ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 3/8/2016)

(αναδημοσίευση από stokokkino.gr)

Η διαφθορά του συστήματος, γέλιο και μεγάλες επανεκδόσεις

Κριτική – Παρουσίαση: Στράτος Κερσανίδης

Το ισπανικό αστυνομικό θρίλερ «Ποιος κλέβει ποιον;» με υπόβαθρο στη διαφθορά του συστήματος, ξεχωρίζει από τις νέες ταινίες της εβδομάδας. Αναφέρομαι φυσικά σε εκείνες της πρόσφατης παραγωγής, αφού υπάρχουν και τρεις επανεκδόσεις που τις συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ο Βιμ Βέντερς με το ντεμπούτο του το 1972. «Η αγωνία του τερματοφύλακα πριον από το πέναλτι» και ο Αντρέι Βάιντα με το «Δάσος με τις σημύδες» (1970), δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν. Όμως και το ευχάριστο μιούζικαλ «Funny face».

Η οκτάδα συμπληρώνεται από τέσσερις κωμωδίες, με την ιταλική «Που πάω, θεέ μου», να ξεχωρίζει.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι αφού θα τα ξαναπούμε περί τα τέλη Αυγούστου.

cienanios

ΠΟΙΟΣ ΚΛΕΒΕΙ ΠΟΙΟΝ;

CIEN ANOS DE PERDON

Σκηνοθεσία: Ντάνιελ Καλπαρσόσο
Πρωταγωνιστούν: Λούις Τόσαρ, Ροντρίγκο Ντε Λα Σέρνα, Ραούλ Αρέβαλο, Χοσέ Κορονάδο

“Ποιος κλέβει ποιον;” αναρωτιέται ο ελληνικό τίτλος της ταινίας του Ντάνιελ Καλπαρσόσο. Ένα ερώτημα το οποίο προκύπτει αυθόρμητα. Αλήθεια όταν γίνεται ληστεία σε μια τράπεζα ποιος είναι ο κλέφτης; Ή μήπως ισχύει η ρήση “ο κλέψας του κλέψαντος;”.

Άλλωστε οι ισχυροί δεσμοί που υπάρχουν ανάμεσα στους πυλώνες του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού και το κράτος είναι γνωστοί, αφού οι νόμοι φτιάχνονται έτσι ώστε να εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Η διαφθορά και η διαπλοκή ενδύονται το μανδύα της νομιμότητας και το σύστημα πορεύεται, κοιτάζοντας σταθερά μπροστά και ουδέποτε στο πλάι, όπου συνωστίζονται οι δυστυχισμένες ιστορίες των καθημερινών ανθρώπων. Συνέχεια