«ΜΙΚΡΟΙ ΚΥΡΙΟΙ»

(από την ΕΠΟΧΗ. 14/5/2017)

Ο ‘κακός’ κόσμος των μεγάλων

Η ζωή προχωρά και όλοι οι άνθρωποι, χωρίς να το καταλάβουμε, περνάμε από την ξεγνοιασιά στην ενηλικίωση. Όσο κι αν δε μας αρέσει, όσο κι αν αναπολούμε τα χρόνια της αθωότητας ο χρόνος δε γυρνάει πίσω.

Μια τέτοια ιστορία με φόντο το Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη, αφηγείται ο Άιρα Σακς στην ταινία «Μικροί κύριοι» (Little men). Είναι η ιστορία του Τζέικ, του Τόνι και της φιλίας τους η οποία άρχισε όταν οι γονείς του Τζέικ μετακόμισαν στο σπίτι του παππού του ο οποίος πέθανε. Εκεί γνώρισε τον Τόνι, γιο της Λεονόρ, η οποία έχει ένα μικρό ραφτάδικο στο ισόγειο. Τα δυο παιδιά γίνονται σύντομα φίλοι, μοιράζονται κοινά όνειρα, σχεδιάζουν το μέλλον τους. Όταν όμως οι γονείς του Τζέικ, για να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους δυσκολίες αποφασίζουν να τριπλασιάσουν το ενοίκιο που δίνει η Λεονόρ η φιλία τους δοκιμάζεται. Όχι εξαιτίας τους αλλά εξαιτίας της διαμάχης που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στους μεγάλους. Τα δυο παιδιά αποφασίζουν να διαμαρτυρηθούν με το δικό τους τρόπο. Σταματούν να μιλούν στους γονείς τους.

Απλή, τρυφερή και χαμηλών τόνων ταινία. Θέμα της είναι η φιλία αλλά όχι μόνον αυτή. Είναι ο εξωτερικός κόσμος, ο κόσμος των μεγάλων ο οποίος ‘εισβάλει’ στην παιδική καθημερινότητα. Και τι σημαίνει αυτός ο κόσμος-εισβολέας; Ποιο είναι το διαλυτικό του στοιχείο;

Πάντα πίστευα πως όλα τα κακά αυτού του κόσμου ξεκίνησαν όταν ο άνθρωπος ανακάλυψε την ιδιοκτησία. Μετά ήρθε το χρήμα, οι οικονομικές σχέσεις, το κέρδος, ο ανταγωνισμός όλο αυτό που με οικονομικούς όρους ονομάστηκε καπιταλισμός. Κάπως απλοϊκά τα λέω αλλά έτσι συνέβη. Και έτσι τραυματίστηκε η φιλία του Τζέικ και του Τόνι, οι οποίοι βρέθηκαν στη δίνη μιας οικονομικής αντιπαράθεσης. Αλλά και μιας άλλης ηθικής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους. Η Λεονόρ είχε φιλικές σχέσεις με τον παππού του Τζέικ, ο οποίος την εμπιστευόταν, χαιρόταν που το μαγαζί της έδινε ζωντάνια στη γειτονιά. Οι προσωπικές σχέσεις, λοιπόν, σε αντιπαράθεση με τις απρόσωπες μη-σχέσεις στις σύγχρονες μητροπόλεις του καπιταλισμού.

Ταινία ανθρώπινη, συγκινητική, με πολύ καλές ερμηνείες ιδίως από τους δύο μικρούς πρωταγωνιστές η οποία διαθέτει πολλά αξιόλογα στοιχεία αλλά τη βρήκα κάπως άνευρη.

                                                                                      Στρα. Κερ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Η βοηθός» (Personal shopper), του Ολιβιέ Ασαγιάς: Η Μορίν είναι μέντιουμ και έχει χάσει πρόσφατα τον, επίσης μέντιουμ, αδελφό της. Ενώ προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί του, βγάζει τα προς το ζην εργαζόμενη ως βοηθός της Κίρα, μιας πλούσιας γυναίκας που ζει στο Παρίσι.

