«ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/4/2015)

kraft

Το ντόμινο της εκδίκησης

Του Στράτου Κερσανίδη

Όταν ξεκινήσει ο κύκλος της εκδίκησης, η διάμετρός του όλο και μεγαλώνει και αργεί να κλείσει. Είναι ένα ντόμινο, που καταλήγει σε μια σειρά από ανεξέλεγκτες αλυσιδωτές αντιδράσεις. Κάπου τελειώνει αλλά έχει αφήσει πολλά θύματα πίσω του, τόσο πολλά που ο πρώτος που άνοιξε το χορό δε θα μπορούσε να διανοηθεί.
Μια ιστορία εκδίκησης σκηνοθετεί ο Χανς Πίτερ Μόλαντ και η ταινία έχει τον τίτλο «Με σειρά εξαφάνισης» (Kraftidioten). Όλα ξεκινούν από τη δολοφονία ενός νεαρού ο οποίος εργάζεται στο αεροδρόμιο. Όλα δείχνουν πως το θύμα ήταν μπλεγμένο σε μια υπόθεση με ναρκωτικά. Κάτι που δε δέχεται ο Νολς, ο πατέρας του, ένας άνδρας ο οποίος εργάζεται σε εκχιονιστικό κι αποφασίζει να εκδικηθεί το θάνατο του γιου του. Και κάπως έτσι, ο φιλήσυχος Νιλς, ο οποίος έχει μάλιστα πρόσφατα πάρει το βραβείο του πολίτη της χρονιάς, μετατρέπεται σε φονική μηχανή! Βέβαια μετά τους δύο πρώτους φόνους που κάνει για να εκδικηθεί το γιο του η κατάσταση περιπλέκεται και δυο συμμορίες αρχίζουν να αλληλοεξοντώνονται. Είναι το ντόμινο που λέγαμε στην αρχή, που αφού ο Νιλς το ξεκίνησε συνεχίστηκε με ένα λουτρό αίματος και συνολικά 22 πτώματα! Ένας αληθινός πόλεμος ανάμεσα στις συμμορίες του νορβηγού γκάνγκστερ, Γκρέβεν και του σέρβου μαφιόζου, Πάπα που διακινούν ναρκωτικά. Κι όλα αυτά συμβαίνουν στο χιονισμένο τοπίο κάποιας μικρής επαρχιακής πόλης στη Νορβηγία.
Η ταινία είναι μια μαύρη κωμωδία, θυμίζει Ταραντίνο αλλά ανήκει στη μεγάλη σχολή του σκανδιναβικού αστυνομικού φιλμ.
Αίμα, σκοτωμοί, βία κι όλα αυτά καλυμμένα με ένα πέπλο ειρωνείας και χιούμορ, εντελώς απομυθοποιημένα και αποτραγικοποιημένα. Είπαμε, Ταραντίνο, δηλαδή μαύρη κωμωδία όπερ σημαίνει χιούμορ και δη σκανδιναβικό, δηλαδή αιχμηρό, κοφτερό σα λεπίδι που προκαλεί γέλιο όχι βασισμένο σε γκανγκ και παρεξηγήσεις αλλά σε θέματα πολύ πιο σοβαρά όπως είναι η εκδίκηση κι ο θάνατος!
Ο σκηνοθέτης δημιουργεί απίθανους χαρακτήρες, ολίγον καρτουνίστικους, ολίγον κωμικοτραγικούς. Από τη μια ο πατέρας, ο οποίος αποφασίζει να το παίξει βρόμικος Χάρι, από την άλλη ο νορβηγός γκάνγκστερ που σκοτώνει αδίστακτα, είναι χορτοφάγος, λατρεύει το γιο του, μισεί τους ξένους εκθειάζει τους πολιτισμένους της βόρειας Ευρώπης, από κοντά ο σέρβος μαφιόζος που αγαπά το θεσμό της οικογένειας και τηρεί τους κώδικες της μαφίας κι ανάμεσα τους μια σειρά από σκληρούς δολοφόνους, σκυλιά των αφεντικών, όχι ιδιαίτερα ευφυείς αλλά έτοιμος να πυροβολήσουν στο δόξα πατρί.
Καταπληκτική ταινία που έχει σασπένς αλλά κυρίως έχει πλάκα. Εξαιρετικές ερμηνείες από τους Στέλαν Σκάρσγκαρντ (Νιλς), Μπρούνο Γκαντζ (Πάπα) και Πολ Σβέρε Χάγκεν (Γκρέβεν).
«Η ζωή είναι γεμάτη κωμωδία, ακόμα και στις πιο τραγικές στιγμές, κάτι που διακρίνει κατά κόρον την ταινία. Δεν ήθελα να κάνω τη διάκριση ανάμεσα στο αστείο και το σοβαρό ή το αγωνιώδες και το χιουμοριστικό, γιατί καμιά φορά αυτά τα δύο πάνε χέρι – χέρι», λέει ο σκηνοθέτης.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s