ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 3/2/2016)

interruption-003
“Interruption”, του Γιώργου Ζώη: Σε ένα θέατρο οι θεατές παρακολουθούν μια παράσταση της Ορέστειας. Όμως ξαφνικά κάτι συμβαίνει. Μια ομάδα οπλισμένων νέων καταλαμβάνει τη σκηνή και αποφασίζει να «σκηνοθετήσει» την παράσταση. Ζητούν από όσους θεατές το επιθυμούν να ανέβουν στη σκηνή για να παίξουν τους ρόλους τους. Ένας από αυτούς αναλαμβάνει το ρόλο του καθοδηγητή-σκηνοθέτη (;).
Η ταινία του Γιώργου Ζώη ήταν μια από τις πιο δυνατές στιγμές που βιώσαμε στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Παίζοντας με τους ρόλους του αρχαίου μύθου, βάζει απλούς ανθρώπους και τους αφήνει να εισχωρήσουν βαθιά μέσα τους. Η τέχνη μετατρέπεται σε ζωή και η ζωή σε τέχνη. Ένα παιχνίδι αυτογνωσίας, αυτοϋπονόμευσης, λεπτών ισορροπιών. Τα νεύρα τεντώνονται, οι ηθοποιοί-κοινό κινούνται στα όριά τους, κάποιοι φτάνουν στα άκρα, οι καθοδηγητές καθοδηγούνται και οι καθοδηγούμενοι καθοδηγούν εναλλάσσοντας ρόλους διαρκώς, η έκρηξη αναμένεται, πλησιάζει, συνεχείς κορυφώσεις, η αναπνοή επιταχύνεται, ο ρόλος, η ζωή. Τι συμβαίνει τελικά; Μήπως όλοι μας έχουμε ενδυθεί ρόλους που ίσως και να μην τους έχουμε επιλέξει; Ή μήπως τους έχουμε επιλέξει και φανατικά αρνούμαστε να τους αποχωριστούμε; Αλλά μπορεί και αναλόγως την περίπτωση, να λειτουργούμε ως χαμαιλέοντες.
Ολόκληρη η ταινία είναι γυρισμένη μέσα σε ένα θέατρο και επάνω στη σκηνή του θεάτρου. Το σενάριο και η σκηνοθεσία συναντώνται σε έναν κοινό τόπο ο οποίο είναι η καταβύθιση του ατόμου στο εντός του. Στιγμές μεγάλη έντασης, μια διαρκής απειλή στριφογυρίζει ανάμεσα στα πρόσωπα του έργου, η θεατρική σκηνή έχει μετατραπεί σε μικρογραφία του κόσμου. Καταπιεστές και καταπιεζόμενοι, μηχανισμοί χειραγώγησης, εξεγέρσεις που καταπνίγονται άνθρωποι και καταστάσεις ή πως οι άνθρωποι επηρεάζονται από τις καταστάσεις. Εξαιρετικό δείγμα εμπνευσμένου κινηματογράφου που δε φοβάται να εκτεθεί και να προτείνει με τόλμη μια νέα αισθητική προσέγγιση της πραγματικότητας.
“Κριντ: Η γέννηση ενός θρύλου” (Creed), του Ράιαν Κούγκλερ: Αναβίωση της μυθολογίας του Ρόκι με το Σιλβέστερ Σταλόνε να είναι υποψήφιος για το Όσκαρ ερμηνείας.
“Mediterranea”, του Τζόνας Καρπινιάνο: Εμπνευσμένος από τις φυλετικές εξεγέρσεις του 2010 στην Ιταλία, ο σκηνοθέτης εξερευνά με πειστικό τρόπο και ρεαλισμό την πορεία των χιλιάδων μεταναστών που φτάνουν από την Αφρική στην Ευρώπη.
“Ο Άλβιν και η Παρέα του: Σκίουροι στο Δρόμο” (Alvin and the Chipmunks: The Road Chip),
του Ουόλτ Μπέκερ: Κινούμενα σχέδια με χαριτωμένα σκιουράκια.
“Μπάρμπι και οι μυστικοί πράκτορες” (Barbie: Spy squad): Η Μπάρμπι σε νέες περιπέτειες.
Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s