«ΗΡΕΜΟ ΠΑΘΟΣ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 4/6/2017)

Ο κόσμος της Έμιλι Ντίκινσον

Του Στράτου Κερσανίδη

 Η ψυχή θα πρέπει να μένει πάντα μισάνοιχτη,

έτοιμη να καλωσορίσει την εκστατική εμπειρία

                                   Απόφθεγμα της Έμιλι Ντίκινσον

 Μια βιογραφική ταινία η οποία να αναφέρεται στη ζωή της μεγαλύτερης αμερικανίδας ποιήτριας και μιας από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως, της Έμιλι Ντίκινσον δεν είναι εύκολο εγχείρημα. Μάλιστα είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο αφού θα πρέπει να αποδοθεί με διακριτικότητα η ζωή της αλλά και το έργο της ως άμεσο παράγωγο της ζωής της.

Το ρίσκο ανέλαβε ο Τέρενς Ντέιβις, ο οποίος βούτηξε στα βαθιά σκηνοθετώντας την ταινία «Ήρεμο πάθος» (A Quiet passion).
Ο σκηνοθέτης παρακολουθεί τη ζωή της Ντίκινσον από τα νεανικά της χρόνια, καταγράφοντας τις σχέσεις της με την οικογένειά της, το ανυπότακτο πνεύμα της, την αγάπη της για την ποίηση και φτάνει μέχρι το θάνατό της.

Ολόκληρο σχεδόν το έργο της Ντίκινσον, η οποία έγραφε ακατάπαυστα, παρέμεινε ανέκδοτο μέχρι το θάνατό της. Η ποιήτρια γεννήθηκε το 1830, και πέθανε το 1886, ενώ πέρασε ολόκληρη τη ζωή της στο πατρικό της σπίτι στο Άμερστ της Μασσαχουσέτης.

Πόσο κοντά πρέπει να είναι κάποιος σκηνοθέτης για να μπορέσει να αποδώσει, όχι τόσο τη ζωή, όσο εκείνο το εσωτερικό πάθος που οδηγεί έναν άνθρωπο να ακολουθήσει τους φλογισμένους δρόμους της Ποίησης; Φαίνεται πως ο Τέρενς Ντέιβις λατρεύσει το έργο της Ντίκινσον, έχει κατανοήσει πλήρως τους ρυθμούς και τους αναστεναγμούς των στίχων της και τις δονήσεις οι οποίες έρχονται μέσα από τους συνδυασμούς των λέξεων. Όλα αυτά συμπυκνώνονται σε τούτο το σπαρακτικό φιλμ, το οποίο αν και στο επίκεντρό του έχει κυρίως τη ζωή της Έμιλι Ντίκινσον και όχι την ποίησή αυτή καθαυτή, εν τούτοις, ο Τέρενς Ντέιβις κατορθώνει να εξορύξει από τα βάθη της καθημερινότητας, την καρδιά της ποιητικής δημιουργίας.

Εξ όλων αυτών συνάγεται το συμπέρασμα, πως η Ποίηση της Έμιλι Ντίκινσον ήταν η ζωή της, ήταν αυτό ακριβώς αποκαλούμε «ζην ποιητικώς». Κι όμως η ταινία του Ντέιβις δεν ανήκει στην κατηγορία εκείνου που αποκαλούμε «ποιητικό κινηματογράφο». Είναι μια ταινία βιογραφική, αφηγηματική, κατακλυσμένη από την ποιητική προσωπικότητα της μεγάλης αμερικανίδας ποιήτριας.

Ο σκηνοθέτης ανιχνεύει με απόλυτη προσήλωση και αγάπη σχεδόν θρησκευτική τη ζωή της, απόρροια της οποίας υπήρξε η ποίησή της. Επηρεάστηκε από το αυστηρό προτεσταντικό περιβάλλον της οικογένειάς και του τόπου της. Έζησε περίπου μοναστικά και αναζήτησε διέξοδο στην ποίηση με τους στίχους της οι οποίοι δονούνται από τη λαχτάρα για ελευθερία, ζωή και έρωτα. Ζώντας στα όρια της ασφυξίας και της διαρκούς εσωτερικής πάλης βρίσκει στο πρόσωπο του Τέρενς Ντέιβις, ένα σκηνοθέτη ο οποίος γνωρίζει πώς να μετατρέψει την οδύνη της μοναξιάς και της απόσυρσης σε κινηματογραφική εικόνα και πώς να αποδώσει με ευλάβεια τον ποιητικό στοχασμό και το ασυμβίβαστο πνεύμα της. Έτσι ο σκηνοθέτης επιλέγει να κινηθεί στα στενά όρια του εσωτερικού χώρου, του σπιτιού και του δωματίου όπου έζησε και έγραφε η Έμιλι Ντίκινσον. Επί πλέον αναδεικνύει την ευφυΐα της, την αίσθηση του χιούμορ και τη ζωντάνια της τα οποία συνδυάζονται με τη συστολή και τον ντροπαλό της χαρακτήρα.

Πριν κλείσω θα ήθελα να αναφερθώ στις εξαιρετικά συγκροτημένες, ισορροπημένες και εσωτερικές ερμηνείες των ηθοποιών, με εκείνη της Σύνθια Νίξον στο ρόλο της ποιήτριας, να αγγίζει τα όρια της τελειότητας.

strakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s