ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 8/4/2015)

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/4/2015)
«Παν-δη-μια», του Δημήτρη Πιατά: Οικονομική κρίση, αστυνομία στους δρόμους και νεκροί από μια πανδημία. Ένας πετυχημένος δημοσιογράφος προσκαλείται σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Μια ελληνική μαύρη κωμωδία μέσα σε ένα σουρεαλιστικό τοπίο, με διαπλοκή, εμπόρους ναρκωτικών, μεγαλοδημοσιογράφους κι άλλα άνθη του κήπου! Αν και ενδιαφέρουσα δουλειά, νομίζω πως ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής μπορούσε και καλύτερα.
«Τίποτε δεν τελειώνει κύριε Κόλινς» (Danny Collins), Νταν Φόγκελμαν: Ο Ντάνι Κόλινς, παλιός τραγουδιστής ροκ, απολαμβάνει τη ζωή του χάρις στη παλιά του επιτυχία. Έχει χρήματα, δόξα ερωμένη θαυμαστές. Μια μέρα ο μάνατζέρ του, του παρουσιάζει ένα γράμμα που αν και είχε σταλεί πριν από 40 χρόνια, έφτασε μόλις τώρα στα χέρια του. Αποστολέας, ο Τζον Λένον! Μετά από αυτό, ο Κόλινς αποφασίζει να ακολουθήσει, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, τις συμβουλές του Λένον. Η ταινία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ο μέγας, Αλ Πατσίνο.
«Άννι» (Annie), του Γουίλ Γκλουκ: Η μικρή Άνι μένει με την αυταρχική ανάδοχη μητέρα της μέχρι να την πάρουν πίσω οι γονείς της. Η ταλαντούχα Άνι γοητεύει το δισεκατομμυριούχο Γουίλ Σταρκς ο οποίος τη χρησιμοποιεί στην προεκλογική του καμπάνια. Το διαχρονικό μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, μεταφέρεται για δεύτερη φορά στη μεγάλη οθόνη, χωρίς όμως να μπορεί να συγκριθεί με την ταινία που σκηνοθέτησε ο Τζον Χιούστον το 1982.
«Δεσποινίς Τζούλια» (Miss Julia), της Λιβ Ούλαμν: Το διάσημο θεατρικό έργο του Αύγουστου Στρίντμπεργ, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη από τη μεγάλη νορβηγίδα ηθοποιό, αγαπημένη πρωταγωνίστρια του Μπέργκμαν, η οποία τα τελευταία χρόνια ασχολείται πολύ έντονα με τη σκηνοθεσία.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται στην Ιρλανδία το 1880. Ένα καλοκαιρινό βράδυ η δεσποινίς Τζούλια και ο υπηρέτης του πατέρα της, Τζον, πίνουν, γοητεύουν κι αρχίζουν να επιδίδονται σε ένα παιχνίδι επιβολής και γοητείας. Οι νόρμες μοιάζουν να σπάζουν ενώ πλησιάζει η τραγική κορύφωση.
«Ρυθμοί Αιγαίου», του Γιάννη Λάμπρου: Ο Γιάννης Λάμπρου, ήταν ένας από τους ποιο αξιόλογους έλληνες σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ, ο οποίος πέθανε τον Απρίλιο του 2011. Τέσσερα χρόνια μετά το θάνατό του προβάλλεται η τελευταία του ταινία, η οποία προβλήθηκε στο 8ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας. Η ταινία είναι καρπός ενός μεγάλου ταξιδιού στο Αιγαίο, στη μουσική και τον πολιτισμό του. Με οδηγό τη λύρα, ο Λάμπρου έχει ετοιμάσει ένα κινηματογραφικό ταξίδι στην τέχνη αλλά και στην ίδια τη ζωή, με τον τρόπο που μόνον ο ίδιος ήξερε να χειρίζεται ποιητικά τις εικόνες της καθημερινότητας. Μέρος του υλικού της ταινίας προέρχεται από τη σειρά της ΕΤ3, «Λυράρηδες του Αιγαίου».
«Επιτέλους φτάσαμε σπίτι» (Home), του Τιμ Τζόνσον: Μια διαγαλαξιακή περιπέτεια κινουμένων σχεδίων.
«Μαχητές των δρόμων 7» (Fast and furious 7), του Τζέιμς Γουάν: Η αρχή έγινε το 2001 και η επιτυχία συνεχίζεται –η εισπρακτική τουλάχιστον- και μετά από 14 χρόνια.
«Το τραγούδι του γκρι περιστεριού» (Piesen o sivom holubovi), του Στανισλάβ Μπαράμπας: Ένα κλασικό αντιπολεμικό αριστούργημα του τσεχοσλοβάκικου νέου κύματος και του παγκόσμιου κινηματογράφου, γυρισμένο το 1961.
Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s