56ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (2ο κριτικό σημείωμα)

Πέρασαν κιόλας πέντε μέρες…

Του Στράτου Κερσανίδη

Πέρασαν ήδη πέντε μέρες, δηλαδή βρισκόμαστε στη μέση του φεστιβάλ, κάτι που επιβεβαιώνει το ρητό που λέει πως τα ωραία περνούν γρήγορα.
Στο μεταξύ για τις προβολές αρκετών ταινιών έχουν εξαντληθεί τα εισιτήρια γεγονός που αποδεικνύει πως η πόλη αγαπάει το φεστιβάλ. Βέβαια το πώς όλοι αυτοί οι άνθρωποι εξαφανίζονται από τις κινηματογραφικές αίθουσες τον υπόλοιπο χρόνο, είναι ένα δυσεπίλυτο μυστήριο που κρατάει πολλά χρόνια.
Ας κάνουμε όμως για μια ακόμη φορά μια σύντομη κριτική προσέγγιση κάποιων ταινιών.

to_kiparisi_toy_vithou_the_cypress_deep_down
«Το κυπαρίσσι του βυθού», του Νίκου Κορνήλιου: Ο έρωτας, το πάθος, ο χωρισμός, και ξανά ο έρωτας. Αέναοι κύκλοι της ζωής που επαναλαμβάνονται και που ο Νίκος Κορνήλιος μετατρέπει σε εικόνα. Μια ποιητική ματιά με τις εικόνες να κινούνται ελεύθερα σαν στίχοι. Εικόνες υψηλής αισθητικής, προσεγμένες, αληθινοί κινηματογραφικοί πίνακες ζωγραφικής. Το σενάριο εντελώς απελευθερωμένο σε μια ταινία η οποία είναι χάρμα ειδέσθαι αλλά προκαλεί ερωτήματα του τύπου: τι είναι κινηματογράφος; (ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

imarmeni_fate
«Ειμαρμένη», του Ανδρέα Μαριανού: Η ταινία ξεκινά με μία αιχμηρή διακωμώδηση με όχημα το σουρεαλιστικό χιούμορ, της σουρεαλιστικής μας καθημερινότητας. Ο Μαριανός πυροβολεί αλύπητα με την κάμερά του, την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της χώρας μας. Συχνά, όμως δεν αποφεύγει μια ανεκδοτολογική προσέγγιση. Στη συνέχεια, καθώς η ιστορία προχωρά, η ταινία μοιάζει σα να δένει», να γίνεται πιο σφιχτή, πιο συγκεκριμένη, πιο… ταινία, ας πούμε. Και εδώ φαίονονατι οι σκηνοθετικές του αρετές αλλά και το βαθύτερο του πράγματος που επιδιώκει. Ένα νησί, ένας άγιος που έφυγε από την εικόνα, η ιστορία του αγιογράφου που αμάρτησε. Μια κλειστή κοινωνία που μεγεθύνεται καθώς πίσω της διακρίνεται το σύνολο της κοινωνίας μας η οποία ζει μέσα στο ψέμα, τις αυταπάτες και τις υπεκφυγές. (ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

