«Η ΟΡΓΗ ΕΝΟΣ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 2/6/2017)

Δίψα για εκδίκηση

Ένας άνδρας περιμένει με σα σε ένα αυτοκίνητο. Μέλος συμμορίας ληστών, περιμένει τους συνεργάτες του οι οποίοι ληστεύουν ένα κοσμηματοπωλείο. Τρέχουν προς το αυτοκίνητο, η αστυνομία πλησιάζει, οι συνεργάτες του προσπαθούν να διαφύγουν χωρίς να φτάσουν στο αυτοκίνητο, εκείνος αναγκάζεται να φύγει. Η αστυνομία τον κυνηγά, σε ένα σταυροδρόμι συγκρούεται και συλλαμβάνεται τραυματισμένος.

«Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου» (Tarde para la ira), του Ραούλ Αρεβάλο ξεκινά κάπως έτσι. Η επόμενη σκηνή μας μεταφέρει, οκτώ χρόνια μετά, σε ένα καφέ, όπου συχνάζει ένας μοναχικός άνδρας, ο Χοσέ. Το μπαρ ανήκει στον Χουάνχο και εκεί εργάζεται η Άννα, μια όμορφη γυναίκα η οποία περιμένει να αποφυλακιστεί ο άντρας της, Κούρτο ο οποίος είναι αδελφός του Χουάνκο. Σύντομα μαθαίνουμε πως ο Κούρο είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου που προσπάθησε να διαφύγει από τη ληστεία.

Ο Χοσέ βλέπει ερωτικά την Άννα και προσπαθεί να την προσεγγίσει. Έτσι αναπτύσσεται μια ερωτική σχέση μεταξύ τους ενώ όπου να’ ναι ο Κούρο πρόκειται να αποφυλακιστεί. Και ενώ η κατάσταση αρχίζει να περιπλέκεται με την Άννα να βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άνδρες, ο σκηνοθέτης με φλας μπακ μας μεταφέρει στο παρελθόν, οκτώ χρόνια πριν, και έτσι μαθαίνουμε τι είχε συμβεί την ημέρα της ληστείας. Τα γεγονότα αρχίζουν να συνδέονται και ο Χοσέ αποδεικνύεται πως είναι ένας άνδρας ο οποίος ζητούσε εκδίκηση.

Η ταινία είναι αρκετά ρεαλιστική και η «βία αποτυπώνεται ως ακατέργαστη και τραχιά, όπως συμβαίνει στην ίδια τη ζωή», όπως λέει και ο σκηνοθέτης. Η αφήγησή του χαρακτηρίζεται από μια ανησυχητική ηρεμία, ενώ είναι εξαιρετικός ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται την σχέση ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, το Χοσέ και τον Κούρο. Η ερμηνεία του Αντόνιο ντε λα Τόρε, ως Χοσέ, είναι εκρηκτικά ερμητική, ενώ πλάι του ο γνωστός, Λουίς Καγιέχο, είναι απόλυτα πειστικός.

Η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία εμπλουτίζεται με όλα τα στοιχεία που χρειάζεται μια ταινία για να αρέσει στο κοινό, δηλαδή σασπένς, ανατροπές, ερωτισμό, ρεαλισμό και πολύ καλές ερμηνείες.

Ο Ραούλ Αρεβάλο, γνωστός ως ηθοποιός μέχρι τώρα, σκηνοθετεί για πρώτη φορά. Παρόλα αυτά η ταινία, δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από αντίστοιχες έμπειρων σκηνοθετών. Προσωπικά πιστεύω πως «Η οργή ενός υπομονετικού ανθρώπου», θα συμπεριληφθεί ανάμεσα στις ταινίες οι οποίες θα σημαδέψουν  θετικά το φετινό κινηματογραφικό καλοκαίρι.

                                                                                                    Στρα. Κερ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

“Τα παράπονα στο δήμαρχο” (L’ ora legale), των Σάλβο Φικάρα και Βαλεντίνο Πικόνε: Το Πιετραμάρε είναι ένα χωριό στη Σικελία, στο οποίο επί πολλά χρόνια εκλέγεται δήμαρχος ο Γκαετάνο Πατάνε. Ο Εν λόγω, λοιπόν, ένας τύπος με το χαμόγελο της επιτυχίας αλά Μπερλουσκόνι, είναι βουτηγμένος στη διαφθορά και φαίνεται πως οι δημότες έχουν βαρεθεί να ζουν έτσι.

Ο Πιερπάολο Νατόλι είναι ο άνθρωπος ο οποίος έρχεται να αμφισβητήσει την παντοδυναμία του Πατάνε. Τίμιος κι αδέκαστος, ο καθηγητής Νατόλι κατέρχεται στις εκλογές και διεκδικεί τη δημαρχία. Οι κάτοικοι του Πιετραμάρε, έχοντας βαρεθεί να ζουν σε ένα καθεστώς συνδιαλλαγής και ανομίας, εκλέγουν για δήμαρχο το Νατόλι ο οποίος προσπαθεί να αλλάξει τα πάντα στο χωριό.

