“Ο ΝΟΝΟΣ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 3/7/2016)

nonos

Κινηματογραφική μυθολογία

Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με μία κορυφαία ταινία στην ιστορία του κινηματογράφου, νιώθεις το τεράστιο βάρος της ευθύνης να σε βαραίνει στους ώμους. Όταν μια ταινία έχει ξεπεράσει τα όρια της ιστορίας, έχει γίνει μύθος και έχει μετατραπεί σε θρύλο, τα λόγια χάνουν το νόημά τους και μοναδικός τρόπος επικοινωνίας παραμένει η μυσταγωγία των βλεμμάτων. Αυτά αφού έχουν βαπτιστεί εντός των εικόνων του μυθολογικού αριστουργήματος αναζητούν την μεταξύ τους επικοινωνία, την εξομολόγηση ενός εσωτερικού πάθους, τη μετουσίωση τους σε κάτι σταθερό, δυνατό κι αδιαπραγμάτευτο.

Θέλοντας να συμπυκνώσεις σε γραπτό λόγο μία κριτική προσέγγιση για τον “Νονό” του Φράνσις Φορντ Κόπολα και ύστερα από όσα έχουν γραφτεί στο παρελθόν, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να αυτοπεριοστείς. Η αμετροέπεια δε βοηθά και μάλλον περισσότερους κινδύνους να εκτεθεί κανείς περιέχει παρά πεδίον δόξης. Ως εκ τούτου και με αφορμή την ψηφιακή επανέκδοση της ταινίας θα περιοριστώ σε μία μόνον μικρή πρόταση: “Ένα αριστούργημα, μια από τις κορυφαίες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου”.

Στα 1945, ο Βίτο Ορλεόνε, ένας αρχηγός της Μαφίας, γιορτάζει το γάμο της κόρης του, Κόνι, με το νεαρό Κάρλο Ρίτσι. Παρόντες είναι οι γιοι του μαφιόζου, Μάικλ, Σόνι και Φρέντο καθώς και ο Τομ Χάγκεν, ο δικηγόρος του. Ο Μάικλ έχει επιστέψει σαν ήρωας από τον πόλεμο και ο πατέρας του ονειρεύεται να τον δει να κάνει καριέρα μακριά από την παρανομία. Ο Σόνι, που είναι μεγαλύτερος, πρόκειται να γίνει ο επόμενος “Νονός”. Μετά την τελετή οι Κορλεόνε συναντιούνται με τους Τατάλια, μια οικογένεια μαφιόζων, οι οποίοι ζητούν από τον Ντον Βίτο να τους υποστηρίξει στο εμπόριο ναρκωτικών κάτι που εκείνος αρνείται. Η άρνηση αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα τη δολοφονική επίθεση δύο οπλοφόρων εναντίον του Κορλεόνε ο οποίος όπως θα επιζήσει. Όταν ο Μάικλ ανακαλύπτει ποιοι είναι οι ένοχοι που κρύβονται ποίσω από την επίθεση στον πατέρα του, αποφασίζει να τους σκοτώσει.

Η ταινία κέρδισε 3 Όσκαρ (καλύτερης ταινίας, Α΄ ανδρικού ρόλου για το Μάρλον Μπράντο και καλύτερου σεναρίου), 5 Χρυσές Σφαίρες (καλύτερης σκηνοθεσίας, καλύτερης δραματικής ταινίας, καλύτερους ανδρικού ρόλου για το Μάρλον Μπράντο, καλύτερης μουσικής για το Νίνο Ρότα και καλύτερου σεναρίου) και βραβείο Γκράμι για το Νίνο Ρότα.

Η ταινία γυρίστηκε το 1972 και είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μάριο Πούτζο. Το 1974 γυρίστηκε το δεύτερο μέρος και το 1990 το τρίτο.

Στρα. Κερ.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s