ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 28/10/2015)

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 25/10/2015)

Ο Αστακός

Ο Αστακός

«Ο αστακός» (The lobster), του Γιώργου Λάνθιμου: Μετά τον «Κυνόδοντα» που βραβεύτηκε στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα στις Κάνες και τις «Άλπεις», ο σκηνοθέτης συνεχίζει να σκηνοθετεί με το προσωπικό του στιλ. Έτσι η νέα του ταινία, η οποία τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο 68ο Φεστιβάλ των Καννών, αποτελεί ακόμη μια αλληγορία για τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα σε μια απειλητική. Η Πόλη είναι ο τόπος όπου σε κάποιο μελλοντικό χρόνο, οι άνθρωποι μου είναι μόνοι συλλαμβάνονται και μεταφέρονται στο Ξενοδοχείο. Εκεί θα πρέπει να ζευγαρώσουν, να βρουν το ταίρι τους. Ο χρόνος τους είναι περιορισμένος, μόλις 45 μέρες. Εάν δεν τα καταφέρουν αφήνονται ελεύθεροι στο Δάσος, αλλά όχι ως άνθρωποι αλλά μεταμορφωμένοι σε κάποιο ζώο που οι ίδιοι θα επιλέξουν. Να όμως που εκείνος ο Άνδρας θα δραπετεύσει, θα συναντήσει τους Μοναχικούς που ζουν κρυμμένοι στο Δάσος, θα ερωτευτεί. Οι κανόνες παραβιάζονται, η ισορροπία διαταράσσεται. Στο διεθνές καστ της ταινίας συμμετέχουν ο Κόλιν Φάρελ, η Ρέιτσελ Βάις και η Λέα Σεντού.
«Love», του Γκασπάρ Νοέ: Ένας άνδρας, ο Μέρφι ξυπνά από το χτύπημα του τηλεφώνου και βλέπει τη γυναίκα του, την Ηλέκτρα και το δίχρονο παιδί του να είναι νεκροί. Η Ηλέκτρα είχε εξαφανιστεί εδώ και λίγο καιρό και στο τηλέφωνο είναι η μητέρα της. Ρωτά ανήσυχη το Μέρφι αν έχει κάποιο νέο. Στη διάρκεια της βροχερής εκείνης πρωτοχρονιάς, ο νεαρός άνδρας αναπολεί την έντονη ερωτική σχέση με τη γυναίκα τους, το δυνατό πάθος που τους ένωνε. Πολύ τολμηρή ταινία, η οποία χαρακτηρίστηκε ως «καλλιτεχνικό πορνό» και που η τρισδιάστατη (3D) προβολή της την κάνει ακόμη πιο ρεαλιστική.
«Πορφυρός λόφος» (Crimson peak), του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο: Ένα παραμύθι τρόμου με φαντάσματα και έντονη πλοκή. Μια παραβολή για την ενηλικίωση και το δρόμο προς την ανεξαρτησία από ένα σκηνοθέτη που γνωρίζει πώς να δημιουργήσει ένα τρομακτικό κινηματογραφικό κομψοτέχνημα. Όλα συμβαίνουν το 19ο στην Αγγλία όπου μια νεαρή συγγραφέας πηγαίνει να ζήσει στον πύργο του μυστηριώδους εραστή της.
«Παν» (Pan): του Τζο Ράιτ: Ο Πίτερ Παν, ο πασίγνωστος ήρωας του Τζ. Μ. Μπάρι, που είναι πάνω από 100 ετών, σε μια κινηματογραφική μεταφορά. Ο σκηνοθέτης, έχοντας για βάση το κλασικό παραμύθι, δίνει τη δική του ολοκληρωτικά νέα εκδοχή της ιστορίας.
«Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά» (Burnt), του Τζον Ουέλς: Ο σερ Άνταμ Τζόουνς, διάσημος σεφ στο Παρίσι, βραβευμένος με δυο αστέρια Μισελέν, έχει χάσει τα πάντα. Τώρα προσπαθεί να επανακτήσει τη θέση του, να κερδίσει το τρίτο αστέρι και δημιουργεί μια δυνατή ομάδα στην οποία βρίσκεται και η όμορφη Ελέν. Ο έρωτας ανθίζει στην κουζίνα!
«Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα κι ο κοντός», του Στράτου Μαρκίδη: Μεταφορά στο σήμερα της γνωστής κωμωδίας του Τσιφόρου, που γυρίστηκε το 1961. Ο Κλέαρχος, που είναι ένας ώριμος Έλληνας από την Πόλη, φλερτάρει αλλά κατηγορεί γι’ αυτό το γαμπρό του, το Μάχο.
«Ξενοδοχείο για τέρατα 2» (Hotel Transylvania 2), του Γκέντι Ταρτακόφσκι: Το ξενοδοχείο του Κόμη Δράκουλα αναβαθμίζεται! Δέχεται πλέον και κοινούς θνητούς κι όχι μόνον τέρατα!
Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s