«ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 22/2/2015)

AMERICAN SNIPER

Τραυματισμένος ήρωας

Του Στράτου Κερσανίδη

Δεν είναι δυνατόν να μείνεις ανέπαφος εάν έχεις ζήσει πόλεμο. Σου αφήνει σημάδια ανεξίτηλα κι ανάλογα με το πώς τον έχεις ζήσει, γίνονται τραύματα, αιμμοραγούσες πληγές. Είναι και κάποιοι άνθρωποι που στον πόλεμο γίνονται ήρωες, που προκαλούν λατρεία και θαυμασμό. Κι αυτοί είναι οι πιο βαριά τραυματισμένοι απ’ όλους.
Ο Κρις Κάιλ υπήρξε ένας τέτοιος ήρωας. Τις εμπειρίες που έζησε στον πόλεμο του Ιράκ τις μετέφερε στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο «Ελεύθερος σκοπευτής» το οποίο επί 18 εβδομάδες παρέμεινε στη λίστα των μπεστ σέλερ στις ΗΠΑ, τις 13 από αυτές στην πρώτη θέση.
Ο Κλιντ Ίστγουντ δε χρήζει συστάσεων. Με την απόφασή του να μεταφέρει στον κινηματογράφο τον «Ελεύθερο σκοπευτή» (American sniper), προσθέτει ακόμη ένα διαμάντι στη σκηνοθετική του συλλογή.
Ο Ίστγουντ ακολουθώντας τις σελίδες της αυτοβιογραφίας του Κάιλ, στέκεται κυρίως στο χαρακτήρα του και στο πως επηρεάστηκε από τον πόλεμο. Εδώ θα πρέπει να πούμε πως αναφερόμαστε σε έναν άνθρωπο ο οποίος θεωρήθηκε ως ο πιο φονικός ελεύθερος σκοπευτής στην αμερικανική στρατιωτική ιστορία, έχοντας σκοτώσει περισσότερα από 160 άτομα. Υπηρετώντας στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, πήγε στο Ιράκ με σκοπό να προστατεύσει τις ζωές των συμπολεμιστών του, κάτι που έκανε με τον καλύτερο τρόπο. Η φήμη του εξαπλώθηκε, έγινε θρύλος και στόχος του εχθρού. Όμως ο Κρις Κάιλ, ενώ πολεμούσε στο Ιράκ, υπήρχε και η οικογένειά του, η γυναίκα του, Τάγια και τα παιδιά του. Ως άνθρωπος του καθήκοντος ήθελε να είναι εντάξει τόσο ως στρατιώτης όσο και ως οικογενειάρχης. Αφού πήρε μέρος σε τέσσερις αποστολές, επέστρεψε στην πατρίδα του, κοντά στην οικογένειά του αλλά ο πόλεμος είχε φωλιάσει βαθιά μέσα του. Έτσι ενεργοποιήθηκε και αφιέρωσε τη ζωή του στην ψυχολογική υποστήριξη των βετεράνων του πολέμου. Στις 2 Φεβρουαρίου 2013, ένας από αυτούς που βοηθούσε, σκότωσε τον Κάιλ.
Αλήθεια τι κάνει έναν άνθρωπο να γίνεται πολεμιστής; Γιατί ένας νέος αφήνει τη γυναίκα με την οποία έχει μόλις παντρευτεί για να πάει στην άλλη άκρη του κόσμου να πολεμήσει; Πόσο έχει επηρεαστεί αυτό ο νέος από το οικογενειακό του περιβάλλον;
Ο Κλιντ Ίστγουντ, δίνει μεγάλη σημασία σε αυτό. Έτσι αρχίζει την ταινία του δείχνοντάς μας τον Κρις Κάιλ ως παιδί να πηγαίνει στο κυνήγι με τον πατέρα του. Ο τελευταίος μάλιστα ενθαρρύνει το γιο του και τον συμβουλεύει. Κι ύστερα του μιλά για τους ανθρώπους και του λέει πως οι άνθρωποι χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τα αρπακτικά, τα θύματα και τους προστάτες. Κι εκείνος ανήκε στην τρίτη κατηγορία, στους προστάτες. Κι όταν ήρθε η ώρα πήγε στο στρατό για να προστατεύσει τους συμπολεμιστές του. Αλλά, έτσι άφησε απροστάτευτη την οικογένειά του. Κι αυτό τον βάραινε, τον πονούσε. Επειδή ήθελε να είναι μαζί της. Κι όταν γύρισε πίσω, προσπάθησε να αναπληρώσει το χαμένο χρόνο. Κουβαλώντας μέσα του τα τραύματα ενός πολέμου στον οποίο ενεπλάκη για να προστατεύσει την πατρίδα του. Μόνο που αυτός ο πόλεμος γινόταν πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του.
