούς μας ανθρώπους στο καθιστικό ή όταν διασκεδάζουμε με τους φίλους μας. Η κάμερα ως συνομιλητής, ως μέρος της παρέας, καταγράφει όλη την πραγματικότητα. Αν δεν γνωρίζαμε πως η ταινία είναι προϊόν μυθοπλασίας, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ένα θαυμάσιο ντοκιμαντέρ, που καταγράφει την καθημερινότητα της Κριστίν ‘Λέιντι Μπερντ’ ΜακΦέρσον.

                                                                                                                  Στρά. Κερ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Προβάλλονται επίσης οι εξής ταινίες:

«Κόκκινο σπουργίτι» (Red sparrow), του Φράνσις Λόρενς: Αν και η Ντομινίκα Εγκόροβα, ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας, είναι προϊόν μυθοπλασίας, οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι αληθινοί. Αυτό μας λέει ο συγγραφέας του βιβλίου, Τζέισον Μάθιου, στο οποίο βασίστηκε η ταινία του Φράνσις Λόρενς.

Η Εγκόροβα, πρίμα μπαλαρίνα, θέλει με κάθε τρόπο να προστατεύσει τη μητέρα της. Όταν εξαιτίας ενός τραυματισμού η καριέρα της στο χορό τερματίζεται, κατατάσσεται σε μια σχολή που ονομάζεται Σπουργίτι στην οποία εκπαιδεύεται ως συνοδός, με απώτερο σκοπό την αποπλάνηση και το εκβιασμό. Αποστολή της είναι τώρα να κερδίσει την εμπιστοσύνη ενός πράκτορα της Σι Άι Έι.

Όπως λέει ο Μάθιου, η σχολή Σπουργίτι υπήρξε στην πραγματικότητα στη Σοβιετική Ένωση και στην οποία εκπαιδευόταν πολλές νέες κοπέλες.

Ένας ακόμη σημαντικός ρόλος για τη διαρκώς ανερχόμενη Τζένιφερ Λόρενς, αυτή τη φορά σε ένα κατασκοπευτικό θρίλερ.

«Το σπίτι δίπλα στη θάλασσα» (La villa), του Ρομπέρ Γκεντιγκιάν: Τρία αδέλφια συναντιούνται μετά από χρόνια με αφορμή τη σοβαρή αρρώστια και τον επικείμενο θάνατο του πατέρα τους. Η συνάντηση γίνεται στο σπίτι του πατέρα, το οποίο βρίσκεται σε μια απομονωμένη παραλία κοντά στη Μασσαλία. Τα παιδιά του είναι η Αντζέλ, ηθοποιός που ζει στο Παρίσι, ο Ζοζέφ, που είναι ερωτευμένος με μια πολύ μικρότερή του γυναίκα και ο Αρμάν, ο οποίος παρέμεινε στη Μασσαλία λειτουργώντας το εστιατόριο της οικογένειας.

Τα τρία αδέλφια θα βρεθούν αντιμέτωπα με το παρελθόν, θα ανασύρουν μνήμες και μυστικά μέχρις ότου ένα απρόσμενο γεγονός να ανατρέψει τα πάντα.

Θυμίζουμε πως το 2011, ο Ρομπέρ Γκεντιγιάν, μας είχε εντυπωσιάσει με την ταινία, «Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο». Το 2014 σκηνοθέτησε την ταινία «Ο μίτος της Άριαν», ενώ πέρυσι ήταν παραγωγός της ταινίας «Όταν ο Μαρξ συνάντησε τον Ένγκελς».

                                                                                                 Σινεφίλ

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s