ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (7)

 

(αναδημοσίευση από το http://www.stokokkino.gr)

Η πλατεία των παθών και κινηματογραφική φρεσκάδα

Τρεις ελληνικές ταινίες για σήμερα οι δύο από τις οποίες διαγωνίζονται στο διεθνές τμήμα.

Συγκλονιστικά δυνατή και σχεδόν πλήρης, η «Πλατεία Αμερικής». του Γιάννη Σακαρίδη. Πολύ καλή, με δροσερή σκηνοθεσία και πολύ καλές ερμηνείες, το «Άφτερλωφ», του Στέργιου Πάσχου. Τέλος το «Όντως φιλιούνται;», του Γιάννη Κορρέ, είναι η φρέσκια ματιά προσωποποιημένη.

afterlov2 

«Άφτερλωβ», σκηνοθεσία: Στέργιος Πάσχος

Κατακαλόκαιρο στην Αθήνα και ο Νίκος περνά τον καρό του σε μια βίλα στα βόρεια προάστια. Είναι ενός φίλου του κι αυτός ανέλαβε να την προσέχει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όλα μοιάζουν ιδανικά όμως ένας καημός κατατρώει το Νίκο. Είναι ο χωρισμός του, ένας χωρισμός τον οποίο έχει ξεπεράσει, όπως υποστηρίζει, αλλά ποτέ δεν πήρε επαρκείς εξηγήσεις. Έτσι καλεί την πρώην κοπέλα του, τη Σοφία, να περάσουν μερικές μαζί στο ειδυλλιακό περιβάλλον της βίλας. Η Σοφία δέχεται και όταν έρχεται ο Νίκος τη κλειδώνει μέσα στο σπίτι με σκοπό να μάθει τους λόγους για τους οποίους χώρισαν. Οι εξομολογήσεις αρχίζουν ενώ η ατμόσφαιρα δεν παύει ούτε στιγμή να είναι ερωτική.

Δύο ηθοποιοί, ένας χώρος, διάλογοι οι οποίοι κορυφώνονται. Κάμερα κοντά στους δύο χαρακτήρες, επίμονη ματιά και λειτουργικό μοντάζ.

Αν αυτό που θέλει να δώσει ο Στέργιος Πάσχος είναι μια ιστορία σχέσης και υποβόσκοντος ερωτικού πάθους το οποίο καραδοκεί μέχρι να εκραγεί, τα πηγαίνει πολύ καλά. Αν θέλει οι διάλογοί του να έχουν ενδιαφέρον, να είναι καθημερινοί αλλά και έξυπνοι, επίσης τα καταφέρνει. Αν θέλει η ταινία του να διαθέτει χιούμορ αλλά και στοιχεία δράματος, τα καταφέρνει και πάλι. Τέλος, αν θέλει να κινηματογραφήσει με επιτυχία μια μεγάλης διάρκειας ερωτική σκηνή, χωρίς να είναι προκλητική αλλά να είναι πολύ, μα πολύ αισθησιακή, ξανά τα καταφέρνει.

Εν ολίγοι λοιπόν, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη, η οποία διαθέτει φρέσκια και δροσερή ματιά, ξεπερνά της προσδοκίες μου.. Βέβαια δεν είναι δυνατόν να μην αναφερθώ στους δύο πρωταγωνιστές, την Ηρώ Μπέζου και το Χάρη Φραγκούλη, οι οποίοι τα πηγαίνουν περίφημα σε δύο πολύ δύσκολους ρόλους. Γιατί παίζουν με τα σώματά τους πολύ κοντά, τα πρόσωπά τους σχεδόν να αγγίζονται. Και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο αν αναλογιστεί κανείς πως συμβαίνει επί 90 λεπτά περίπου,  που στα γυρίσματα υποθέτω πως ήταν κάμποσες ώρες. (Διεθνές Διαγωνιστικό – Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου)

ontos_filiountai_kissing

«Όντως φιλιούνται;», σκηνοθεσία: Γιάννης Κορρές

Ένα νεαρό ζευγάρι. Ο Ντάνης και η Στέλλα. Η σχέση τους βρίσκεται στην αρχή και είναι πολύ ερωτευμένοι. Ένας φίλος, ο Αχιλλέας, τους επισκέπτεται. Η συζήτηση αρχίζει. Συζητούν για πολλά και διάφορα. Για τις σχέσεις, τον κόσμο αλλά και για τα στερεότυπα. Η κουβέντα κυλά, σε φλας μπακ βλέπουμε το πώς ξεκίνησε η σχέση του Ντάνη και της Στέλλας.

Αν υπάρχει μια λέξη η οποία κατά την άποψή μου μπορεί να αποδώσει την ατμόσφαιρα αυτής της ταινίας, είναι: Φρεσκαδούρα! Εντάξει, μπορεί να μην ιδιαίτερα δόκιμη λέξη σε ένα κείμενο κινηματογραφικής κριτικής αλλά επιτέλους ας ξεπεράσουμε τη σοβαροφάνεια και… τα στερεότυπα!

