“Η ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 16/10/2016)

bacalaureat

Μπροστά δίλημμα

του Στράτου Κερσανίδη

Η ζωή είναι μια διαρκής πορεία στο χώρο του απρόοπτου που ποτέ δε γνωρίζουμε πότε και πως θα εμφανιστεί. Κι όταν εμφανιστεί, το ζήτημα είναι η αντιμετώπισή του, είναι η στιγμή που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ένα δίλημμα και να πάρουμε μία και μοναδική απόφαση.

Ο ρουμάνος σκηνοθέτης Κριστιάν Μουντζίου (και όχι Μουνγκίου), ο οποίος με την ταινία “4 μήνες, 3 εβδομάδας και 2 ημέρες”, κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα το 2007 στις Κάνες, τιμήθηκε φέτος με το βραβείο σκηνοθεσία στο ίδιο φεστιβάλ. Στην ταινία “Η αποφοίτηση” (Bacalaureat). Ο Μουντζίου ασχολείται με την ιστορία ενός διλήμματος και μιας απόφασης που πρέπει να παρθεί.

Ο Ρομέο είναι γιατρός, ζει με την οικογένειά του κάπου στην Τρανσιλβανία και φιλοδοξεί να δει τη 18χρονη κόρη του Ελίζα να σπουδάζει στο εξωτερικό. Όλα πηγαίνουν σύμφωνα με τηις επιθυμίες του αφού η Ελίζα είναι άριστη μαθήτρια και έχει καταφέρει να πάρει υποτροφία ώστε να σπουδάσει στην Αγγλία. Το μόνο που μένει και μοιάζει απλή διαδικασία είναι να περάσει τις τελικές εξετάσεις. Κανείς όμως δεν ανησυχεί γι’ αυτές αφού όλα εξαρτώνται από τις αδιαμφισβήτητες ικανότητες της κοπέλας. Και τότε έρχεται το απρόοπτο. Μια μέρα πριν από τις εξετάσεις συμβαίνει ένα ατύχημα και η Ελίζα κινδυνεύει να τις χάσει. Και μετά από το απρόοπτο έρχεται και το δίλημμα για το Ρομέο. Πρέπει να πάρει μια απόφαση μόνο που για να γίνει αυτό καλείται να παραβιάσει τις αρχές τι οποίες ο ίδιος δίδαξε στην κόρη του.

Ο Μουντζίου στοχεύει στον ήρωά του, τα όνειρά του αλλά και τις σχέσεις που έχει με την οικογένειά του. Ο Ρομέο ανησυχεί, νιώθει πος ο προστατευτικός ιστός που είχε οικοδομήσει γύρω από την Ελίζα καταρρέει, το ίδιο και ο ασφαλής κόσμος στο οποίο είχε τοποθετήσει τον εαυτό του ως πατέρας. Τι πρέπει να κάνει για να βρει μια λύση στο πρόβλημά του; Μήπως πρέπει να συμβιβαστεί; Και εν τέλει τέλει ποια είναι η σχέση του με την κόρη του; Μήπως προβάλλει τα δικά του όνειρα τα δικά του πιστεύω επάνω στην Ελίζα; Μήπως αδιαφορεί για τις δικές της επιθυμίες και για το πως εκείνη ονειρεύεται τη ζωή της;

Ο σκηνοθέτης αφηγείται μια καθημερινή ιστορία. Αλήθεια πόσοι γονείς σχεδιάζουν το μέλλον των παιδιών τους χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις επιθυμίες και τα όνειρα των παιδιών; Και πόσο σημαντικό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο για ανθρώπους οι οποίοι έχουν μεγαλώσει στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών και βρίσκονται μετέωροι ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν; Σαφής αναφορά στην πρόσφατη ιστορία της Ρουμανίας και στα διλήμματα μιας κοινωνίας που μετεωρίζεται και μαζί της μετεωρίζονται οι ανθρώπινες γενιές.

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s