“ΡΙΣΑΛΤΟ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/10/2016)

risalto

Δραπέτευση από τον τρόμο

του Στράτου Κερσανίδη

Μια ταινία για το φευγιό, τη δραπέτευση, την αναζήτηση της ελευθερίας κάπου αλλού. Κάπου μακρυά από το ζόφο της κρατικής καταστολής και του στραγγαλισμού των ονείρων.

Η νέα ταινία του Βασίλη Βαφέα. “Ρισάλτο”, μοιάζει με καφκικό εφιάλτη. Ένας άνδρας βρίσκεται ξαφνικά μέσα στη δίνη του φόβου κυκλωμένος από παντού. Είναι σκηνοθέτης, άρα άνθρωπος με ιδιαίτερες ευαισθησίες. Είναι και ερωτευμένος. Όμως ούτε τα επαγγελματικά του ούτε τα ερωτικά του πάνε καλά. Και σα να μην έφθανε αυτό, μία δικτατορία ανακατεύει ακόμη περισσότερο την κατάσταση και η οικογένειά του, αριστερών καταβολών, γίνεται στόχος και η αστυνομία συλλαμβάνει του συγγενείς του.

Ο Βαφέας σκηνοθετεί με τρόπο ανάλαφρο, σχεδόν αφαιρετικό. Ο παραλογισμός είναι διάχυτος, ένας παραλογισμός ανάλογος μιας πολιτικής εκτροπής, η οποία γίνεται εφιαλτική αλλά ταυτόχρονα διάτρητη ιδεολογικά αφήνοντας χώρο στην ελαφρότητα και το χιούμορ. Μια κοινωνία σε αποσύνθεση, άνθρωποι σε απόγνωση σε ένα σκηνικό ερημικό όπου η απουσία άλλων ανθρώπων λειτουργεί ακόμη πιο τρομακτικά.

Ο Βασίλης Βαφέας, μιλώντας στο κόκκινο της Θεσσαλονίκης, στην εκπομπή “Με μια ομπρέλα κόκκινη”, είπε για τη νέα του ταινία:

%ce%b2%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%b1%cf%82“Μια μέρα ξύπνησα ιδρωμένος γιατί είδα έναν εφιάλτη. Είδα πως ο γιος μου, που είναι 46 χρονών, σάλταρε σε μία λάντζα και έφυγε. Μας παράτησε όλους. Ήταν ένας εφιάλτης, καφκικός εφιάλτης. Το φευγιό των νέων ανθρώπων, όπως και το δικό μου. Έφυγα κι εγώ, στη χούντα παράτησα την οικογένειά μου, μια αριστερή οικογένεια που βασανιζόταν, και πήγα στη Γαλλία. Εκεί με έπιασαν νοσταλγία και ενοχές οπότε ξαναγύρισα για να βοηθήσω αυτούς που είχαν μείνει εδώ. Αυτό ήταν το κίνητρο για να ξεκινήσω το σενάριο”.

Για την υπόθεση είπε: “Ο Άρης, λοιπόν, είναι καλλιτέχνης νέος, όπως υπήρξα κι εγώ, είναι από μια οικογένεια αριστερή, είναι ερωτευμένος, αλλά δεν του πάνε καλά τα πράγματα. Γίνεται και μια χούντα και η οικογένειά του ένα τεράστιο βαρίδι, οπότε σαλτάρει στη λάντζα και πάει αλλού”.

Για τη εμπειρία του από τα γυρίσματα είπε: “Η ταινία γυρίστηκε στο Πέραμα, τη Δραπετσώνα, το Κερατσίνι και οι άνθρωποι με βοήθησαν αφάνταστα. Ήταν συγκινητική η εμπειρία. Από εκεί αντλώ και τη δύναμη να είμαι αισιόδοξος γιατί ο κόσμος αξίζει πραγματικά μια καλύτερη ζωή. Είμαστε ένας λαός που όσα, όσα ελαττώματα και να έχουμε, έχουμε και αρετές πρωτόφαντες. Αυτό είναι μιαν επιβεβαίωση πως πάμε προς το φως του τούνελ”.

Στην ερώτηση γιατί έκανε την ταινία είπε: “Ο καθένας πρέπει με τις δυνάμεις του να κάνει ότι μπορεί. Η Δημοκρατία είναι το καλύτερο σύστημα που υπάρχει αλλά θέλει αγώνα από όλους, από τον πιο μικρό μέχρι αυτόν που έχει μεγάλες ευθύνες, είναι καθημερινή ενασχόληση θέλει προσπάθεια. Διότι αλλιώς θα οδηγηθούμε σε λύσεις που θα είναι κακές για όλους και για τα παιδιά μας. Και να μάθουμε το παρελθόν, την Ιστορία μας”

Και το ρισάλτο, να το κάνουμε; “Το ρισάλτο πρέπει να το κάνουμε αλλά όταν το κάνουμε είμαστε μόνοι μας. Έχουμε βέβαια την αίσθηση της ελευθερίας αλλά έχουμε και την αίσθηση του κενού”.

strakersan@gmail.com

https://kersanidis.wordpress.com

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s