«ΛΕΥΚΟΣ ΘΕΟΣ» (Fehér Isten)

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 13/12/2014)

isten
Οι αυταπάτες του δυτικού πολιτισμού

Του Στράτου Κερσανίδη

Ζούμε σε μία κοινωνία ευδαιμονισμού και επίπλαστης ευτυχίας, μια κοινωνία καταναλωτισμού και ψεύτικων αναγκών, οικονομικής ισοπέδωσης και πολιτιστικής ομογενοποίησης. Είμαστε οι λευκοί και οι άλλοι είναι οι «νέγροι», ακόμη κι ο θεός μας είναι κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας, ένας γέρος, με μια μακριά λευκή γενειάδα, ένας λευκός θεός, ο θεός του δυτικού ανθρώπου που ζει μέσα στις αυταπάτες έχοντας χάσει τον προσανατολισμό του.
Είδαμε την ταινία στο 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, είχαμε δημοσιεύσει μάλιστα εκείνες τις μέρες και ένα μικρό κείμενο με τίτλο «Η εξέγερση των κόπρων». Μια μεγαλύτερη αναφορά με αφορμή την προβολή της αίθουσες επιχειρείται σήμερα, αφού ο «Λευκός θεός» (Feher isten), του Κόρνελ Μούντρουτσο, είναι μια ταινία που με τρόπο αλληγορικό σχολιάζει το σύγχρονο κόσμο των κοινωνικών ανισοτήτων και του ρατσισμού.
Ο ούγγρος σκηνοθέτης ξεκινά την ιστορία του με έναν νέο νόμο ο οποίος έχει ψηφιστεί στη χώρα. Σύμφωνα με αυτόν, η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να εφαρμόσει ένα μέτρο για να ελέγξει την εκτροφή των σκύλων –ανώδυνο φαινομενικά- δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα. Ενώ οι ιδιοκτήτες σκύλων ράτσας πληρώνουν σχετικά χαμηλούς φόρους, η φορολογία για τους ιδιοκτήτες ημίαιμων, κοινώς κόπρων, είναι πολύ υψηλή, σχεδόν δυσβάστακτη. Αυτό οδηγεί στην αύξηση των αδέσποτων καθώς η υψηλή φορολογία αναγκάζει όσους διατηρούν ημίαιμους να τους εγκαταλείπουν στους δρόμους. Κάτι θα συμβεί και με τον Χάγκεν, τον αγαπημένο σκύλο της 13χρονης Λίλι, ο οποίος θα εγκαταλειφθεί από την πατέρα της κοπέλας στο δρόμο. Όμως το κορίτσι δε συμβιβάζεται με την ιδέα κι αποφασίζει να αναζητήσει τον Χάγκεν. Εκείνος με τη σειρά του σε μια προσπάθεια να επιστρέψει στο σπίτι θα ανακαλύψει έναν κόσμο βίας και εκμετάλλευσης. Ένας ζητιάνος θα τον ξεγελάσει με λίγη τροφή και θα τον πουλήσει σε κάποιον που διοργανώνει κυνομαχίες. Θα περιπλανηθεί μαζί με μία αγέλη αδέσποτων στους δρόμους της πόλης κυνηγημένος από τους μπόγιες, θα βρεθεί φυλακισμένος σε ένα εκτροφείο σκύλων κι από εκεί θα καταφέρει να δραπετεύσει μαζί με όλα τα φυλακισμένα σκυλιά. Τότε ο σκληραγωγημένος και εκπαιδευμένος για κυνομαχίες Χάγκεν θα γίνει ο φυσικός ηγέτης τους και θα ξεκινήσει η εξέγερση εναντίον των ανθρώπων. Η ώρα της εκδίκησης έφτασε και μόνον η Λίλι μπορεί να σταματήσει το κακό.
Ένα θαυμάσιο φινάλε, με τη Λίλι να έρχεται αντιμέτωπη με τον Χάγκεν και τους εξεγερμένους συντρόφους του και να ξαπλώνει κάτω, να χαμηλώνει για να βρεθεί στο ίδιο επίπεδο με τα σκυλιά, να μην τα κοιτάζει αφ’ υψηλού.
Η ταινία του Μούντρουτσο αποτελεί μια θαυμάσια πολιτική αλληγορία. Μια ταινία ανατρεπτική από έναν σκηνοθέτη ο οποίος προκαλεί με τη θεματολογία του. Και φυσικά δεν το κάνει ως αυτοσκοπό, όπως συχνά το κάνουν άλλοι συνάδελφοί του. Χρησιμοποιώντας ανθρώπους και σκυλιά, ένα σχήμα σξουσιαστή-εξουσιαζόμενου, ανατέμνει, κατ’ αρχήν, τις ανθρώπινες σχέσεις. Στη συνέχεια επικεντρώνει την προσοχή του και βλέπει κριτικά τις κοινωνικές σχέσεις, τις ανατέμνει, κρίνει αυστηρά την εξουσία. Δημιουργεί μια ιστορία μη ρεαλιστική για να μιλήσει για καταστάσεις πέρα για πέρα αληθινές. Για την άθλια πραγματικότητα εκείνων που ζουν στο περιθώριο και είναι θύματα κάθε λογής διακρίσεων. Και διακρίσεις αυτές είναι πολλών ειδών, λόγω καταγωγής, λόγω χρώματος, λόγω θρησκείας, λόγω φύλου, λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, λόγω οικονομικής κατάστασης. Και πως όλα αυτά αντιμετωπίζονται, πως αλλάζει ο κόσμος; Φυσικά όχι με την αδιαφορία, λέει ο Κορνέλ Μούντρουτσο, αλλά με τη σύγκρουση, με μία εξέγερση η οποία θα δώσει τέλος σε έναν κόσμο αδικίας, ανισότητας και διακρίσεων.
Σε σημέιωμά του σκηνοθέτης, λέει: « (…) εμπνεύστηκα από τις παράλογες και ολοένα πιο έντονες σχέσεις στη σημερινή κοινωνία μας. Κατά τη γνώμη μου, τα παράλληλα και αμφισβητήσιμα πλεονεκτήματα της παγκοσμιοποίησης, επιτέλεσαν ώστε να δημιουργηθεί ένα σύστημα που θα δίνει πραγματική υπεροχή και προνόμια στον λευκό Δυτικό πολιτισμό, γεγονός από το οποίο επωφελούμαστε όλοι μας. Μετά από όλα αυτά ναι, είμαστε μέλη αυτής της προνομιούχας κοινότητας. Ως εκ τούτου, θέλησα να δημιουργήσω μια ταινία που θα αποτυπώνει μια γεύση από αυτά τα πάθη που μαίνονται στην άλλη πλευρά, επικρίνοντας την απεχθή μας αυτοπεποίθηση, που είναι γεμάτη ψέματα και μονόπλευρες αλήθειες, υποτίθεται υπερασπιζόμενοι τις μειονότητες ενώ στην πραγματικότητα θέλοντας να τις καταστρέψουμε, υποκρινόμενοι ότι δεν επιθυμούμε τις ανισότητες αλλά την ειρήνη και την αρμονική συμβίωση».

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s