«JACK»

 

jack(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 11/1/2015)

Ο ανήλικος ενήλικας

Η παιδική ηλικία είναι περιουσία, είναι πλούτος που μας ακολουθεί πάντα, μέχρι τα βαθιά γεράματα για να μας θυμίζει τα χρόνια της αθωότητας και συχνά να λειτουργεί ως πυξίδα που μας επαναφέρει. Μόνο που δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια παιδική ηλικία, ούτε σε ποιότητα αλλά ούτε και σε διάρκεια. Σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις, που δυστυχώς περισσεύουν στο σύγχρονο κόσμο, υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν καθόλου παιδική ηλικία. Κι ακόμη πιο συχνά υπάρχουν παιδιά που αναγκάζονται να ενηλικιωθούν πριν από την ώρα τους που ζουν σε κοινωνίες πλούσιες στο δυτικό κόσμο. Τέτοια είναι η περίπτωση του Τζακ της ομώνυμης ταινίας «Jack», του Έντουαρντ Μπέργκερ.
Η νεαρή και όμορφη Σάνα, έχει δυο αγόρια εκτός γάμου από διαφορετικούς και άγνωστους πατεράδες, τον 10χρονο Τζακ ια τον 6χρονο Μανουέλ. Ο Τζακ λκατρεύει τη μητέρα του και τον αδελφό του, βοηθώντας την πρώτη και φροντίζοντας το δεύτερο. Ένα ατύχημα που παθαίνει στο σπίτι ο Μανουέλ θα οδηγήσει στην παρέμβαση της κοινωνικής πρόνοιας η οποία θα στείλει τον Τζακ εσώκλειστο σε σχολείο. Όταν τελειώνει η σχολική περίοδος και περιμένει τη μητέρα του να έρθει να τον πάρει για τις διακοπές, εκείνη του τηλεφωνεί και του λέει πως θα αργήσει δύο μέρες επειδή κάτι της έτυχε. Εκείνος όμως δεν αντέχει, το σκάει, πηγαίνει παίρνει το Μανουέλ από την οικογένεια που μένει και αναζητά τη μητέρα του. Μην έχοντας κλειδί από το σπίτι τα δυο παιδιά γυρνούν στους δρόμους, κοιμούνται μέσα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τρώνε ό,τι βρουν. Η Σάνα επιστρέφει στο σπίτι, τα παιδιά τη βρίσκουν και ευτυχισμένη τους ανακοινώνει πως η ζωή τους πλέον θα αλλάξει. Και τότε ο Τζακ παίρνει μια πολύ γενναία απόφαση που ξεπερνά την ηλικία του.
Τρυφερή, συγκινητική, ανθρώπινη, αληθινή. Η ταινία του Μπέργκερ έχει ως κεντρικό χαρακτήρα έναν μικρό ήρωα, αλλά επί της ουσίας είναι μια ματιά στο σύγχρονο κόσμο. Στη σύγχρονη δυτική κοινωνία της αποξένωσης, της χαλάρωσης και της διάλυσης του κοινωνικού ιστού και των οικογενειακών σχέσεων.
Ακόμη ένα δείγμα του ανθρωποκεντρικού κι ιδιαίτερα ευαίσθητου στην καταγραφή κοινωνικών θεμάτων ,ευρωπαϊκού κινηματογράφου.
Στρα. Κερ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s