Αρχίζει να παίρνει παράξενα μηνύματα στο κινητό της, κάποιος την παρακολουθεί, Το μυστήριο ενισχύεται και από ένα φόνο. Ο σκηνοθέτης μπερδεύει το μεταφυσικό με το μυστήριο του θρίλερ, δημιουργεί έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου και αγωνίας. Που καταλήγει όλο αυτό; Έλα μου ντε! Άβυσσος η ψυχή του Ολιβιέ Ασαγιάς, ο οποίος αν και σκηνοθετικά άψογος καταλήγει σε ένα τεράστιο ερωτηματικό.

«Η 9η ζωή του Λούις Ντραξ» (The 9th life of Louis Drax), του Αλεξαντρ Αζά:Είναι 9 ετών και έχει επιζήσει ήδη από οκτώ ατυχήματα. Τη μέρα των γενεθλίων του πέφτει από έναν γκρεμό στη θάλασσα αλλά καταφέρνει και πάλι να επιζήσει. Μόνο που αυτή τη φορά πέφτει σε κώμα. Τι συνέβη εκείνη τη μέρα; Πως ο Λούις έπεσε στον γκρεμό; Τον έσπρωξε ο πατέρας του όπως ισχυρίζεται η μητέρα του που τον υπεραγαπά; Ερωτήματα που βασανίζουν την αστυνομία αλλά και το γιατρό Άλαν Πασκάλ ο οποίος γοητεύεται από την όμορφη μητέρα του Λούις. Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, ο γιατρός αρχίζει να λαμβάνει περίεργα γράμματα τα οποία φαίνεται πως του στέλνει ο εννιάχρονος ο οποίος βρίσκεται σε κώμα! Ενδιαφέρον θρίλερ μυστηρίου, με ανατροπές αλλά που η έντονη μεταφυσική του διάσταση του στερεί μεγάλο μέρος της αληθοφάνειας που χρειάζεται.

«Η πράξη του φόνου» (The act of Killing), των Τζόσουα Οπενχάιμερ, Κριστίν Σιν, ανώνυμου: Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, το πρώτο μέρος του επίσης συγκλονιστικού «Η όψη της σιωπής» για το οποίο γράφαμε πριν από δύο Κυριακές.

Εδώ ο σκηνοθέτης μιλά με μερικούς ανθρώπους από εκείνους που εξολόθρευσαν πάνω από 1 εκατομμύριο κομμουνιστές στην Ινδονησία το 1965. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται ακόμη και σήμερα σε υψηλές κυβερνητικές θέσεις. Για λόγους ασφαλείας, εξαιτίας των πολιτικών συνθηκών στην Ινδονησία, ο τρίτος σκηνοθέτης, αλλά και άλλοι συντελεστές της ταινίας παραμένουν ανώνυμοι.

«Μαμά ξανά!» (Le petit locataire), της Ναντέγκ Λουαζό: Η Νικόλ πλησιάζει τα 50 και πρόκειται να ξαναγίνει μητέρα. Όλοι γύρω τους έχουν τις δικές τους απόψεις για τη ζωή της αλλά η Νικόλ αποφασίζει να κάνει αυτό που εκείνη θέλει. Γαλλική κωμωδία.

«Ο πολικός αρκούδος και οι ανίκητοι» (Norm of the north), του Τρέβορ Γουόλ: Ο πολικός αρκούδος Νορμ, ταξιδεύει στη  Νέα Υόρκη. Σκοπός του ταξιδιού του είναι να σταματήσει τα σχέδια ενός τρελού μηχανικού ο οποίος θέλει να χτίσει ένα ξενοδοχείο πολυτελείας στην Αρκτική.

«Ο βασιλιάς Αρθούρος: Ο θρύλος του σπαθιού» (King Arthur: Legend of the sward), του Γκάι Ρίτσι: Όταν πέφτει στα χέρια του νεαρού Αρθούρου το Εξκάλιμπερ, ανακαλύπτει την ευγενή καταγωγή του. Μαζί με την αινιγματική Γκουίνεβιρ ξεκινούν τον πόλεμο εναντίον του τυράννου Βόρντιγκεν ο οποίος σκότωσε τους γονείς του και έκλεψε το στέμμα του βασιλιά από τον Αρθούρο.

Σινεφίλ

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s