«Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΧΑΪΝΕΚΕΝ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 29/3/2015)

heineken

Καλόκαρδοι εγκληματίες

του Στράτου Κερσανίδη

Το 1983 έγινε στο Άμστερνταμ μια απαγωγή η οποία μονοπώλησε επί αρκετές εβδομάδες τα ΜΜΕ. Απήχθη από μια ομάδα πέντε ανδρών, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, ο Φρέντι Χάινεκεν, ιδιοκτήτης της μεγάλης ζυθοποιίας. Το ποσό που ζητήθηκε από τους απαγωγείς και καταβλήθηκε, ήταν περίπου 35 εκατομμύρια φιορίνια, δηλαδή περί τα 46 εκατομμύρια ευρώ με σημερινές τιμές. Και ενώ όλα πήγαν καλά, τελικά οι δράστες συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε ποινές από 8 έως 12 χρόνια.
Ο βραβευμένος με Έμμυ δημοσιογράφος, Πίτερ Ρ. Ντε Βρις, έγραψε το 1987 ένα ογκώδες βιβλίο 800 σελίδων για την υπόθεση. Το βιβλίο αυτό μετετράπη σε σενάριο 110 σελίδων από τον Γουίλιαμ Μπρούκφιλντ και ο Ντάνιελ Άλφρεντσον, ο οποίος σκηνοθέτησε το δεύτερο και το τρίτο μέρος της τριλογίας Μιλένιουμ («Το κορίτσι που έπαιζε με τη φωτιά», «Το κορίτσι στη φωλιά της σφήκας»), μετέφερε στον κινηματογράφο την υπόθεση. Η ταινία «Η απαγωγή του κυρίου Χάινεκεν» (Kidnapping Freddy Heineken), αφηγείται τα δραματικά εκείνα τα γεγονότα, από τη στιγμή που οι πέντε φίλοι αποφάσισαν να προχωρήσουν στην απαγωγή μέχρι τη σύλληψή τους.
Οι Κορ Βαν Χουτ, Γουίλεμ Χόλεντερ, Φρανς «Σπάικς» Μέιχερ, Γιαν «Κατ» Μπελάαρντ και Μάρτιν «Μπρέικς» Έρκαμπς, ήταν φίλοι και συνεταίροι σε μια οικοδομική εταιρία τα οικονομικά προβλήματα της οποίας τους ανάγκασαν να αναζητήσουν τραπεζικό δάνειο. Όμως επειδή καμία τράπεζα δεν τους δάνειζε αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο κόλπο. Οργάνωσαν το σχέδιο με μεγάλη προσοχή και μια μέρα απήγαγαν τον Χάινεκεν και τον οδηγό του. Τους μετέφεραν σε ένα χώρο που είχαν κατασκευάσει, με τέλεια ηχητική μόνωση και περίμεναν τα λύτρα που είχαν ζητήσει. Τελικά αν και είχαν οργανώσει την τέλεια απαγωγή δεν κατάφεραν να απολαύσουν τα χρήματα που πήραν και σύντομα βρέθηκαν στη φυλακή. Κι αυτό συνέβη επειδή δεν ήταν πραγματικοί εγκληματίες, αλλά μια παρέα, όχι κακών ανθρώπων, που αποφάσισαν να εγκληματήσουν για να βγουν από το οικονομικό αδιέξοδο χωρίς να χρησιμοποιήσουν καθόλου βία εναντίον των θυμάτων τους. Αυτό ήταν και το τρωτό τους σημείο. Η αστυνομία υποπτεύθηκε πως δεν είχε να κάνει με οργανωμένη συμμορία και το εκμεταλλεύτηκε για να φτάσει στην εξιχνίαση της απαγωγής.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια θαυμάσια ταινία. Πρόκειται για ένα δράμα που μετατρέπεται σε θρίλερ αγωνίας αλλά και ψυχολογικό θρίλερ. Πάνω απ’ όλα όμως είναι μια ταινία χαρακτήρων. Κρατώντας τους θεατές σε μια διαρκή ισορροπία επάνω σε τεντωμένο σχοινί, καθώς η ένταση κορυφώνεται, ο σκηνοθέτης σκιαγραφεί αρχικά τους ήρωές του και όσο προχωρά η δράση αρχίζει και διεισδύει μέσα τους. Τα γεγονότα επιδρούν επάνω τους και αρχίζουν να διαφαίνονται οι ξεχωριστές πτυχές των χαρακτήρων τους. Καθώς αρχίζουν οι αμφιβολίες από κάποιους για την πράξη τους, ξεκινούν και οι συγκρούσεις μεταξύ τους και αρχίζουν να δημιουργούνται ρωγμές στη φιλία τους.
Υπάρχει δράση, εντάσεις και κορυφώσεις, αγωνία και σασπένς, κάποιες στιγμές χιούμορ. Υπάρχει όμως κι ακόμη μία ανάγνωση που μας λέει πως όλα όσα συνέβησαν είχαν κοινωνικά αίτια και αφορμή ήταν η οικονομική ύφεση της εποχής. Οι πέντε αυτοί άνθρωποι βρέθηκαν κατεστραμμένοι οικονομικά, προσπάθησαν να βρουν νόμιμη διέξοδο αλλά το «όχι» των τραπεζών τους μετέτρεψε σε απαγωγείς.
Με το ίδιο θέμα ασχολήθηκε και ο σκηνοθέτης Μάαρτεν Τράουρνιετ, το 2011, με την ταινία «Η απαγωγή του Χάινεκεν» (De Heineken ontvoering), με τον Ρούντγκερ Χάουερ στο ρόλο του θύματος.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s