19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (2)

 

(από το http://www.stokokkino.gr)

Το βλέμμα που τέμνει

Του Στράτου Κερσανίδη

%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b7-%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%80%ce%b9%ce%b1

«(…) η κυρίαρχη υπόθεση των αισθήσεων μας τέμνεται από το γεγονός ότι ο θεατής που στέκεται μπροστά στον πίνακα, -εσείς κι εγώ δηλαδή- τέμνεται κατ’ ευθείαν από το βλέμμα του δικαστή έτσι ώστε να έχει την αίσθηση ότι ο ίδιος είναι ο κατηγορούμενος»….

Με τα παραπάνω λόγια ο Φώτος Λαμπρινός, στοχεύοντας με την κάμερά του τον πίνακα του Σολομόν Νικρίτιν, ‘Δίκη λαού’ τελειώνει την ταινία του «Η μεγάλη ουτοπία», βάζοντας και εμάς, ως θεατές της ταινίας, στη θέση του κατηγορούμενου. Συνέχεια

19ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1)

(από το http://www.stokokkino.gr)

Ελλάδα, η χώρα της αλληλεγγύης

 Του Στράτου Κερσανίδη

 Ένα από τα θέματα που απασχολεί τα ντοκιμαντέρ που προβάλλονται αυτές τις μέρες στο φεστιβάλ, δε θα μπορούσε παρά να είναι το προσφυγικό. Ιδιαίτερα δε τους έλληνες ντοκιμαντερίστες, αφού η χώρα μας βρέθηκε στο επίκεντρο βρισκόμενη αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα ανθρώπων οι οποίοι αναζητούν διέξοδο προς την Ευρώπη και μάλιστα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης.

Ο κάθε σκηνοθέτης, ή η κάθε σκηνοθέτιδα εν προκειμένω, επιλέγουν τον τρόπο προσέγγισης αυτού του ιδιαίτερα ευαίσθητου ζητήματος το οποίο χρήσει ιδιαίτερης προσοχής.

Για παράδειγμα, μπορεί να επιλεγεί η αποστασιοποιημένη, ψύχραιμη ματιά ή η πιο συναισθηματική η οποία όμως εμπεριέχει τον κίνδυνο να θεωρηθεί ως εκμετάλλευση.

eyes-of-exodus

Στην πρώτη περίπτωση ανήκει το ντοκιμαντέρ της Αλεξάνδρα Λιβέρις, «Eyes of exodus», στο οποίο η σκηνοθέτιδα περιγράφει την άφιξη προσφύγων από τη Συρία στο Καστελλόριζο των 300 κατοίκων. Η σκηνοθέτιδα αφήνει την κάμερά της να συνομιλήσει με τα πρόσωπα χωρίς δική της διαμεσολάβηση. Συνέχεια