«BIRDMAN» ΚΑΙ «ΤΙΜΠΟΥΚΤΟΥ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 1/3/2015)

Ο κύριος Σέζαρ και ο κύριος Όσκαρ

Του Στράτου Κερσανίδη

Με πολλά ταρατατζούμ και με τα φώτα στραμμένα στο Χόλιγουντ πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή τα ξημερώματα η απονομή των 87ων βραβείων Όσκαρ.

Birdman

Birdman

Όπως και στο παρελθόν έχω υποστηρίξει, ότι ο ντόρος που προκαλείται κάθε χρόνο αναφορικά με την εν λόγω απονομή είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη σημαντικότητα των βραβείων, τουλάχιστον σε σχέση με άλλα, εξίσου σημαντικά, κινηματογραφικά βραβεία. Γνωρίζουμε βέβαια πως όλο αυτό συμβαίνει επειδή το Χόλιγουντ θεωρείται το κέντρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας όπου τα οικονομικά συμφέροντα των εταιριών και το γκλάμουρ της υπόθεσης υπερτερούν του ίδιου του καλλιτεχνικού προϊόντος.
Δε θέλω να υποτιμήσω τα Όσκαρ και τις ταινίες που βραβεύονται, απλά θέλω να σημειώσω πως υπάρχουν κι άλλα, εξίσου σημαντικά κινηματογραφικά βραβεία, τα οποία όμως δεν τυγχάνουν ανάλογης προβολής. Για παράδειγμα, τα βραβεία Σεζάρ, τα οποία απονεμήθηκαν το βράδυ της Παρασκευής στο Παρίσι και τα οποία δεν έτυχαν της ίδιας προβολής ούτε πριν ούτε και μετά την απονομή. Μάλιστα πολλοί αποκαλούν –λανθασμένα- τα Σεζάρ «ευρωπαϊκά Όσκαρ», αποδεχόμενοι έτσι την πρωτοκαθεδρία των βραβείων που απονέμονται στο Λος Άντζελες.

Αγριότητες τζιχαντιστών
Η ταινία η οποία έκλεψε την παράσταση στην 40η απονομή των Βραβείων Σεζάρ, κερδίζοντας 7 συνολικά διακρίσεις, (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, μουσικής, φωτογραφίας, ήχου και μοντάζ) ήταν το «Τιμπουκτού» (Timbuktu), του μαυριτανού σκηνοθέτη, Αμπεραμάν Σισακό.

Τιμπουκτού

Τιμπουκτού

Ο Σισακό αφηγείται μια ιστορία τρόμου σε ένα ισλαμικό καθεστώς. Χρονικά τοποθετεί τα όσα συμβαίνουν την περίοδο 2012-2013, όταν μια οργάνωση φανατικών ισλαμιστών, στα πρότυπα της Αλ Κάιντα, κατέλαβε το Βόρειο Μάλι και εφάρμοσε το νόμο της σαρία. Στο Τιμπουκτού, την εξωτική αυτή πόλη της αφρικανικής χώρας, τα χρώματα και οι μουσικές έχουν αντικατασταθεί από το σκοτάδι και τη σιωπή. Οι γυναίκες έχουν γίνει σκιές, ο τρόμος κυριαρχεί. Εκεί ζει ο Κιντάν με τη γυναίκα του, Σατίμα, ένα ζευγάρι βοσκών Τουαρέγκ με τα δυο τους παιδιά, την Τόγια και τον Ισάν. Μετά από ένα ατυχές περιστατικό, ο Κιντάν θα βρεθεί αντιμέτωπος με την καινούρια δικαιοσύνη, με τον ισλαμικό νόμο και την αυθαίρετη και σκληρή εφαρμογή του. Λέει ο Σισακό: «Ο δυτικός τύπος μιλάει πολύ για τους ομήρους που έχουν απαχθεί επειδή οι όμηροι είναι και οι ίδιοι Δυτικοί. Δεν μιλάνε για τις γυναίκες στην αγορά που υποχρεώνονται να φοράνε γάντια, αλλά αντιστέκονται. Δεν μιλάνε για τα αγόρια που παίζουν ποδόσφαιρο. Μιλάμε περισσότερο για στρατούς, ενώ οι άνθρωποι που αγωνίζονται και μάχονται σε καθημερινή βάση μένουν στην αφάνεια».
Η ταινία θα προβάλλεται στη χώρα μας από τις 5 Μαρτίου.

Ο άνθρωπος-πουλί
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού τέσσερα Βραβεία Όσκαρ (καλύτερτης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου και φωτογραφίας) κέρδισε το μεγάλο φαβορί, η ταινία «Birdman ή η Απρόσμενη αρετή της αφέλειας», του Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου.
Ένας εκπληκτικός Μαίκλ Κίτον (έχασε το βραβείο από τον Έντι Ρέντμεϊν της «Θεωρίας των Πάντων»), ερμηνεύει τον Ρίγκαν Τόμσον, έναν ηθοποιό ο οποίος έγινε διάσημος στο παρελθόν ερμηνεύοντας έναν υπερ-ήρωα, τον Birdman. Τώρα ανεβάζει ένα θεατρικό έργο σε μια προσπάθεια να αναβιώσει την καριέρα του. Όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα ούτε στην επαγγελματική αλλά ούτε και στην προσωπική ζωή του Τόμσον. Κι ενώ προσπαθεί να τα βγάλει πέρα τον στοιχειώνει ο ρόλος που τον έκανε διάσημο. Ως ένας άλλος εαυτός, ο Birdman έρχεται να τον επιπλήξει αλλά και να τον εμψυχώσει, ο Τόμσον μοιάζει παγιδευμένος μέσα του, αγωνίζεται να δραπετεύσει από τον εφιάλτη. Κι όταν τα πράγματα φθάνουν στο απροχώρητο, θα είναι εκείνος που θα του δώσει φτερά, θα τον οπλίσει με δύναμη κι ο ξοφλημένος ηθοποιός θα βρει τη δύναμη να πετάξει, να γίνει αληθινός ήρωας, να κερδίσει το στοίχημα της ζωής.
Μια μεγάλη ταινία στην οποία ο Ινιαρίτου προσεγγίζει με σκηνοθετική μαεστρία τον ήρωά του και τις πτυχές του χαρακτήρα του, κάνοντας τη φαντασία πραγματικότητα και κλείνοντας με ένα ονειρεμένο φινάλε.
Με τον Ινιαρίτου να κερδίζει το Όσκαρ μέσα στην κοιλιά του κτήνους, παίρνουν εκδίκηση όλοι ο μεξικανοί μετανάστες που προσπαθούν με κάθε τρόπο να περάσουν στον «παράδεισο» των ΗΠΑ. Ο σκηνοθέτης παραλαμβάνοντας το βραβείο ευχήθηκε «να υπάρξει μεγαλύτερος σεβασμός για τους συμπατριώτες του μετανάστες, που συμμετείχαν στη δημιουργία αυτού του μεγάλου κράτους των μεταναστών».
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σον Πεν, ο οποίος ανοίγοντας το φάκελο με το βραβείο, αναφώνησε: «Ποιος έδωσε πράσινη κάρτα σε αυτόν της πουτάνας το γιο;», κάνοντας τη συντηρητική Αμερική να ανατριχιάσει με αυτή την πολιτικώς ανορθόδοξη προσφώνησή του, αποδεικνύοντας πως εκτός από μεγάλος ηθοποιός είναι και ένας δημοκρατικός πολίτης.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s