«Η ΚΛΟΥΒΑ»

(από την ΕΠΟΧΗ, 12/2/2017)

klouva

Οι εγκλωβισμένοι της άνοιξης!

Κάιρο, 2013, δύο χρόνια μετά από τη λεγόμενη Επανάσταση, η οποία αποτέλεσε το αιγυπτιακό επεισόδιο της Αραβικής Άνοιξης. Η ταινία αρχίζει με τα γεγονότα του που οδήγησαν στην ανατροπή του προέδρου Μόρσι. Η αστυνομία συλλαμβάνει διαδηλωτές και τους μεταφέρει στη φυλακή. Σε μια κλούβα της αστυνομίας συνωστίζονται άνθρωποι από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, θρησκείες και πολιτικές ιδέες. Ενώ η κλούβα περιφέρεται στους δρόμους της αιγυπτιακής πρωτεύουσας, ο εμφύλιος που μαίνεται έξω μεταφέρεται και μέσα στα 8 τετραγωνικά μέτρα της κλούβας. Άνθρωποι που βρέθηκαν πλάι-πλάι αγωνιζόμενοι για να ανατρέψουν τον Μουμπάρτακ, τώρα πλέον είναι αντίπαλοι. Το μίσος έχει αντικαταστήσει τον κοινό αγώνα και ο φίλος είναι πλέον εχθρός.

Ο σκηνοθέτης κατορθώνει μέσα στο στενό χώρο της κλούβας να παρουσιάσει μια ανάγλυφη εικόνα της διαφορετικότητας και των αντιφάσεων της αιγυπτιακής κοινωνίας. Ενώ έξω μαίνονται οι ταραχές, η ένταση μεταφέρεται και μέσα στην κλούβα και όλα βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού.

Η ταινία «Η κλούβα» (Eshtebak) συνοδεύεται από εγκωμιαστικές κριτικές και από αρκετούς έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα.

Ο σκηνοθέτης, Μοχάμετ Ντιάμπ, λέει: «Η προηγούμενη ταινία μου, ‘Κάιρο 678’, κυκλοφόρησε στην Αίγυπτο μερικές εβδομάδες πριν την επανάσταση του 2011. Μόλις ξεκίνησε η επανάσταση, πήρα μέρος στο κίνημα και σύντομα ήθελα να κάνω μία ταινία για αυτά που συνέβαιναν. (…)

Η δικιά μου η θέση στην επανάσταση ήταν περισσότερο του ατόμου που την προωθούσε. Ήμουν ήδη γνωστός από την ταινία μου και είχα πολύ ενεργό ρόλο ως ακτιβιστής. Αφήνοντας στην άκρη το ρόλο μου ως σκηνοθέτης, στάθηκα στο πλευρό της δημοκρατίας, μαζί με τον αιγυπτιακό λαό. Στη σημερινή Αίγυπτο πρέπει να προσέχουμε πολύ τις λέξεις που χρησιμοποιούμε γιατί η χώρα και ο λαός βλέπει τα πράγματα ή άσπρα ή μαύρα. Μία λάθος λέξη και αμέσως έχεις τοποθετηθεί στους επαναστάτες ή στην Αδελφότητα. Θέλω ο κόσμος να δει την ταινία χωρίς να σκέφτεται σε ποια πλευρά είμαι εγώ. Δεν είναι μία ταινία για την πολιτική, αλλά μία ταινία για την ανθρώπινη πλευρά των γεγονότων. Και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν ξέρουμε κάποιον, πριν τον γνωρίσουμε, ακόμα και σε μία ακραία συνθήκη όπως αυτή της ‘Κλούβας’».

                                                                                                                          Σ. Κ.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

Εκτός από τις ταινίες «Νερούδα» και «Η κλούβα», προβάλλονται:

«Γλυκό φασόλι» (An), της Ναόμι Καουάσε: Η ηλικιωμένη κυρία Τοκούε προσλαμβάνεται στο αρτοποιείο του Σεντάρου, που ειδικεύεται στο ‘ντοραγιάκι’ ένα είδος γλυκού που είναι γεμισμένο με μια πάστα φτιαγμένη από κόκκινα φασόλια (αν). Η συνταγή της Τοκούε είναι θαυματουργή και οι πωλήσει του αρτοποιείου εκτοξεύονται. Τότε η φήμη πως η γυναίκα πάσχει από λέπρα έρχεται να δημιουργήσει προβλήματα.

«Το διάστημα ανάμεσά μας» (The space between us), του Πίτερ Τζέλσομ: Ο Γκάρντνερ Έλιοτ, έχει γεννηθεί στον Άρη. Στα 16 του, και έχοντας γνωρίσει ελάχιστους γήινους, αποφασίζει να ταξιδέψει στη Γη για να βρει τον πατέρα του. Όμως οι γιατροί δεν τον αφήνουν επειδή τα όργανά του δεν έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να ανταπεξέλθουν στις συνθήκες της Γης. Αρωγό στην επιθυμία του βρίσκει στο πρόσωπο της Τούλσα, μια διαδικτυακής του φίλης από το Κολοράντο.

«Αυτοκρατορία» (Imperium), του Ντάνιελ Ραγκούσις: Ο Νέιτ Φόστερ, πράκτορας του Εφ Μπι Άι, εισχωρεί σε μια ακροδεξιά ρατσιστική οργάνωση για να ανακαλύψει τους υπεύθυνους της κλοπής μιας επικίνδυνης χημικής ουσίας. Αποκτά την εμπιστοσύνη του αρχηγού της οργάνωσης και για να μην κινήσει υποψίες αναγκάζεται να πάρει μέρος σε ενέργειες που διαφωνεί.

«Πενήντα πιο σκοτεινές αποχρώσεις του γκρι» (Fifty shades darker), του Τζέιμς Φόλεϊ: Η συνέχεια της ανεκδιήγητης ‘αισθησιακής’ σειράς ταινιών.

«Η ταινία Lego Batman» (Lego Batman), του Κρις ΜακΚέι: Ο Μπάτμαν και ο Τζόκερ στη Γκόθαμ Σίτι… με τη μορφή Λέγκο.

«Τσαπάγιεφ» (Chapayef), των Γκεόργκι Βασίλιεφ, Σεργκέι Βασίλιεφ:  Ταινία του 1934, βασισμένη στο βιογραφικό μυθιστόρημα του Ντμίτρι Φούρμανοφ, πολιτικού κομισάριου στην 25η Μεραρχία Πεζικού που διοικούσε ο Τσαπάγιεφ, καθώς επίσης και σε μαρτυρίες, αναμνήσεις συγχρόνων του Τσαπάγιεφ, αρχειακό υλικό κλπ, αποτελεί ένα μυθικό κινηματογραφικό αριστούργημα, αντάξιο ενός λαϊκού ηγέτη.

«Ο αφέντης Πούντιλα και ο δούλος του Μάτι» (Herr Puntila und sein knecht Matti), του Πίτερ Κούπκε: Το έργο του σπουδαίου Μπέρτολτ Μπρεχτ, όπως γυρίστηκε το 1974.

Σινεφίλ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s