«ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ»

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 25/1/2015)

maps

Αρρωστημένες καταστάσεις

του Στράτου Κερσανίδη

Ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ με τη νέα του ταινία «Οδηγός επιτυχίας» (Maps to the stars), επιχειρεί να διεισδύσει στο μυστηριώδη σκοτεινό κόσμο που κινείται στα όρια της πνευματικής ανισορροπίας.
Οι Γουάις είναι μια πλούσια οικογένεια που ζει στο Χόλιγουντ. Ο Στάφορντ, ο πατέρας, είναι θεραπευτής και μία από τις πελάτισσές του είναι η Αβάνα Σίγκραντ, μια διάσημη ηθοποιός. Η γυναίκα του, Κριστίνα,, ασχολείται κυρίως με την καριέρα του 13χρονου γιου τους, Μπέντζι, ενός παιδιού σταρ. Η Αβάνα στο μεταξύ, φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει σε ένα ριμέικ ταινίας στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει πριν από χρόνια η μητέρα της, Κλαρίς, διάσημη ηθοποιός της δεκαετίας του 1960. Ως εδώ τα πράγματα θα ήταν νορμάλ αλλά υπάρχει και συνέχεια. Ο Μπέντζι, έχει λίγο καιρό που βγήκε από κέντρο αποκατάστασης, επειδή στα 9 του χρόνια γλύτωσε από μια πυρκαγιά. Το γεγονός αυτό έχει επηρεάσει το χαρακτήρα του. Η αδελφή του, Αγκάθα, επιστρέφει από το ψυχιατρικό ίδρυμα στο οποίο είχε κλειστεί επειδή ήταν εκείνη που είχε βάλει τη φωτιά στο σπίτι που έμενε με την οικογένειά της. Μια παράξενη αγάπη δένει τα δύο παιδιά, ένας αιμομικτικός έρωτας. Που όμως δεν είναι τυχαίος καθώς οι γονείς τους κουβαλούν ένα μεγάλο και βαρύ μυστικό. Η Αγκαθα πιάνει δουλειά ως βοηθός της Αβάνα, η οποία βλέπει συχνά στον ύπνο τη μητέρα της. Οι συγκρούσεις έρχονται. Ο Μπένζι είναι οξύθυμος και επιθετικός. Ο Στάφορντ και η Κριστίνα, θέλουν να κρατήσουν την πυρομανή κόρη τους μακριά από την οικογένεια. Η Αγκάθα αντιμετωπίζει την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της Αβάνα. Η βία καραδοκεί από όλες τις πλευρές. Κανείς δεν είναι αθώος, όλοι κουβαλούν μυστικά και ενοχές.
Μια ταινία του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, είναι πάντα μια ταινία του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Κατ’ αρχάς δεν είναι εύπεπτη. Είναι σκοτεινή, ομιχλώδης και λαβυρινθώδης. Εισχωρεί μέσα στον ψυχισμό των ηρώων του, ανατέμνει τους χαρακτήρες και το υποσυνείδητό τους. Και τέλος, πάντοτε από κάπου αναδύεται η βία, ως λύτρωση, ως κάθαρση, ως ξέσπασμα. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα δίδονται, αφού κλείνει ο κύκλος αφήνοντας όμως την πικρή αίσθηση απουσίας χάπι εντ.
Ο καναδός σκηνοθέτης με το «Maps to the stars», απομυθοποιεί το χολιγουντιανό σταρ σίστεμ. Οι χαρακτήρες του είναι γρανάζια ενός συστήματος και ταυτόχρονα θύματά του. Στο επίκεντρο της καθημερινότητάς τους είναι ο ανταγωνισμός, ο φθόνος και η λατρεία του χρήματος. Κι όλα αυτά κατατρώγουν την ψυχική ισορροπία, δημιουργούν τερατώδεις συμπεριφορές, οδηγούν σε συμπεριφορές και καταστάσεις ανεξέλεγκτες.
Όμως ο Κρόνεμπεργκ σε τούτη την ταινία φαίνεται να έχει χάσει την έμπνευσή του. Η σκηνοθεσία του δεν είναι μεστή, το σενάριο φαίνεται πρόχειρο και αφελές. Είναι ένα παιχνίδι στο οποίο η ανία εναλλάσσεται με τις στιγμές «Κρόνεμπεργκ», που χάρις σε αυτές η ταινία διασώζεται. Είναι παράδοξο αλλά ενώ εμπεριέχονται όλα εκείνα τα στοιχεία που αγαπήσαμε και αγαπούμε στο σινεμά του καναδού, την ίδια ώρα φαίνονται σα να πετάχτηκαν ατάκτως και δεν κατάφεραν να ομογενοποιηθούν εξαιτίας κάποιου κακού συνδετικού υλικού.
Δεν υποστηρίζω πως η ταινία είναι κακή. Αλλά ούτε πως είναι καλή. Μου φάνηκε μάλλον αδιάφορη, κι αυτό νομίζω πως είναι ό,τι χειρότερο για τον Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s