chevalier (4)
«Chevalier», της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη: Μια παρέα ανδρών πηγαίνει εκδρομή με ένα κότερο. Στην επιστροφή, προκειμένου να περάσουν την ώρα τους, αποφασίζουν να παίξουν ένα παιχνίδι. Το παιχνίδι, ονομάζεται cehevalier, είναι άκρως ανταγωνιστικό και στο τέλος θα αναδειχθεί ένας μόνον νικητής. Η αναμέτρηση αρχίζει. Όμως από αυτό παρασύρεται και το προσωπικό, ο μάγειρας κι ο βοηθός του, οι οποίοι μιμούνται τα αφεντικά τους και παίζουν κι αυτοί το δικό τους παιχνίδι ενώ στοιχηματίζουν και ποιος θα κερδίσει.
Η Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη, μπορεί αν ξένισε με το ιδιόρρυθμο σινεμά της στην προηγούμενη ταινία της, «Attenberg», αλλά τώρα φαίνεται πολύ πιο ώριμη και σίγουρη. Σκηνοθετώντας στον κλειστό χώρο ενός κότερου, καταφέρνει να αξιοποιήσει όλους τους χώρους ώστε να κινήσει την κάμερά της και να ξεφύγει από τον κίνδυνο της θεατρικότητας. Κι έτσι δημιουργεί μια αλληγορία, μετατρέποντας το σκάφος σε κοινωνία στην οποία κυριαρχεί ο ανταγωνισμός. Οι επάνω, δηλαδή τα αφεντικά, οι πλούσιοι, η αστική τάξη, βρίσκονται σε συνεχή ανταγωνισμό. Σκληρό και ανελέητο ανταγωνισμό. Όμως και οι από κάτω, οι υπηρέτες, η φτωχοί, η εργατική τάξη, ζει μέσα στους δικούς της ανταγωνισμούς. Και το χειρότερο, σε ανταγωνισμούς μιμούμενη τα αφεντικά. Τι συμβαίνει όμως όταν στα δύσκολα οι άρχουσα τάξη βρίσκει τρόπους να προχωρήσει ενωμένη αλλά η εργατική τάξη, αντίθετα, διευρύνει τις αντιθέσεις μεταξύ των μελών της; Μια εξαιρετική ταινία – ακτινογραφία των κοινωνικών αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων με πολύ καλές ερμηνείες. (ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ – ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ)

FATHER1
«Μπαμπάς» (Babai), του Βίσαρ Μορίνα (Κοσσυφοπέδιο – Γερμανία – ΠΓΔΜ – Γαλλία): Ο 10χρονος Νορί ζει με τον πατέρα του, Γκεζίμ στο Κοσσυφοπέδιο. Η ζωή τοςυ είνβαι πολύ δύσκολη κι ο πατέρας θέλει να φύγει για τη Γερμανία. Όμως ο μικρός Νορί, κάνει ό,τι μπορεί για να τον εμποδίσει. Όταν όμως ο Γκεζίμ θα καταφέρει να φύγει, ο γιος του θα αποφασίσει με κάθε τρόπο να πάει να βρει τον πατέρα του. Μια ταινία η οποία πίσω από την ηρεμία κρύβει μια βραδυφλεγή βόμβα. Άλλωστε ζητήματα όπως η φτώχια, ο πόλεμος, η ορφάνια, η προσφυγιά, το εμπόριο ανθρώπων δεν μπορούν να συγκροτήσουν μια ήρεμη ατμόσφαιρα ούτε να κρύψουν τους πόνους και τα όνειρα των ανθρώπων. Εδώ ο Μορίνα, βλέποντας την κατάσταση με νηφαλιότητα και αποστασιοποιημένα επιτυγχάνει να γυρίσει μια ταινία για τη ζωή και τους οικογενειακούς δεσμούς βυθισμένη στη συγκίνηση. Δε γίνεται μελοδραματικός ούτε ακόμη κι όταν περιγράφει δραματικές καταστάσεις. Είναι όμως απόλυτα αληθινός. Γιατί βλέπει τη ζωή όπως είναι κι όχι όπως θα ήθελε ή θα τον βόλευε να είναι. (ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ)

road to la paz (4)
«Ο δρόμος για τη Λα Παζ» (Camino a La Paz), του Φρανσίσκο Βαρόνε (Αργεντινή – Ολλανδία – Γερμανία – Κατάρ): Ένας νιόπαντρος άνδρας στο Μπουένος Άιρες εκμεταλλεύεται ένα μπέρδεμα των τηλεφωνικών γραμμών και γίνεται ταξιτζής! Όταν μια μέρα μεταφέρει έναν ηλικιωμένο πελάτη, ο τελευταίος όταν θα ξαναχρειαστεί ταξί, θα προτιμήσει τον ίδιο. Κι όταν θα αποφασίσει να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι, 3.000 χιλιομέτρων στην πρωτεύουσα της Βολιβίας. Λα Παζ, τον ίδιο θα προτιμήσει. Ο άνδρας αυτός ονομάζεται Χαλίλ και είναι μουσουλμάνος από την Αργεντινή. Στο ταξίδι αυτό ο κιακορίζικος και απαιτητικός ερασιτέχνης ταξιτζής θα αλλάξει εντελώς. Η καθημερινή του σχέση με τον γλυκομίλητο, υπομονετικό Χαλίλ θα τον κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Ένα εξαιρετικό ρόουντ μούβι στο οποίο τον πρώτο λόγο έχει τρυφερότητα και η ανθρωπιά. Ο σκηνοθέτης αποδεικνύει το τι εννοούμε όταν λέμε πως «αξία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι». Γιατί μέσα από αυτό το ταξίδι ζωής, δυο άνθρωποι θα βρεθούν πλάι, θα αντιμετωπίσουν μαζί μια σειρά από κακοτυχίες και στο τέλος θα ανακαλύψουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου αλλά κυρίως το δικό τους πρόσωπο. Δύναμη, συγκίνηση, χιούμορ και πάνω απ’ όλα ταξίδι είναι τα συστατικά τα οποία συνθέτουν αυτήν την υπέροχη ταινία από τη Λατινική Αμερική. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