Γύρω από όλα αυτά περιστρέφεται η ταινία και ο Κλιντ Ίστγουντ, για μια ακόμη φορά, τοποθετεί στο κέντρο της τον άνθρωπο. «Από παιδί είχε μάθει ότι κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται προστάτες. Αυτό τον ώθησε να συμμετέχει σε πολλές κρίσιμες αποστολές, παρά το γεγονός ότι δεν ήθελε να αφήσει την οικογένειά του. Ήταν από τους ανθρώπους που κάνουν τη μία υπέρβαση μετά την άλλη», λέει ο σκηνοθέτης για τον ήρωά του. Κι αυτό που κάνει είναι να επικεντρωθεί σε αυτόν τον άνθρωπο και να αναδείξει το διχασμό του ανάμεσα σε δύο καθήκοντα. Απέναντι στην πατρίδα του κι απέναντι στην οικογένειά του.
Συγκλονιστικά ρεαλιστικές είναι οι σκηνές των μαχών. Σπαρακτικός ο διχασμός του Κάιλ, ο οποίος ενώ βρίσκεται μέσα στη μάχη τηλεφωνά στη γυναίκα του για να μάθει νέα της, νοιώθοντας καθήκον του βρίσκεται κοντά της.
Ο Κλιντ Ίστγουντ δεν παίρνει θέση υπέρ του πολέμου. Αυτό που κάνει είναι να διεισδύσει μέσα στον ψυχισμό του ήρωά του, ή τουλάχιστον να προσπαθήσει να διεισδύσει. Να τον κοιτάξει κατάματα και να εξερευνήσει το τι είναι εκείνο που κάνει τους απλούς ανθρώπους να γίνονται ξεχωριστοί.
ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ:
«Το διαζύγιο» (Gett: The Trial of Viviane Amsalem), των Ρόνιτ και Σλόμι Έλκαμπετζ: Στο Ισραήλ, δεν αναγνωρίζεται ο πολιτικός γάμος, πόσω μάλλον το διαζύγιο. Μόνο οι ραβίνοι νομιμοποιούν έναν γάμο και, αν χρειαστεί, τη διάλυση του. Όμως στην τελευταία περίπτωση χρειάζεται η συναίνεση του συζύγου, ο οποίος έχει μεγαλύτερη εξουσία ακόμα και από τους δικαστές. Η Βίβιαν Αμασαλέμ κάνει αιτήσεις διαζυγίου για τρία ολόκληρα χρόνια, όμως ο σύζυγος της Ελίσα δε συμφωνεί.
Το τρίτο μέρος μιας τριλογίας για τη σχέση δύο συζύγων μέσα στην ανδροκρατούμενη ισραηλινή κοινωνία. Στην πρώτη ταινία «Να παίρνεις μια σύζυγο» η Βίβιαν επιθυμεί να εγκαταλείψει την συζυγική εστία μετά από είκοσι χρόνια γάμου. Στη δεύτερη, «Οι επτά ημέρες» το ζευγάρι δεν είναι πια μαζί, αλλά ο σύζυγος είναι εξαιρετικά φορτικός. Στην τρίτη, ο κλοιός είναι πιο ασφυκτικός και το επίκεντρο αποδίδεται σε διαφορετικό χαρακτήρα κάθε φορά, εξασφαλίζοντας μία αξιοπρόσεχτη κινηματογραφική διάσταση σε αυτήν την κωμικοτραγική ιστορία χαρακτήρων. Δικαστικό δράμα με σενάριο που καθηλώνει και εξαιρετική σκηνοθετική προσέγγιση.
«Τα παιδικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι» (Detstvo Gorkogo), του Μαρκ Ντονσκόι:
Το μέρος μιας τριλογίας πάνω στα παιδικά και νεανικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι, μια κορυφαία έκφραση του ποιητικού ρεαλισμού στο σοβιετικό κινηματογράφο του ’30. Ο Ντονσκόι, ο βάρδος της επαρχιακής Ρωσίας, δεν ενδιαφέρεται για μια μνημειακή βιογραφία του μεγάλου συγγραφέα. Μακριά από το ρητορικό και δημαγωγικό ύφος των περισσότερων ταινιών του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και χωρίς τις γνωστές πολιτικολογίες που ενοχλούν τον σημερινό θεατή, η ταινία αποτελεί μια πιστή αναπαράσταση της ζωής του λαού στην επαρχία της Τσαρικής Ρωσίας του 19ου αιώνα.
«Μπομπ ο Σφουγγαράκης: Έξω από τα νερά του»(Bob movie: Sponge out of water), των Τομ Τιμπίτ και Μάικλ Μίτσελ: Μια σπαρταριστή περιπέτεια, και σε 3D, που είναι τόσο έξαλλη κι αστεία όσο ο τίτλος της, καθώς, για πρώτη φορά, ο Μπομπ Σφουγγαράκης ο Τετραγωνοπαντελονής, το πιο διάσημο θαλάσσιο ασπόνδυλο, βγαίνει στη στεριά για την πιο υπερ-ηρωική του περιπέτεια.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s