Ο Γιάννης Κορρές έχει σκηνοθετήσει μια πολύ ευχάριστη ταινία στην οποία κυριαρχεί ο διάλογος. Οι τρεις πρωταγωνιστές συζητούν για διάφορα χωρίς να γίνονται κουραστικοί. Μιλούν όμορφα, έχουν υα επιχειρήματα τους, δε λένε ανοησίες ούτε βερμπαλισμούς. Πιστεύω πως έχει γίνει πολύ δουλειά στους διαλόγους κι αυτό φαίνεται. Και είναι προς τιμήν του σκηνοθέτη επειδή πιστεύω πως το να κάνεις μια ταινίας η οποία βασίζεται στο λόγο δεν είναι καθόλου εύκολο. Βέβαια η ταινία δεν είναι μόνον λόγος είναι και σκηνοθεσία δροσερή, ανάλαφρη.

Η ταινία βλέπεται με ευχαρίστηση, δεν κουράζει καθόλου. Αφήστε δε που οι τρεις πρωταγωνιστές αποπνέουν νιάτα και ομορφιά και, κατ΄επέκταση, αισιοδοξία. (Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου)

plateia_amerikis_amerika_square3

«Πλατεία Αμερικής», σκηνοθεσία: Γιάννης Σακαρίδης

Μια πολυκατοικία στην πλατεία Αμερικής. Ο Νάκος μετρά πόσοι από τους ενοίκους είναι Έλληνες και πόσοι ξένοι. Το σκορ υπέρ των ξένων είναι συντριπτικό. Ο Νάκος είναι δυσαρεστημένος, δεν θέλει τους ξένους, είναι ρατσιστής. Ο Μπίλυ, ροκεντρολάς και παιδικός φίλος του Νάκου, έχει ένα καφέ μπαρ στο ισόγειο μαζί με την αδελφή του Νάντια. Στο πατάρι του μαγαζιού έχουν και ένα εργαστήριο στο οποίο κάνουν τατουάζ. Ο Τάρεκ, πρόσφυγας από το Χαλέπι, μαζί με τη μικρή του κόρη, τη Μάγια, ζουν στο υπόγειο της πολυκατοικίας και θέλουν να φύγουν για το Βερολίνο. Η Τερέζα, μια μαύρη τραγουδίστρια σε μπαρ, θέλει να ξεφύγει από τα νύχια του αφεντικού της, του Μάικ.

Ο Νάκος, που ζει με τους γονείς του, βρίσκει έναν τρόπο να εξοντώνει πρόσφυγες. Ο Τάρεκ πληρώνει 8.000 ευρώ για να φύγει στην Ιταλία. Η Τερέζα το σξκάει από τον Μάικ. Και ο Μπίλυ αναλαμβάνει το ρόλο του ανθρώπου που θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

Ας δούμε την ταινία βήμα-βήμα. Μπορώ να πω με βεβαιότητα πως έχει θαυμάσιο σενάριο. Μια ιστορία με χαρακτήρες, με δραματουργία, με δράση, με πλοκή. Και επί πλέον ρεαλιστική, μέσα στην καθημερινότητά μας, χωρίς μελοδραματισμούς, διδακτισμούς και δημαγωγίες. Η σκηνοθεσία έχει απ’ όλα: ρυθμό, νεύρο, φαντασία, στόχευση. Οι προθέσεις του σκηνοθέτη είναι εμφανείς. Ξέρει τι θέλει να πει, ξέρει πως να υποστηρίξει τη θέση του, έχει άποψη και την καταθέτει. Κι έρχεται η τελική σεκάνς, εκεί όπου παίρνει φωτιά η μονταζιέρα, ο θεατής βλέπει κάτι που μπορεί να είναι κάτι άλλο, μπορεί και όχι. Η αγωνία κορυφώνεται, οι ‘κακοί’ κυνηγούν τους ‘καλούς’ η αδρεναλίνη ανεβαίνει. Και το κοινωνικό αυτό φιλμ, το οποίο μιλά για το δράμα των προσφύγων και για το φασίστα της διπλανής πόρτας, διαθέτει ένα συγκλονιστικό νουάρ φινάλε βγαλμένο από την καρδιά των καλύτερων ταινιών αυτού του κινηματογραφικού είδους.

Υψηλού επιπέδου ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς: Γιάννης Στάνκογλου, Μάκη Παπαδημητρίου, Θέμιδα Μπαζάκα, Ερρίκο Λίτση, Βασίλη Κουκαλάνι, Νίκο Φράγκο, Ξένια Ντάνια, Ρέα Πεδιαδιτάκη, Σουλτάν Αμίρ κλπ.

Νομίζω πως η ταινία του Γιάννη Σακαρίδη αποτελεί μία από τις πιο πλήρεις ελληνικές ταινίες της φετινής σεζόν. Αναμένεται στη διανομή μέσα στο 2017.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s