PettingZoo-Still1
«Ζωολογικός κήπος» (Petting zoo), της Μίκα Μαγκί (ΗΠΑ – Γερμανία – Ελλάδα): Η 17χρονη Λάιλα, μόλις έχει κερδίσει μια υποτροφία για το πανεπιστήμιο όταν μένει έγκυος. Και ενώ χωρίζει με το φίλο της και πατέρα του παιδιού, πρέπει να πάρει την απόφαση: θα κρατήσει το παιδί ή θα προτιμήσει τις σπουδές;
Καλογυρισμένη ταινία η οποία βλέπει με εύστοχο τρόπο τας προβλήματα των νέων κοριτσιών. Η σκηνοθεσία είναι λιτή και η εςμηνεία της Ντέβον Κέλερ στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αρκετά πειστική. (ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ)

FRANCOFONIA (1)
«Francofonia», του Αλεξάντερ Σοκούροφ: Γαλλία – Γερμανία – Ολλανδία): Δύο άνδρες, ο Ζακ Ζοζάρ, διευθυντής στο Μουσείο του Λούβρου στα χρόνια της γερμανικής κατοχής και ο κόμης Φραγκίσκος Βολφ-Μέτερνιχ, αξιωματικός των ναζί στο Παρίσι συνεργάστηκαν για να συντηρηθούν οι θησαυροί του μουσείου αλλά και να σωθούν από τη μεταφορά τους στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι δύο αυτοί άνδρες μετά τον πόλεμο κατηγορήθηκαν και φυλακίστηκαν ως ναζιστές αλλά σύντομα αποκαταστάθηκαν και τιμήθηκαν με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής για το έργο που προσέφεραν. Αυτό είναι το θέμα με το οποίο καταπιάνεται ο μέγας Σοκούροφ σε αυτήν την ταινία- κομψοτέχνημα. Πρόκειται για ένα λεπτόμερές κέντημα στο οποίο ο δημιουργός προσέχει και την παραμικρή λεπτομέρεια προκειμένου νε επιτύχει ένα υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα όμως με τα γεγονότα και τη δράση των δύο ανδρών, ο σκηνοθέτης εξετάζει, με αφορμή το Λούβρο τη σχέση ανάμεσα στην τέχνη, τη δημοκρατία και την εξουσία. Μέσα στους διαδρόμους του μουσείου κυκλοφορεί η Μαριόν, η γυναίκα – σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας και ο Μέγας Ναπολέων! Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη, λέει η Μαριόν και ο σκηνοθέτης σαρκάζει για τα χαμένα ιδανικά της Ευρώπης. Κι ο Ναπολέων, ως αυτοκράτορας περιφέρεται αυτάρεσμα μέσα στο Μουσείο και δείχνει τους πίνακες που τον απεικονίζουν, μια κοφτερή και αυστηρή ματιά του σκηνοθέτη στην εξουσία. Τέχνη, μουσείο, δυο άνδρες και ένας συνεχής υπόγειος πολιτικός σχολιασμός. Ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, μια ταινία που κινείται εντός των ορίων της υψηλής τέχνης. Ένα μεγαλειώδες κινηματογραφικό επίτευγμα από τον Αλεξάντερ Σοκούροφ, το οποίο τελειώνει με τον ύμνο της Σοβιετικής Ένωσης! (ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ)

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s