ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (έως 8/10/2014)

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 5/10/2014)

«Xenia», του Πάνου Κούτρα: Ο Ντάνι, είναι ένα παιδί με αχαλίνωτη φαντασία, ατίθασος κι ομοφυλόφιλος. Ο Οδυσσέας, ο μεγάλος αδελφός, έχει ταλέντο στο τραγούδι, είναι πιο προσγειωμένος από τον αδελφό του και έχει αναλάβει να τον προστατεύει. Ο θάνατος της αλβανίδας μητέρας τους, τους οδηγεί σε ένα ταξίδι για να αναζητήσουν τον έλληνα πατέρα τους που τους είχε εγκαταλείψει πριν από χρόνια.
«Γροθιές στους τοίχους» (Starred up), του Ντέιβιντ Μακένζι: Ο Έρικ, μπαίνει στις φυλακές ανηλίκων. Ο πατέρας του Νεβ, έχει περάσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στις φυλακές και προσπαθεί να μάθει το γιο του να επιβιώνει. Εκείνος όμως αρνείται και βρίσκει καταφύγιο σε μια ομάδα κρατουμένων τα μέλη της οποίας, κάτω από την καθοδήγηση του ψυχοθεραπευτή Όλιβερ, μαθαίνουν πώς να διαχειρίζονται το θυμό τους και να ελέγχουν τα βίαια ένστικτά τους. Έτσι ο Έρικ για πρώτη φορά μαθαίνει να έχει εμπιστοσύνη, να ακούει τους άλλους και έτσι ξεκινά ένας αγώνας συμφιλίωσης με τον εαυτό του, το περιβάλλον του αλλά και με τον πατέρα του. Μια ωμή ταινία που απεικονίζει με τη σκληρότητα και τη βία που κυριαρχούν στις φυλακές, ενώ την ίδια στιγμή αποκαλύπτει τη συντροφικότητα και την ελπίδα που κρύβεται μέσα σ’ αυτή τη βία.
«Καλώς ήρθες στη Νέα Υόρκη» (Well come to Nerw York), του Έιμπελ Φεράρα: Ένας άνδρας, ο κ. Ντέβερ, έχει την ικανότητα με τα χρήματα που διαθέτει, να ελέγχει τη μοίρα των λαών. Κάποτε ονειρευόταν να σώσει τον κόσμο αλλά τελικά δεν είναι παρά ένας τρομοκρατημένος άνθρωπος δεν μπορεί να σώσει ούτε τον εαυτό του. Η ταινία εμπνεύστηκε από μια δικαστική υπόθεση, τα δημόσια στάδια της οποίας έχουν μαγνητοσκοπηθεί, προβληθεί σε εκπομπές, έχουν αναφερθεί και σχολιαστεί σε ρεπορτάζ των ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο.
«Ρίο σ’ αγαπώ» (Rio, eu te amo), των Κάρλος Σαλντάνα, Πάολο Σορεντίνο, Βισέντε Αμορίμ, Γκιγιέρμο Αριάγα, Στέφαν Έλιοτ, Σανγκ Σου Ιμ, Ναντίν Λαμπακί, Φερνάντο Μερέγιες, Τζον Τουρτούρο, Αντρούτσα Ουάντινγκτον: Σπονδυλωτή ταινία γυρισμένη στο Ρίο Ντε Τζανέιρο όπου βλέπουμε τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της πόλης μέσα από ένα μείγμα πολιτισμών.
«Ιστορίες για αγρίους» (Relatow salvajes), του Ντάμιαν Σιφρόν: Έξι φαινομενικά ασύνδετες ιστορίες, με κοινό παρανομαστή στο τη σημερινή πραγματικότητα, που συχνά μας καλεί να απευθυνθούμε σε άγρια ένστικτα για να τα βγάλουμε πέρα, αποκαλύπτοντας συγχρόνως μία κοινωνία σε κρίση. Κωμωδία ταινία από την Αργεντινή που διεκδίκησε το φετινό Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες.
«The battery», του Τζέρεμι Γκάρτνερ: Ο Μπεν και ο Μίκι, δυο πρώην παίκτες του μπέιζμπολ διασχίζουν έναν έρημο δρόμο στη Νέα Αγγλία. Οι δύο άνδρες προσπαθούν να γλυτώσουν από τα αιμοβόρα ζόμπι που βρίσκονται στις έρημες πια πόλεις. Όταν ακούν μια ραδιοφωνική μετάδοση από μία ασφαλή, καλά προστατευμένη κοινωνία, ο Μίκι δεν θα σταματήσει μέχρι να την βρει και να εγκατασταθεί εκεί, ακόμα κι αν είναι σαφές ότι δεν είναι ευπρόσδεκτος.
Ταινία τρόμου.
«Ο μικρός Νικόλας πάει διακοπές» (Les vacances du poetit Nicolas), του Λοράν Τιράρ: Ο αξιαγάπητος, σκανταλιάρης ήρωας εκατομμυρίων μικρών και μεγάλων επιστρέφει ολοζώντανος στη μεγάλη οθόνη μετά την παγκόσμια επιτυχία του 2009.
     Σινεφίλ

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s