ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 25/5/1016)

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 22/5/2016)

Επτά είναι οι νέες ταινίες οι οποίες προβάλλονται στους κινηματογράφους κατά την τρέχουσα κινηματογραφική εβδομάδα. Ξεχωρίζει το μικρού μεγέθους ιρανικό αριστούργημα «Μελβούρνη», ενώ σε υψηλά στάνταρ κινείται και το ισπανικό νουάρ – θρίλερ, «Το σώμα». Με αρκετά καλές κριτικές συνοδεύεται το δραματικό φιλμ, «Πατέρας και κόρη», ενώ πολύ ενδιαφέρουσα –και λόγω θέματος- είναι η γαλλική ταινία, «Όλοι οι καλοί χωράνε». Αξίζει να σημειώσουμε ακόμη το ντοκιμαντέρ «Projekt A», το οποίο αναφέρεται στο πολιτικό και κοινωνικό κίνημα του αναρχισμού. Η εβδομάδα συμπληρώνεται με την ταινία επιστημονικής φαντασίας «XMen: Απόκαλιψ» και την κωμωδιούλα «Ανυπόφοροι γείτονες 2».

Πατέρας και Κόρη

Πατέρας και Κόρη

«Πατέρας και κόρη» (Fathers and daughters), του Γκαμριέλε Μουτσίνο: Ο Τζέικ, βραβευμένος συγγραφέας, χάνει ξαφνικά τη σύζυγό του κι έτσι αναλαμβάνει να μεγαλώσει μόνος την κόρη του, Κέιτι. Όμως η ψυχολογική του κατάσταση εξαιτίας του θανάτου της γυναίκας του τον αναγκάζει να νοσηλευτεί και έτσι, παρά τις προσπάθειες του να μην τη χάσει, η κηδεμονία της Κέιτι περνά στην πλούσια οικογένεια της κουνιάδας του.

Όλα αυτά τα βλέπουμε σε φλας μπακ ενώ σε παρόντα χρόνο βλέπουμε την Κέιτι, κοπέλα πλέον, να προσπαθεί να αναπληρώσει το συναισθηματικό της κενό με τη δημιουργία περιστασιακών ερωτικών σχέσεων. Θαυμάσιες ερμηνείες με την Κάιλι Ρότζερς, η οποία ερμηνεύει την Κέιτ σε παιδική ηλικία, να κλέβει την παράσταση.

Πρόκειται για μια δυνατή δραματική ταινία. Όπως έχω ξαναγράψει, το δράμα είναι ένα πολύ ‘επικίνδυνο’ είδος το οποίο εάν δεν κρατηθεί σε ένα επίπεδο και εντός κάποιων ορίων, κινδυνεύει να γίνει σαχλό μελόδραμα. Όμως ο Μουτσίνο τα καταφέρνει πολύ καλά. Μια ταινία η οποία αξίζει να προσεχθεί ιδιαίτερα αφού ανιχνεύει τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε πατέρα και κόρη.

«Projekt A», των Μαρσέλ Σιχούμπερ, Μόριτζ Σπρίνγκερ: Ντοκιμαντέρ το οποίο επιχειρεί μια εναλλακτική ματιά επάνω στο πολιτικό και κοινωνικό κίνημα του αναρχισμού. Με γυρίσματα στο Πάρκο Ναυαρίνου στα Εξάρχεια στην Αθήνα αλλά και σε διάφορες κοινότητες και κινήματα στη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, Την Καταλονία, βλέπουμε προσπάθειες ανθρώπων να οικοδομήσουν στν πράξη το μοντέλο μιας άλλης κοινωνίας.

«XMen: Αποκάλιψ» (XMen: Apocalypse), του Μπράιαν Σίνγκερ: Ο Απόκαλιψ, είναι ο αθάνατος και ανίκητος θεός των Μεταλλαγμένων. Μετά από χιλιάδες χρόνια ξυπνά και βλέποντας τα χάλια του κόσμου αποφασίζει να βάλει τάξη. Επιστημονικής φαντασίας.

«Ανυπόφοροι γείτονες 2» (Bad neighbors 2), του Νίκολας Στόλερ: Οικογένεια με μία κόρη και ένα ακόμη παιδί έτοιμο να γεννηθεί μετακομίζει. Στο διπλανό όμως σπίτι έρχεται μια γυναικεία αδελφότητα και αρχίζει ο πόλεμος. Κωμωδία… αμερικανικής ελαφρότητας.

«Όλοι οι καλοί χωράνε» (Le grande partage), της Αλεξάντρα Λεκλέρ: Η Γαλλία ζει έναν από τους χειρότερους χειμώνες στην ιστορία της. Έτσι η κυβέρνηση αποφασίζει να ψηφίσει ένα νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να φιλοξενούν στα σπίτια τους, τους αστέγους. Κατά τη διάρκεια αυτής της υποχρεωτικής συγκατοίκησης συμβαίνουν πολλά και διάφορα. Κάποιοι, έχουν μετανιώσει που ψήφισαν Αριστερά!

Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s