“Η ΜΑΧΑΙΡΙΑ”

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 8/3/2015)

cut

Η αιμορραγούσα πληγή της Ιστορίας

του Στράτου Κερσανίδη

Λένε πως ένας λαός για να μπορέσει να πορευθεί στο παρόν και το μέλλον, πρέπει να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του, με τις σκοτεινές πτυχές της Ιστορίας του. Και τέτοιες πτυχές έχουν όλοι οι λαοί, όλα τα έθνη του κόσμου κι αν κάτι οφείλουν να πράξουν τα κράτη και οι πολιτικές ηγεσίες πέρα από γιορτές εθνικού μεγαλείου, θα πρέπει να αφουγκραστούν τις παλιές πληγές και να αποδεχτούν λάθη κι εγκλήματα που διέπραξαν οι πρόγονοί τους. Έτσι θα αποτινάξουν από πάνω τους την ντροπή και τις ενοχές και θα κοιτάξουν μπροστά.
Το 1915, κατόπιν μελετημένου σχεδίου, σφαγιάστηκαν περίπου 1.500.000 Αρμένιοι από την κυβέρνηση της Τουρκίας. Ο αριθμός αυτός δίδεται από δυτικές και αρμενικές πηγές ενώ οι τουρκικές μιλούν για έναν αριθμό από 600 έως 800 χιλιάδες θύματα. Όμως η Τουρκία, 100 χρόνια μετά από το τεράστιο αυτό ιστορικό έγκλημα δεν δέχεται την ύπαρξη Γενοκτονίας, ισχυριζόμενη πως αυτό που συνέβη δεν ήταν παρά ένας βίαιος εκτοπισμός των Αρμενίων.
Ως ημερομηνία που ξεκίνησε η Γενοκτονία αναφέρεται η 24η Απριλίου 1915, όταν συνελήφθησαν οι ηγέτες της αρμενικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη και εκατοντάδες ομοεθνείς τους απαγχονίστηκαν.
Την τιμή του τουρκικού λαού ανέλαβε να σώσει ένας τουρκικής καταγωγής σκηνοθέτης, ο Φατίχ Ακίν, με την ταινία “Η μαχαιριά” (The cut), την οποία είδαμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ο τουρκικής καταγωγής γερμανός σκηνοθέτης επιχειρεί μια ριψοκίνδυνη κατάδυση στο ένοχο παρελθόν της Τουρκίας η οποία δεν πρόκειται να κάνει ευτυχισμένη την πολιτική ηγεσία της γείτονος χώρας.
Η ιστορία ξεκινά από το Μαρντίν, της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, το 1916. Η τουρκική αστυνομία αρχίζει να συλλαμβάνει τους Αρμενίους, ανάμεσα στους οποίους είναι κι ένας νεαρός σιδεράς, ο Ναζαρέτ Μανουγκιάν. Μέσα από την ιστορία του Μανουγκιάν, ενός άνδρα με δύο δίδυμες κόρες, ο Ακίν εξιστορεί τη συστηματική σφαγή, τη γενοκτονία που το τουρκικό κράτος αρνείται να αποδεχτεί και σχεδόν την αποσιωπά ως ιστορικό γεγονός. Ο Ναζαρέτ αφού αποχωρίζεται με βίαιο τρόπο από την οικογένειά του, επιστρατεύεται μαζί με άλλους ομοεθνείς του και εργάζεται κάτω από άθλιες κι απάνθρωπες συνθήκες στην κατασκευή δρόμων. Αφού σώζεται σαν από θαύμα από μια ομαδική εκτέλεση μαθαίνει πως οι δικοί του δολοφονήθηκαν από τις ορδές του οθωμανικού στρατού και των ατάκτων. Με κόπους φτάνει στο Χαλέπι, μαθαίνει πως οι κόρες του είναι ζωντανές και τις αναζητά στη Συρία, το Λίβανο, την Κούβα και τις ΗΠΑ. Σε αυτή την οδύσσειά, συναντά πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους, αγνούς και καλόκαρδους, αλλά και την αγριότητα του πολέμου προσωποποιημένη.
Ο Φατίχ Ακίν μετά από τις χαμηλού προφίλ ταινίες του επιλέγει να στραφεί προς μια κινηματογραφική υπερπαραγωγή η οποία αγγίζει την τελειότητα. Με εξαιρετική δουλειά στα σκηνικά και τα κουστούμια, ώστε να αναπαριστάται με πιστότητα η εποχή, σκηνοθετεί μια σκληρή και συγκινητική ταινία με την οποία ακολουθεί την οδύσσεια ενός ανθρώπου, μένοντας πιστός στα ιστορικά γεγονότα. Κατά τη γνώμη μου όμως, αναλώνεται μέσα στις βδαιδαλώδεις απαιτήσεις της υπερπαραγωγής, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στο ταξίδι αναζήτησης του ήρωά του, κρατώντας μια υπαινικτική προσέγγιση απέναντι στην Ιστορία. Όμως μέσα από την προσωπική τραγωδία του Μανουγκιάν, ο Ακίν καταγράφει με ανάγλυφο τρόπο τη Γενοκτονία δείχνοντας το πως ένα τεράστιο δράμα αποτελείται από χιλιάδες μικρά προσωπικά δράματα.
Ένας ταλαντούχος αλλά και τολμηρός σκηνοθέτης σε μια ταινία η οποία μπήγει το μαχαίρι στο κόκκαλο και συγκλονίζει με την ειλικρινή προσέγγιση μιας ιστορικής πληγής που αιμορραγεί ακόμη και ύστερα από 100 χρόνια.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s