«ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» – Μια συζήτηση με το σκηνοθέτη Αθανάσιο Καρανικόλα

(αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ, 23/9/2014)

Η αξιοπρέπεια μιας γυναίκας

athome

Του Στράτου Κερσανίδη

Η καταγωγή του είναι από τη Θεσσαλονίκη αλλά, ο Αθανάσιος Καρανικόλας, ζει και εργάζεται στο Βερολίνο. Δεν είναι εντελώς άγνωστος στο ελληνικό κοινό, αφού το 2007, η ταινία του «Έλλα Μάκρα 42277 Βούπερταλ», προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης όπου η πρωταγωνίστρια Άννα Λαλασίδου, τιμήθηκε με το βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας. Το 2013 γύρισε την ταινία «Echolot», η οποία προβλήθηκε στο Φόρουμ του Φεστιβάλ Βερολίνου.
Επίσης, έχει σκηνοθετήσει και ταινίες μικρού μήκους. Μία από αυτές, «Ο λυτρωτής μου», απέσπασε το βραβείο Έλληνες του Κόσμου, στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, το 2004.
Με την ταινία «Στο σπίτι», την πρώτη του καθαρά ελληνική, ο Καρανικόλας επιχειρεί μια ανατομία στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία και τις σχέσεις των ανθρώπων.
Η κεντρική του ηρωίδα, η Νάντια, είναι μια γυναίκα από τη Γεωργία η οποία εργάζεται εδώ και 12 χρόνια σε ένα πλούσιο σπίτι. Οι σχέσεις της με την οικογένεια, αντρόγυνο με ένα κοριτσάκι, είναι τελείως αρμονικές, τόσο ώστε η σύζυγος να τη θεωρεί φίλη της. Επί πλέον, η Νάντια έχει μια πολύ καλή σχέση με τη μικρή Ίριδα, κόρη του ζευγαριού. Όμως η αρμονία θα διαταραχτεί όταν θα διαγνωσθεί πως η Νάντια πάσχει από μια σπάνια αρρώστια, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται τα πρώτα οικονομικά προβλήματα στην οικογένεια. Τώρα πλέον η άρρωστη γυναίκα θα πρέπει να φύγει, καθώς η οικογένεια τη διώχνει από το σπίτι. Η Νάντια υπομένει σιωπηλά την κατάσταση και η στάση της αναδεικνύει τη βαθιά της αξιοπρέπεια.
Η ταινία θα προβάλλεται από τις 25 Σεπτεμβρίου και με αυτήν την ευκαιρία είχαμε μια σύντομη συζήτηση με το σκηνοθέτη, Αθανάσιο Καρανικόλα.

Η ταινία σας είναι –κατά την άποψή μου- ένα σύγχρονο δράμα, με την ένταση να κινείται υπογείως. Μπορείτε να μου πείτε, εάν έχετε επηρεαστεί από κάποιους σκηνοθέτες ή ταινίες, πιο συγκεκριμένα;

Δεν μπορώ να σας πω συγκεκριμένα κάποια ονόματα ή ταινίες, όχι. Αγαπώ πολύ το σινεμά, έχω αγαπημένους σκηνοθέτες και ταινίες αλλά δεν ακολουθώ συγκεκριμένα κάποια επιρροή. Ασυνείδητα μάλλον μου συμβαίνει να έχω κάποιες συγγένειες.

Η Νάντια, η κεντρική ηρωίδα, είναι μια γυναίκα, της οποίας η ζωή ανατρέπεται ξαφνικά. Υπάρχει κάποια πραγματική ιστορία πίσω από την ιδέα του σεναρίου;

Όχι δεν είναι πραγματική ιστορία. Είναι μια σύνθεση από πράγματα που άκουσα και είδα αλλά και από δικές μου υποθέσεις και αναπάντητα ερωτήματα.

Μπορούμε να πούμε πως η ταινία σας προσεγγίζει κατά αλληγορικό τρόπο τη σύγχρονη Ελλάδα της κρίσης και της διάψευσης;

Αλληγορικά, ίσως ναι. Για μένα είχαν σημασία οι χαρακτήρες, οι σχέσεις τους και οι επιλογές τους και όχι τόσο η ακριβής νατουραλιστική προσέγγιση της ελληνικής πραγματικότητας όπως σε ένα κοινωνικό δράμα.

Ζείτε και εργάζεστε στο Βερολίνο και αυτή είναι η πρώτη σας ελληνική ταινία. Πόσο διαφέρουν οι συνθήκες παραγωγής στη χώρα μας από τη Γερμανία;

Έτσι λένε πολλοί, πως διαφέρουν, αλλά δε κατάλαβα πολλές διαφορές και αν υπήρχαν κάποιες εγώ τις βίωσα ευτυχώς μόνο προς το καλύτερο. Οι άνθρωποι εδώ είναι πολύ πιο ευέλικτοι και πιο πρόθυμοι. Οι συνεργάτες μου έτσι κι αλλιώς τρομερά επαγγελματίες αλλά συγχρόνως και πολύ χαλαροί και συνεννοήσιμοι. Έγιναν όλα όπως έπρεπε και με πολύ ηρεμία.

Η ταινία ήδη έχει μία πορεία σε διεθνή φεστιβάλ. Μετά την ελληνική πρεμιέρα, συνεχίζεται αυτή η πορεία;

Ναι. Βέλγιο, Αίγυπτο, Ισραήλ, Βραζιλία, Αυστραλία, Μαρόκο, Ελβετία και αλλού.

Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας θα γίνει στις 22 Σεπτεμβρίου, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας», τρεις μέρες πριν από την έξοδό της στις αίθουσες. Μέχρι στιγμής, όπου προβλήθηκε, απέσπασε πολύ καλές κριτικές, με αποκορύφωμα την προβολή της στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, στο τμήμα Φόρουμ, όπου και απέσπασε το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής.
Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι: Μαρία Καλλιμάνη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Ζωή Ασημάκη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Αλεξία Καλτσίκη, Νίκος Γεωργάκης, Νεφέλη Κουρή.
Η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του Γιοχάνες Λούις, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Αλίκης Κούβακα, η μουσική της Μαριέττας Φαφούτη η οποία έχει γράψει, ειδικά για την ταινία, τους στίχους και τη μουσική για το τραγούδι «Φως μες στο σκοτάδι», ένα ταγκό που ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο η Μαρίζα Ρίζου.

Advertisements

Σχολιάστε

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s