«ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΖΩΕΣ»

TRESPASS AGAINST US

(από την ΕΠΟΧΗ, 2/4/2017) 

Οικογενειακοί δεσμοί

Ο Τσαν Κάτλερ, ζει με τη γυναίκα του Κέλι και τα δυο του παιδιά, σε έναν καταυλισμό τροχόσπιτων στις παρυφές μιας πλούσιας περιοχής. Σε ένα από τα τροχόσπιτα ζει ο πατέρας του Τσαν, ο Κόλντι, αρχηγός μιας συμμορίας παρανόμων που επιβιώνει ληστεύοντας. Η οικογένεια Κάτλερ ζει μέσα στην παρανομία εδώ και τρεις γενιές.  Όμως ο Τσαν ονειρεύεται ένα διαφορετικό μέλλον για τα παιδιά του, θέλει, σε αντίθεση με αυτόν και τη γυναίκα του, να πάνε στο σχολείο και να ξεφύγουν από την οικογενειακή παράδοση της παρανομίας. Πρέπει όμως και ο ίδιος να αλλάξει ζωή, κάτι που προσπαθεί να κάνει αλλά δεν μπορεί επειδή δε θέλει να συγκρουστεί με τον πατέρα του.

Οι οικογενειακοί δεσμοί και η δύναμή τους είναι το θέμα αυτής της αστυνομικής αλλά και κοινωνικής ταινίας του Άνταμ Σμιθ, «Παράνομες ζωές» (Trespass against us)). Ο Τσαν είναι ένας άνθρωπος διχασμένος ο οποίος προσπαθεί να σταθεί αντάξιος των οικογενειακών του υποχρεώσεων τόσο απέναντι στο πατέρα του όσο και απέναντι στη γυναίκα του και τα παιδιά του. Μόνο που οι υποχρεώσεις αυτές είναι αλληλοσυγκρουόμενες και ο Τσαν βρίσκεται εγκλωβισμένος προσπαθώντας πάντα να κάνει το καλύτερο.

Ο Σμιθ σκηνοθετεί μια ταινία εμπνευσμένη από ένα άρθρο εφημερίδας το οποίο αναφερόταν σε μια οικογένεια παρανόμων που τρομοκρατούσε μια περιοχή. Κάπως έτσι οδηγείται σε ένα κοινωνικό σχόλιο για τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι από επιλογή αρνούνται να ενταχθούν και να συμβιβαστούν στους κανόνες. Έτσι επιλέγουν την παρανομία την οποία συγχέουν με την ελευθερία και έτσι οδηγούνται στη σύγκρουση με το νόμο.

Ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας, ο Τσαν Κάτλερ, είναι ένας άνθρωπος παγιδευμένος ο οποίος αναζητά τα όρια της δικής του ελευθερίας που για να την κατακτήσει πρέπει να συγκρουστεί με την οικογενειακή παράδοση. Είναι, εν τέλει, ένας τραγικός ήρωας ο οποίος αγωνίζεται μόνος εναντίον όλων.

Η σκηνοθεσία κρατά όλα τα θετικά στοιχεία του βρετανικού κοινωνικού σινεμά αλλά και τους βασικούς κανόνες της αστυνομικής ταινίας και ιδίως του νουάρ. Δυνατοί χαρακτήρες και πολύ καλές ερμηνείες από αναγνωρισμένους ηθοποιούς.

                                                                                              Στρα. Κερ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Προβάλλονται επίσης οι ταινίες:

«Δαλιδά» (Dalida), της Λίζα Αζουέλος: Βιογραφική ταινία για τη ζωή της διάσημης τραγουδίστριας και ηθοποιού Δαλιδά, η  οποία παρά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε στην καριέρα της δεν είχε ανάλογη επιτυχία και στην προσωπική της ζωή. Έχοντας πουλήσει πάνω από 130 εκατομμύρια δίσκους, η ζωή της κύλισε μέσα σε αποτυχημένες σχέσεις, αυτοκτονίες συντρόφων, απόπειρα αυτοκτονίας της ιδίας το 1967. Τελικά τα ‘κατάφερε’ και έδωσε τέλος στη ζωή της το 1987. Κάποιοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για μια από τις καλύτερες ταινίες της φετινής σεζόν.

«Ο επιφανής πολίτης» (El ciudadano ilustre), των Γκαστόν Ντουπράτ και Μαριάνο Κον: Ο Ντανιέλ Μαντοβάνι, αργεντίνος συγγραφέας, ο οποίος ζει εδώ και 30 χρόνια στην Ευρώπη κερδίζει το Νόμπελ. Ο δήμαρχος του χωριού που γεννήθηκε στην Αργεντινή, τον προσκαλεί για τον ανακηρύξει επίτιμο πολίτη. Ο Μαντοβάνι επιστρέφει και σύντομα θα διαπιστώσει πως τα πράγματα δεν είναι όπως τα φαντάστηκε καθώς έρχονται στην επιφάνεια μυστικά και αντιπαραθέσεις από το παρελθόν. Απολαυστική ταινία η οποία κέρδισε βραβείο ανδρικής ερμηνείας για τον Όσκαρ Μαρτίνεζ στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

«Σε τέσσερις χρόνους» (Orphan), του Αρνό ντε Παγιέ: Τέσσερις στιγμές από τις ζωές τεσσάρων γυναικών. Ή μήπως η ζωή της ίδιας γυναίκας σε τέσσερα διαφορετικά στάδια της ζωής της; Ενδιαφέρουσα δραματική ταινία.

«Αναζητώντας την αλήθεια» (The shack), του Στιούαρτ Χεϊζελντάιν: Μια οικογενειακή τραγωδία έχει βυθίσει τον Μάικ Φίλιπς στην κατάθλιψη. Ένα παράξενο γράμμα τον προσκαλεί να επισκεφθεί μια καλύβα σε μια απομονωμένη περιοχή. Εκεί συναντά τρεις ανθρώπους που θα αλλάξουν τη ζωή του σε ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης.

«Το δέλεαρ του διαβόλου» (The devil’s candy), του Σον Μπερν: Τριμελής οικογένεια μετακομίζει στο νέο της σπίτι. Μια σκοτεινή διαβολική ιστορία έρχεται για να τους αναστατώσει.

«Το φάντασμα στο κέλυφος» (Ghost in the shell), του Ρούπερτ Σάντερς: Μεταφορά στο σινεμά ενός διάσημου γιαπωνέζικου μάνγκα. Μια άτρωτη γυναίκα προσπαθεί να ανακαλύψει πια ήταν πριν μετατραπεί σε ρομπότ χωρίς αισθήματα.

«Raw» (Grave), της Ζουλιά Ντουκουρνό: H Τζαστίν, κατάγεται από οικογένεια κτηνίατρων που είναι όλοι χορτοφάγοι! Όταν μπαίνει στην κτηνιατρική σχολή, παίρνει μέρος σε μυστηριώδεις τελετουργίες και τρώει ωμό κρέας καταπατώντας τις αρχές της οικογένειάς της. Σύντομα η Τζαστίν θα εισέλθει σε έναν κόσμο τρομακτικό.

«Τα στρουμφάκια: το χαμένο χωριό» (Smurfs: the lost village), του Κέλι Άσμπερι

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s