Έτσι λοιπόν, ο νέος δήμαρχος ξεκινά τη θητεία του με σκοπό να διοικήσει σύμφωνα με τα ιδανικά και το ήθος του. Σύντομα όμως έρχεται αντιμέτωπος με εκείνους που τον ψήφισαν επειδή αναγκάζονται να λειτουργήσουν σε ένα πλαίσιο νομιμότητας. Και καθώς δεν ήταν συνηθισμένοι να σέβονται τους νόμους, συνηθισμένοι να ζουν σε ένα καθεστώς προσωπικών εξυπηρετήσεων, ρουσφετιών και χατιριών σύντομα στραφούν εναντίον του νέου δημάρχου.

Μια κωμωδία η οποία καταπιάνεται με ένα θέμα που αποτελεί καθημερινότητα για την Ιταλία. Μόνο για την Ιταλία; Μάλλον όχι, αφού σε όλους μας θυμίζει κάτι πιο κοντινό. Και ενώ η ταινία διαθέτει ένα πολύ αληθινό υλικό, τελικά αυτό παραμένει αναξιοποίητο. Κάκιστη σκηνοθεσία με το γέλιο να εξαντλείται μετά το πρώτο πεντάλεπτο. Η συνέχεια είναι απογοητευτική, το σενάριο θυμίζει σαράβαλο που ανεβαίνει ανηφόρα, οι ερμηνείες είναι εξωφρενικά κραυγαλέες.

Ιταλική πολιτική κωμωδία με ένα απογοητευτικό αποτέλεσμα. Και το χειρότερο είναι πως αδυνατεί να βγάλει γέλιο.

“Πάρτι γυναικών” (Rough night), της Λουτσία Ανιέλο: Όταν πήγαιναν στο κολέγιο δεν άφηνα την ευκαιρία για πάρτι. Οι πέντε κολλητές φίλες, Τζες, Πίπα, Φράνκι, Άλις και Μπλέρ συναντιούνται μετά από δέκα χρόνια με αφορμή το γάμο της Τζες. Τι καλύτερο από ένα Σαββατοκύριακο στο Μαϊάμι για ένα τρελό μπάτσελορ πάρτι;

Οι αγαπημένες φίλος συναντιούνται και το τρελό Σαββατοκύριακο αρχίζει.  Όμως το γέλιο θα τις κοπεί απότομα όταν ο στρίπερ που έχουν καλέσει θα πέσει ξαφνικά νεκρός! Προσπαθώντας να βρουν μια λύση στο ξαφνικό… πρόβλημα που προέκυψε, θα συνειδητοποιήσουν πως πολλές πτυχές της ιστορίας δεν έχουν ακόμη ξεδιπλωθεί. Κωμικοτραγικές καταστάσεις, άφθονο γέλιο σε μια αμερικάνικη κωμωδία που δεν μπορεί να ξεφύγει από τα τετριμμένα. Η ταινία είναι μια καθαρά γυναικεία υπόθεση καθώς πρωταγωνιστούν πέντε γυναίκες, η σκηνοθετιδα είναι γυναίκα ενώ η μία εκ των δύο σεναριογράφων, είναι επίσης γυναίκα!

Όσο για την ταινία αυτή καθ’ αυτή, μπορεί και να διασκεδάσετε, αλλά δεν μπορώ να το εγγυηθώ.

“Οδηγός οικογενειακής επιβίωσης” (C’ est quoi cette famille), του Γκαμπριέλ Ζιλιέν-Λαφεριέρ: Ο Μπαστιέν, ένα 13χρονο αγόρι, μεγαλώνει μέσα σε μια πολυπληθή οικογένεια. Οι γονείς του, μετά από πολλές σχέσεις και πολλούς χωρισμούς, του έχουν προσφέρει 6 ετεροθαλή αδέλφια! Και επίσης 8 γονείς (!), πολλά δωμάτια, πολλά σπίτια, συνεχείς μετακινήσεις. Κι αν όλα αυτά είναι ζόρικα για τον Μπαστιέν, το ίδιο συμβαίνει και με τα αδέλφια του. Έτσι τα παιδιά, αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να βάλουν τους γονείς τους στη θέση τους. Το σχέδιο είναι τα αδέλφια να μείνουν όλα μαζί σε ένα σπίτι και εκείνοι οι οποίοι θα μετακινούνται για να τα βλέπουν θα είναι …οι γονείς.

Ενδιαφέρουσα ιδέα, μάλλον προβληματική η εκτέλεσή της!

Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s